Snowden (2016)

Ik ben deze klokkenluiderfilm eens gaan zien kort na het bekijken van de 'Stuxnet' documentaire Zero Days, die mij op zich al naar de keel greep (Stuxnet is, kort door de bocht gesteld, door geheime diensten NSA en Mossad ontwikkeld om Iran nucleair uit te schakelen).

Ik ben het met mijn voorganger eens dat Oliver Stone deze film voor zijn doen verrassend neutraal neerzet (in tegenstelling tot bijvoorbeeld zijn Vietnam trilogie destijds), wat deze film zeker tot een topfilm maakt in het voorbije jaar 2017. En je moet een film ook niet meer dramatiseren dan nodig is.

Wat ik wel vaker zeg is dat waargebeurde verhalen vaak verfilmd worden in een docudrama, maar ook in deze film is daar weinig tot niets van te bespeuren. Als je 10 jaar in een grot zou hebben geleefd en de hele kwestie Snowden niet zou kennen zou dit een sublieme moderne spionagethriller zijn, wat het in feite ook gewoon is.

Over het verhaal en het hedendaagse thema rond internet, social media en privacy wetgeving hoef ik weinig meer toe te voegen, dat is een ieder wel bekend. Ook dat dilemma wordt goed belicht in deze film.

Het enige wat een beetje jammer is dat Stone de gespeelde en echte Snowden in elkaar over laat gaan aan het einde van de film. Wellicht was het toch beter geweest om 5 tot 10 jaar te wachten met deze film zoals gebruikelijk met dit soort films.

Topfilm in dit genre.

Joseph Gordon-Levitt bewijst opnieuw één van de beste acteurs van zijn generatie te zijn door op fenomenale wijze in de huid te kruipen van Edward Snowden, de roemruchte klokkenluider die duizenden documenten lekte waaruit blijkt dat de Amerikaanse overheid toegang tot emails en telefoongesprekken van gewone Amerikaanse burgers eiste zonder de burgers daarvan op de hoogte te brengen. In deze enerverende thriller zien we hoe Snowden ingelijfd wordt en hoe hij zijn eigen veiligheid en die van zijn naasten op het spel zet om de waarheid aan het licht te brengen. Wie de documentaire 'citizenfour' heeft gezien, zal erkennen dat Levitt haast een dubbelganger is van Snowden (die op het einde nog even verschijnt) en Olver Stone weet de spanning goed op te bouwen. Bovendien vervalt de film nooit in technische details, waardoor de film boeit van begin tot einde.

Rustig voortkabbelende film die netjes uiteenzet wat er allemaal mogelijk is aangaande infogaring door geheime diensten en het verhaal van Snowden mooi weergeeft. Is geen thriller. Beschouw het als een biografische speelfilm. Geeft een inkijk in geheime diensten als CIA ren NSA en brengt het debat op de been over de morele grens tussen veiligheid en (grondwettelijk) recht op privacy...

Klokkenluider Edward Snowden is gefundenes fressen voor Oliver Stone. Een persoon die tegen het hypocriete establishment vecht, die heeft aangetoond welke grondwettelijke regels de overheid allemaal met gemak onder tafel veegt (pikant detail in deze hitsige Trump toestanden maar dit gaat over het Obama era), die eenzaam en alleen vrijheid heeft opgeofferd om de waarheid te laten zien. De film laat zien dat de persoon Snowden eerst een patriot is in harte en nieren maar dan langzaam zich keert tegen die overheid. Een beetje als Ron Kovic in Born of the fourth of July. Maar dan zonder de verontwaardiging, zonder de kolkende retoriek, zonder de agressie. Stone is volwassen, de wil om controverse te ontketen is eruit. Maar het maakt daarom niet een betere film. Deze film is nu net wat hij in de jaren '90 tegen verzette. Een boeiend politiek drama in een onderhoudende luchtige vorm. De film is dan ook boeiend, interessant, evenwichtig maar ook braaf en sober. Ondanks het knap gevonden einde (fictie en non fictie komen samen) waar de heer Snowden ook een figuranterol speelt, krijgen we de 'echte' Snowden niet te zien. Waarom hij vrijwillig gevangenis riskeert (en toch weer niet door de Hong Kong scenes) voor wat hij gelooft. Stone maakt geen thriller, geen actiefilm, geen James Bond maar een registratie, een dramatisering. Het zijn de eerste zinnen in de film en alhoewel dit bewonderenswaardig is, lijkt me deze zin vooral een verontschuldiging om niet verder te gaan.

Het is een genre dat zelden interessante films oplevert, de biopic. Ook Stone's naar eigen zeggen laatste speelfilm Snowden weet me niet te pakken, en dat heeft niet alleen te maken met het feit dat Edward Snowden zelf niet bijzonder interessant is, maar het helpt ook niet natuurlijk. Snowden is een hele gewone jongen, typische computernerd, en hij wordt op zich prima vertolkt door Gordon-Lewitt, maar dat is niet genoeg. Ik vind dergelijke portretteringen waarbij de acteur de maniertjes en de stem nabootst nou eenmaal bijzonder saai, of het nou om Snowden gaat, om Hawking of Jobs (om maar twee andere recente voorbeelden aan te halen).

Een ander probleem waar de film mee kampt is dat het lekken van geheime data bijzonder moeilijk boeiend te visualiseren blijkt. Waar Stone het spannend probeert te maken mislukt dat, natuurlijk deels omdat de uitkomst al bekend is- iedereen die af en toe een krant openslaat of langs het journaal heeft gezapt weet immers dat Snowden slaagde in zijn opzet- en het gevaar waarin Snowden verkeerde wordt nauwelijks voelbaar gemaakt, de dreiging werd vooral steeds benoemd. Het duurt ook allemaal veel te lang. Het leent zich kortom niet voor een interessante film, ondanks dat ik sympathie hebt voor Snowden en zijn actie bewonder. Waarschijnlijk is de documentaire beter.

Goeie, solide film die (zelfs) wat atypisch onsensationeel voor Stone's doen was neergezet. Eén pleidooi om Snowden weer thuis te laten komen, hem te zien als een klokkenluider en niet te vervolgen, vinnik. Goeie vertolkingen overall van alle acteurs. Grappig dat zoonlief Scott Eastwood een iets prominentere bijrol kreeg dan in de meeste A-films. Dikke 3,5*. Is in de VS maar lauwtjes ontvangen evenwel. Waar Snowden al op hintte: zijn case dreigt te verdrinken in onverschilligheid, waar toekomstige leiders nog wel eens veel meer misbruik van zouden kunnen maken.

Mooie inkijk van hoe intelligance werkt. Gordon doet het goed. Helaas is zijn vrouw totaal ongeloofwaardig. Film is in het midden wat saai. Je kan alleen maar hopen dat er niet teveel is geromantiseerd voor de film.

Goed film / biografie , erg goed en realistisch gemaakt . Conclusie is wel dat Snowden maar een watje is . Je gaat bij de NSA solliciteren en wordt aangenomen en dan ga je na een tijdje huilen omdat je erachter komt dat de NSA alle internet verkeer onderschept en filtert ? Dat is toch net zoiets als je bij een bakker gaat werken en ben zeer gekwetst als je erachter komt dat ze zelf het brood bakken ? Jullie bakken zelf het brood !? WTF !?

Dus download hij geheime documenten van de NSA en geeft dat aan de journalisten ?

En verziekt hiermee ook nog zijn mooie leven ?

Geniale programmeur dat zeker , maar klokkenluider ?

In principe gaf hij informatie aan de wereld wat iedereen al vermoedde .

En verziekte hier zijn mooie leven mee .

Niet echt slim .

Biopics zullen nooit een genre worden die mij veel doet, dat bewijst Snowden maar weer eens. Verder de film toch maar eens gezien uit pure interesse wat en wie Snowden ook alweer was. Pas na afloop begreep ik dat dit een Oliver Stone productie was, iets dat nergens uit het geheel af te lezen is.

Met een kleine introductie en beeld van falende militaire opleiding, blijken al snel de uitzonderlijke talenten op gebied van informatica. De vraag is dan ook bijna wat een dergelijke jongen bij de mariniers of wat voor militaire opleiding trachtte te zoeken. Hij weet ook het één na het andere illustere apparaat bij Forrester in het kantoor op te noemen. Het is wel duidelijk dat zijn competenties en interesses ergens anders liggen die hij daarna toont in zijn opleiding waarna hij steeds hoger op de ladder klimt en meer en meer te zien krijgt. Of is de term 'further down the rabbithole'...een betere omschrijving?

Gelijk met de doos van Pandora die opengaat, komt zijn geweten ook steeds meer in opstand en wordt zelfs paranoia. Dat alle het dataverkeer op sleutelwoorden gecontroleerd wordt is één ding, maar hoe door middel van manipulatie mensen in een situatie gemanoeuvreerd worden dat ze wel mee moeten werken is wel next level smerigheid. Desondanks is er voor Ed geen ontsnappen aan die een behoorlijke positie elders krijgt. Of is dat puur het in de gaten kunnen houden van iemand? Het klokkenluiders moment is daarna dan slechts een kwestie van wachten.

Prima wordt de doos van Pandora, die de duistere wereld van geheime diensten is, getoond met alles dat mogelijk is via internet. Gordon-Levit is uitstekend als de wat horkerige en emotieloze Snowden en de macht die van figuren als Corbin uitgaat wordt ook prima gebracht, maar dat is het dan ook wel. De film duurt best wel lang en is nagenoeg spanningsloos en dat dit een Stone is werd me pas duidelijk toen ik een dag later op MovieMeter kwam. Daarom aardig voor een keer maar heel interessant wil het nergens worden, me aangrijpen doet het ook niet. Eentje om snel te vergeten...

In hoeverre het waar is dat Snowden een nieuwe draai aan de Rubiks Kubus gaf, zou ik niet weten, maar dat hij op geniale wijze zoveel geheime data aan de (buiten)wereld op een presenteerblaadje gaf, was een huzarenstuk om de vingers bij af te likken. Ook mooi dat Stone de echte Snowden aan het eind van de film zijn opwachting laat maken, en via een nawoord laat weten dat hij herenigd is met z'n vriendin ... Nergens wordt 't sentiment nodeloos vergroot. Kortom, een prachtige inkijk op het leven van Edward Snowden.

Het is vast niet Stone's bedoeling, maar in de loop van de film zat ik me meer te verbazen (en niet zonder bewondering) hoe knap die programmeurs bij de CIA en de NSA wel niet zijn, dat ze zoveel informatie uit zoveel telefoons en laptops kunnen zuigen en zoveel netwerken kunnen infiltreren. Dat het fijn zou zijn als ze daar iets minder controversieels mee zouden doen komt helaas vaak op het tweede plan. Boeiende film voor wie zich niet stoort aan de redelijk onoverzichtelijke loopbaan die in vaste of losvaste dienst langs diverse afdelingen van de Amerikaanse geheime dienst voert, met zoals wel vaker bij Stone zóveel bekende koppen dat ik soms even uit het verhaal word gehaald: "Is dat nou Rhys Ifans? Hee, Nicolas Cage! Goh, grappig, volgens mij is dat Timothy Olyphant!" Gelukkig vind ik het onderwerp te interessant om me echt te storen aan al die cameo's, maar de echte urgentie ontbreekt hier toch een beetje.

Kende deze nog niet, maar omdat ik een maandje HBO heb en ik daarom keek wat daarop stond dat ik nog niet kende deze opgezet.

Prima biopic, want Stone is een prima verteller. Het schokkende verhaal is ook helemaal in zijn straatje.

Heftig inzicht in de cyberoorlog, die voor de meeste onzichtbaar, gevoerd wordt.

Nu deed zich wel bij mij de vraag voor. Had ik deze in 70 mm gezien, had ik m dan net zo sterk gevonden als Oppenheimer? Thematisch zijn de films toch erg verwant.

Nu een kleine 4*

[quote]Flavio schreef:

Het is een genre dat zelden interessante films oplevert, de biopic. Ook Stone's naar eigen zeggen laatste speelfilm Snowden weet me niet te pakken, en dat heeft niet alleen te maken met het feit dat Edward Snowden zelf niet bijzonder interessant is, maar het helpt ook niet natuurlijk. Snowden is een hele gewone jongen, typische computernerd, en hij wordt op zich prima vertolkt door Gordon-Lewitt, maar dat is niet genoeg. Ik vind dergelijke portretteringen waarbij de acteur de maniertjes en de stem nabootst nou eenmaal bijzonder saai, of het nou om Snowden gaat, om Hawking of Jobs (om maar twee andere recente voorbeelden aan te halen).]

Snowden niet interessant en een gewone jongen? Totaal mee oneens. Hij is bijzonder getalenteerd en op jonge leeftijd bekleedt hij een hoge functie bij verschillende veiligheidsdiensten. Daarnaast heeft hij ontzettend lef getoond, zijn leven opgegeven én heeft zijn actie op mondiaal niveau geleid tot veranderingen. Oninteressant en gewoon is wel het laatste dat hij is...

Kundige biografievertelling van regisseur Oliver Stone, waarin voortreffelijk wordt geacteerd door Joseph Gordon-Levitt in wellicht één van zijn allerbeste rollen. Het getuigt van ervaring en kwaliteit als je een onderwerp dat me niet meteen veel interesseert voor een duur van 134 minuten boeiend weet te houden. Het tempo ligt hoog, de visuele invulling oogt professioneel en de personages zijn voor de verandering te allen tijde intrigerend. Snowden vertelt een verhaal dat je voortdurend kan plaatsen in de moderne wereld (het is dan ook vanzelfsprekend over een relatief recentelijke gebeurtenis) waardoor je als kijker voortdurend wordt uitgedaagd om na te denken over het verloop en de bijbehorende gevolgen. Uiteraard zullen er bepaalde invloeden flink zijn overdreven, maar aan de regie of de acteurs valt dat niet te verwijten. Snowden was een fijne en knappe verwelkoming van kennispunten die me niet meteen bekend waren.

Joseph Gordon-Levitt is absoluut de juiste persoon voor deze rol. Ik kwam er na afloop pas achter dat het van Oliver Stone is, maar ik had het natuurlijk kunnen weten. De film is wel makkelijker behapbaar als bijvoorbeeld JFK.