It's a Wonderful Life (1946)

nou ik hoop voor mij ook . mr. smith goes to washington staat in de bestelling, trouwens.

Daar krijg je geen spijt van.

Mijn eerste Capra. Erg leuk, maar naar het einde toe toch een beetje te zoetsappig en flauw. James Stewart vind ik hier ook iets minder dan in zijn Hitchcock-films.

Zoetsappig ?

Sja, je kunt moeilijk ontkennen dat Capra de koning der zoetsappigheid is. Vraag is alleen of dat iets negatiefs is..

Precies. Dat bedoel ik ook, want dat woord heeft toch vaak een negatieve wanklank.

"Prachtig gecomponeerde positief einde" klinkt al beter

Net als 'sentiment(eel)' enzo.. Neen, weekheid is nog steeds niet algemeen geaccepteerd als deugd.

Het leuke van taal is dat je meerdere begrippen voor hetzelfde kunt gebruiken en omdat die begrippen vaak een verschillende toon hebben, kun je goed verwoorden wat je bedoelt. Zoetsappig is precies wat ik bedoel.

Een overdreven positief en sentimenteel happy-end, werkt bij mij meestal averechts, ik ga me dan ergeren, zo ook bij deze film. Verder vond ik ook die rol van die engel nogal flauw.

Dan vrees ik dat er geen hoop meer voor je is .

(maar ach, je hebt Naked in je top 10, dus het zal allemaal wel meevallen )

Ik hoop niet dat je hiermee wilt zeggen at je Naked een positieve hoopgevende film vindt?

Absoluut! Maar da's misschien niet een 'discussie' om hier te voeren, al was 't alleen maar omdat het een film uit een volstrekt ander universum is.

Soms begrijp ik niks van je, Menni.

En toch kan ik deze heel goed uitleggen, doe ik misschien nog wel 's! 'Onbegrip' is trouwens geheel wederzijds hoor.. It's a Wonderful Life niet supermegageweldig goed vinden, hoe krijg je 't voor elkaar .

Onbegrijpelijk dat je dat onbegrijpelijk vindt.

Jij zoekt ruzie, dat kan niet anders .

Nee, alleen een beetje begrip.

Wie begript zaait, zal begrip oogsten. Pas als jij je stem verhoogt naar 5, toon ik begrip voor die 3,5 en mag je 'm dus weer verlagen. Hm, je hebt wel gelijk, soms ben ik onbegrijpelijk..

ben het met FK eens. Capra maakt de ultieme feelgood films. onovertroffen. (ik neig naar 5 sterren voor deze film).

ik doe blijkbaar iets verkeerd, maar ik kan er niet doorkomen. Inmiddels drie keer geprobeerd en ik kom niet verder dan een halfuurtje en dan ben ik het ontzettend zat.

Binnenkort een laatste poging.

de laatste 3 kwartier zijn ook wel het best, maar wellicht is 130 min wel erg lang voor je...

Nee, de eerste 90 minuten zijn het best.

hoe bedoel je mister blonde?

Het is me allemaal ietsjes te klef en te 'feel good' achtig. De acteerprestaties, regie en verhaal zijn allemaal in orde, maar ik heb altijd erg veel moeite met zóveel sentiment.

3,5*

Het Zógenaamde sentiment. Iedereen schijnt daarover te zeiken. Dan zie je eigenlijk niet waar de film écht over gaat.

Ik had geen last van sentiment, het was voornamelijk eerlijk. Waar ik meer last van heb, is dat de meeste mensen zo tegenwoordig niet meer zijn.

Ben ik wel met je eens, maar betekent dat niet dat we zelf sentimenteel zijn?

misschien wel de mooiste film ooit.

Eh, zit wat in.