Maze Runner: The Scorch Trials (2015)

Gister de Marathon gekeken in Den Haag Spui en de grootste zaal zat bijna vol. Deel 1 was een verrassing. Ik kan de tieners in de film serieus nemen en de toon is vrij volwassen. Het is geen niveau Hunger Games, maar het komt dicht in de buurt. Beter dan Divergent, want dat is toch wel een beetje knullig. Maar (Divergent is) nog steeds wel de moeite waard hoor.

Goed, na deel 1 weer even gezien te hebben, zat ik er weer helemaal in en deel 2 gaat uiteraard ook gewoon precies verder waar 1 stopte. Dit keer geen spannend doolhof, maar trekken ze door de wasteland en kom je iets meer te weten wat er nou precies aan de hand is. Met natuurlijk de nodige actiescènes! Ja, het is mij wederom goed bevallen! De wasteland, eigenlijk alles ziet er zeer indrukwekkend uit, al hadden de zombies misschien net iets beter gekund. Maar dit is een kleinigheidje. De close-ups vind ik net iets te CGI. Maar verder mijn complimenten voor de overtuigende wereld.

De grootste tegenvaller is eigenlijk Aidan Gillen. Je weet wel, Petyr 'Littlefinger' Baelish uit Game of Thrones. Deze man verdient beter dan de oppervlakkige rol die hij hier heeft. Verder hier en daar wat onlogische zaken geconstateerd, maar dat had ik in deel 1 ook al. De Maze Runner films zijn ook geen films die je leven zullen veranderen, maar het is avontuurlijk leuk! Op een gegeven moment moest ik denken aan de videogame The last of Us (wat overigens 1 van de beste games van de afgelopen 5 jaar is) en toen wist ik het zeker. Ja, ze hebben zich laten inspireren door The Last of Us en zij die dit ook gespeeld hebben, zullen het ongetwijfeld herkennen!

Ok, dit tweede deel is in alle opzichten grootser, maar dat wil niet zeggen beter. Deel 1 is goed, deel 2 is niet beter, maar doet gelukkig niet veel onder aan 1. Als het op dit niveau blijft, dan heb ik heel veel zin in deel 3.

3,5*

The Scorch Trials gaat verder waar deel 1 bleef; de claustrofobische sfeer van het labyrint wordt vervangen door een door de zon verschroeide woestijnwereld. Waar deel 1 nog iets mysterieus had, vervalt the Scorch Trials al redelijk snel in een 'save the world'-plot, waarbij twee partijen tegenover elkaar staan. De ene partij jaagt op, de andere partij wordt opgejaagd. Het ironische in dit geval is dat de opjagende partij beweert het goede te doen. Die problematiek speelt een grotere rol dan in deel 1. Het verhaal dient zich immers toch te ontwikkelen, en hierdoor krijgen we in dit deel meer te zien van Wicked, en van de geschiedenis van de tieners voordat ze zich in het labyrint bevonden. De potentie die ik in deel 1 zag is toch wel wat getemperd; de plotontwikkeling in deel 2 vond ik toch redelijk standaard. Ik had hier meer van verwacht. Pluspunt is de actie, ten opzichte van deel 1 is die toch groots te noemen, ook al was er een Walking Dead-imitatie voor nodig. Ik heb me vermaakt, maar ik ben niet verrast. Wel ben ik benieuwd waar dit concept uiteindelijk toe zal leiden. Een verbluffend einde of een doorsnee plot? We zullen zien. 3,5*

"We never escaped."

Deel één was vorig jaar een toffe verrassing, omdat het net iets anders deed dan genregenoten met een dystopische wereld. Dus vanzelfsprekend keek ik reikhalzend uit naar dit vervolg, maar ik moet helaas concluderen dat ik enigszins van een koude kermis ben thuisgekomen.

Dit vervolg begint gelijk waar deel één ophoudt; de jongeren zijn ontsnapt om vervolgens weer elders vastgehouden te worden. Dit lijkt min of meer een vicieuze cirkel te zijn voor het verdere verloop, omdat men constant op de vlucht moet slaan voor het gevaar dat al gauw om de hoek komt kijken.

Het probleem van 'The Scorch Trials' is dat het mysterie volledig weg is. Als kijker word je t.o.v. deel één gewoonweg te weinig geïntrigeerd, wat zorgt voor een vrij langdradig vehikel dat bij elkaar wordt gehouden door de nodige kunstgrepen. Wat dat betreft is het verhaal erg rommelig van opzet en nauwelijks interessant te noemen, ondanks een - karige - wending hier en daar.

De film is namelijk één lange achtervolging, wat nog best te pruimen is. Maar zodra er rustige momenten aanbreken, wordt duidelijk dat de personages inwisselbaar zijn en bovenal onderontwikkeld blijven. Het is dan ook voornamelijk wachten tot de vijanden weer ten tonele verschijnen. Gelukkig weet Wes Ball de actiescènes goed in beeld te brengen, waardoor er toch nog iets valt te genieten. Daarbij moet ik zeggen dat de ziedende woestijn en de verwoeste gebouwen er fraai uitzien.

Al met al een teleurstellend vervolg dat verbazingwekkend flink leentjebuur heeft gespeeld. Hopelijk kan Ball zich revancheren met deel drie.

Kleine 2,5 sterren.

Man man man, wat had ik mij verheugd na het eerste deel, maar helaas. Waar ik al bang voor was is uitgekomen. De mysterie die de eerste film goed maakte was in deze film compleet weggehaald!

Daarnaast waren de scènes van 'herinneringen ophalen' veel te langdradig en soms ook er gelijk omdat het niets toevoegde aan de film naar mijn idee. Het voelde ook een beetje alsof alles al voorgekauwd werd.

Bij de eerste film had ik echt het idee naar een film te kijken die ook wat meer naar wat oudere kijkers gericht was, maar de tweede voelde meer aan als een film die veel meer gericht was op tiener.

Al met al, geen slechte film om naar te kijken en in veel gevallen ook leuk om te kijken, maar ook echt niet meer dan dat. Had van mij ook een stuk korter mogen duren!

In principe een blockbuster zoals je 'm van tevoren op het papier kan zetten met typerende ingrediënten maar dit heeft de amusementswaarde niet kunnen verlagen. Op zoek naar de ontsnapping, begeleid met vele achtervolgingen. Een boeiende opzet en erg overtuigend naar voren gebracht middels de futuristische settings, intense muziek en een toegewijde casting.

Best oké.

Maar dit deel is bij momenten wel best slopend. Elke 20 minuten lijken op de 20 voorgaande minuten: veel mysterie, veel geren en geschreeuw en dan vrij abrupt over naar een volgend rustmoment. De manier waarop het mysterie opgewekt en in stand gehouden wordt is ook vrij ergerlijk, zeker tijdens de eerste helft van de film. In plaats van zaken te benoemen, spreekt zowat ieder personage in metaforen.

De cast is dezelfde als in deel 1: wat tienerjongelen zonder al te veel présence. Met zo'n ongewassen Barry Pepper als verrassinkje op het einde sprokkelt de film ook op dit vlak nog wel wat puntjes.

Rekening houdend met dit einde hoop ik op een enkel slotstuk en geen 'part 1' en 'part 2'-gelul. Wes Ball mag stilletjes aan ook iets meer op ander spektakel inzetten dan enkel rennen voor iets onbekends. Anderzijds vind ik deze verfilming op één of andere manier steevast beter dan een genregenoot à la The Hunger Games.

3

Wij vonden het helemaal niks. Is niets. Slaat echt nergens op in vergelijking met eerste deel. Bespaar je de moeite want is niks. We waren met twee personen en liepen eruit en achter ons liepen ook paar stellen die er om moesten lachen ivm uitkijken van film.

Hope is a dangerous thing

Het was exact dag op dag 1 jaar geleden dat ik nietsvermoedend in de cinema zat voor het eerste deel van The Maze Runner. Mij zei de film niet meteen iets, maar een kameraad wou hem graag zien en wie ben ik dan om dat tegen te spreken. Geheel tegen mijn verwachting in was het een overtuigende film en was ik toch wel benieuwd geraakt naar de sequel. Fast forward naar een jaar later dus en ik stond terug met diezelfde kameraad in de Kinepolis. Het zal ondertussen wel duidelijk zijn wat we zijn gaan zien veronderstel ik? Met één klein verschil, we hebben wel een voorstelling zonder die Barco Escape nonsens gekozen.

The Scorch Trials gaat verder waar de eerste Maze Runner ophield. Eventjes een opfrissing had misschien wel handig geweest, maar op zich is het allemaal niet al te lastig te volgen. Wat wel opvalt is dat dit tweede deel qua stijl anders is dan zijn voorganger. Gelukkig nog altijd wel dezelfde regisseur (en ik mag hopen dat dat voor het derde deel ook zo gaat zijn), maar de setting is serieus verandert. De doolhof is verdwenen en Thomas en zijn vrienden moeten het nu zien te redden in een woestijn vol met zombie-achtige wezens. De voorspelbaarheid blijft aanwezig en toch is The Scorch Trials ook wel weer een zeer amusante zit geworden. Het groepje tieners kent een goede dynamiek (hoewel het vooral Thomas is die soms net iets teveel met de spotlight gaat lopen waardoor de rest wat onderbelicht blijft) en de film is eigenlijk één lange achtervolging die nergens echt verveelt. Iets wat vooral te wijten is aan het feit dat er met flink wat geld is gesmeten en dat er, in tegenstelling tot pakweg een Mad Max: Fury Road, weinig repetitie aan te pas komt. Het mysterie rond WICKED wordt langzaamaan uit de doeken gedaan en dat smaakt in ieder geval naar meer.

Altijd tof dat er tussen deel 1 en 2 geen vervangingen zijn gebeurt en dat iedereen zijn rol uit de voorganger terug oppikt. Film heeft het aura van een Young Adult film te zijn, en stiekem is het dat ook, maar de cast weet dat eigenlijk nog mooi te verbloemen. Dylan O'Brien blijft goed als de leider van het groepje, Ki Hong Lee lijkt wederom erg veel plezier te hebben in zijn rol van Min Ho en het is eigenlijk enkel Kaya Scodelario die als Teresa niet over de gehele lijn overtuigd. Veel toffe nieuwkomers ook met natuurlijk de immer geweldige Alan Tudyk als voornaamste verrassing. Zoals eerder gezegd zit de film er visueel ook nog eens uitstekend uit. Ben altijd wel fan van zo'n apocalyptisch wereldje.

Veel invloeden van recenter werk (de naam Mad Max is al gevallen, maar The Walking Dead zijn ook nooit veraf) maar het is op zich niet zo'n storende factor. The Scorch Trials kan goed genoeg op zijn eigen poten staan en maakt me toch benieuwd naar het volgende deel. Naar wat ik begrijp bestaan de boeken uit een trilogie dus Wes Ball: maak alsjeblieft ook 3 films en geen Part 1 & Part 2 gezeik.

4*

Gaat verder waar het eerste deel is opgehouden, dus veel actie en voortdurend op de vlucht slaan. Wat dat betreft onderhoudend genoeg. Degelijk acteerwerk, aan de cast zijn bovendien enkele bekende gezichten toegevoegd. Wel minder dan het eerste deel, vooral omdat het mysterie hier grotendeels ontbreekt.

Maze Runner: The Scorch Trials

Het frisse, originele deel 1 smaakte naar meer. Toen ik die film zag had ik echter nog geen weet van de boeken. Nu ik de gehele trilogie gelezen heb vielen de grote verschillen tussen film 1 en boek 1 me pas echt goed op. Dat maakt beiden nog niet slecht. Bij deel 2 leek de trailer meer afwijkingen ten opzichte van het boek te vertonen, wat in mijn optiek geen slechte zaak is, gezien de boeken qua niveau dalen naarmate de serie vordert.

De enige grote overeenkomst tussen film 2 en boek 2 is de Scorch/Schroei. Verder is het qua begin, motieven, middenstuk en einde behoorlijk veranderd. Dit geeft een verhaal dat je bijna losstaand moet beoordelen. Laat ik voorop stellen dat het verhaal beter had gekund. De originele twist uit deel 1 gaat helaas verloren en maakt plaats voor clichématige taferelen. Waar andere young adult reeksen zich onderscheiden met originele apocalyptische verhalen valt de Maze Runner terug op een concept zo oud als Metusalem. Daarnaast kent de film geen enkel rustpunt. De snelheid ligt behoorlijk hoog waardoor verdere uitdieping van de personages ten koste gaat van het opvoeren van het magere verhaal.

Dylan O'Brien speelt echt een onwijs irritant personage. Waar hij in deel 1 al een mindere factor is creëert hij hier een personage dat werkelijk storend is. De quasi-heroïek is lachwekkend. Het zijn zijn medespelers die het geheel staande weten te houden.

Met sobere nuchterheid spelen Ki Hong Lee en Thomas Brodie-Sangster in mijn optiek de betere rollen. Zij dringen in ieder geval hun heldenkarakter niet aan je op, of willen hun morele borst niet door je neus boren.

Kaya Scodelario, waar ik in deel 1 vrij kritisch op was, zet een betere rol neer dan bij haar vorige optreden. Haar rol heeft ook meer betekenis en ze begint zich tot en intrigerender karakter te ontpoppen (iets dat overigens in het boek beter is uitgewerkt).

Visueel ziet het er gewoon lekker uit. De Schroei is fijn rauw en bruut. Dit is dan ook de grootste sfeermaker in de film, want voor de rest ontbreekt die. De spanning moet het niet van het verhaal hebben, want daar ligt het tempo te hoog voor. De spanning zit hem in het sinistere van de Schroei, die zowel fascinerend als angstvallig is.

Maze Runner: The Scorch Trials is als tweede deel beduidend minder dan zijn voorganger. Ondanks dat heeft het een zekere amusementswaarde. Hopen dat deel drie een goede afsluiter is, en geenszins op het derde boek lijkt.

3*

Compleet andere storyline dan het eerste deel. Ik moest even wennen in het begin, want we worden meteen in de actie gedrukt en je krijgt als kijker het idee dat je een hoop hebt gemist. Vooral in het eerste deel van de film "moest ik er even inkomen" als het ware. Aangenaam om te zien dat er nu ook een flinke stint "volwassenen" meedraaien. Zo zien we Giancarlo Esposito wel in een vermakelijke rol voorbij komen. Zo ook Barry Pepper met een fraai baardje/sikje.
Hetgeen dat een aantal berichten hierboven omschreven word over het plotselinge switchen naar actie kan ik wel beamen. Zo laat men wel heel snel zien wat ze met de jongeren doen in dat lab in het begin. Daarnaast is het moment waarin Teresa zegt dat ze nog steeds voor de onderzoeken is en het opeenvolgende moment van actie en overname wel erg abrupt.
Ook doet "The Scorch" wel heel erg denken aan het Wasteland van Mad Max, maar ik mag aannemen dat men hiervoor toch meer de inspiratie uit het boek hebben gehaald dan uit de bovengenoemde film.
Het acteerwerk is wel weer redelijk en de film weet wederom wel weer te vermaken en te intrigeren.
Ik ben nu toch wel nieuwsgierig geworden naar die boeken trouwens.

In dit sequel zitten zeker wel intense actievolle scènes, is het acteerwerk prima en zijn de visuals dik in orde. Toch voelde het verhaal zelf behoorlijk aan als een zinloos avontuur, waarbij veel onnodige momenten zijn vastgelegd die deze film zeker niet ten goede kwam. De vraagtekens uit deel een krijgen nagenoeg geen antwoorden en men moet eigenlijk maar genoegen nemen met een grote zombieplaag, wat voor mij werkte als een grote deceptie.

Prima vervolg op The Maze Runner, waarvan vooral het eerste anderhalf uur lekker vlot en intens is. Het laatste half uur komt de klad er een beetje in, maar ach, tegen die tijd heeft dit tweede deel zich ruimschoots bewezen. De aanpak is ditmaal minder kindvriendelijk, met een reeks spannende en soms zelfs gruwelijke aktiescenes die niet zouden misstaan in een horrorfilm. De personages steken een beetje flets af bij het visuele spektakel, maar de film is zo vakkundig in elkaar gezet dat dit makkelijk door de vingers te zien is.

Wat een tegenvaller.

The Maze Runner 1 vond ik prima, maar dit is een soort Netflix-serie geklungel. Goedkope horror, bad man and bad woman, verraders, een beetje rennen in donkere ruimtes en wat pief paf en poef. Geen enkel slim vervolg. Het einde doet het ergste vermoeden, namelijk deel 3.

Redelijk vervolg, maar niet zo goed als deel 1, waarin het hoe en wat de spanning brengt. Dit deel is wat donkerder en zit tegen het horror aan en kent weinig verrassingen. De film verloopt vlot en kijkt lekker weg. De film kent wat spannende momenten, maar is verder niet bijster origineel. De regisseur lijkt er soms een heel spektakel van te willen maken, maar slaagt daar niet in, zeker richting het einde niet. Verder komt de film wat verknipt over. O'Brien zet een goede rol neer. 3.0

Eerlijk gezegd...een ontgoocheling omdat ik het eerste deel goed vond en van deze opvolger heel wat positieve geluiden had gehoord. Maar zo zie maar, het verhaal wist me totaal niet meer te boeien gezien het verloop ervan. Gewone actiescènes met hier en daar wat horror-toevoegingen, maar dit kon het labyrint van het eerste deel niet doen vergeten. Het bleef ook allemaal duren en de interesse verslapte gaandeweg. Na de opvolger van Divergent is nu ook deze opvolger van The Maze Runner een tegenvaller. 6/10

Eens met Noodless.

Ik had erg naar deze film uitgekeken omdat ik het eerste deel erg tof vond, maar dit viel tegen. Het leek op meerdere fronten de plank mis te slaan. Ik voelde geen spanning meer, terwijl dat juist de bedoeling zou zijn, en het acteerwerk leek ook minder. Het verhaal vloog uit de bocht toen er allerlei horrorshizzle bij kwam, volgens mij hebben de schrijvers teveel zombiefilms gezien. En dat hele love interest gebeuren.. vinden mensen dat echt toegevoegde waarde hebben? Ik voelde totaal geen chemie in ieder geval. Komt misschien ook omdat ik de hoofdrolspeler een omhooggevallen, wannabe hero vind. Jammer.

Een te lang uitgesponnen standaardfilm met ronduit vervelende dialogen.

Het stoorde mij dat de hoofdpersoon Thomas steeds op bijzonder ongelukkige momenten omkijkt, als Michael Boogerd in zijn beste dagen tijdens de finale van een koers.

Uiteraard een deels open einde zodat er nog een eind aan gebreid kan worden.

Deze film paar dagen terug gekeken, op de helft kon ik het niet langer meer aanzien en heb ik hem uitgezet.. Voorspelbare clichematige bakvisfilm, bah.

Aardig vervolg. Kijkt net als het eerste deel lekker weg, maar is logischerwijs minder verrassend. De film heeft vaart, veel actie en speelt zich af in een goed overtuigende post-apocalyptische sfeer.

Ik hikte van te voren wel tegen de lengte van de film aan. Een filmduur van meer dan rwee uur, is toch behoorlijk lang voor zo'n filmpje. De tijd gleed echter aangenaam snel voorbij. Ik had ook weinig last van momenten van verveling. Gezien het simpele verhaaltje is dat eigenlijk wel bijzonder. De veelheid aan handelingen en actie in de film vergoeden blijkbaar veel.

Ondanks dat de film goed vermaakt, is er natuurlijk best wel wat op aan te merken. Zo zijn de dialogen erg fantasieloos en is het acteerwerk erg matig. De personages zijn nogal vluchtig neergezet. Ze zijn gemakkelijk inwisselbaar en hebben niet veel inhoud. Van dit tweede deel verwachtte ik op voorhand toch wat meer innerlijke karaktervorming. Dat was niet het geval.

Verder bevat de verhaallijn onwaarschijnlijke hoeveelheden toeval ten gunste van de jonge helden. Toch een minpuntje in het script.

Maar goed. Negeer deze vervelende details (net als ik) en wat dan overblijft is een gemakkelijk kijkbare en goed genietbare avonturenfilm. Best leuk.

Meer dan redelijk vervolg op het eerste deel.

Prima acteerwerk en een mengelmoes van genre's...... beter als het vergelijkbare Hunger Games.

Visueel is deze film ook prima in orde...ja ik heb mij er wel mee vermaakt.

Speelduur van de film vond ik ook aangenaam.......laat het derde deel maar komen.

Wat een enorm teleurstellend vervolg.

Het eerste uur van de film speelt in een donkere setting die helemaal niets meer wegheeft van het deel 1. Het hele zombie-concept krijgt een dikke vinger in de pap waardoor het halverwege zelf een soort (slechte) horror film lijkt. De zombies zien er gelikt uit en ook de shoot in de acapolyptische stad ( wolkenkrabbers) is visueel sterk, maar dat zijn de enige pluspuntjes helaas. Bij tijd en wijle het ik het idee naar een soort van A-team achtige actie in het donker te zitten kijken waarbij niemand doodgaat. En wat een enorm onsamenhangend pruts plot. Om te huilen. Jongen ontvlucht boeven, zoekt meisje, zoekt verzet, verzet wordt verraden, jongen redt verzet. Weet ik veel wat een kolder.

De hoofdrolspeler is allesbehalve charismatisch in dit deel. Zonder zichzelf uit te leggen neemt hij onmogelijke beslissingen en wordt nog gevolgd ook .

Ik stop ermee, wat een draak.

Aiaiaiaiai.... wist deel 1 mij te verrassen, boeien en mee te slepen (het leek een goede aflevering van LOST), wist deel twee mij in slaap te laten vallen! En dat hele zombie achtige gedoe... dat heb ik te vaak (veel beter!) gezien.

Het eerste gedeelte begon veelbelovend, maar zodra we naar buiten gaan zakt de film als een enorme plumpudding in elkaar!

Ja, het is duidelijk een opmars naar iets groters... maar dat is nog geen excuus om deze nietszeggende film af te leveren!

1,5*

Na een minuut of vijf krijgen we een shot van de hoofdpersoon, nogal uitgeput, staand met één hand tegen een muur onder een lekkere warme douche. We zien ook nog wat vuil en bloed worden weggespoeld met wat zwaarmoedige maar rustige muziek op de achtergrond. En als kijker weet je: voor originele ideeën hoef je deze film niet te zien. Na dik twee uur weet je: er is überhaupt geen reden hiernaar te kijken.

Ach ja, tienerfilms. Of young adult, zoals het heel hip heet tegenwoordig. Het is natuurlijk allemaal de schuld van Harry Potter - films die bewezen dat je met tienerboeken behoorlijk wat geld kan verdienen. Maar met terugwerkende kracht kan je ook alleen maar respect opbrengen voor die makers die op z'n minst vermakelijke films maakten, met een juiste focus en een bont gezelschap aan bijfiguren gespeeld door de crème de la crème van de Engelse acteerwereld.

Ten eerste zijn er te veel figuren die met Thomas op pad gaan. Geen van hen is echt uniek en op den duur heb je geen idee wie wie nu precies is. Maar het zorgt ook dat de film nergens een hart heeft, het blijft allemaal vrij leeg. Het helpt ook niet dat de film vooral bestaat uit achtervolgingen, dus we zien maar wat tieners rennen door beeld, vaak ook op donkere locaties met een weinig vaste camera en flikkerend licht - nergens wordt het echt geweldig gefilmd waardoor de spanning ook volkomen ontbreekt.

Maar ook de hele inhoud is zwak. De film is vrij simpel opgebouwd uit wat losse scènes zonder directe samenhang met ergens wel een mysterie in het achterhoofd, maar dat nergens echt naar boven komt. En dat allemaal zo clichématig mogelijk, met personages die alles blijken te weten maar nog even niets zeggen, et cetera. En de deus-ex-machina's zullen we maar helemaal vergeten (al bleef Harry Potter daar ook niet van verschoond om heel eerlijk te zijn).

Sommige shots zijn wel aardig, van een verdorde Aarde met vergane steden of die donderstorm, dat was nog best heel behoorlijk. Verder snel vergeten. 1,0*.

Goede vervolg op eerste deel.

Ik weet niet waarom iedereen zoo zuur is want het is zeker een vermakelijke film.

Saaie sequel. Over de eerste had ik al wat bedenkingen maar dit deel ging nog verder bergafwaarts : weinig intrigerend in vergelijking met de eerste film, vlakke oninteressante personages, cliché's (zombies) en de wendingen laten zich te makkelijk raden.

Wat grappig toch hoe meningen kunnen verschillen of "filmsmaak" zo je wilt. Vooral de manier hoe men deze films te "serieus" kan beoordelen.

Ik vond de film vermakelijk. Geen hoogstaande film die ik in de toekomst nog eens zal kijken maar goed genoeg om uit te kijken naar deel 3. Ja ok, sommige zaken zijn cliché en voorspelbaar maar kom op, iedereen die deze film heeft gekeken heeft ook deel 1 gezien en dan mag eigenlijk deze manier van filmen en verhaallijn geen echte verrassing zijn.

Hij is minder dan deel 1, althans zo heb ik 'm beleefd. Het is een opwarmertje voor deel 3 die natuurlijk gaat over de vernietiging van WICKED door niemand minder dan een paar simpele zielen die zwaar onderbewapend zijn en natuurlijk relatief simpel kunnen inbreken in het superbeveiligde hoofdgebouw etc. Dus waarschuwing voor iedereen....deel 3 zal wederom voorspelbaar zijn en als men die gedachte nou eens kan uitzetten dan weet ik zeker dat je een leuke film gaat zien die net zo vermakelijk is als de eerste twee delen.

Kortom, ik kan niet wachten..... ?

Saai vervolg op eerste deel. Ben in slaap gevallen. Voor mij geen derde deel meer. Afvoeren die handel.

Deze film slaat een heel andere weg in dan deel 1. Buiten de hoofdrolspelers zijn deze twee delen ook op geen enkel front met elkaar te vergelijken. Vond 'm daarentegen toch wel prima om te kijken. De effecten waren ook echt goed gemaakt. Ben zeker benieuwd naar deel drie.

Het eerste deel was geslaagd omdat het puur om het ontsnappen uit een mysterieuze doolhof ging, geen gedoe verder: lekker doeltreffend. Dit uitgangspunt wordt volkomen losgelaten in het vervolg dat alleen maar meer van hetzelfde is, hetzelfde van andere Hunger Games aftreksels. Alle ingrediënten die je verwacht zitten er ook in, inclusief de opmaat naar een tweede vervolg die waarschijnlijk nog slapper gaat worden.