Snowden (2016)

Ondanks dat dit een bijzonder verhaal is, is deze film niet goed.

Snowden in het nieuws vind ik oprecht interessant. Echter is de verfilming niks aan. Het verhaal is langzaam en erg saai verteld. Het mist spanning. Eigenlijk duurt de film te lang. Regelmatig hoopte ik dat de film nou wel eens over was, maar helaas. Het hele drama gebeuren met zijn vriendin was totaal overbodig en veel te Hollywood achtig.

De goede dingen waren dat de programma's van de CIA goed werden uitgelegd. Dat ook echt duidelijk werd waarom Snowden uiteindelijk gedaan heeft, wat hij heeft gedaan. Het einde was ook goed.

Maar nogmaals: Te saai, te langzaam en te weinig spanning om 134 minuten lang de aandacht er bij te kunnen houden.

Precies wat je van de film verwacht. Precies wat je van de film verlangt.

Een beeld van de reikwijdte van het Amerikaanse spionagenetwerk, en de betekenis daarvan. Het gaat - kort samengevat - niet louter meer om een strijd tegen terrorisme, maar om macht. Oliver Stone legt het Joseph Gordon-Levitt letterlijk in de mond, maar misschien moet 'Snowden' ook wel expliciet zeggen waar het op staat. Alleen al omdat de regisseur dit verhaal van een zogezegde landverrader heeft willen verfilmen, moet hij zich vermoedelijk verantwoorden. En dat het net de cineast is achter 'JFK' en 'Nixon' die deze plot Hollywood binnen smokkelde, is op zich geen slechte zaak. Stone weet immers hoe een verhaal vol suspense vorm moet krijgen. En dus kijkt het publiek met ingehouden adem - ook al is de uitkomst min of meer bekend.

Als film zou 'Snowden' een routineklus kunnen genoemd worden, maar dat doet afbreuk aan de belangwekkende inhoud enerzijds en aan het vakmanschap van Stone anderzijds. Oké, hier en daar een beetje Amerikanismen, maar zowel het landschap van de internationale politieke betrekkingen als het persoonlijke portret van Ed Snowden komen redelijk goed uit de film naar voor. Wat wil je eigenlijk meer, zo op een zaterdag avond?

3,25*

Een geweldige film! Een prima cast! Een duidelijk verhaal! Prachtige beelden! En een bijzonder live interview na de première met Edward Snowden Amsterdam-Moskou! Mijn mening: in de Bill of Rights, de grondwet van de Verenigde Staten, staat in het 4e amendement dat de mens het recht heeft om veilig te zijn en doorzoekingen (telefoon, mail) enkel mogen plaatsvinden bij echte verdenkingen. Edward Snowden heeft een beroepsgeheim geschonden, maar de Amerikaanse overheid heeft het IV amendement van de grondwet niet nagevolgd!!!

Ik hoop op korte termijn de documentaire Citizenfour op te zetten. Een uiterst relevant document, want het was documentairemaakster Laura Poitras die Edward Snowden in 2013, kort na diens onthullingen, als eerste voor haar camera kreeg. Het is niet geheel verwonderlijk dat er nu, anno 2016, ook een film verschijnt waarin het verhaal nog eens dunnetjes wordt overgedaan. Edward Snowden is nu Joseph Gordon-Llevitt. Het plot is duidelijk gedramatiseerd, en staat aanwijsbaar minder dicht op de realiteit. En tóch voldoet Snowden.

Voor het grootste gedeelte is dat een verdienste van Oliver Stone. Het brein achter Platoon en JFK durfde het wederom aan een film te maken die zeer kritisch is op de Amerikaanse overheid. Het screenplay is doordesemd van een combinatie van technische details en maatschappijkritiek, en dat pakt goed uit. Relevanter kon de thematiek die deze biografie aansnijdt immers niet zijn, en Stone is scherp genoeg om zijn statements duidelijk te laten doorschijnen. Het niveau van Stone's eerdere werken haalt Snowden niet (daarvoor is de uitwerking echt te braafjes), maar dit is wel een stap in de juiste richting. De film is constant boeiend en hield mijn aandacht de volle 130 minuten vast. Knap, aangezien het verhaal vooraf natuurlijk al bekend was.

De grote minpunten zitten hem in geheel andere elementen. Zo is het acteerwerk van Edward Snowden (Joseph Gordon-Llevitt) en diens vriendin (Shailene Woodley) ondermaats. Gordon-Llevitt komt uiterlijk nog geloofwaardig over, maar weet zijn character verder nauwelijks diepgang te geven. De maatschappelijke relevantie van Snowden's daden is eerder af te leiden uit het scherpe script dan uit de performance van Gordon-Llevitt zelf, die overwegend zwak en oppervlakkig blijft. Woodley is een grotere ramp. Slecht gecast, daar ze mijns inziens in het geheel niet bij de mens Snowden past. De wijze waarop ze diens politieke oriëntatie weet te beïnvloeden is bijvoorbeeld op z'n minst flink doorzichtig. Als actrice kwam Woodley daarnaast nog eens flink tekort. Ze probeert vooral mooi te zijn, en zelfs daarin slaagt ze maar ten dele.

De visuele afwerking vond ik ook matig. Het geheel oogt wat mat en ongeïnspireerd, en wordt ondersteund door een score die ik inmiddels al weer vergeten ben. Daarnaast kan ik me wat slordigheden in de montage heugen, waaronder een abominabele beeldovergang in de laatste akte.

Dat brengt me tot de conclusie dat Snowden een film is geworden die het echt van de thematiek moet hebben. Die is immers zodanig relevant dat de meeste kijkers op voorhand al met een bepaalde blik naar deze film zullen gaan kijken. Het is aan Oliver Stone te danken dat het verhaal van Snowden ook een waardige uitwerking heeft gekregen.

Kleine 3.5*

“Terrorism is just an excuse.”

Puike film. Snowden is wel het good guy vs. bad guy verhaal geworden waar ik voor vreesde, maar voor de rest heb ik eigenlijk weinig aan te merken op dit sterk staaltje vakmanschap van Stone. De balans tussen alle technische details en een vlot en interessant verhaal is perfect en de personages worden goed uitgewerkt. Ik lees veel kritiek dat de film te veel de nadruk legt op de relatie tussen Snowden en Mills, maar ik vond dit een erg sterk onderdeel van de film. Gordon-Levitt en Woodley zijn ook een goed duo, en Gordon-Levitt is sowieso grandioos in de rol van Snowden (dat accent alleen al).

Wel had ik nog meer willen zien van de gesprekken tussen Snowden en de journalisten in de hotelkamer, want daar zat de echte spanning. Sfeervol is het allemaal wel, maar soms ontbrak de spanning en paranoia omdat je weet hoe het afloopt. En de diefstal zelf is iets te kort in beeld. Visueel is de film erg sterk. Na een uur is er een briljante scene waarin wordt uitgelegd hoe de CIA/NSA van een dubieuze Pakistaanse bankier terecht komt bij een normale barman in Amerika. En dat alleen omdat die bankier 20 contacten in zijn telefoon heeft staan, en die contacten hebben ook weer contacten enz… Ontluisterend en weergaloos in beeld gebracht door Stone. In de bijrollen zien we onder andere Ifans (briljant), Cage (leuk), Leo, Quinto en Wilkinson, en ze zijn allemaal erg sterk. Snowden is voor mij toch wel de verassing van het jaar. De film duurt ruim twee uur maar ik heb de hele tijd geboeid zitten kijken.

Redelijke biopic over klokkenluider Snowden. Hier en daar een tikkie langdradig, echt spannend wordt het niet, maar toch blijft het wel interessant. Waar ik me wel aan heb geïrriteerd is die hete aardappel die bij Levitt de hele film lang in z'n strot zat! Z'n immitatie mag dan misschien knap zijn (alhoewel ik het niet vind lijken), het komt onnatuurlijk over en leidt af van het verhaal. Verder wordt er wel aardig gespeeld ook al ben ik niet zo'n fan van Woodley.

Precies wat ik ervan verwachtte.

Uiteraard gebaseerd op waargebeurde feiten en waarschijnlijk flink gedramatiseerd. Moet ook wel als je er een film voor het witte doek van wilt maken. Ik ben vooral blij dat ik het verhaal van Snowden heb gezien (gedramatiseerd of niet) want ik wist er wel wat vanaf, maar lang niet zoveel. Fascinerend wat er zich allemaal afspeelt. De acteerprestaties zijn prima. Levitt zet wat mij betreft een goede Snowden neer. Het verloop van het verhaal wordt op de juiste manier gebracht. De afwisseling tussen het heden (het klokkenluiden in 2013) en de jaren ervoor. Goede keuze geweest. Taai en langdradig is hij zeker niet. De 134 minuten schieten voorbij.

Prima film! 3,5*

Zoals dikwijls kletst iedereen weer naast de kwestie.Zo een film vraagt niet naar prachtig acteerwerk.Het is het relaas van een land verrader.Denkt iedereen nu echt dat de Amerikanen dat alleen doen?De russen,chinezen,jappen en noordkoreanen doen zeker even erg hun best.Het verkeerde eraan is dat de Amerikanen openlijk met hun grondwet gesold hebben.Mijn mening in deze is,dat alle middelen toegestaan zijn om smeerlappen te vatten.

Wat mij betreft een toppertje. Ben fan van regisseur Stone, een man die altijd films met gewaagde onderwerpen zoekt. Soms slaat hij flink de plank mis daarin, maar deze Snowden is zeer functioneel en komt in de buurt van zijn beste werk. Doet qua paranoia wat denken aan zijn eerdere JFK. Dat hoge niveau haalt hij dit keer niet maar de boodschap komt ook hier duidelijk over. Zoals gewoonlijk bij Stone tot in de kleinste bijrollen bekende acteurs en iedereen doet het redelijk tot goed(Ifans is zelfs uitmuntend), maar de echte hoofdrol is voor het verhaal zelf: stevig en zelfverzekerd gepresenteerd door een meesterverteller.

Opzicht was dit best een interessante, boeiende en waargebeurde Drama / Thriller film over de Amerikaanse klokkenluider Edward Snowden, die duizenden geheime CIA documenten naar de pers lekte en daarmee gedwongen werd om de Verenigde Staten te ontvluchten en elders toevlucht te zoeken (tot heden verblijft hij nog steeds in Rusland en dat tot ergernis van Amerika, die hem graag wilt oppakken en verhoren).

Het zeer interessante verhaal (speelt zich af tussen 2004 en 2013) over Edward Snowden zit goed in elkaar en wist mij in ieder geval te boeien en te vermaken van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 130 minuten) en waarbij ik het einde zelfs spannend vond (geweldig daarbij was de scene waarbij Edward Snowden de gestolen informatie opsloeg op een Micro SD kaartje en die daarna verborg in een rubiks kubus en het daarmee de streng gecontroleerde NSA (National Security Agency) basis op Hawaï uit smokkelde).

Ondanks dat het verhaal hier en daar misschien wat saai en langdradig is (met name in het eerste uur van het verhaal), zat het met de uitvoering van het verhaal ook wel goed en het verhaal werd ook best fraai verfilmd in beeld gebracht (o.a. door de verschillende locaties waar het verhaal zich afspeelt zoals Genève, Hong Kong en Hawaï). Maar dat kan je ook gerust overlaten aan de bekende en "Amerika" kritische regisseur Oliver Stone (zoals documentaire maker Michael Moore dat ook is), die al een aantal politiek getinte films over Amerika heeft gemaakt.

Daar deze film vooral draait om de dialogen, is een goede cast natuurlijk belangrijk om het verhaal interessant en boeiend te houden voor de kijker en daarin is men zeker geslaagd. Want deze cast tilt deze film naar een hoog niveau en met name natuurlijk door Joseph Gordon-Levitt in de hoofdrol van Edward Snowden, die er ook best op leek, maar zeker ook door Rhys Ifans in de rol van CIA baas/leraar Corbin O'Brian, die zich ontfermd over Edward Snowden als een soort van Darth Vader.

De mooie Shailene Woodley in de rol van Lindsay Mills (oftewel de vriendin van Edward Snowden), draagt vooral bij aan het visuele aspect, maar opzicht deed zij het ook best verdienstelijk en dat geldt ook voor Nicolas Cage (in de rol van CIA leraar Hank Forrester) die weliswaar maar een kleine rol heeft. Wat overigens leuk en goed was gedaan, was dat de echte Edward Snowden ook meespeelde in het verhaal en dat in de laatste paar minuten. Na het sterke einde krijg je ook nog een interessante aftiteling te zien, die zeker het uitkijken waard is

Gewoon een boeiende, interessante en waargebeurde Drama / Thriller film over klokkenluider Edward Snowden, die de hele wereld wakker schudde m.b.t. de CIA en diens spionage tactiek, waarbij eigenlijk iedereen in de wereld werd bespioneerd (waarschijnlijk nu nog). Ik ben eerlijk gezegd wel benieuwd wat de CIA over mij weet, ze zijn ieder geval nog niet op zoek naar mij

Snowden

Eigenlijk is dit de laatste film uit 2016 van mij. We hebben deze 31 december. in de middag gekeken maar, ik vond er niks bijzonders aan. Snowden geeft je een blik op het leven van Edward Snowden, wel vermeende klokkenluider van de Verenigde Staten die zijn leven weggegooid heeft voor eigenlijk maar 1 ding: Het bekend maken van duizenden geheime documenten waarvan de wereld al gewoon vermoedde dat het gebeurde. Onder andere het afluisteren van de telefoon, of mee kijken via de webcam. Ik heb al jaren gezegd: “Plak die dingen af, mensen kijken mee”. En het blijkt dat ik het altijd goed gehad heb, want Edward Snowden bevestigde het eigenlijk alleen maar. Zo zie ik het.

Snowden verteld letterlijk de levensbaan van Edward Snowden zelf. We zien hoe hij begonnen is als soldaat, daar niet meer verder kon omdat zijn beenmerg(?) als het goed zeg, zo versleten of kapot is dat hij al weken op gebroken benen liep. Hoe het kan weet ik ook niet. Tijdens zijn herstel leert hij het ITC gedeelte in de wereld en met zijn achtergrond als soldaat gaat hij richting de NSA. Wanneer hij bij de NSA zit komt hij achter de daden van de NSA en besluit met wat andere mensen om bewijzen naar buiten te brengen.

Er is verder niet echt veel te vertellen over de film. De film laat gewoon zien hoe Snowden te werk ging, wat er fout ging en waarom hij het deed. Heb mezelf niet echt vermaakt de film, ik vond het niet interessant omdat ik dit al zag aankomen. Toch vond ik dat Joseph Gordon-Levitt zijn rol goed deed, vind het een goeie acteur. Voor de rest is het wel zoals het is, niks vernieuwends, standaard filmpje.

3.0*

Typisch een film die bij deze tijd hoort en je gewoon een keer moet zien. De man is toch een icoon hoe je het ook bekijkt.

Het is zeker geen actiefilm, meer zo'n film waarbij je de psychologische druk de hele film "voelt". Vooral in de scenes met zijn vriendin schakel je tussen NSA/CIA-mode versus de gewone mens-mode. Prima gedaan! Je krijgt in de film een goed beeld hoe Snowden tot zijn beslissing is gekomen en daar was ik ook naar benieuwd. Prima rollen van Rhys Ifans (Corbin O'Brian) en Joseph Gordon-Levitt (Snowden). Leuk detail: aan het einde doet de echte Snowden ook nog even mee. Aftiteling deze keer wel uitkijken, want deze voegt zeker nog wat toe aan de film.

Te lang, vooral naar het einde toe begint de plot wat te slepen, maar overwegend is dit een boeiend en vooral intrigerend portret van CIA-whistleblower Edward Snowden. Joseph Gordon-Levitt zet hem bijzonder sterk en sympathiek neer, voorzien van een monotoon stemgeluid en een rustige, haast statische manier van doen. De opbouw in het eerste uur is het beste gedeelte van de film; wanneer de geheimen met de wereld worden gedeeld zakt de aandacht langzaam weg. Voor Oliver Stone een vrij subtiele film, al had de aanpak soms wat minder sentimenteel gemogen.

Uitstekend biografie/drama/thriller film...

Een waargebeurd verhaal...

Prima en spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Joseph Gordon-Levitt en Nicolas Cage...

Bekende actrice Shailene Woodley...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Top!

Goeie film over Edward Snowden die als medewerker van de geheime dienst, geheime informatie openbaar maakte. Perfect bronmateriaal voor een film van Oliver Stone, die in tegenstelling tot de documentaire Citizenfour nergens echt spannend wordt. Het verhaal zelf blijft boeiend genoeg en Joseph Gordon-Levitt is perfect gecast in de titelrol.

Het verhaal van Snowden is interessant en geeft voldoende stof tot nadenken. Interessant is om te zien hoe ver de overheid gaat en zeker ook hoe ze dit doen. Hier wordt echter niet veel aandacht aan besteed, het gaat meer om Snowden zelf en het effect dat de gang van zaken op Snowden en vooral zijn relatie heeft. Dit levert voorspelbare scenes op tussen twee kibbelende partners.

Gordon-Levitt speelt een prima rol, jammer dat hij qua stemgeluid Snowden probeert na te doen. Dit komt geforceerd over en leidt af.

Film die me vooraf erg aansprak vanwege het onderwerp. Uiteraard het nieuws omtrent Edward Snowden gevolgd, maar hoe de vork nou precies in de steel zat hoopte ik in deze film te zien.

Ik moet achteraf zeggen dat het wel een eenzijdige film geworden is. Alles wordt vanuit de persoon Snowden gefilmd, ruimte voor andere meningen/invalshoeken is er niet.

Toch vond ik het bovenmatig interessant en het zet je als doodnormale burger ook wel aan het denken hoeveel privacy je tegenwoordig nog hebt.

Joseph Gordon-Levitt speelt wat mij betreft een glansrol als Edward Snowden. Stone weet van hem een nerd te maken die sociaal ook nog eens erg sterk is. Levitt en Woodley hebben een goede chemie zodat ook dat deel van de film er sterk vanaf komt.

Alles bij elkaar opgeteld is dit een film die me heeft geboeid vanwege het interessante onderwerp, de puike acteerprestaties en het goed te volgen verhaal.

Dat Stone het misschien het allemaal wat te sentimenteel heeft gemaakt neem ik dan maar op de koop toe.

Ruim voldoende.

Snowden door de bril van Stone.

Niet bepaald onbekende materie, de kranten hebben vol gestaan over Snowden en zijn onthullingen - en af en toe komt er nog wel eens wat langs. De verontwaardiging is wel een beetje weggeebt, en eigenlijk is dat vreemd, want behalve wat halfslachtige concessies die vooral op de VS zelf betrekking hebben is er niet echt iets veranderd. En de Nederlandse regering is nu zelf stevig aan het doorslaan, niet alleen met de beruchte sleepnetwet, maar ook met het te pas en te onpas plaatsen van nog maar weer meer camera's. Het is me een raadsel waarom we dat allemaal maar goed vinden - een ding is er van het begin af aan duidelijk, boeven worden er met dit soort technologie niet gepakt, het gaat toch eerst en vooral om het bespionneren en controleren van de gewone burger 'die niets te verbergen heeft'. En terwijl Snowden nog steeds in Moskou zit, staat de technologie niet stil - de mogelijkheden die in de film getoond worden, zijn ondertussen allang weer achterhaald.

Terug naar de film dan maar. Van Stone had ik eigenlijk van te voren een veel hardere en meer kritische benadering verwacht. Maar het komt op mij vrij neutraal over, ingetogen zelfs haast - de afwijkingen van het echte verhaal lijken zich zo op het oog vooral te beperken tot wat extra uitleg van hoe het zaakje in elkaar zit, en wat van de obscuurdere technische details worden daargelaten. Met een verhaal zo bekend als dit is het ook niet zo goed mogelijk om allerlei creatieve interpretaties toe te passen, maar toch goed om dicht bij de werkelijkheid te blijven - ik verbaas me elke keer weer over hoeveel films dat niet doen.

Gordon-Levitt is onwaarschijnlijk goed gecast, en weet precies de maniertjes over te brengen die we van de 'echte' Snowden kennen, en precies met het goeie brilletje en de juiste soort overhemden. Erg knap gedaan, niet vaak dat je kan zien dat een acteur zo volledig opgaat in de rol die hij speelt. In vergelijking heeft Woodley wat minder om mee te werken - Lindsay is dan ook veel minder bekend, en wellicht moeten we dat ook respecteren.

Waar veel mensen over struikelen is de scene met Cage, in het begin. Terwijl dat toch even later voor mij in ieder geval pijnlijk helder wordt uitgelegd - de man die Cage speelt is uitgerangeerd, aan de kant gezet, weggepromoveerd - en het interesseert hem allemaal niet meer zoveel. Dan is het makkelijk om je voor te stellen dat hij wellicht in de ogen van de officiele richtlijn ietwat 'uit de school klapt', en de nieuwkomer wat meer en scherper uitlegt waar hij terecht gekomen is dan je in een normale situatie zou verwachten.

Naast de documentaire over Snowden - Citizenfour - geeft deze film een iets meer ingevulde en meer speelfilm-achtige benadering, maar toch nog steeds behoorlijk neutraal. Waar ik al mee begon, van Stone zou je wat scherpers en spectaculairders verwachten, maar dit is wat mij betreft wel de best denkbare keuze om de boodschap nog eens te brengen. En een erg, erg goede film.

Ik ben deze klokkenluiderfilm eens gaan zien kort na het bekijken van de 'Stuxnet' documentaire Zero Days, die mij op zich al naar de keel greep (Stuxnet is, kort door de bocht gesteld, door geheime diensten NSA en Mossad ontwikkeld om Iran nucleair uit te schakelen).

Ik ben het met mijn voorganger eens dat Oliver Stone deze film voor zijn doen verrassend neutraal neerzet (in tegenstelling tot bijvoorbeeld zijn Vietnam trilogie destijds), wat deze film zeker tot een topfilm maakt in het voorbije jaar 2017. En je moet een film ook niet meer dramatiseren dan nodig is.

Wat ik wel vaker zeg is dat waargebeurde verhalen vaak verfilmd worden in een docudrama, maar ook in deze film is daar weinig tot niets van te bespeuren. Als je 10 jaar in een grot zou hebben geleefd en de hele kwestie Snowden niet zou kennen zou dit een sublieme moderne spionagethriller zijn, wat het in feite ook gewoon is.

Over het verhaal en het hedendaagse thema rond internet, social media en privacy wetgeving hoef ik weinig meer toe te voegen, dat is een ieder wel bekend. Ook dat dilemma wordt goed belicht in deze film.

Het enige wat een beetje jammer is dat Stone de gespeelde en echte Snowden in elkaar over laat gaan aan het einde van de film. Wellicht was het toch beter geweest om 5 tot 10 jaar te wachten met deze film zoals gebruikelijk met dit soort films.

Topfilm in dit genre.

Joseph Gordon-Levitt bewijst opnieuw één van de beste acteurs van zijn generatie te zijn door op fenomenale wijze in de huid te kruipen van Edward Snowden, de roemruchte klokkenluider die duizenden documenten lekte waaruit blijkt dat de Amerikaanse overheid toegang tot emails en telefoongesprekken van gewone Amerikaanse burgers eiste zonder de burgers daarvan op de hoogte te brengen. In deze enerverende thriller zien we hoe Snowden ingelijfd wordt en hoe hij zijn eigen veiligheid en die van zijn naasten op het spel zet om de waarheid aan het licht te brengen. Wie de documentaire 'citizenfour' heeft gezien, zal erkennen dat Levitt haast een dubbelganger is van Snowden (die op het einde nog even verschijnt) en Olver Stone weet de spanning goed op te bouwen. Bovendien vervalt de film nooit in technische details, waardoor de film boeit van begin tot einde.

Rustig voortkabbelende film die netjes uiteenzet wat er allemaal mogelijk is aangaande infogaring door geheime diensten en het verhaal van Snowden mooi weergeeft. Is geen thriller. Beschouw het als een biografische speelfilm. Geeft een inkijk in geheime diensten als CIA ren NSA en brengt het debat op de been over de morele grens tussen veiligheid en (grondwettelijk) recht op privacy...

Het is een genre dat zelden interessante films oplevert, de biopic. Ook Stone's naar eigen zeggen laatste speelfilm Snowden weet me niet te pakken, en dat heeft niet alleen te maken met het feit dat Edward Snowden zelf niet bijzonder interessant is, maar het helpt ook niet natuurlijk. Snowden is een hele gewone jongen, typische computernerd, en hij wordt op zich prima vertolkt door Gordon-Lewitt, maar dat is niet genoeg. Ik vind dergelijke portretteringen waarbij de acteur de maniertjes en de stem nabootst nou eenmaal bijzonder saai, of het nou om Snowden gaat, om Hawking of Jobs (om maar twee andere recente voorbeelden aan te halen).

Een ander probleem waar de film mee kampt is dat het lekken van geheime data bijzonder moeilijk boeiend te visualiseren blijkt. Waar Stone het spannend probeert te maken mislukt dat, natuurlijk deels omdat de uitkomst al bekend is- iedereen die af en toe een krant openslaat of langs het journaal heeft gezapt weet immers dat Snowden slaagde in zijn opzet- en het gevaar waarin Snowden verkeerde wordt nauwelijks voelbaar gemaakt, de dreiging werd vooral steeds benoemd. Het duurt ook allemaal veel te lang. Het leent zich kortom niet voor een interessante film, ondanks dat ik sympathie hebt voor Snowden en zijn actie bewonder. Waarschijnlijk is de documentaire beter.

Goeie, solide film die (zelfs) wat atypisch onsensationeel voor Stone's doen was neergezet. Eén pleidooi om Snowden weer thuis te laten komen, hem te zien als een klokkenluider en niet te vervolgen, vinnik. Goeie vertolkingen overall van alle acteurs. Grappig dat zoonlief Scott Eastwood een iets prominentere bijrol kreeg dan in de meeste A-films. Dikke 3,5*. Is in de VS maar lauwtjes ontvangen evenwel. Waar Snowden al op hintte: zijn case dreigt te verdrinken in onverschilligheid, waar toekomstige leiders nog wel eens veel meer misbruik van zouden kunnen maken.

Biopics zullen nooit een genre worden die mij veel doet, dat bewijst Snowden maar weer eens. Verder de film toch maar eens gezien uit pure interesse wat en wie Snowden ook alweer was. Pas na afloop begreep ik dat dit een Oliver Stone productie was, iets dat nergens uit het geheel af te lezen is.

Met een kleine introductie en beeld van falende militaire opleiding, blijken al snel de uitzonderlijke talenten op gebied van informatica. De vraag is dan ook bijna wat een dergelijke jongen bij de mariniers of wat voor militaire opleiding trachtte te zoeken. Hij weet ook het één na het andere illustere apparaat bij Forrester in het kantoor op te noemen. Het is wel duidelijk dat zijn competenties en interesses ergens anders liggen die hij daarna toont in zijn opleiding waarna hij steeds hoger op de ladder klimt en meer en meer te zien krijgt. Of is de term 'further down the rabbithole'...een betere omschrijving?

Gelijk met de doos van Pandora die opengaat, komt zijn geweten ook steeds meer in opstand en wordt zelfs paranoia. Dat alle het dataverkeer op sleutelwoorden gecontroleerd wordt is één ding, maar hoe door middel van manipulatie mensen in een situatie gemanoeuvreerd worden dat ze wel mee moeten werken is wel next level smerigheid. Desondanks is er voor Ed geen ontsnappen aan die een behoorlijke positie elders krijgt. Of is dat puur het in de gaten kunnen houden van iemand? Het klokkenluiders moment is daarna dan slechts een kwestie van wachten.

Prima wordt de doos van Pandora, die de duistere wereld van geheime diensten is, getoond met alles dat mogelijk is via internet. Gordon-Levit is uitstekend als de wat horkerige en emotieloze Snowden en de macht die van figuren als Corbin uitgaat wordt ook prima gebracht, maar dat is het dan ook wel. De film duurt best wel lang en is nagenoeg spanningsloos en dat dit een Stone is werd me pas duidelijk toen ik een dag later op MovieMeter kwam. Daarom aardig voor een keer maar heel interessant wil het nergens worden, me aangrijpen doet het ook niet. Eentje om snel te vergeten...

In hoeverre het waar is dat Snowden een nieuwe draai aan de Rubiks Kubus gaf, zou ik niet weten, maar dat hij op geniale wijze zoveel geheime data aan de (buiten)wereld op een presenteerblaadje gaf, was een huzarenstuk om de vingers bij af te likken. Ook mooi dat Stone de echte Snowden aan het eind van de film zijn opwachting laat maken, en via een nawoord laat weten dat hij herenigd is met z'n vriendin ... Nergens wordt 't sentiment nodeloos vergroot. Kortom, een prachtige inkijk op het leven van Edward Snowden.

Het is vast niet Stone's bedoeling, maar in de loop van de film zat ik me meer te verbazen (en niet zonder bewondering) hoe knap die programmeurs bij de CIA en de NSA wel niet zijn, dat ze zoveel informatie uit zoveel telefoons en laptops kunnen zuigen en zoveel netwerken kunnen infiltreren. Dat het fijn zou zijn als ze daar iets minder controversieels mee zouden doen komt helaas vaak op het tweede plan. Boeiende film voor wie zich niet stoort aan de redelijk onoverzichtelijke loopbaan die in vaste of losvaste dienst langs diverse afdelingen van de Amerikaanse geheime dienst voert, met zoals wel vaker bij Stone zóveel bekende koppen dat ik soms even uit het verhaal word gehaald: "Is dat nou Rhys Ifans? Hee, Nicolas Cage! Goh, grappig, volgens mij is dat Timothy Olyphant!" Gelukkig vind ik het onderwerp te interessant om me echt te storen aan al die cameo's, maar de echte urgentie ontbreekt hier toch een beetje.

Kundige biografievertelling van regisseur Oliver Stone, waarin voortreffelijk wordt geacteerd door Joseph Gordon-Levitt in wellicht één van zijn allerbeste rollen. Het getuigt van ervaring en kwaliteit als je een onderwerp dat me niet meteen veel interesseert voor een duur van 134 minuten boeiend weet te houden. Het tempo ligt hoog, de visuele invulling oogt professioneel en de personages zijn voor de verandering te allen tijde intrigerend. Snowden vertelt een verhaal dat je voortdurend kan plaatsen in de moderne wereld (het is dan ook vanzelfsprekend over een relatief recentelijke gebeurtenis) waardoor je als kijker voortdurend wordt uitgedaagd om na te denken over het verloop en de bijbehorende gevolgen. Uiteraard zullen er bepaalde invloeden flink zijn overdreven, maar aan de regie of de acteurs valt dat niet te verwijten. Snowden was een fijne en knappe verwelkoming van kennispunten die me niet meteen bekend waren.