Dahmer (2002)

Lag voor €9,99 bij de Free Record Shop dus had ik de film gekocht vanwege de zeer redelijke prijs... maar na het kijken van de film had ik er toch spijt van om er dat geld aan uit te hebben gegeven.
De film is gewoon zeer traag (vooral het einde!!), veel dingen van het leven van Jeffrey Dahmer worden niet eens in beeld gebracht. Ook erg verwarrend vond ik de film, bij sommige scenes was het moeilijk te volgen of het zich nou in het heden of in het verleden afspeelde.
0,5 *

Dat Killalot een film over Dahmer koopt geeft mij te denken...

Inderdaad heel goed! Het hele leven van Jeffrey Dahmer verwerkt op een audio cd, ook erg grappige teksten trouwens, zaols de nummers "Jeffrey Dahmer And The Chocolate Factory", "Do The Dahmer" en "McDahmers", supercool!
D'r zijn in ieder geval al twee personen waar ik mee over muziek kan praten straks op musicmeter.

Inderdaad ook een topper van Macabre!

Nee, Unabomber heb ik nog niet gehoord en heb Macabre ook nog nooit live gezien maar lijkt me wel erg leuk!

Film beschrijft de zieke geest van Dahmer, verwacht geen spannende levensloop van 'em.

What a crazy sick Fuck

**1/2

Wanstaltelijk product. *1/2... keep the change!

Ik zag deze film voor het eerste op cinenova .. gisterenavond - wat een teleurstelling, dat deze ook op dvd te koop is .. onvoorstelbaar !

Is inderdaad niet echt een boeiende film. Er worden een aantal kleine stukjes uit zijn leven verteld in een veel te lange film Voor die lengte hadden ze de film ook wel meer mogen vertellen of Dahmer's leven...

sommige stukjes waren wel sick
beetje saai inderdaad
het enige boeiende vond ik nog het acteren van die neger
die speelde wel oke

Ik kan de lage scores hier niet geloven! Onbegrijpelijk dat als een film over een seriemoordenaar eens een keer geen spannend verhaal neerzet, wat trager is dan de rest en geen bloedige moorden voorschotelt meteen als 'slecht' of 'saai' wordt bestempeld. Veel filmpubliek kan zich echt veel beter alleen richten op de kaskrakers en de rest met rust laten.
Ik was aardig onder de indruk van Dahmer. We krijgen een menselijke kijk op het leven van een homofiele seriemoordenaar en kannibaal. Beetje in de trant van Henry:Portrait of a Serial Killer, alleen heeft die film het grote voordeel een Michael Rooker als hoofdrolspeler te hebben. Niet dat Renner het slecht doet, maar Rooker is in die film een fenomeen. Als ik er goed over nadenk denk ik zelfs dat Jacobson heel erg goed heeft gekeken naar Henry, want Dahmer volgt een beetje dezelfde lijn, afgezien van de flashbacks.
De cinematografie was zeer goed verzorgd. Een aantal shots en kleurgebruik (mooi dat donkere rood in Jeffrey's appartement) waren prachtig. Weinig buitenopnames wat de film een claustrofobisch tintje meegeeft en dat valt hier alleen maar ten goede. Over het geheel heeft Dahmer een zeer goed sfeertje. Jammer dat de film in het midden een beetje inzakt maar verder is dit een film dat gewoon meer waardering verdient dan het krijgt.
3,5*

of hier

brrr wat slecht

'De 'uncut and uncensored' versie gezien.....bbbbrrrrrrr. Voor mij was het gedurende enkele momenten: ogen en oren dicht! (Ik kan er echt niet zo goed tegen). En nu over de film in z'n geheel: ik vind dat de regisseur geprobeerd heeft om deze onmenselijke psychopaat toch menselijk neer te zetten. En Jeremy Renner speelt zijn rol verdomd overtuigend. Het hoe en waarom echter bleef in de diverse flashbacks (die over de jeugdjaren met onduidelijke ouderrollen) in het ongewisse.

Een stuk beter dan Ted Bundy (2002). Het goede hieraan is dat de film voornamelijk gaat over Dahmer's zieke geest en de moorden op de achtergrond laat (je zag in de film maar 2 moorden en 2 moordpogingen als ik het me goed herinner). Dat is veel langer interessant te houden dan de ene moord op de andere moord te laten volgen. Jeffrey Dahmer wordt goed gespeeld door Jeremy Renner en meerdere malen heb ik medelijden met Dahmer (welke verschrikkelijke dingen hij dan ook heeft gedaan). Het is goed dat hij menselijk wordt neergezet en niet als een moordmachine (want volgens mij was dat bij Dahmer niet het geval). Ik denk dat alle seriemoordenaars wel iets menselijks hebben. De film vind ik ook een prachtig, origineel einde hebben (Dahmer die helemaal alleen een groot bos inloopt) dat veel triester overkomt dan als Dahmer's dood in beeld was geweest.

Ongelofelijk dat Ted Bundy hoger scoort dan Dahmer: Dahmer is echt een veel betere film.

Vrij lage score wat de film niet echt verdient. Al moet ik toegeven dat de film ook weer geen klassieker in het genre is. Dit is meer een biopic geworden van een bestaande seriemoordenaar in plaats van een thriller of horror. De film geeft wel een goed beeld van Dahmer. Maar echt interessant wordt het nooit. Het is gewoon een verhaal van z'n leven en mist de nodige charisma. Na de film gezien te hebben weet ik wel wie Dahmer was, maar niet waarom hij zo bekend werd (buiten het feit natuurlijk dat hij zoveel moorden pleegde). Films als Henry: portrait of a serial killer, Boxcar Bertha, The assassination of Jesse James of zelfs pakweg Bonnie & Clyde hebben de nodige meerwaarde om van een bestaande figuur ook nog een leuke film te maken. Dahmer is dus niet slecht, maar gewoon een beetje saai. Niet dat je meteen de nodige moorden moet zien, maar zet er dan wel iets anders tegenover. Een enge sfeer of sterke acteerprestatie bijvoorbeeld.

Nog een keer gezien, en hij maakte nog meer indruk op mij als hij de eerste keer had gedaan. Echt een hele mooie film met een aparte, donkere sfeer. Deze film is een groeiertje, denk ik zo. Hij heeft in ieder geval zojuist een plek in mijn top 10 verworven.

Een ontzettend goede film. Wanneer een regisseur een film over een seriemoordenaar gaat maken, is het natuurlijk heel aantrekkelijk en ook makkelijk om daar een film vol met bloedige moorden van te maken. Dat is natuurlijk ook waar veel publiek om schreeuwt (gezien de lage score van deze film en de meeste reacties). Maar Jacobson toont lef door zich niet te concentreren op het hoe van de moorden en er een slasher van te maken, maar juist op het brein achter de moorden in te gaan. Jeffrey Dahmer staat centraal in deze film, en niet zijn moorden.

De hele film is een verhaal over zijn psyche en wat er daardoor van hem terecht gekomen is. Zijn leven wordt niet geromantiseerd. Jeffrey Dahmer wordt meer afgebeeld als een onbegrepen sukkel die een kick krijgt van het moorden en de vieze details nadat zijn slachtoffers dood zijn. De film schept het beeld dat Jeffrey verslaafd raakte aan het moorden, net zoals een mens aan alcohol en drugs verslaaft kan raken. Bijvoorbeeld het moment dat hij die worstelaar zijn keel door gaat snijden. Eerst zien we Dahmer twijfelen, vervolgens drinkt hij zijn twijfel weg en doet het dan toch. Na de sporen van zijn daad uitgewist te hebben, ligt hij te huilen op zijn bank: eenzaam. Ook het stuk dat hij met Rodney wil gaan vrijen, maar hij hem vervolgens ongecontroleerd probeert te wurgen schept dit beeld. Door deze verslaving blijft Dahmer eenzaam. Dit wordt door het einde bevestigd. Dahmer loopt alleen het bos in. Waarom? Wat betekent het einde? Ik weet het niet, maar het heeft iets heel aparts. Ondanks dat er niets gebeurt en je Dahmer het bos in ziet lopen, is er toch sprake van een triest gevoel dat achterblijft.

Dahmer is niet spectaculair. De film moet het hebben van zijn duistere sfeer en het uitstekende acteerwerk van Jeremy Renner. Maar dat is wat mij betreft genoeg om er een meesterwerk van te maken. Een heel erg goede film. De muziek in deze film is trouwens ook prachtig. Geen domme slasher, maar een indrukwekkend staaltje filmkunst.