It's a Wonderful Life (1946)

ik heb toch zo'n ongelooflijke hekel aan deze film.ieder jaar moet ik deze film drie keer kijken bij mijn opa en oma kijken.tsja en dat dan al 10 jaar.in ieder geval zijn acteerprestaties wel erg goed.

Nou hou ik normaal niet van dit soort films, maar deze was toch wel erg leuk... leuke rol ook weer van Stewart

leuk detail: de krantenkop "Smith Wins Nomination" op de krant van een agent... verwijzing naar Mr. Smith Goes To Washington, ook met Stewart (sja jammer toch dat ik die gemist heb laatst op tv)

leuk trouwens dat ik nu eindelijk weet wat Caine's grootouders in Menace II Society aan het kijken zijn. Zo'n magistraal moment is dat... Caine die woorden met z'n grootouders heeft over z'n gedrag, waar hij min of meer toe gedwongen wordt door z'n omgeving, en dat die grootouders tegelijkertijd als een struisvogels totaal blind voor wat er buiten hun huis gebeurt glimlachend naar één of ander ideaal blank gezinnetje op tv zitten te kijken

maar goed, ik sta bijna alleen in m'n liefde voor die film had ik al gemerkt

huh, ben je daar achter gekomen na het kijken van deze film of is dat zomaar een wistjedatje tussendoor?

dat eerste

is er een connectie tussen de twee films dan?

Caine's grootouders zitten deze film te kijken.

Grappig dat caine' grootouders naar deze film zaten te kijken , leuk detail. ook grappig dat neo's opa en oma dat ook doen, misschien ook zo'n crimineel?

De Frank Capra films blijven echt te genieten.. Is het idee: durf te leven; Kom voor jezelf op, blijf optimistisch ! dat zo'n belangrijke rol speelt ?

Won 3 Oscars en dat hadden er meer kunnen zijn als er geen concurrentie was van "Best year of our lives" van William Wyler

Wat een prachtige film !!

Ik had eerlijk gezegd een kleffe kerstmisfilm verwacht ... maar deze verraste me !!

****' 4,5 op 5 ****' en misschien wordt dat nog een 5 na een tweede kijkbeurt

Hele aardige feelgoodmovie maar zeker geen meesterwerk.

Het vertelde verhaal is boeiend, maar de film is soms te klef, te oudbollig en te "Amerikaans". Ik snap wel waarom veel mensen deze film een meesterwerk vinden; immers de film straalt een overweldigend positief beeld van de mens uit, iets wat mensen snel kunnen accepteren. Ik vind de film soms te sentimenteel en onrealistisch positief. Ook zaten er nogal wat oorzaak/gevolg foutjes in de film, foutjes die makkelijk te vermijden waren. Stewart acteerde wel heel sterk en tilt de film omhoog. Kortom; zeker het bekijken waard, maar geen meesterwerk. 3,5 sterren

Ik vind deze de beste Caprafilm.

Wat ik jammer vind is dat deze film nergens te huur of verkrijgbaar is met Nederlandse ondertiteling.

Het eerste deel van de film vond ik vooral zeer saai. De grappen zijn zelden leuk en er zitten gruwelijk irritante dialogen in de film. ("Shall I pray for daddy?" ) Het acteerwerk is wel voldoende, maar de rest is dus gewoon vervelend om naar te kijken.

Vanaf de ontmoeting met de engel krijgt het verhaal een orginele wending (iets soortgelijks zagen we jaren later terug in bijv. Back to the Future), maar -zoals al eerder werd gesteld- wordt het leven van de hoofdrolspeler op een ontzettend overdreven manier opgehemeld. En dan dat vreselijke einde... Bah.

Door dat heel aardige en orginele half uurtje en het degelijke acteerwerk kom ik uit op 2,5 sterren. Maar deze klassieker is dus, als je het mij vraagt, zwaar overschat.

Erg genoten van deze film. Erg leuk verhaal en een prachtrol van Stweart. Dat het eerste gedeelte van de film iets minder is haalt mijn cijfer iets omlaag, maar toch kom ik uit op 4*

Zoals?

ik dus niet. het is leuk op de twee vrouwen in zijn leven vanaf jongs aan te leren kennen, het prom stuk is leuk en langzaam wordt getoond hoe george's dromen door omstandigheden beetje bij beetje naar de achtergrond worden verdongen (geen "Anchor chains, plane motors, and train whistles" dus). ik kan me persoonlijk vinden in vele van george's gevoelens, zoals "I just feel like if I didn't get away, I'd bust."

ook hier ben ik het niet mee eens. er zaten genoeg grappige momenten in, zeker voor een drama. geweldige quote: "I'm shakin' the dust of this crummy little town off my feet and I'm gonna see the world. Italy, Greece, the Parthenon, the Coliseum. Then, I'm comin' back here to go to college and see what they know." Ook de dialogen vond ik bijna altijd boeiend, de "lasso the moon" scene is onvergetelijk.

als het al opgehemeld is, dan komt dat door wat hieraan vooraf is gegaan. als je dit als feit accepteert is het einde niet overdreven! (hooguit dat zijn moeder en in mindere mae zijn vrouw een rot leven hebben gehad) juist doordat hij altijd eerste aan de meedemens heeft gedacht, is het niet verassend dat zijn vriendschap en inspanningen letterlijk uitbetaald worden. dit is in principe natuurlijk ook symbolisch bedoeld.

ik heb me hier in ieder geval niet aan geergerd. bovendien zou ik deze film ook niet hoopgevend/overdreven positief (ramon k) willen noemen. dat is niet de reden waarom deze film zo aanspreekt. de hoop gaat, ondanks het happy end, namelijk verloren. het gaat meer om vriendschap en de rol die je kan spelen in het leven van iemand anders.

al met al vind ik deze film na twee keer kijken beter dan bijvoorbeeld casablanca en vind ik WEL dat dit een klassieker is. ik geef wel eerlijk toe dat deze film mij extra aanspreekt omdat de themas (dromen-wereld "veroveren"/vriendschap) me erg aanspreken.

4,5*

dit kan zo zijn, feit is wel dat niet-amerikanen deze film ook een 8.6 (tov 8.5) geven.

(niet dat dit iets zegt over je standpunt trouwens)

Als mijn pessimistische aard weer eens de overhand krijgt. Als ik weer eens de neiging heb om het leven cynisch te bekijken. Als ik het even niet meer zie zitten. Dan weet ik dat ik altijd nog deze film kan huren.

Zeer begrijpelijk dat veel Amerikanen deze film elk jaar met kerstmis kijken. Met recht een klassieker.

4.5*

Waarom komt dit zo herkenbaar over?

Vier zinnetjes die voor mij het bericht van de week vormen! Bedankt, starbright boy _d_

Een buitengewoon geniale film.

James Stewart schittert in deze film, het is bijzonder creatief, vernieuwend, origineel, etc.

Het verhaal is geweldig ontroerend, een briljante film en het verdient niets minder dan 5*.

Herziening doet wonderen, zelfs een klein traantje gelaten bij het mierzoete einde. Verkeerde ik tijdens mijn eerste kijkbeurt in een verkeerde gemoedstoestand? Op enkele kleine irritaties na een fantastische kijkervaring. Ik verhoog mijn stem.

ik kan het niet beter zeggen.

Bij het einde moest ik ook even een traantje wegpinken.

Simpelweg de beste kerstfilm aller tijden.

Potverdikkie, wat een prachtig verhaal is dit zeg! Ook zeker een traantje gelaten op het einde:

****1/2

Prachtige film met geweldige acteurs (Stewart en Reed zijn top) in verhaal dat zonder de regie van Capra een afgezaagde Christmas Carol had kunnen worden. Maar nee, Capra’s regie (acteurregie met name!) is een onnavolgbare mix van efficiency (‘to tell a story right!’), warmte en schoonheid, zonder dat er sprake is van effectbejag. En dat had o zo makkelijk gekund. De hemel en de engelen zijn in IaWL alom aanwezig, maar de afwezigheid van ook maar 1 kerk in de film geeft aan dat Capra kiest voor de mens niet voor het instituut. Op het einde is Bailey’s huis een soort geimproviseerde kerk waarin het hele dorp het leven toezingt met een psalmachtige intensiteit. Evenals in It Happened One Night zijn de dialogen mooi en opvallend direct en modern. De combinatie geweldige acteurs en goede humor levert een aantal gedenkwaardige lachmomenten op: Stewarts cynisme na de ontmoeting met de engel, de tuinscene na het bal tussen Stewart en Reed, de gesprekken bij de Baileys thuis aan tafel, etc. Het is allemaal zeer gevat, maar Capra weet altijd de verhaallijn vast te houden. En als in het script dan hier en daar wat al te losjes scenes aan elkaar worden geplakt, dan weet met name Stewart elke keer de overgangen (in situaties en emoties) aannemelijk over te brengen naar de kijker.
Wow.

schitterende film, wat voor mij de kennismaking met capra betekende.

het bewijs dat een feelgood film met een happy eind ook bloedmooi kan zijn. normaal houd ik niet zo van feelgood films, maar dit is waarschijnlijk wel de beste in zijn soort. de laatste drie kwartier zijn niet minder dan geniaal en ook ik heb zelfs een traantje gelaten bij het eind. de film had niet anders mogen aflopen.

de ultieme kerstfilm. dit schreeuwt om meer van Capra 4,5 sterren

Mister Blonde becomes Mister Pink

De hernieuwde (want in een ver verleden gezien) kennismaking met Frank Capra "kostte" me 3 Vijf-sterren, en 3 4.5jes.

Prachtige kerstfilm. 4,5*

De bovenstaande reacties zeggen genoeg. Sublieme film met wederom een geweldige Stewart. Mijn dag kan niet meer stuk

4,5*