It's a Wonderful Life (1946)

Gadverdamme, wéér gemist! Op naar de volgende kerst of misschien toch maar gewoon eens aanschaffen?

Ultieme feel-good kerstfilm met een prachtig verhaal dat grappig, romantisch en emotioneel is.

Dit soort films zouden ze vaker moeten maken, om mensen te laten zien waar het eigenlijk om draait in het leven.

James Stewart heeft me positief verrast.

Wat een klef en zeemzoetig gedoe, met de laatste scène op kop natuurlijk. Maar tegelijk: wat een heerlijke film!

De film behandelt een heel mooi thema: mensen met dromen die wegens omstandigheden die dromen niet kunnen achtervolgen/waarmaken, maar met een beetje geluk desondanks nog een mooi 'alternatief' leven weten op te bouwen. Erg mooi om te zien hoe het hoofdpersonage - prachtig vertolkt door James Stewart, al is hij soms een tikkeltje "over-the-top" - hiermee omgaat tijdens het verloop van de film.

Voorts steekt het verhaal gewoon knap in elkaar, met een mooie opbouw, goede personages en een leuke mix van elementen die het filmkijken aangenaam maken (romantiek, humor, spanning,...). De hele scène met de bewaarengel vond ik ook erg fijn gedaan (zeker ook de aparte introductie van dit personage, aan het begin van de film en hoe hij wordt voorgesteld aan de persoon die hij onder zijn vleugels neemt via de flash-backscènes).

Een fijne film; duidelijk van de oude stempel, maar mits de juiste benadering nog steeds bijzonder genietbaar dankzij zijn intrinsieke kwaliteiten. Een mooie 4*!

4*

Een film die bekend staat als een echte Kerstklassieker, en daarom rond deze tijd jaarlijks wel wordt uitgezonden ergens. Helaas dan wel op buitenlandse zenders en op tijdstippen dat ik eigenlijk liever geen tv kijk. Alleen nu kwam het wel goed uit, dus heb hem meegepikt op de BBC. En ik moet zeggen, ik heb er absoluut geen spijt van.

Allereerst waren de omstandigheden bijna ideaal. Terwijl ik de film liep te kijken zag ik het buiten continu sneeuwen. Kan het nog mooier?
It’s a Wonderful Life is dan wel echt zo zoet als je mag verwachten van een Kerstfilm met ook nog eens een dergelijke titel, maar, hulde aan Capra, het werkt nog ook. De film neemt zijn tijd om over allerlei details en dingetjes uit te wijden, wat dan later allemaal mooi op zijn plaats valt. En in de tussentijd slaagt Capra er in om er een meeslepend en prettig wegkijkend geheel van te maken. Dat is een heel knappe prestatie. De juiste ingrediënten zijn ook wel aanwezig: een aantal leuke en sympathieke personages, vooral de hoofdpersoon, een échte en Scrooge-achtige bad guy, leuke dialogen, prachtige plaatjes van het schattige Bedford Falls, wat al snel heel vertrouwd voelt, en goede en pakkende dialogen.

De acteerprestaties komen af en toe wat gedateerd (want wat teveel aangezet) over, en de enkele scène met god en Jezus oogt zo gedateerd dat het bijna komisch wordt, maar dit alles is nooit hinderlijk en voert niet de boventoon.
Het einde is wel heel erg zoet en overdreven, en wat is George traag van begrip. Maar goed, ook dit wist niet te storen. Alleen bij dat massale zingen had ik iets van “dat kon wel wat minder”. Maar dat soort foute zoetigheid mag in een Kerstfilm nog wel, en onbedoeld was het nogal komisch toen bij George het hallelujah-moment kwam en letterlijk van blijdschap schreeuwend door de straten rende waarna een decadente orgie volgde met het geld en de gouden kettingen die je om de oren vliegen. Genoeg blingbling om een rapper jaloers te maken. Je zou er een kerstboom mee kunnen versieren.

Een Kerstfilm moet hartverwarmend zijn, en van deze meer dan 60 jaar oude film kan dat gerust gezegd worden. Een van de beste Kerstfilms en feelgood-films ooit, en misschien zelfs een van de beste films in zijn algemeen. Hij zou denk ik nooit in mijn top-10 komen of zelfs maar top 20 of top-50, maar dat hij nog zo goed zijn doel bereikt en zo weet te vermaken na dik 60 jaar zegt alles. 4.0*

Veel goede dingen over gehoord, heb er alleen veel te lang mee gewacht, de afgelopen twee/drie jaar wou ik hem graag met kerst bekijken gezien het feit dat hij als een van de betere genrefilms gezien wordt, maar telkens door omstandigheden als simpele vergetelheid weer gemist, maar heb hem dan gister eindelijk kunnen zien en al mijn hoge verwachtingen werden meer dan ingelost. Want dit is werkelijk een heerlijke film!

Heb Capra lang op een laag pitje gezet, waarom weet ik eigenlijk niet precies,

''It Happened One Night'' die me een hele tijd terug prima was bevallen maakte me al erg nieuwschierig naar het andere populaire werk van deze regisseur, maar het feit dat hij telkens een plaatsje zakte op de to-see-list omdat er andere interessantere dingen voorgingen zal er wel aan meegeholpen hebben. Nouja, denk dat ik er ditmaal wat meer vaart achter zit in ieder geval. Zijn oevre kent immers veel interessante titels.

Maar goed weer even over de film. Een vrij simpel verhaaltje over een man die grootste plannen heeft met zijn leven maar door omstandigheden niet de persoon kon zijn die hij wilde zijn. Typisch zo'n verhaal wat we me zijn allen al minsten 1000 keer gezien hebben en dus makkelijk saai zou kunnen worden, maar Capra pakt het goed aan, hij neemt rustig de tijd zijn verhaal te vertellen. De aanloop was opzich wel lekker vlot maar het duurde wel ietsjes te lang (2 uur) eer de engel eenmaal in beeld verscheen en er wat schot in de zaak kwam. Dit is eigenlijk het enigste wat je de film echt aan kunt raken, zeker als het je niet ligt. Mij lag het echter prima. Vond de sfeer weer erg fijn en Stewart weer geweldig spelen, misschien wat te theatraal naar een ander zijn smaak maar dat vind ik persoonlijk altijd wel charmant bij hem. Dan komen we (zoals gezegt) aan bij de laatste 20 minuten wat misschien wel een van de mooiste feel good stukken is die ik in lange tijd zag. Prachtig hoe alles in elkaar valt. Simpel maar erg treffend! Grappig ook om te zien waar zoveel filmklassiekers van erna (oa Back to the Future) de mosterd vandaan hebben. Het laatste stukje (in dat huis) gaat misschien net wat te ver over het randje kwam zoetsappigheid maar is tegelijkertijd zo mooi!

Ja hoor, denk dat ik eindelijk mijn vaste kerstfilm heb gevonden. Volgend jaar weer! Echt zo'n typische film die bij de grootste pessimist nog een glimlach op zijn gezicht kan toveren. Nouja misschien wat overdreven maar gezien het feit dat ik normaal niet zo heel erg houd van dit soort Amerikaans sentiment maar het hier wel allemaal heel makkelijk trok (understatement!) vind ik wel dat ik dat mag zeggen...

4 sterren

Zo is het maar net, (kort gezegt) je moet blij zijn met de dingen die je hebt en, koester ze.

Wat een hoop onzin is een prachtig verhaal dat duidelijk wat wil zeggen.

Deze film is een prachtverhaal met zeer sterk acteerwerk.

4,5 ster

Maar de dreiging tot te zoetsappig is er zeker.

Niets is veranderlijker dan een mens.

Toen ik deze film voor het eerst zag was ik er eigenlijk niet zo weg van, vond ik hem redelijk saai. Dit jaar heb ik hem een herkansing gegegen, en wellicht lag het aan mijn humeur, de sneeuw buiten, of wat dan ook, maar ik heb er nu ontzettend van genoten! Het is niet alleen het totale verhaal dat me nu veel meer aansprak dan de eerste keer, maar het zijn vooral enkele prachtige scènes die me bij zullen blijven. Ik voel me helemaal blij, omdat ik tot de ontdekking ben gekomen dat ik iets moois in bezit heb in de vorm van deze film "Its a Wonderful Life"

Tja... Wat moet ik hier nou weer van vinden? Ja het is een echte klassieker, die lekker loopt en een erg goede hoofdrol van James Stewart. Maar het ligt wel heel dicht bij de grens van 'té' en 'nog nét'. Het verhaal is op zich wel leuk in elkaar gezet, maar toch... (ik heb hier geen juiste woorden paraat) De personages waren ook niet de meest boeiende. Deze film moet ook een van de happiest endings hebben aller tijden. Ze bleven er maar een schepje bovenop gooien aan het eind, maar ja, vooruit, het hoort erbij. Volgens mij is dat einde ook echt een trendzetter geweest voor Hollywood; in hoeveel films (vaak romkoms) heb je wel niet gezien dat er een nachtmerrieachtige situatie is en als het aan het eind weer teruggedraaid dat de hoofdrol de gelukkigste persoon op aarde? Het zat allemaal goed in elkaar, goede regie-productie-editing.Het duurde allemaal wat lang, soms wel erg oubollig en zoetsappig, maar ik heb me prima vermaakt met deze klassieker.

3,5*

Ik ging met hoge verwachtingen deze film kijken. In mijn jeugd vond ik de films van James Stewart prachtig. Helaas vond ik deze film helemaal niets. Ik vond hem maar een lomp en een enorm irritante stem hebben. Ook het verhaal kon mij niet boeien. Ik ga dus de oude films van James Stewart maar niet meer kijken. Ik vrees dat ik erg teleurgesteld zal worden.

It's a Wonderful Life had ik al een tijdje klaarliggen om te kijken en vandaag heb ik me er maar aan gewaagd...

Ik moet zeggen dat ik me goed heb weten te vermaken met deze klassieke (kerst)film. Stewart speelt een goedzak die eigenlijk te goed is voor de wereld, vanaf het begin voelde ik meteen sympathie voor hem. Zoals vaak in dit type film gaat het op en neer in het leven van de hoofdpersoon, voorspoed en tegenslag wisselen elkaar af.
Ondanks dat dit vrij standaard lijkt, bleef de film me echt boeien. Tot het moment dat de engel om de hoek komt kijken. Vanaf dit moment vind ik de film inzakken.

Al met al heb ik me wel goed weten te vermaken...

*3,5

Jammer dat de kwaliteit van de Nederlandse dvd release wat te wensen overlaat, heeft iemand een andere versie waarop het beeld wat beter is? Ik zie dat er ook een kleurenversie is.

Echt zo'n film die je met buiten 25 graden thuis is lekker moet gaan kijken.
En dus vandaag maar gedaan

In het begin een beetje vreemd als we het shot vanuit de hemel krijgen.
Kon niet plaatsen wat voor een figuurtje die Jozef was en wie Jozef moest voorstellen.

Maar verder ... Heerlijke film, echt een feel good movie.
Deze moeten ze echt elke kerst uitzenden.
Kan niet anders dan dat je hier een flinke grijns van op je gezicht krijgt!

Dat bedoel ik maar.

Ben even terug gegaan naar de vorige berichten en ik moet zeggen, er word teveel gezeken over dit meesterwerk van Capra.

Voor mij blijft dit een feelgood van formaat, een meesterwerk op zich, die zeer hoog bij mij staat ( en ik denk niet alleen aan mezelf, er zijn er tallozen die deze film een prachtige wegkijker is )

En klassieker die voor altijd blijft.

Oh ja, nog een paar dagen en ik kan em weer `s zien.

Ja, die telefoonscene: YouTube - It`s a wonderful life - The phone scene.

Jaaa, Sinterklaas is geweest Deze mag weer gedraaid worden hoor

Veoh

De film is volledig legaal op het net te bekijken, omdat het copyright is vervallen.

Bij deze is dat gebeurt

Allemachtig. Ik wist niet dat het bestond: een film met zoveel kitscherige warmte dat het zelf pak op mij had.

Ik was eerlijk gezegd een beetje afgeschrikt door: de slechte comments hier, de poster, de filmbeschrijving.

Het sprak met niet aan, en ik dacht dan al van te voren dat het moeilijk zou zijn om wakker te blijven. Na 30 seconden had ik iets van: " ", en toen die sterren tegen mekaar begonnen te spreken dacht ik het helemaal te gaan krijgen.

Maar eigenlijk. Als je het dan allemaal eens goed bekijkt is het wel geinig. En zelf zeer gedurfd.

Niet dat ik een braaf katholiek ventje ben (integendeel zelf ), maar ik vond die scéne (en ook de latere scéne's met katholieke verwijzingen) wel iets hebben. Het ademde gewoonweg warmte uit.

En direct zijn we goed op dreef. Het verhaal van een jongen die zijn stadje maakte. Een stadje waar alle mensen het goed hadden. Klinkt oversentimenteel? Neen! De manier waarop Stewart het over brengt is magnifiek. Je slikt het als zoete broodjes en het oogt ook geloofwaardig. Ik kan me moeilijk inbeelden dat dit met andere acteurs ook het geval zou zijn.

Daarnaast heb je nog de hele hoop personages. Elk gaan ze hun eigen leventje en proberen ze er het beste van te maken. Een stadje vol simpele mensen. Hier storen al deze nevenpersonages niet echt aangezien ze niet overdreven in beeld komen. Het verhaal is echt straight to the point zonder echt veel tijd te verspillen aan pietluttigheden en schetst een mooi beeld van Bailey.

En de poster. Tjah, die doet je denken aan een ouderwets romantisch verhaal. Als eerst wil ik benadrukken dat deze film zelf echt niet gedateerd over komt, en evenmin een romantische fim is.

Al zitten er voor de fans wel enkele kleine stukjes 'romantiek' in, maar deze springen niet te veel in beeld. Zo gaat men van de eerste kus direct naar de trouwdag. In het totaal gaat nog geen 5 minuten in de film over 'Romantiek'. En de stukken die wel romantiek bevatten, bevatten genoed van die James Stewart-uitstraling die het allemaal niet te houterig maakte. (ik snap dan ook Onderhonds reactie niet )

Ook het einde is prachtig. Zelden een film meer menselijke warmte zien uitstralen dan in deze scéne, en dat mag eigenlijk wel gezegd worden over de hele film.

Het einde is zo bijzonder omdat het benadrukt dat je het slechte in de wereld niet direct in het gezicht moet en kan verslaan. Het benadrukt dat je het slechte moet laten voor wat het is, want het slechte kan niet op kan tegen wat menselijke warmte. Iedereen die menselijke warmte in zich draagt staat nooit alleen.

Dikke 4,5*

Heel herkenbaar bericht. Lijkt me niks om deze film nog eens te bekijken. Al geldt dat bij mij voor heel veel oude films in het algemeen. Ik vond de jaren '40-films van James Stewart trouwens toen al wat minder dan zijn latere films, die zoveel jaren later nog verrassend goed blijven.

Dat lompe en irritante stem hebbende, lees ik vaker. Heb er weinig moeite mee. Ik vind dat juist wat hebben, dat rustige wat onzekere karakter wat hij uitstraalt en zijn manier van spreken, met dat Amerikaanse accent erbij. Minder hoge verwachtingen bij het kijken van oude films kan de teleurstelling ook een stuk kleiner maken.

Kan niet wachten op de kerst om eindelijk deze klassieker te mogen bekijken op Blu-Ray

Heb de film al liggen, maar vind het gepaster op een kerst avond te kijken

Ik ga hem ook proberen op te steken op kerstavond. TV mag dan wel niet open bij ons, maar ah, dan kan wie even moe-gedronken is even TV kijken.

Ik zal hem ook opsteken, in de open haard .

Je krijgt het nogthans warmer van hem op te steken op TV.

Er bestaat hier zelf een ingekleurde versie van!

Ook die is volledig legaal op youtube te zien. (ga naar het profiel van die uploader)

Wat een fantastische film zeg! Zo mijn top 10 in..

Een echte feelgoedmovie!

Zo hoort het. Net voor Kerstmis dan nog!

It's a Wonderful Life van Frank Capra is op de nummer 2 van de Top 25 met de beste kerstfilms ooit terecht gekomen. Dit is na de Top 25 met beste horror films van de nieuwe jaren '00 mijn 2e lijst waarin dagelijks wordt afgeteld naar de nummer 1 positie. De nummer 1 wordt op kerstavond bekent gemaakt en tot die tijd wordt er dagelijks een videoreview online gezet. Check it out: Kerst Top 25: nummer 2 | MovieSense - Online filmmagazine

Je eigen kleine Bedford Falls (wég met die 'koek en zopie' tentjes en oliebollenkramen, en oud-Hollandse windmolen taferelen)

http://img442.imageshack.us/img442/5655/bfa13743.jpg

Geweldige film.

Na de 'One Tree Hill' aflevering was ik ontzettend benieuwd naar de originele film, daarbij kwam nog dat Amerika hem religieus elke kerst massaal kijkt en mijn verwachtingen waren hooggespannen. Gelukkig voldoet 'It's A Wonderful Life' aan zijn opgebouwde imago en levert een hartverwarmend verhaal af met sterke plotwendingen, oprechte openbaringen en leuke personages.

De film is zoetsappig zonder ooit echt cliché te worden, eerder magisch en schattig. Het verhaal sleurt je mee door een geweldig leven met dromerige personages die een ideale wereld in stand houden. Waar de kleine man het kan winnen van de grote bedrijven, wensen waar komen en liefde overwint. Het sterke aan de film is, is dat de allesbeslissende, inmiddels iconische plotwending heel lang op zich laat wachten. Alles daarvoor is een sterke, meeslepende drama film met sterke humor, romantiek en tekst. Elk personage wint je hart, elke wending houdt je geboeid. 'It's A Wonderful Life' hoeft niet te teren op de culturele status, in plaats daarvan maakt hij het zelf waar.

Een klein meesterwerk dat ik veel te laat pas heb kunnen omarmen.

4,0

Eindelijk heb ik deze hele bekende kerst klassieker gekeken, en dat nog wel op Blu-Ray

Its A Wonderfull Life is voor mij persoonlijk niet de kerst klassieker die ik er van verwacht had, de eerste helft van de film vond ik soms een beetje langdradig en kon me niet altijd even veel boeien.
Gelukkig maakte de 2de helft erg veel goed en snapte ik gelijk waarom deze film zo hoog wordt aangeprezen.
De manier hoe zijn engel hem het leven laat zien zonder hem vond ik erg origineel, en was er zeker van onder de indruk
Its A Wonderfull Life is een mooie film maar heeft een wat trage langdradige opbouw, iets wat ik andere films van de jaren 40 al beter zag doen.

Volgende kerst een 2de kans

3,5*