Daikaijû Gamera (1965)

Is hier ook een amerikaanse geknipte/remake versie van gemaakt?

aangezien ik hier zit met een film met de titel ''gammera the invincible''

Geen idee... misschien is het 1 van de vervolgen?

Dit origineel vond ik trouwens niet eens onaardig; pulp in de goede zin van het woord. Soms belachelijke effecten, dan weer adequaat. Het einde waarin Gamera de ruimte in werd geschoten in plaats van vernield vond ik ook wel verfrissend. Niet van dat benauwde: 3*.

Mochizuki Rokuro schreef:

(quote)

Ja dat gebeurde wel vaker, zo'n Amerikaanse cut mét Engelse dub. Vaak laten liggen, maar vandaag voor 5 euro kon ik toch niet laten. Hele stapel van die foute monsterfilmpjes meegenomen

Waar heb je die dan gevonden voor €5,-?

Er is een Amerikaans B-label, Apha Video, die dit soort dingen (in Engelse dub) uitbrengt. Je betaalt meestal zo'n 5,99 of 6,99 en zo.

Maar omdat Boudisque in Amsterdam opheffingsuitverkoop had kreeg ik ook nog eens 20% korting.

Voor die prijs neem ik ze ook mee. Mischien hebben ze er een paar bij Boudisque in Utrecht.

Aan mijn eerdere post te zien lag deze film al bijna vier jaar op mij te wachten... Is maar goed ook , want in die tussenliggende jaren is er op Shout! de hele "oude" Gamera-serie (8 delen) in OAR en met Engelse subs verschenen, beter dan die Engelse dub-toestanden.

Na de 28 Gojira-delen ben ik nu dus eindelijk aan de 12-delige Gamera-reeks begonnen. Opvallende parallel tussen de eerste Godzilla-film en deze eerste Gamera is de serieuze politiek-sociale ondertoon die naast het ontstaan/geboorte van het monster de hele film nog wel aanhoudt. De rest van de reeks vervalt meer in de typisch-onzinnige monster (kaiju) toestanden als ik het goed begrijp.

Pluspunten zijn naast de lengte van de film, het verzorgde uiterlijk en arctische setting in het begin, de leuke female-lead (niet al te dommig dit keer - maar ook nog niet de échte heldin helaas), de liefde voor schildpadden (zelfs nog meer dan in Miki's schildpaddenfilm) en natuurlijk ook al de hilarische maquettes en random destruction - zij het op beperkte schaal ( ).

Verder ook wel een sympathiek monster, waarvan ik de oerkreet niet uit elkaar kon houden met die van Gojira btw.

Reusachtige monsters die miljoenensteden met de grond gelijk maken, het heeft wel iets. Gamera verscheen in de nasleep van Beast from 20,000 Fathoms en Gojira en mikt op succes met een identieke formule: een monster dat na zoveel miljoenen jaren ontwaakt als gevolg van een milieuramp om vervolgens wraak te nemen op de mensheid. Met de niet mis te verstane maatschappijkritiek legden deze films de fundamenten voor wat al snel ecologische horror zou heten. De sets en vernielingen ogen minder spectaculair dan de grote voorgangers, maar er valt genoeg te beleven. Mensen die houden van isimo decors en schaalmodelen die genadeloos vermorzeld worden door een amfibisch wezen, moeten deze dus gezien hebben.

@ Mochizuki Rokuro: zijn de vervolgen op Gojira en Gamera een beetje het kijken waard, of is het gewoon meer van hetzelfde en enkel voorbestemd voor franchise-completisten?

Eigenlijk beide. Ze zijn meer van hetzelfde, maar er zitten afleveringen tussen die echt wel meer de moeite zijn. Er zijn eigenlijk grotere verschillen tussen Gojira en Gamera. De laatste is duidelijk meer de kinder vriend. Bij Gojira hangt het een beetje af van de tegenstanders. Gojira is soms de goede en soms de slechte. Afleveringen met gave monsters, King Ghidorah en Hedorah bijvoorbeeld, zijn om díe reden de moeite.

Ik ben zelf nogal dol op afleveringen met Mothra. Niet vanwege de mot, zie is nogal suf, maar vanwege de folkoristische achtergronden van Mothra (de 'peanuts' geheten en soms ook wel weer anders). Hoewel smaken verschillen zou je mijn commentaartjes kunnen bekijken. Ik zou denk ik eerst een film met King Ghirdorah proberen, bijvoorbeeld San Daikaijû: Chikyu Saidai no Kessen (1964)

Gamera is meer voor de franchise-volgers. Weinig bijzonders over het algemeen. In de 'laatste' aflvering van de originele serie vecht hij tegen al zijn vorige tegenstanders. Is wel een mooie samenvatting. Misschien kun je daarmee volstaan: Uchu Kaijû Gamera (1980) Zitten namelijk soms best leuke creaturen tussen.

Bedankt voor de tips.

Pluspunten van deze minder bedeelde neef van Godzilla lijken me vrij duidelijk; het gaat hier immers om een torenhoge, vliegende schildpad met een voorliefde om kartonnen flatgebouwen aan gort te rammen. Altijd geestig, zulke knulligheid. Alle andere zaken als plot, acteerwerk en karakters - waar toch veel tijd aan wordt besteed - zijn minder geslaagd. Vooral dat irritante jochie eist veel tijd op.

2 sterren.

Blijf maar weg bij de vervolgen dan, Gamera ontpopt zich in de vervolgen tot een echte kindervriend!

Dat klinkt inderdaad vrij vervelend. Hoewel ik me waarschijnlijk aan één vervolg ga wagen, puur om Gamera eens tegen een ander monster te zien vechten. Dan heb ik nogal wat keuze uit films, zag ik al.

In dat geval een tip: Gamera tai Shinkai Kaijû Jigura (1971) of anders Gamera tai Gyaosu (1967)

Verwacht echter geen heroische clashes à la Godzilla. De Gamera-franchise is echt wel B (of moet ik zeggen Z) kwaliteit in vergelijking met zijn grote broer. De twee die ik linkte vond ik uit de oude serie het meest onderhoudend.

Rond de eeuwwisseling kreeg de serie een reboot, daarvan is de laatste film Chiisaki Yûsha-Tachi: Gamera (2006) ontegenzeggelijk de beste. Maar dat is eigenlijk geen ouderwetse, knullige kaiju-flick meer.

Als er één naam niet in één adem genoemd dient te worden met die van Willis O'Brien en Ray Harryhausen, dan is het die van de schepper van Gamera. Takayama Ryôsaku is het brein achter dit schepsel: een man in een rubberen pak die veelvuldig op handen en knieën kruipt en een vlammenwerper in zijn smoel heeft. Gamera is een reusachtige schildpad en ziet er vrij belachelijk, maar zeker niet overtuigend uit. De special effects zijn ook niet geweldig, sommige acteerprestaties (gelukkig niet allemaal) zijn ronduit abominabel. Deze Godzilla-kloon heeft dus eigenlijk niets nieuws te bieden en is de moeite van het bekijken nauwelijks waard.

Aardige monster movie met veel miniaturen en andere charmante special effects. Erg absurd allemaal.

Kleine 3