Shao Lin San Shi Liu Fang (1978)

Na het tegenvallende Iron Monkey liet ik deze maandenlang aan de kant liggen. Maar nadat ik weer eens Wu's 36th Chambers aan het beluisterden was werd ik toch wel benieuwd hoe de geluiden er uit zouden zien met beeld. En eveneens als het geniale album was deze film toch een erg positieve verrassing, kan liggen aan het feit dat ik in tijden geen martial arts film meer heb gezien maar deze vond ik uiterst vermakelijk. De trainings-scenes zijn opzich al een reden om de film is eens kans te geven, die zijn namelijk prachtig inventief. Erg leuk ook om te zien hoe alle training weer terugkomt aan het einde van de film. Jammer alleen dat die 'arm-ringen' die tijdens de aantiteling worden gebruikt verder niet meer in de film voorkwamen. Desnoch, dikke 4*

Heerlijke actiefilm. Echt zo'n ouderwets jongensboek avontuur.

Mooi al die trainingsstages en obstakels die overwonnen moeten worden om verder te komen. Geweldig eindgevecht ook.

Eindelijk dan gezien, het heeft lang genoeg geduurd ook.

Beetje verrast door deze film. Liu is normaal toch één van de lossere regisseurs onder het SB volk. Vaak nogal warrige films waar eigenlijk de humor en de gevechten alles goed moeten maken.

Deze film is een beetje het omgekeerde, wat zijn status (naast natuurlijk het zetje van de Wu Tang) ook wel wat duidelijker maakt. Opvallende goede en nauwkeurige opbouw voor een film als deze. Voelt ook erg solide aan.

Hoogtepunt zijn de kamers die afgewerkt moeten worden. Vooral sterk dat je toch goed ziet hoe elke kamer zijn effect heeft op de uiteindelijke stijl van Gordon Liu. Zijn erg leuke scene dit die de speelduur goed weten te vullen.

De uiteindelijke gevechten zijn wel erg technisch. Geen overdonderend spektakel, maar wel knap georchestreerde matches. Jammer dat de gevechten die in het begin zitten alleen wel erg houterig overkomen. Lijkt mij ook om het niveauverschil aan te halen, maar het resultaat vond ik dan toch iets te opgezet.

Film maakt goed z'n tijd vol, voor een keer kan ik trouwens ook wel begrijpen als men hiervan liever de dub ziet (al ga ik er zelf nooit aan beginnen), maar persoonlijk heb ik iets minder met SB films die gaan voor een solide verhaal. Heb dan toch liever een wat chaotischere film met meer spektakel en mooiere gevechten.

3.0*

Het signaal van ‘Magnificent Butcher’, mijn persoonlijke introductie, was klaar en duidelijk: het kung-fu genre bezit een tijdloze aantrekkingskracht, en vraagt daarom om verdere verdieping en verkenning. Die tweede kennismaking bood zich vervolgens aan in de vorm van een onvolprezen en onverbloemde Shaw Brothers productie, meerbepaald ‘36th Chamber of Shaolin’. Wat van deze prent een kenmerkende Shaw Brothers onderneming maakt, kan ik vooralsnog niet meedelen, maar daar komt in de toekomst ongetwijfeld verandering in. ‘36th Chamber of Shaolin’ overtreft niet alleen de stoutste verwachtingen, maar bovenal de met flair doordrongen uitspattingen van ‘Magnificent Butcher’.

Gehuld in glorieuze ‘Shawscope’ floreert deze klassieke brok kung-fu in cartooneske geluidseffecten, feilloze kadrages en een traditionele verfijnde esthetiek. Toch haalt ‘36th Chamber vooral zijn gram uit de sereniteit van de spiritueel gevoede Shaolin-traditie en de gedrevenheid van de bij aanvang nog schoolse protagonist. Voor regelrechte slapstick is dan ook geen plaats, wel voor een gezonde, doch gematigde dosis luchtigheid, die waar nodig de gaatjes dicht plamuurt.

3.5*

Hmmm, ik hoop niet dat ik precies hetzelfde ga neerzetten als degene boven mij.

Goed. De film begint met een mooie intro en een clichématige plot: "Oh help, we worden onderdrukt. Kende ik maar kung-fu om aan al mijn broeders te leren zodat we de vijand kunnen verslaan!" Gelukkig weet de film daarna iets origineels met het verhaal te doen. Het is echt een genot om onze kale vriend zich in de kamers van Shao Lin te zien ontwikkelingen tot een fantastische vechtersbaas en monnik. Van mij hadden ze alle kamers wel mogen laten zien.

Dat ze de training hebben ingekort is begrijpelijk. Als de hoofdpersoon de tempel heeft verlaten is het echter allemaal wel heel erg snel afgelopen. Hij is oppermachtig en we zien natuurlijk al van mijlenver aankomen dat hij met zijn eigen drie-stok zijn opponent zal verslaan. Jammer van dit snelle einde, dat had echt beter gekund. Redelijk onbevredigend op deze manier; wel leuk om de 36ste kamer nog even te zien.

3.5*

Leuk.

Heb een pre-sale BluRay mogen aanschouwen. En die is retestrak qua beeld. De prachtige en mooi gekleurde kostuums springen in het oog. Had er de 2.0 originele audio bij, maar vermoed dat de uiteindelijke relase goed verzorgd zal zijn.

De film is uitermate sfeervol en met name het deel in de tempel is erg vermakelijk. Prachtige score ook, zoals menig hiphop-artiest later ook zou vinden. Maar dat terzijde.

E.e.a. hapt lekker weg, maar het wraakdeel is toch een stuk minder interessant. Dat geldt tevens voor een aantal gevechten. Ook het eindgevecht stopt vrij abrupt met een still van de kop-techniek. Beetje jammer. Vooral omdat het èchte wauw-gevoel tijdens de meeste gevechten niet overheerst.

Toch over het algemeen erg prettig kijkvoer.

Zeer goed.

Het blijft leuk om af en toe zo’n wat ouder kungfu filmpje mee te pakken, al is de een duidelijk wat leuker en daarmee vaak ook beter, dan de ander.

Deze 36th Chamber of Shaolin is best vermakelijk, maar behoort wat mij betreft niet tot de betere films in het genre. Het verhaal is best aardig, maar vooral de gevechten vond ik hier en daar toch een klein beetje tegenvallen. Ook het eerste gedeelte wordt ietwat lang uitgesponnen en is niet al te sterk. Vanaf het moment dat de hoofdrolspeler in de tempel aankomt, wordt het allemaal een stuk leuker. De gevechten daar en de trainingen zijn leuk om te volgen en de stijlen van de verschillende kamers zijn goed uitgewerkt en ook echt steeds een trede zwaarder.

Het uiteindelijke eindgevecht is niet onaardig, maar haalt niet het niveau van het leuke middenstuk. 36th Chamber of Shaolin is zeker vermakelijk en kent op zich geen vervelende momenten, maar haalt het in mijn ogen niet bij diverse andere klassiekers in het genre.

3,0*

Een bijzonder aardige film, voor deze niet bijzonder ervaren kung-fu-filmkijker. Mijn ervaringen met martial arts zijn, naast beperkt, ook niet allen even geslaagd - ik heb me prima vermaakt met bijvoorbeeld Ong Bak of Enter the Dragon, een stuk of wat films met vermaak meegepakt in benevelde toestand, en me soms ook behoorlijk geergerd aan bijvoorbeeld Crouching Tiger Hidden Dragon. Maar dit was erg leuk, al leek het daar in het begin nog niet echt op. Het verhaal komt wat traag op gang, maar vanaf het moment dat de tempel bereikt wordt was het erg de moeite waard.

Het was bijzonder leuk om de verscheidene beproevingen in de kamers te zien, en ook de mentale groei van San Ta werd duidelijk gebracht. Qua gevechten is de film niet overdreven spectaculair, maar ik vond het eigenlijk wel leuk om een kung fu film te zien waar het niet alleen draait om gevechtsscenes. En, wat mij qua sfeer ook wel aanstond was de grotendeels afwezige flauwe slapstick-humor waar sommige kung fu films nog wel eens onder lijden. De nadruk lag meer op het serieuze, filosofische aspect van de Shaolin-leer en de bijbehorende zelfdiscipline, en die aanpak stond me wel aan. Niet de meest geschikte film om uit de kast te pakken als je brute gevechten of grappige situaties wilt, maar wat mij betreft wel de beste kung fu film is die ik gezien heb.

Rasechte kungfu film... één van de pijlers uit het genre wordt gezegd... en dat is wat mij betreft niet gelogen. De choreografie is uitstekend in beeld gebracht en toont het artistieke aspect van de vechtkunst. De lange trainingsessie van San Te is boeiend om te volgen, met talrijke proeven waar hij zich door moet worstelen vooraleer een volleerd kungfu meester te worden. Het verhaal van civiele opstand tegen tirannie is zelfs van secundair belang en is een kapstok om de theorie naar de praktijk om te zetten. Leuk gegeven dat het hoofdpersonage de sansetsukon uitvindt als parade op een aanval . Must see voor al wie martial arts films een warm hart toedraagt.

De bekendste Shaw Brothers film

Geen idee of dat bovenstaand correct is, maar naar mijn gevoel is The 36th Chamber of Shaolin de referentiefilm wanneer het over de Shaw Brothers gaat. Het aantal stemmen op MovieMeter ligt dan ook vrij hoog voor dit soort films en ik verschiet al helemaal van het feit dat er zowaar 3 pagina's aan berichten zijn. Een unicum als je bekijkt dat een groot deel van het oeuvre van het productiehuis na al die jaren nog niet op de site staat. Er is echter een achterliggende reden waarom dit zo bekend is en dat is natuurlijk Enter the Wu-Tang (36 Chambers) van de Wu-Tang Clan.

Die gebruikten wel wat samples uit deze (en andere Shaw Brothers) films en zo zie je maar hoe raar het soms kan lopen qua bekendheid van een film. Ik betwijfel namelijk of regisseur Chia-Liang Liu het indertijd besefte dat zijn 36th Chamber of Shaolin het überhaupt goed ging doen buiten de landsgrenzen. Een klassieke Shaw Brothers film verder maar Liu houdt er wel een toffe structuur op na. Hoewel we maar een flard van alle kamers te zien krijgen, zijn de kamers op zich allemaal fascinerend en is het fijn om te zien dat je in het eindgevecht alle afgelopen trainingen te zien krijgt. Dat eindgevecht is wel een beetje abrupt afgelopen - zelfs voor Shaw Brothers normen - maar je moet er vooral op letten dat je de volledige versie te zien krijgt. Blijkbaar is de film voor de Westerse markt nogal verknipt geweest (en zou er een halfuur aan materiaal eruit gehaald zijn) dus naast het feit dat dit sowieso leuker is met de originele audio, is het wel nuttig om naar de originele versie op zoek te gaan.

Die DVDs die DFW indertijd heeft uitgebracht voor de BeNeLux zijn redelijk van de pot gerukt qua prijs maar kan me niet voorstellen dat dit niet ergens anders te vinden is. In ieder geval: Liu is zo'n Shaw Brothers regisseur waar ik nog niet enorm veel van heb gezien. Dit is nog maar de derde film die ik zie uit zijn oeuvre maar The 8 Diagram Pole Fighter is misschien wel de indrukwekkendste Shaw Brothers die ik heb gezien en laat daar nu ook net toevallig Gordon Liu Chia-Hui in meespelen! Die neemt hier ook de hoofdrol voor zijn rekening en is en blijft gewoon enorm indrukwekkend. Een ietwat atypisch personage (ik vond zijn arrogantie wel iets hebben maar vooral de groei die hij doormaakt als personage is degelijk gedaan) en absoluut de grote ster van de film. Een aantal vermakelijke bijrollen maken het af maar het is toch vooral een grote one-man-show.

De twee sequels zijn blijkbaar heel wat minder interessant voor het MovieMeter publiek maar ten huize Metalfist zullen ze binnenkort nog wel de revue passeren. Erg fijn dat de drie films gebruik maken van de tandem Chia-Liang Liu/Gordon Liu Chia-Hui. Ik vermoed dat me nog wel 2 fijne filmavondjes te wachten staan daardoor.

4*