Pay It Forward (2000)

Zo'n beetje alles aan deze film staat me tegen. Wat een film als deze dan nog eens extra vervelend maakt, is dat het nog redelijk goed gemaakt en geacteerd is. Jammer, anders had ik er tenminste heerlijk een halve ster tegenaan kunnen smijten.

Wat een draak van een film toch weer. Dat die acteurs zich daarvoor lenen. Ik zie Spacey toch liever als slechterik met een goeie huid dan als een goeierik met een slechte huid.

De hele films zit vol met uitspraken die de makers in beeld hadden moeten oplossen. 'Je bent bang.' 'Ik heb een fout gemaakt.' 'Woorden zijn alles wat ik heb.' Vreeeselijk. En dan dat vette einde! Maar ja, Las Vegas is de lichtstad van Amerika, dus die paar kaarsjes dat moet kunnen.

Wat voor moraal willen de makers hier nu kwijt? Ja, kwijt, dat is het woord. Ze waren de weg een beetje kwijt. Wat praat die Joel Haley Osment trouwens vreselijk snel, denkt hij soms dat als hij maar snel genoeg praat de opnamen sneller voorbij zijn?

[edit]pardon, ik bedoel natuurlijk Osment Haley Joel[/edit]

Ik vond dit best een leuk filmpje. Ik had niet zo veel problemen, in tegenstelling tot vele anderen, met het einde. Het is misschien een beetje té, maar het is weer eens een keer wat anders dan het 'en ze leefden allemaal nog lang en gelukkig einde.' Ook heb ik met verbazing naar de fantastisch acterende Osment zitten kijken. Dat kleine kereltje acteerde zonder moeite Spacey en Hunt onder de tafel. 3*

Prima film. Beetje moraliserend, beetje sentimenteel, maar wel erg positief. En bijzonder sterk geacteerd door de hele cast. Alleen jammer dat componist Thomas Newman zo nodig de hele soundtrack van American Beauty moest recyclen.

3.5 sterren.

Pay It Forward (2000) blijft bij elke herzien beurt toch weer een zeer goede drama film. Het verhaal is standaard, het idee is leuk. De uitwerking is erg goed, misschien op het eind 'iets' overdreven maar zeker niet ongeloofwaardig.

Camera werk ziet er netjes uit. De acteer prestaties van Kevin Spacey, Helen Hunt en Haley Joel Osment zijn geweldig. Het einde komt onverwachts en blijft een brok in mijn keel achterlaten....

Het idee van de jonge Trevor is wel grappig. Blijf het prachtig vinden als je hem over dit idee hoort praten in het interview. Erg goed gebracht, interessant en aangrijpend.

3.5*

Ik vond deze film heel erg mooi. Mooie boodschap en mooi verfilmd. De film vond ik maar af en toe zoetsappig maar misschien komt dat ook door dat jongetje. Heeft een beetje een zoetsappig koppie

gaat wel

soms zielig enzo maar wel goed geacteerd.

3 sterren

Raar eigenlijk. Deze film is denk ik al een keertje of vier mijn speler ingekropen, en telkens weer verbaas ik me erover dat ik hem zo goed vind.

Tuurlijk, dit is geen werkje van hoogstaande craftsmanship van Leder's zijde. Script ook is niet al te goed. Shifts tussen tijdslijnen die enerzijds niet duidelijk en anderzijds totaal onnodig zijn, Jay Moore's personage had eigenlijk net zo goed in zijn totaliteit geschrapt kunnen worden. Score is bijna een directe kopie van American Beauty. Er vallen genoeg argumenten te geven om te zeggen dat dit geen goede film is, en dat zal 'ie misschien filmtechnisch ook niet zijn, maar toch heeft ie iets wat me grijpt. Is het de invulling van de karakters? Is het de goedbedoelde boodschap die de film met zich meedraagt? Of toch gewoon het dramatische verhaal? Ik weet het niet. Wat ik wel weet, is dat ik films voornamelijk beoordeel op de mate van hoezeer ik met de film en zijn karakters meeleef, en daar is deze film zeer in geslaagd.

Het lijkt me dan ook niet meer dan terecht dat ik deze film een cijfer geef wat aansluit van wat ik van de film denk als ik hem kijk. 4,5 blijven nogmaals staan

Leuke en aardige film. Niet cliché – dit soort films kom ik niet echt vaak tegen met zo’n boodschap. Niet overdreven zoet. Integendeel zelfs. Veel tegenslag voor de hoofdpersonen in de film, dat kan ik nu echt niet zoetsappig noemen. Ik zou zelfs kunnen zeggen dat het einde van de film te dramatisch is. En zeker geen saaie film met dergelijke acteerprestaties en verhaallijn. Deze film doet zijn genre, het drama, alle eer aan.

De extreme zoetigheid wordt gelukkig nog enigszins gered door de twee volwassen acteurs Helen Hunt en Kevin Spacey. Het blijft natuurlijk onvervalst sentiment.

Het is echt een leuke film! Heel erg goed geacteerd, maar dat is wel logisch met al die topacteurs. Ik ben altijd onder de indruk van de acteerprestaties van Haley Joel Osment. Hij is echt heel erg goed. Verder was het verhaal heel erg goed.

Redelijk tot matige filmpje. Van dat kind ben ik meer gewend, want in AI is ie veel beter. Niet echt een speciale film maar het acteerwerk is nog een beetje te doen.

2,5*

Het verhaal is wel leuk. Mooie gedachte, beetje feelgoodmovie met de nodige romantiek en filosofie. Als boek moet dit nog beter werken volgens mij. Als film is dit op het randje. Visueel is het nergens speciaal en met momenten is het echt wel iets te licht en te zoet. Het acteerwerk maakt wel wat goed, maar de film zelf stijgt nergens op. Het blijft een gewoon goeie aangename film zonder meer. En die 'zonder meer' is wel jammer. Ik had hier meer van verwacht. Goed begonnen, maar gaandeweg vrij ongeloofwaardig. Jammer...

Mooie film met een origineel idee en goeie vertolkingen. Alleen een beetje jammer van het gedramatiseerde en oversentimentele einde.

Het idee achter de film vind ik echt tof en het is ook aardig neergezet. Wat ik alleen vreselijk jammer vind is dat er teveel nadruk wordt gelegd op de relatie tussen de Eugene Simonet (Kevin Spacey) en Arlene McKinney (Helen Hunt), waardoor het weer zo'n typische Hollywoodfilm wordt. Met veel romantiek, liefde en kwijl. Het einde maakt het weer een beetje goed. Dit weergeeft ook welke gevaren 'Pay It Foward' met zich meebrengt.

3-3,5*

Vanwege het einde toch een wat mindere smaak overgehouden van Pay It Forward. Dit soort melodramische speelfilms zijn meestal niet echt mijn ding, maar op het einde na was dit een heel aardige film. Mooi verhaal, hoewel tegen het sentimentele aan. Maar waarom moest Trevor op het einde in vredesnaam dood? Paste totaal niet in de film en sloeg dus ook werkelijk nergens op. De manier waarop ook niet. Kost de film een halve ster!

3*

Lang geleden dat 'k deze film nog eens had gezien en veel kon 'k me er eigenlijk niet veel meer van herinneren. Het is en goeie film met een origineel verhaal. De film behandeld een groot aantal thema's zoals alcoholmisbruik, éénouderfamilies, ... zonder melig te worden. De cast deed het goed en speelde ingetogen.

Het einde was wel verrassend en had 'k eigenlijk niet verwacht. 'k had eigenlijk liever wel een ander einde gezien, maar eigenlijk past het wel in het verhaal.

De moeite waard om te (her)bekijken.

Eigenlijk helemaal niet zo'n goede film, gebaseerd op een niet al te goed boek (waar het karakter van Kevin Spacey overigens een zwarte man met (geloof ik) 1 oog was).

Veelteveel feel good voor mij.

Heel vreemd einde wat vervolgens ook nog eens heel zeikerig wordt, en tóch moet ik altijd verschrikkelijk huilen.

Ge moet Amerikaan(se) zijn om dergelijk onecht product te brengen.

Er was nochtans een goed startthema, maar het werd helaas een papperig, kleverig en zoeterig ding.

Of ze nu drank- of drugverslaafden zijn, dief of een niet zo'n voorbeeldige moeder, het zijn uiteindelijk toch allemaal doorbrave, edelmoedige mensen met allemaal een geldig excuus.

Daarnaast moest ik al lang weten dat Amerikanen hun youngsters (11 jaar, hier) graag voorstellen als ongelooflijk, superintelligente wezentjes die professoren en ouders in de hoek redeneren, en mij er niet meer aan storen, maar Haley Joel Osmont klopte hier toch alle records.

"Ok"-Helen Hunt flirtte met de potsierlijkheid.

Best wel aardige film dat draait om een hele aardige boodschap en een heel simpel concept als het doen van een goede daad.

De tijd wordt genomen om het best wel goed te brengen, doormiddel van een nieuwe leraar met een 'aparte' opdracht, Osment die doormiddel van problemen thuis ook niet echt met de neus in de boter gevallen is, en daarna een vrij ambitieus als mede idyllisch plan bedenkt. De goede kneepjes en het ontroerende van het plot zijn toch wel dat de 'goede daden' die Osment zelf verricht op niets uit lijken te draaien. Toch reikt zijn boodschap verder dan hij had verwacht. Het idee met de journalist die zich er in vast bijt en de zwerver, Caviezel, die uiteindelijk toch het licht ziet en iets goeds doet, zijn best wel aardig bedacht. De molensteen die Spacey meesleept, en daarmee maar al te goed de problemen en onzekere toekomst van Osment herkent, ook wel. De zucht hier van boven over het einde deel ik niet. Juist doordat de film zo eindig krijgt hij iets meer impact. Hoe vaak zien we zoiets niet dat een goedbedoelende de rekening betaalt? Dat maakt het wat mij betreft realistisch.

Genoeg met de lovende woorden, want is het allemaal zonneschijn? Neen! De film is uiteindelijk op de een of andere manier een beetje te klef en te zoet. HJ Osment is zo nu en dan echt bloedirritant. Hij is simpelweg te wijs, te bijdehand, te slim en te 'volwassen'. Pas bij dat feestje, waar de journalist voor de deur staat, en later bij dat interview, heeft Osment twee momenten van iets kinderlijks, gedrag dat bij een kind van die leeftijd past. Het idee is geweldig, maar met dat kind heb ik uiteindelijk niets. Helen Hunt ziet er overigens uit om op te vreten en Caviezel zet een prima rol neer net als Spacey overigens.

Prima film voor een keer, aardig idee, maar heeft vroeger wel eens grotere indruk gemaakt. Ik denk dat je als kijker toch eelt op de ziel krijgt.

Pay It Forward is een ja en nee. Ja omdat het zeker wel een interessant verhaal is en er acteurs meedoen die het kijken waard zijn omdat ze kunnen leveren. Nee omdat het verhaal niet echt goed wordt uitgewerkt en er veel focus wordt gelegd op sub drama. Het einde is daarvan dan wel het grote voorbeeld van deze stelling.

Voor idealisten. Dat ben ik zelf niet maar ik vind het leuk dat er mensen zijn die zo'n ideeën hebben zoals die pay it forward theorie. Degene die het allemaal start, de leraar Simonet, wordt er zelf een beetje het slachtoffer van. Dat een klein jochie als een spirituele goeroe de les gaat lezen aan volwassenen over hoe je de wereld beter kan maken vond ik soms te verregaand en onrealistisch. Ook het feit dat zijn leraar stilaan zijn stiefvader wordt voelt wat onnatuurlijk aan. Een erg sentimentele film, het moet je ding wel zijn. Was ik in een melige bui? Ik weet het niet maar de film werkte wel voor mij; Helen Hunt en Kevin Spacey waren best vertederend.