Maze Runner: The Scorch Trials (2015)

Veel minder dan het eerste deel. De originele Maze Runner ligt in de lijn van films als Hunger Games en The divergent. Misschien niet origineel, maar het werkte wel. Het mysterie van wat er achter de doolhof zat. Veel ruimte voor fantasie. Het vervolg gaat meer richting actie en is gewoon één grote achtervolging. Weg met de suspence en qua verhaal helemaal niet veel meer. De film kent z'n momenten wel, maar op deze manier gaat het wel sterk bergaf met de franchise. Zo zie je maar dat een goeie start veel belangrijker is dan de kwaliteit van de sequels. Zo vond ik Golden Compass veel beter, maar is het nooit tot een tweede deel geraakt.

Maze Runner 1 deed me toch wat warme maken voor deel 2. Op een 3e deel zit ik door deze sequel veel minder te wachten...

Het eerste deel vond ik weinig aan, een paar jongens die door een doolhof heen en weer rennen. In dit tweede deel is het doolhof uit beeld verdwenen, vreemd eigenlijk voor een film die The Maze Runner heet, maar wat mij betreft is dat de film wel ten goede gekomen. De film kent meer spektakel, het eerste uur vond ik heel vermakelijk en van een prima niveau. Maar daarna doen ook hier zombies hun intrede. Het is kennelijk verboden om tegenwoordig een film zonder zombies te maken. Hoewel dat op zich wel geslaagd is voelt dat aan als een gebrek aan originaliteit. Die fijne sfeer en aardige spanning van het eerste uur verdwijnt dan geleidelijk en komt het weer neer op hard wegrennen. Vervolgens deed de volstrekt onbegrijpelijke actie van Teresa de film geen goed. De makers zullen wel gedacht hebben dat je geen films zonder zombies, of zonder twist, kunt maken. Halve ster aftrek daarvoor, zonde! 2,5*

Een matig vervolg. Deel 1 vond ik al teleurstellend, omdat ik er hoge verwachtingen van had. Er zit veel meer in het concept dan dat ze er uit weten te halen. Dat geldt ook zeker voor deel 2, waar je ook nog eens een stuk mysterie mist. Jammer! *2,5

Volgens mij ben ik één van de weinigen die dit 2e deel juist beter vind dat het 1e deel. Misschien komt dat omdat ik vind dat er in deze 'The Scorch Trials' minder elementen zitten die storen. Natuurlijk is dit inhoudelijk ook niet van zo'n hoge plank en een foutje hier en daar is zo gemaakt, maar storend is het niet en ik heb me prima vermaakt. Zo nu en dan weet regisseur Ball de spanning prima op te bouwen en qua settings overtuigd dit 2e deel ook prima. Weinig bijzonders verder, maar zeker vermakelijk.

Qua niveau redelijk in lijn met het eerste deel, alleen een beetje jammer van het laatste half uur.

Mooie post-apocalyptische setting met schitterende decors, een vlot lopend verhaal en ook nog een stel zombies er tussendoor, ik was aangenaam verrast.
Echt goed kan ik het allemaal niet noemen, maar als ik de vergelijking met de concurrent mag maken vind ik dat de Maze Runner reeks de (dramatische) Divergent reeks op alle vlakken overtreft.
Jammer dus dat vanaf het punt dat ze bij The Right Arm terecht komen de film volledig ontspoort en het allemaal wel érg melig wordt. Daarom een kleine 3*

Toch een teleurstelling na het aangenaam verrassende The Maze Runner. Het eerste deel was misschien geen topfilm, maar wel spannend op een wat onconventionele manier; maar in dit tweede deel lijken de makers hun best te doen om toch maar zoveel mogelijk Young Adult-clichés af te werken. Nu heb ik het boek niet gelezen, maar ik heb uit meerdere bronnen vernomen dat de film sterk afwijkt, en niet ten goede. Wat een zonde!

In The Maze Runner was het gevaar voor het grootste deel van de tijd onzichtbaar. Thomas had geen idee wat hem allemaal overkwam, of waarom. Dit deel biedt weliswaar een aantal verklaringen, maar sommigen zijn nogal slap en vaak onduidelijk. Oké, ze hebben jongeren nodig om een medicijn uit te halen, maar waarom is het dan in vredesnaam nodig om ze jarenlang op te sluiten in een doolhof? En waarom allemaal jongens en op het laatst één meisje? We weten nu dat WCKD helemaal niet goed is, maar het gevaar dat deze schimmige organisatie betekent, wordt ineens overschaduwd door de komst van zombies. Daar ben ik dus absoluut geen fan van. ik heb mij ook later vertellen dat het virus in de boeken mensen krankzinnig maakt. De stap van krankzinnig naar zombie hebben de filmmakers er dus zelf bij bedacht. Waarom? Om met de heersende trend mee te gaan? Slechte keuze. Erg jammer dat het script zo verprutst is.

De personages die in het vorige deel geïntroduceerd werden, maken nauwelijks ontwikkeling door. Nieuwe personages zijn meestal weinig boeiend. Het plot was ook niet al te verrassend, met uitzondering van de verrassing die Teresa in petto had. Nu liet ze de hele film al blijken dat ze een geheim had, maar ik zag het niet aankomen dat ze de groep zou verraden. De redenen die daarvoor gegeven worden vond ik weinig aannemelijk. Ook het einde vond ik tegenvallen. De reddingsactie van die oude man (met een auto de menigte inrijden, serieus?) vond ik tenenkrommend, de speech clichématig, en het (ontbreken van een) plan belachelijk.

Vreselijk was The Scorch Trials ook weer niet, trouwens. Er zaten wel een aantal spannende momenten in, en de toevoeging van Aiden 'Littlefinger' Gillen vond ik wel interessant (hoewel zijn hoofd bijna letterlijk schreeuwt 'ik ben niet te vertrouwen!'), al hoop ik dat hij in het volgende deel wat meer te doen krijgt. De setting is misschien niet zo origineel, maar wel goed neergezet. Toch, als dit het eerste deel van een serie was, zou ik weinig behoefte hebben om volgende delen te zien. Het feit dat ik nu toch graag wil weten hoe het afloopt, is bijna alleen te danken aan het eerste deel.

deel1 was goed maar dan heb je deel 2 nog niet gezien.de inbreng van de zombies of de geinfecteerden was een goede zet,daar hou ik wel van.Zeer spannende film waar je je geen minuut verveeld.heb gelezen dat er in 2017 een 3de deel uitkomt,kyk er al naar uit en hoop dat ze verser gaan op het elan van de eerste twee delen.een must voor te zien voor de liefhebbers van actie en een beetje horror

Onderhoudend en bij vlagen best spannend vervolg op the Maze runner.Qua originaliteit duikelt de film wel een stuk naar beneden in vergelijking met zijn voorganger.Daarvoor wordt er te veel leentjebuur gespeeld bij andere,tegenwoordig populair zijnde films en series (bijvoorbeeld the Walking dead).Ik weet overigens niet of dat in de boeken ook zo was dus ik hou wat dat betreft een slag om de arm.

Dat alles maakt van Maze Runner: The Scorch Trials wel een prachtig uitziende rolprent (vooral de decors zijn fantastisch) met veel vaart,actie en de al eerder genoemde spanning.

Daarnaast is het acteerwerk en regie ook best in orde zodat de film zeker voor de doelgroep een aanrader is.

Ik zelf heb me overigens ook geen minuut verveelt.

Goed.

Een goede actie/SF/Thriller film...

Spannend verhaal...

Prima vervolg...

Prima acteerwerk...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Heerlijk genoten...

Ben benieuwd voor vervolg The Maze Runner: The Death Cure...

Het mysterie van het eerste uur van de originele Maze Runner was erg fijn maar daarna begon die film al steeds meer het gebruikelijke Young Adult Dystopian weggetje te bewandelen, met Scorch Trials als logisch vervolg. Deze film volgt een veel meer standaard 'van A naar B' plot en heeft daardoor totaal geen onderscheidend karakter meer. Het defecteren van de potentiële love interest was het enige verrassende momentje, maar ik ben bang dat dat in het derde deel weer gladgestreken wordt.

Mooi trouwens dat de bad guys zichzelf 'Wicked' noemen

Niet slecht maar zonder labyrint en mysterie haalt dit tweede deel het nergens bij het eerste deel. Ook opvallend hoe weinig je geeft om de diverse personages.

“You kids wouldn't last one day out in the Scorch.”

Aardig. Dit tweede deel uit de Maze Runner serie is één grote achtervolging die aanvoelt als een spectaculaire achtbaanrit, maar tegelijkertijd ook een film is die je vijf minuten na het einde alweer bent vergeten. The Scorch Trials ziet er fantastisch uit, en vooral de beelden van een stad die meer lijkt op een ruïne zijn waanzinnig. O’Brien laat weer zien dat hij perfect gecast is als hoofdrolspeler, en ook de andere acteurs doen het goed. Het is alleen jammer dat zo weinig van dit tweede deel je bijblijft, en zelfs het middendeel van een trilogie (een ondankbare taak) mag wel iets meer laten zien.

Dit deel eens bekeken en had er toch wel wat meer van verwacht. Het eerste deel vond ik niet slecht, maar nu was het toch wel een ander soort film. Het was nu eerder een soort zombiefilm.
Er zaten wel enkele wendingen in, maar echt memorabel vond ik het allemaal niet. De cast deed het niet slecht.

Iets minder.

Probleem dat dit soort films toch hebben is dat men na het eerste deel veel moeite heeft om het concept in stand te houden. Je zit dan wel naar een "Maze Runner" te kijken, veel Maze is er niet mee bij. Wel veel running trouwens, maar dat is een stuk minder uniek.

Men trekt het verhaal dan wel open, maar dan valt op dat deze reeksen opvallend veel op elkaar beginnen lijken. Het "I Am Legend" aspect van deze film is nog wel verrassend, al houdt dat ook niet zo heel lang stand. Daarna wordt het toch een stuk minder.

Visueel ziet het er wel aardig uit, ook iets duisterder dan soortgelijke reeksen. Vooral die "zombies" vastgegroeid in de tunnel zagen er wel cool uit. Maar dan blijkt toch al gauw dat je weer naar een young adult ding zit te kijken, waardoor alles toch wat te makkelijk (en braaf) opgelost wordt.

Sowieso een enorme hoeveel last minute escapes die compleet uit het niks komen. Maar ach, voor een young adult film is het zo slecht nog niet. Als men in het derde deel dit niveau nog kan aanhouden heeft men het best aardig gedaan. Dan zijn de young adults klaar voor de grote Hollywood blockbusters, zoals de Amerikaanse filmvreetfabriek het graag ziet.

2.5*

Daar ik het eerste deel prima te pruimen vond, zo slecht beviel dit tweede deel me.

Het begon allemaal nog vrij aardig en ik heb zeker de eerste drie kwartier geboeid zitten kijken. Helaas zakt de film naar een dramatisch niveau wanneer ze weten te ontsnappen uit het lab.

Alle gebeurtenissen daarna konden me niet meer boeien, het ene was nog ongeloofwaardiger dan het andere en de clichés waren niet op 1 hand te tellen.

De cast is grotendeels intact met hier en daar een toevoeging. Aidan Gillen kon me daarvan het meest bekoren, bekend van Game of Thrones natuurlijk.

Visueel is het wel sterk, daarvoor een half punt extra.

Meer dan 2* kan ik echter niet geven, daarvoor is deze film als geheel te slecht. Moet me echt er toe gaan zetten om het derde deel te gaan zien ben ik bang..

Blijf bij mijn eerste mening, maar toch heb ik bij deze tweede maal meer genoten van deze film dan bij de eerste keer.

Vooral de speciale effecten zijn zeer de moeite waard.

Hopelijk is de derde film even goed als deze en de vorige...

De groep die in The Maze Runner wist te ontsnappen uit “The Glade” lijkt een veilig onderkomen te hebben gevonden bij Mr Janson [Aiden Gillen]. Het is daar weliswaar beter toeven dan in “The Glade”, maar Thomas [Dylan O’Brien] heeft al snel het gevoel dat Mr Janson mogelijk onder één hoedje speelt met WICKED. Ontsnapping is dus gewenst in deze herhaling van zetten waarin de aanwezigheid van Will Poulter node wordt gemist. Het verhaal is bovendien niet meer dan een verbindingsstuk tussen de opening en het slot van trilogie. Je kunt hem in feite best overslaan.

Van de regen in de drop. Kan me best voorstellen dat het luilekkerleventje van Gally achteraf gezien toch zo slecht niet bleek. Nuja, hoe hij de nieuwe problemen sinds Thomas arriveerde ging oplossen, is me ook een raadsel. In de nieuwe wereld is het dus niet bepaald beter. Komen we opeens wat zombies tegen. Niet bijster slim, maar pijlsnel zijn ze wel.

In isolatie bij Mr. Janson valt het allemaal nog wel mee en is het nog leuk om volgen. Het mysterie wordt echter vlug verlaten voor een nieuwe vlucht en bijgevolg nieuwe locaties. Té veel nieuwe locaties en afzonderlijke leefgemeenschappen waardoor het soms iets te fragmentarisch werd.

De setting maakte echter veel goed met kapotgeschoten steden en desolate woestijnlandschappen. Wel veel vluchtelingen. Te veel om echt veel diepgang te krijgen in al de personages. Verder een pak meer actie dan in het eerste deel (voornamelijk dan het schieten en de explosies).

Kameraadschap, survival en zelfopoffering. They never stop so i am gonna stop them. Dit in een continuüm van actie met en zonder wapens, verraad, vergelding, zelfdoding etc. Amerikaanse kan het haast niet. Dit 2e deel ken geen diepgang en maakt t tot een gemiddelde actiefilm met wat patriottistische trekjes vanuit de rebellen. Verschroeide aarde voor de steden, de natuur blijkt echter nog groen.

Klein halfje erbij na herziening. Regisseur Wes Ball wijkt af van het sciencefictionconcept en introduceert een ietwat voorspelbaardere wereld, maar heeft zijn balans tussen actie, avontuur en thriller veel beter in de hand. Het helpt ook wanneer je Aiden Gillen in een schurkenrol erbij haalt, die speelt altijd wel een betrouwbaar personage (pun intended). Verder valt met name de visuele wereldschepping op, waarin Ball duidelijk zijn gang mocht gaan qua creativiteit. Het levert in ieder geval genoeg vermakelijke momenten op waarbij de spanning degelijk wordt opgevoerd. De keuze om het allemaal wat "enger" te maken is wat mij betreft dus geslaagd, al helemaal wanneer de castleden het naar behoren doen om dat wat verder in de hand te werken. Richting het einde wordt het allemaal wat sentimenteler en zoetsappiger, maar ruim 130 minuten gaan als een trein voorbij. Het feit dat de personages niet opzienbarend veel meer worden uitgewerkt moet je als neutrale kijker maar even voor lief nemen.

Maze Runner: The Scorch Trials

Nu het groepje jongens en Teresa zijn ontsnapt uit het Labyrint, worden ze meegenomen naar een andere basis van WCKD. Maar wanneer ze erachter komen dat ze hier misschien niet levend uitkomen, besluiten ze te vluchten. Hierdoor komen ze voor nieuwe uitdagingen te staan. Uiteindelijk vinden ze de verzetsstrijders, genaamd The Right Arm. Maar nadat Teresa het groepje heeft verraden en de organisatie WCKD heeft getipt waar ze zijn, vallen er veel doden. Plus ze hebben Minho meegenomen terug naar hun basis. Thomas, de andere jongens en de verzetsstrijders gaan in de volgende film ten aanval om Minho te redden en om WCKD te verslaan.

Ik had verwacht dat deze film minder zou zijn dan het eerste deel, aangezien deze een lagere rating kreeg. Maar ik vond hem eigenlijk wel gelijkwaardig. Waar deel 1 nog vrij mysterieus was, was deze qua actie en avontuur veel beter. Wederom ook weer prachtige beelden van o.a. een verwoeste stad en natuurverschijnselen. Ook zien we nu zombie-achtige wezens die heel hard kunnen rennen. Mede hierdoor werd de film ook geregeld spannend.

Ik ben benieuwd naar het laatste deel.

3,5 sterren.

Aardige film waarin het groepje dat ontsnapt is uit het labyrint voor een nieuwe uitdaging staat. Ondanks de titel komt er in dit tweede deel geen doolhof voorbij. Het is dan ook minder origineel dan de eerste film en meer richting een doorsnee post-apocalyptische film. Wel avontuurlijk gebracht en het ziet er opnieuw prima uit met een paar prima actie-scenes. Net geen 3.5 sterren.

"I'm a Crank. I'm slowly going crazy. I keep wanting to chew off my own fingers and randomly kill people.”

Dankzij het feit dat Netflix deze trilogie had toegevoegd op hun dienst is voor mij toch wel de reden om hem zowaar te herzien dan wel verder te kijken want ik heb na het eerste deel deze franchise volledig naast me neergelegd. Ik was niet zo erg kapot van deel één maar, de trailer van dit deel vond ik toch uitermate saai dat ik er al helemaal niet aan begonnen was. Toch zit het in mijn bloed dat als ik één film van een bepaalde franchise zie, ik ook de vervolgdelen wel wil zien (hoe kut dat, dat dan ook is). Dit tweede deel is wat dat betreft zeker niet verkeerd maar, ik merkte wel dat ik nou ook niet héél erg onder de indruk was. Deze films vind ik nogal kinderlijk, en daardoor gebeurt er niet echt veel waanzinnige dingen en berust de film zich eigenlijk op allemaal clichés met veel loshangende logica.

Het hele ‘Maze’ idee vervalt hier toch eigenlijk wel gewoon. Het is dat de franchise zo heet maar, de titel heeft nog maar weinig te maken met een doolhof. Deze film is duidelijk een middenmoter en weer zich ook eigenlijk nergens heel fantastisch te ontplooien. Deze film zit bordenvol met informatie en eigenlijk leer je kennis maken met alles waar dit script om draait. De Cranks vond ik dan wel weer een waanzinnig vette toevoeging, al mag je het gewoon zombies noemen, en Ball weet wat dat betreft best leuk af te wisselen met verschillende tegenstanders in zijn film. Want zowel de Cranks als Wicked zit natuurlijk achter de jongelui aan, en dat zorgt toch voor een paar leuke en actievolle scenes maar, meer dan dat is het eigenlijk ook niet.

Ach, prima dat men gewoon doorgaat overigens met dezelfde cast leden. Dylan O'Brien overduidelijk de hoofdrolspeler maar, dat maakt opzich niks uit. We volgen wat dat betreft best een leuk groepje. Ook wel leuk om Giancarlo Esposito te zien wat ik eigenlijk niet had verwacht in een film als dit. Voor de rest stak niemand er wat mij betreft echt bovenuit, niet erg.

Dus ja, ik vond het wat dat betreft prima om deze reeks weer door te pakken, al merk ik wel dat deze film niet echt héél veel indruk op mij wist te maken. Deel één was bij de herziening opzich nog best vermakelijk, deze film duurt wat dat betreft gewoon te lang en het script boeide me niet altijd even veel. Je weet uiteindelijk waar de film heen wil, en dat is allemaal geen hogere wiskunde.

De sfeerverandering

Na The Maze Runner was ik erg benieuwd naar het tweede deel: The Scorch Trials. Ik vond het wel spannend, want na het eerste deel gelezen te hebben in de boekenserie heb ik deel twee tot op de dag van vandaag nog niet uitgelezen doordat de sfeer direct zo anders was en het mij niet meer trok. Welk effect zou de film op mij hebben?

En inderdaad…

Uiteindelijk hoorde ik uit diverse hoeken dat de film compleet anders is dan het boek, en dan niet een beetje zoals bij deel één, maar echt veel. Ik zal in tegenstelling tot veel andere verfilmingen niet ingaan op de verschillen tussen het boek en de film omdat ik het boek dus nog niet uit heb gelezen. Maar wat ik voelde bij de overgang van het ene naar het andere boek voelde ik ook bij de films. De sfeer is anders.

Het verrassende element

Grote kans dat als je The Maze Runner niks vond, dat je The Scorch Trials wel leuk vindt, en andersom. Waar je in deel één de spanning had van The Maze en het ontsnappen van een specifieke locatie, zie je in The Scorch Trials meer; ze gaan op pad en reizen van de ene naar de andere locatie. In The Maze is het veel muren en groen, in The Scorch is het veel zand en bruin. Daarnaast is het verrassende element van het doolhof niet meer aanwezig, en dat was toch wel wat mij juist zo boeide. Ik heb zelfs het gevoel dat het hele doolhof geen enkele rol meer speelt in deze film, alsof het er nooit is geweest. De sterke elementen en de originaliteit hiervan zijn een groot gemis.

Dylan O’Brien

Dylan O’Brien speelt ook hier weer de sterren van de hemel. Hoewel ik het fantastisch vind om hem wekelijks te kunnen bewonderen in Teen Wolf vind ik het niet meer dan logisch dat hij steeds vaker op het grote doek te zien is. Thomas Brodie-Sangster vind ik trouwens ook steeds sterker worden als acteur, en ook de andere acteurs zijn niet de minste, waaronder Giancarlo Esposito. Toch komen lang niet alle personages goed uit de verf doordat er simpelweg gewoon weinig aandacht aan wordt besteed.

Zombies?

Wat ik echter niet snap is waarom zombie-achtige monsters tegenwoordig zo populair zijn bij het maken van films. In The Hunger Games: Mockingjay hadden ze zombies terwijl ze in het boek toch echt anders omschreven werden, en hoewel ik dat bij The Scorch Trials niet zeker weet heb ik het gevoel dat ook hier een andere omschrijving was. Ik vond ze eigenlijk ook totaal niet bij de film passen. Daarnaast heb ik echt 1000x niks met zombies…

Geen slechte film

Toch is The Scorch Trials geen slechte film, ondanks dat de herhaling op een gegeven moment in lijkt te zetten waardoor de film iets te lang aanvoelt. Zoals ik al zei wordt er goed geacteerd, maar ook bevat de film spanning (vooral door het op de vlucht zijn en achterna gezeten worden). Ook zijn de special effects en green screen momenten, ten opzichte van de film Allegiant die ik laatst keek, vele malen beter gedaan. Er is namelijk heel veel gebruik gemaakt van green screen maar het valt zelden op.

Extra’s

Op de dvd vind je ook nog een aantal extra’s: verwijderde en verlengde scènes, bloopers, galerijen en bioscooptrailers. Persoonlijk vond ik dit wat tegenvallen. Allereerst keek ik natuurlijk de bloopers. Ze zijn leuk, maar niet bijzonder. Eigenlijk had ik ze nog veel grappiger verwacht, Dylan O’Brien kennende. De galerijen zijn leuk voor de mensen die het leuk vinden onder andere storyboards te bekijken in een slideshow, maar ik had het leuker gevonden als ik die zou zien met een verhaaltje van de maker erbij, een beetje meer achtergrond info.

De bioscooptrailers zijn leuk, maar had ik ook best via Youtube kunnen kijken (één zie je zelfs onder deze recensie) en vond ik dus niet echt van toegevoegde waarde. De verwijderde scènes zijn echter wel leuk om te kijken omdat het wél met audiocommentaar is. Je leert dan bijvoorbeeld waarom een scène eruit geknipt is of ingekort is.

Conclusie

Het doolhof maakte de film voor mij interessant en die miste ik in The Scorch Trials ontzettend. Door de compleet andere setting verandert de sfeer dusdanig dat het twee verschillende doelgroepen kan aanspreken. Ik hoor in de groep die de eerste film fantastisch vond, en dit tweede deel minder. Maar andersom kan ook! Voor mij was The Maze toch echt het verrassende element waardoor de film origineel was en extra spanning opriep door het mysterie. Wat ik mij echter nog wel afvraag is of het echt de verandering van sfeer is die de tweede film minder maakt, of dat ze teveel goede elementen uit het boek (dat ik ooit echt nog zal uitlezen) hebben weggelaten.

Toch is de film niet slecht te noemen. De special effects zijn fantastisch gedaan en ook het acteerwerk is, bij de meesten, sterk. Het verhaal weet ondanks alles toch nog spannend te zijn, maar die zombies hadden ze wat mij betreft achterwege mogen laten. Ik ben in elk geval erg benieuwd wat er in het derde deel gaat gebeuren.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Vandaag dit 2e deel bekeken na gisteren het 1e deel te hebben bekeken, moet wel zeggen dat de nieuwigheid er een beetje af is, het mysterieuze zeg maar, toch is deze zeker niet slecht.

Ik heb mij hiermee wel weer vermaakt, een nieuw hoofdstuk ditmaal niet meer met de monsters zoals in deel 1 maar in dit deel veel zombies die hen achterna zitten.

Ook weer een aantal toevoegingen, wat nieuwe mensen en meer duidelijkheid.

Helaas geen doolhof meer of een labyrinth wat het 1e deel zo verassend maakten.

Op naar deel 3 want die moet je nu wel zien aangezien het een open einde had.