He Never Died (2015)

“My landlord thought I was robbing my own appartment.

Really? Isn’t your landlord, like, 90 years old?”

Schitterende, aparte horror. Dat kan je na het bekijken van “He never died” wel zeggen. Een subtiele mengeling van soms wel erg gore beelden en vernuftige humor. En dit dan ook nog eens op een verrassende manier gebracht door Henry Rollins, de voormalige frontman van de legendarische punkband “Black flag”. Een spierbundel die in het verleden al verraste met zijn poëtische inslag. En nu toont hij dat hij ook wel capabel is om een hoofdrol voor zijn rekening te nemen. Zijn stoïcijnse kalmte en onverschilligheid zorgen verscheidene malen voor hilarische situaties. En het verhaal op zijn eigen is op zo’n originele manier bedacht. Ik keek er met verbazing naar en vroeg me na een tijdje af waar het nu in godsnaam over ging. Had het iets met vampirisme te maken? Was Jack een solitaire zombie die een poging deed om anoniem te blijven? En wat waren die soms demonische trekjes en satanische geluiden die hij slaakt?

Jack (Henry Rollins) lijkt depressief en sleept zich voort doorheen het leven als een uitgebluste man. Het enige waarmee hij zijn dagen vult is slapen, iets eten in hetzelfde kleine restaurant en af en toe bingo te spelen tussen bejaarden. De serveerster Cara (Kate Greenhouse) tracht Jack’s fatalistische houding te doorbreken maar slaagt daar niet echt in. De overduidelijke avances die ze maakt bij Jack worden niet bepaald enthousiast onthaald. In de meeste gevallen is een stille,nietszeggende blik het antwoord waarna hij zonder verpinken haar de rug keert. Ook zijn uit het niets opduikende dochter Andrea (Jordan Todosey) kan niet doorheen die opgetrokken muur van afstandelijkheid prikken. Het is wel overduidelijk dat Jack niet een doodgewone, doorsnee burger is. De titel van de film verklapt natuurlijk al veel en is nu ook weer niet een echte spoiler. Jack is blijkbaar onsterfelijk en heeft ook nog eens een regelmatige dosis bloed nodig. Als zijn bloedleverancier Jeremy (Booboo Stewart) (een stagiaire die in een hospitaal werkt veronderstel ik) door problemen met een lokale misdaadbende niet meer in staat is jack te voorzien van de broodnodige baxters bloed, en zijn dochter ook nog eens ontvoerd wordt, gaan de poppen aan het dansen met de nodige slachtoffers tot gevolg. Behalve Jack natuurlijk …

Rollins is een performer en deze film was voor hem het geknipte podium. Zijn onverstoorbare blik en brute kracht gaven hem een Schwarzenegger-achtige uitstraling. De beperkte conversaties met korte,ontwijkende antwoorden droegen bij tot de algehele absurde toon van deze film. Een fatale hoofdwonde maakt op hem zoveel indruk als een minuscule splinter in een vinger. Onbewogen hanteert hij naderhand een tang om het opgelopen letsel te behandelen. Op die momenten vroeg ik me af of het nu humoristisch of creepy bedoeld was. Hij is een gevoelloze spierbundel die als een bulldozer doorheen de vervallen maatschappij raast, vol woede en agressiviteit. In eerste instantie lijkt Jack een saai figuur, maar als zijn ware identiteit onthuld wordt op het einde, is zijn manier van reageren en levensmoeheid verantwoord.

Ik vrees dat “He never died” alleen een beperkt publiek zal aanspreken. En ik behoor tot dat beperkt publiek. Ik apprecieer wel eens zo’n absurd aanvoelende horror vol brutaal geweld en een aparte verhaallijn. Ook de subtiele humor vond ik genietbaar. En bovenal zorgde men ervoor dat het niet resulteerde in een parodie. “He never died” overstijgt elke horror-komedie tot nu toe. En dat waarschijnlijk tot in de eeuwigheid …

3,5*

Wat een verassende film!

Moeilijk om er een label op te plakken dus dat doe ik ook maar niet. Ik vond He Never Died boeiend, mysterieus, hard en ook wel op momenten een zwartgallige komische noot hebben.

De mooie soundtrack zorgde de hele tijd voor een dreigende donkere sfeer.

Ik moest tijdens het kijken af en toe denken aan The Machinist en Only Lovers Left Alive.

Ik twijfel tussen een 3,5* en 4* maar omdat deze film mij veraste en ik er erg van genoten heb krijgt deze de eerste 4* van het jaar 2016.

Die kop van Rollins is trouwens geweldig!

Pffff moeilijk door te komen deze film.....kep hem in drie stukken moeten verdelen om het af te kunnen kijken

Het eerste half uur was ik verrast door de sfeer in de film en de zwarte humor, maar al gauw werd het mij te eentonig en vlak.

Er word duidelijk iets anders dan anders neer gezet hier en dat vind ik alleen maar goed en een poging tot orginaliteit maar voor mij te saai en weinig spannends.

Acteerwerk is ook niet op en top.

Verrukkelijke film met een heerlijke droogkomische ondertoon. Vol absurde situaties en gruwelijke acties, die bloederig in beeld worden gebracht.

De film is wreed, duister en behoorlijk afschuwwekkend in de plastische zin van het woord. De humor voert echter steeds de boventoon. Hoe luguber een scene ook is, het droogkomische en absurde aspect in de scene tempert steeds de afschrikwekkende impact die de scene anders gehad zou hebben. De humor relativeert alle gruwel en zorgt voor licht in deze macabere film.

De dialogen zijn hilarisch. Ook hier werkt de droogkomische insteek voortreffelijk.

De ondersteunende muziek is in de meeste gevallen totaal niet passend bij de beelden. De humoristische insteek stopt nooit.

De personages zijn lekker simpel. Rollins daarentegen, speelt iemand met meer laag. Zijn personage is interessanter. Het personage is minder simpel, is zeer onderkoeld en is op het oog nogal wereldvreemd. Een merkwaardig karakter dus. Rollins speelt hem fantastisch.

Ik heb me rot gelachen.

Krankzinnige en onvoorspelbare film met een mooie hoofdrol voor Henry Rollins die hem op het lijf staat geschreven. Met dit uniek verhaal is het een absolute toevoeging aan het noir genre. De mix uit diverse thema's is erg origineel en de film bewijst dat het zeker mogelijk is om acteurs te laten aansluiten bij de karakters. Hierin was Henry Rollins niet alleen het overduidelijke voorbeeld, maar zeker ook de ondersteunende cast.

Verrassende cult-film. Henry Rollins is op dreef als een uitgebluste man van middelbare leeftijd die zijn dagen vult met slapen, bingo en rondhangen in de plaatselijke diner. Zijn veilig georkestreerde bestaan wordt gewelddadig doorbroken als de buitenwereld hem niet meer de kans geeft om eraan te ontsnappen. De film heeft een apart te beschrijven droogkomische toon; veel grappen komen voort uit het stoïcijnse hoofdpersonage dat kogels weg kopt en zijn hoofd leeg probeert te krijgen met bingo matches. Gore wordt spaarzaam (maar effectief!) ingezet op een paar heftige momenten. Helaas werkt het overgecompliceerde plot niet helemaal toe naar een bevredigende climax. Het gave uitgangspunt van de man die niet dood te krijgen is, blijft onafgewerkt en abstract in het luchtledige hangen.

Fijn.

Apart filmpje dat zijn ware gezicht lang genoeg weet te verbergen. En wanneer het dan eindelijk onthult wat de achterliggende gedacht is, blijft er een zweem van mysterie hangen. Krawczyk geeft z'n visitekaartje af.

Halverwege besluipt enigszins het gevoel dat je hier te maken hebt met een vermomde vampierenfilm (iets wat de laatste paar jaar aan populariteit wint in het horror genre), gelukkig is er nog wel wat meer aan de hand.

Rollins kan ik normaal niet zo goed uitstaan, maar hij is perfect voor z'n rol. De rest van de acteurs doen het ook naar behoren. Visueel verder strak en hoewel ik de soundtrack iets te nerveus vond, is de klankband best mysterieus en voegt het aardig wat sfeer toe.

De film gaat een aantal keer over het randje, maar nét niet ver genoeg om écht hoog te scoren. Ik vond het soms net iets te mak allemaal, maar da's een klein kritiekpuntje gezien de originele aanpak en de geslaagde mix van genres en elementen. Krawczyk gaat op de lijst.

3.5*

Henry Rollins! Heeft Krawczyk goed gezien. Rollins tilt deze gortdroge horrorfilm tot het niveau waar je het wilt zien. Zeer degelijk geschoten ook en prima getemporiseerd. Geen gehaast, maar lekker de tijd nemen waardoor je als kijker mee kunt in het simpele, cynische wereldje van Jack. Zijn maar weinig films (/regisseurs) die het aandurven. Prima aanwinst voor Netflix ook. Dit zijn filmpjes die tussen ''bekendheid'' en vergetelheid hangen, en dus best dat laatste zetje kunnen gebruiken. Mist inderdaad net dat raunchy randje om echt volledig te overtuigen.

Ik sluit me aan bij wat hierboven reeds gezegd is. Ludieke, gortdroge film, met enkele geweldige momenten en en Henry Rollins die excelleert als flegmatische vampier (of whatever). De film had wellicht nog nét wat meer durf mogen tonen, maar al met al uiterst vermakelijk en best apart. 3,5* sterretjes.

Goeie film over een chagrijnige man die het gehad heeft met de mensheid en het liefst de hele dag in bed ligt. Een originele film, vooral vanwege de uitvoering. Soms dreigend, soms komisch. Onderhoudend en een aardig portie geweld. Henry Rollins is goed gecast en stelt allerminst teleur in de hoofdrol. Een geslaagd regiedebuut.

Sterke, verrassende, mysterieuze en ook best aparte Komedie / Horror (Horror moet je wel een beetje met een knipoog nemen) film, met in de hoofdrol rockmuzikant Henry Rollins, die ik vooral kan van zijn leuke band met de toepasselijke naam "Rollins Band". Ondanks dat de titel van de film het één en ander prijsgeeft, is het verhaal zeer vaag en heb je zoiets van "Waar gaat dit in hemelsnaam over". Dat maakt deze film wel lekker mysterieus, interessant en boeiend en bij mij het viel het kwartje (hoewel er de nodige hints zijn) pas toen Cara rond het einde van het verhaal zei "Je bent dus een een vampier ?".

In dit verhaal draait het om de weinig spraakzame Jack, wiens leven in de sleur zit en door een depressie en anti-sociaal gedrag doet hij niets anders dan slapen, televisie kijken, bingo spelen (omdat de mensen hem niet afleiden) en eten in het restaurant "Time Square Dinner", waar serveerster Cara hem wel interessant vindt. Jack ziet het menselijke ras als niets anders dan voedsel en hij voelt er daarom ook niets voor om met iemand een band te smeden en daarom is hij eigenlijk altijd kortaf tegenover mensen. De enige band die hij heeft met een mens, is met de jonge Jeremy waar hij regelmatig langs gaat om een pakketje op te halen, waarna hij deze bij hem thuis in de koelkast legt. Dan opeens komt Jeremy in de problemen met de Maffia, waardoor de leveringen aan Jack in gevaar komen en ook staat opeens een jonge onbekende vrouw aan zijn deur, die naderhand zijn dochter Andrea blijkt te zijn. Omdat Jack zich gaat inmengen in de problemen van Jeremy, komt zijn rustige leven in gevaar en ook dat van zijn ongewilde dochter Andrea.

Het sfeervolle verhaal zit lekker mysterieus in elkaar en is ook best maf, maar wist mij in ieder geval van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 95 minuten) te boeien en zeker ook te vermaken. Dat komt mede omdat er een aantal harde en grove gewelddadige scenes (ook met goor, zoals het eten van lichaamsdelen en het drinken van bloed) inzitten als Jack hardhandig de strijd aangaat met de Maffia (beter gezegd, de Maffia gaat de strijd aan met Jack en valt hem vaak lastig) die soms best gedetailleerd in beeld werden gebracht (o.a. de scene waarbij Jack met een tang een kogel uit zijn hoofd trekt) en waarbij Jack ook regelmatig normaal gesproken dodelijk (o.a. verdrinken, doodgeschoten en gestoken met mes) moet incasseren, maar vooral door hoofdrolspeler Henry Rollins (die de film volledig in zijn eentje draagt en dat gewoon goed en leuk deed) en zijn manier van doen en vooral ook zijn humoristische dialogen (vaak kortaf en bot), met de nadruk op zwart en droog, waar ik regelmatig hard om moest lachen, zoals:

Jack in telefonisch gesprek met Gillian (een ex-vriendin), over de jonge vrouw Andrea aan zijn deur:
Gillian : Ze wou je gewoon ontmoeten.
Jack : Waarom ?
Gillian: Drie keer raden.
Jack: denkt even na en zegt dan "Ik haat jou"
Gillian: Rot op, Jack
Jack: Een abortus kost 300 dollar

Andrea in gesprek met Jack, over de date met Cara die zij zonet geregeld heeft in het restaurant.
Andrea: Je hebt een date. Wanneer heb je nog eens een vriendin gehad ?
Jack: Hoe oud ben je ?
Andrea: Negentien.
Jack: Negentien jaar geleden dus.

Jack die in de problemen zit en wilt dat Andrea per direct zijn woning verlaat:
Jack: Over 60 seconden wil ik je weg.
Andrea: Wat is er aan de hand ?
Jack: Ga weg uit mijn huis.
Andrea: Meen je dat nou ?
Jack: Ja
Andrea: Ik snap het niet. Wat is er dan ?
Jack: Ga weg, ongeaborteerde snotneus Ik wil jou hier niet. Niemand wil je. Vooruit, rot op.
Andrea: Klootzak.

Jack die Cara min of meer naar huis brengt, nadat Cara ruzie heeft gehad met haar ex-vriend:
Cara: Wat doe je nou eigenlijk ? Je praat nooit over jezelf.
Jack: Ik doe nu niet veel meer, maar vroeger deed ik van alles wat.
Cara: Wat dan ?
Jack: Ik ben nog lijfwacht geweest. En antiekverkoper. Heb ik het meest mee verdiend. Een paar zaakjes gerund. Een tijdje in de bouw. Vrachtwagenchauffeur. Ook even leraar geweest. Geschiedenis. Een hele tijd bij het leger. Manager van een paar bedrijfjes. Tuinman, visser. Smokkelaar, duiker. In de mijn gewerkt. Steenkool, zilver en goud. Stuntman voor films. Verpleger. In het leger was ik een tijdje veldarts. Kok. De cel. Ik heb ook een tijd in de cel gezeten. Professioneel gokker, paardenfokker. Ik ben ook een tijdje pottenbakker geweest. Tinsmid, ijzersmid. Bijna van alles verkocht. Mecanicien.
Cara: Een manusje van alles

Van dit soort humoristische dialogen zitten er veel in en ik vond ze vrijwel allemaal leuk. Naarmate het einde van het verhaal nadert, ontstaat er meer duidelijk over Jack en dat vond ik eigenlijk best goed en leuk gevonden. Origineel is het wel niet, want dat is ook al eens uitgevoerd in de goede Actie / Fantasy film "Highlander (1986)". Die duidelijkheid ontstaat er vooral als Cara in de woning van Jack is en rondneust in een antieke koffer die Jack opent. Cara ziet dan o.a. een foto uit 1914 (Remigny in de eerste wereldoorlog) met Jack erop, wijn die 450 jaar oud is en op de vraag van Cara "Hoe oud ben je dan ?", geeft Jack als antwoord "Geen idee. Maar ik sta in de Bijbel ". Hoe de vork precies in de steel zit weet Jack ook niet en hij is ook de enige in zijn soort. Het einde waarbij Jack Andrea gaat bevrijden (die ontvoerd is en ook gefolterd is geworden om Jack boos te maken, want het neerschieten van Jack heeft namelijk niet hetzelfde resultaat als bij een normaal mens. Jack zegt daarop "Je hebt Andrea ontvoerd en gefolterd om mij te raken ?") en gaat afrekenen met de persoon die erachter zit (Alex), was best goed en is ook ietwat hard.

De cast in deze film doet het goed en vooral natuurlijk hoofdrolspeler Henry Rollins in de rol van Jack. Ook Kate Greenhouse in de rol van serveerster Cara die heel aardig is voor Jack en zich ook aangetrokken voelt tot hem, doet het gewoon goed en ze zag er ook niet onaardig uit. Jordan Todosey in de rol van dochter Andrea, deed het best verdienstelijk en hetzelfde geldt voor Steven Ogg in de rol van slechterik Alex. Beiden hebben wel maar een beperkte rol in het verhaal, maar ze zijn wel zeer belangrijk voor het verhaal.

Al met al een verrassend leuke Komedie / Horror film om gezien te hebben en ik heb me er ook goed mee vermaakt en er ook veel om gelachen. Dat komt eigenlijk allemaal door Henry Rollins, waarvan ik genoten heb en die het bekijken van deze film meer dan waard maakt.

Prima, vernieuwende stylische horror- komedie.

Film wordt gedragen door Rollins, die ik nergens eerder gezien heb, maar hoop ondanks dat hij niet meer 30 is snel terug te zien.

Dit had ik niet verwacht. Waarbij ik op ongeveer 40 minuten in de film eigenlijk zo iets had van, man, waar gaat dit heen en zelfs zat na te denken of ik de film af zou gaan kijken. Met eventueel een lagere beoordeling dan ik nu dus geef. Maar dan valt op een gegeven moment alles samen in 'He Never Died'. Namelijk net wat later in de film, dat je te horen krijgt dat Jack eigenlijk Cain is van Cain & Abel. En deze verwerking met al het gegeven (vampirisme, zijn geschiedenis et cetera) en het nog volgende plakte alles samen.

Verder is de film mooi geschoten, best abstract en humor aanwezig, maar op eigen toon. Soundtrack en geluidseffecten vullen alles ook nog meer aan. Wel een film die waarschijnlijk veel kijkers op het verkeerde been zet de eerste helft van de film, maar bij mij althans is dit een film die door de onthulling in de tweede helft alles op zijn plek laat vallen.

Zo ga je van, ik zou 'He Never Died' bijna een onvoldoende geven, tot ik ben gewoonweg verrast en verbaasd tegelijk. En zo zie je maar, wat voor een verschil een andere act of gedeelte van de film kan maken ten opzichte van het voorgaande in samenwerking met elkaar.

Leuke sfeer!

In het begin had ik wel iets van wat een B-film wordt dit hier, maar de film weet toch te boeien en te intrigeren. Het was toch wel een originele film die het thema vampieren eens wat ander belicht. De hoofdacteur kende ik niet maar kwam toch wel overtuigend over.
Komedie zou ik de film toch niet echt noemen.
Uiteindelijk toch wel aangenaam verrast door deze film, het is zeker geen doorsnee film, maar ik kon hem toch wel pruimen.

Na de prima score op IMDB te hebben gezien, deze op Netflix maar eens opgezet. Vooraf verder niks gelezen of gezien over deze film, dus ik had geen idee wat me te wachten stond.

Maar wat een leuk filmpje. De acties en handelingen, maar ook de dialogen, zijn verrassend en a-typisch. Origineel en onvoorspelbaar. Geen voorgekauwde clichés hier. Rollins speelt heerlijk, en de rest van de cast eigenlijk ook wel. De zwarte, cynische humor is goed gedoseerd evenals het nu en dan excessieve geweld.

Wat jammer is, is dat het algehele plot niet deelt in de onvoorspelbaarheid. Vanaf het begin weet je al wel zo'n beetje hoe de vork in de steel zit. Daarnaast zakt het fijne tempo van de film hier en daar wel een beetje weg, en vond ik het einde wat teleurstellend.

Maar al met al een fijne, en verfrissende film. Zeker de moeite waard.

Verrassend leuk filmpje. Aan de ene kant verwachtte ik hier toch niet heel veel van, als Netflix-productie en dan ook nog in het horrorgenre (soort van), maar toch hoorde ik hier wel goede verhalen over. En, hoewel het meer zijn muziek betreft: Henry Rollins is een baas.

De globale strekking van het verhaal wordt al redelijk snel duidelijk, de precieze details kwamen voor mij pas later, maar alsnog wordt dit best leuk uitgewerkt. Henry Rollins doet het erg fijn als de vermoeide, cynische tough guy Jack die (zoals de samenvatting al verklapt) het eeuwige leven heeft, al is dat meer als straf van God. De ontwikkelingen qua actie vond ik allemaal wat minder interessant, maar ik hoefde me niet te vervelen met deze hele fatsoenlijke speelduur, de prima sfeer en zwarte humor, en een toch wel aparte toon.

Heel erg lollig.

Vooraf leek mij deze film echt niets te worden. Verhaal sprak me in het algemeen niet erg aan en de speelduur van bijna 100 minuten leken ook even een opgaven te worden. Maar in de eerste minuten was het al duidelijk dat dit een leuke zit ging worden.

Film die gedragen wordt door een magistrale Rollins. Ik kende de man als acteur nog niet erg goed. Ik herinner me hem nog vaag van Wrong Turn 2. Maar hier overklast hij zichzelf in ieder geval in vergelijking met die film. Het is een zeer lollig personage die regelmatig voor een komische noot zorgt maar ook een vermakelijke toon.

Buiten Rollins is er wat minder te zien. Alles komt echt van Rollins af dat deze film zo kijkbaar maakt. Want op andere vlakken schiet deze film iets te kort. Zeker op het gebied van gore is het allemaal te braaf. Bovendien is de CGI van het bloed brak. Zodra ze gewoon met fake blood werken, ziet het er beter uit.

Maar de bruutheid blijft uit. Ergens heeft zo'n film als deze dat juist nodig. Daar is Rollins dan ook ideaal voor. Voor de rest soms interessant camerawerk en prima locaties. Het stadje is genoeg gedetailleerd vormgegeven om te voldoen aan de film zelf.

Loop is erg leuk. Regelmatig zijn de grappen raak. Het droge karakter van Rollins zorgt regelmatig voor een lach. Bovendien ook gewoon een erg leuk karakter die je bijna zonder moeite mee weet te krijgen. Ik heb dit soort karakters lang gemist.

Voor de rest geinige wendingen, al begint de film zichzelf soms iets te veel herhalen. Dat Rollins constant geslagen of geschoten wordt zonder neer te vallen is na een tijdje iets te veel gedaan. Maar het hoort erbij, en het blijft wel vermaken, dus veel heb ik er niet over te klagen.

Ik mis wel de brute horror die deze film nodig heeft, maar voor de rest een erg vlotte, vermakelijke film.

“Could you just not look at me? It's just uh, you know with uh - the blood and the holes in your head - Oh, God! Just don't look at me! “

Best een vage film en op het eerste gezicht leek dit ook niet echt een interessante film maar eigenlijk ben ik er tijdens het kijken aardig door verrast en was het nog best een leuke aangename zit die nergens te lang duurde en eigenlijk met een aardig tempo door rolde. De film lag al wel een aardig tijdje op mijn pad, de trailer heb ik altijd leuk gevonden maar nooit de motivatie gevonden hem aan te zetten. Tot ik hem tegen kwam op Netflix, dan kon ik hem toch niet meer laten liggen.

De film kent een hoge dosis humor waar het wel even duurde voordat ik dat door had. En de humor moet je wel vallen want de droogste en zwartste (mag ik dat nog zeggen?) humor komt voorbij, en daar houdt ik nou net erg van: niet serieus maar ook niet over de top met veel geschreeuw, lekker neutraal en vlot.

Het verhaal was wat onduidelijk, hoe en wat precies kon ik niet ontcijferen (hoe Jack zo is geworden) al vond ik dat er niet direct meer toe doen. Het doel was dan wel duidelijk, hij moest zijn dochter vinden die door een bepaalde groepering gegijzeld is en deze terug zien te krijgen met de nodige actie momenten van dien, hij kan namelijk niet dood en leeft al sowieso een eeuw lang want hij heeft de eerste wereldoorlog meegemaakt.

De neutrale karakter staat ‘Rollins’ erg goed. Overigens nooit geweten dat de beste man een filmcarrière heeft en überhaupt mee speelt in de film, notabene de hoofdrol. Ik ken hem voornamelijk van het nummer ‘Low Self Opinion’ waar hij in zingt, overigens ook met zijn band ‘Rollins Band’ waar ik een tijd veel aan had toen het met mij persoonlijk niet heel goed ging. Toffe band en leuke muziek maakt hij met zijn bandje, geen idee of het nu nog actief is of bestaat zelfs.

3.0*

Rollins is goed gecast als Jack, een depressieve, sociaal onhandige vijftiger die zijn dagen slijt met koffie drinken, televisie kijken en bejaardenbingo. Al gauw verschijnen er figuren uit zijn schimmige verleden die met hem proberen af te rekenen, maar dat gaat ze niet al te best af. Tegelijkertijd verschijnt dochter Andrea [Jordan Todosey] onverwacht opnieuw in Jacks leven en moet hij proberen te voorkomen dat zij een pion wordt in het dodelijke spel waarin hij verwikkeld is. Combinatie van horror, misdaad en komedie werkt niet altijd en de toenemende gore leidt teveel af van wat een interessant misdaaddrama had kunnen zijn. Onevenwichtig dus, maar Krawzcyk verdient bonuspunten voor originaliteit.

Wat een verschrikkelijke film, hoe kunnen ze het maken. Niet spannend, eng enz. Slechte acteurs die er niks van bakken.

Een horrorkomedie die zich stap voor stap ontrafelt. Niet dat het verhaal zo ingewikkeld is, maar de ware toedracht komt niet vanaf de eerste minuut boven water. Henry Rollins speelt een solitaire man die droog van zich afbijt als hij wordt lastig gevallen. De droge humor ligt me wel en zorgt voor leuke scènes. Zoals te verwachten wordt het iets minder als de pointe helemaal bekend wordt, maar gelukkig ligt de focus daar niet te hard op. Eigenlijk is het een film stijl The Equalizer, maar dan indie en met een hoek af.

Matig.

Apart filmpje, dat zeker. Iets tussen horror en komedie, met nog wat elementen uit andere genres (romcom?), maar evenzeer een film die eigenlijk geen kant kiest. Dat is een mes dat aan twee kanten snijdt. Het is speciaal, maar op het momenten waarvan het volgens mij écht de moeite kan worden, geeft de film niet thuis. Ik blijf daardoor wat op m'n honger zitten, terwijl ik eigenlijk wel hou van gortdroge, uitgebluste protagonisten die jan en alleman beu zijn.

2,5