An American Werewolf in Paris (1997)

Ik zag deze eerder dan 'London', en heb me wel vermaakt. De scene in de nachtclub is heel aardig. 3*.

Heb hem laatst nog ergens op video gevonden en gisteren herzien.

Er veranderd wel weer een hoop tijdends het kijken na 3 jaar. Er zaten inderdaad flauwe stukken in en soms leek het inderdaad op een tienerkomedie vooral dat stomme vrijheidsbeeldscene Maar op sommige momenten weer leuk om te zien. Ook spannende stukjes die in dat riool met die twee oogjes of in de catacombes of de begraafplaats. en de weerwolven zagen er niet echt slecht uit hoor.

Oh, en ik heb nog gekeken naar de locaties, deze is volgens velen deels in Amsterdam en Luxemburg opgenomen. Nou, van Luxemburg zag ik wel een stukje die trein maar ik heb geen enkel stukje Amsterdam gezien.

Ik blijf bij de 3,5*
Ik geef London maar hetzelfde cijfer.

De humor van de klassieker An American Werewolf In London ontbreekt in deze vermakelijke maar gemiddelde horror sequel.

Ben het met Yeyo eens. Vermakelijke weerwolf-film die de aandacht goed weet vast te houden met erg vlotte scenes, maar enigszins faalt vanwege de high school-achtige hoofdpersonages. Niet zo goed als de London-versie (die ik nodig moet herkijken voor een waardering) maar toch goed te pruimen.

Een film die zeer goed voldoet aan de verwachtingen. Een tienerkomedie met een groot 80's gehalte (ondanks het jaar '97). Wat humor hier en daar, maar evengoed ruimte voor de horror en zelfs wat verhaal. Ik heb zeker genoten van deze film. Veel horrorfilms nemen zich al te serieus. Soms draait dat goed uit, maar een snuifje humor en zelfrelativering mag wel.

Het vervolg is niet veel soeps, maar dat was het origineel ook al niet.

Ook hier weer is het begin nog het meest te pruimen. Beetje lollige nonsens zonder verder veel voor te stellen. Eens het weerwolven gedeelte begint is het beste er eigenlijk wel vanaf.

Effecten zijn niet meer rubber maar nog steeds brak, enkel het "weerwolven-view" is nog wel aardig. Daarnaast valt er visueel jammer genoeg erg weinig te beleven.

Horror is het amper, spannend zeker niet en de humor is gewoon te flauw om te overtuigen. Het is wel zo (net als bij het eerste deel) dat de humor de film in ieder geval wel kijkbaar maakt. Je moet ergens blij mee zijn.

1.5*

Nauwelijks doorheen te komen, deze mix van puberale ongein en malle weerwolven. In Londen zagen de lycantropen toch heel wat beter uit. Via bedenkelijke pogingen tot humor en misvormde CGI beesten is de film al naar de vaantjes voordat het goed en wel op gang is gekomen. Met een kleurloze cast die maar wat doet en zouteloze oprispingen die voor horror, actie of iets dergelijks moeten doorgaan, is er ook geen redden meer aan. Hopeloos.

Totaal onnodig sequel die mergens vernieuwend is en domme humor dat af en toe leuk is maar vaak de plank mis slaat. Matige cgi, slordig verhaal maken een film die je beste links lan laten liggen. Zelfs John Landis had geen goede sequel kúnnen maken (zie Beverley Hills Cop III, Blues Brothers 2000)

“Great. Come to Paris and check out les drains.”

Mwah, dit is hem echt niet. Een sequel die totaal niet nodig was overigens, want waar ‘An American Werewolf in London’ nog enigszins spannend, humoristisch en vermakelijk is slaat deze film eigenlijk overal die plank volledig mis. De film is nergens spannend te noemen, de humor is van tiener niveau en erg flauw, er valt nauwelijks wat te lachen en ook is de film verre van echt vermakelijk. ‘Waller’ laat echt veel potentie liggen, de film kan alle kanten op maar hij krijgt het nog voor elkaar om dit volledig te verpesten.

Het begint eigenlijk best vermakelijk, ook wel wat speculerend maar ik vond het gedeelte op de Eiffeltoren nog best wel leuk. Daarna kakt de film volledig in, en wordt het meer een smakeloos tienerdrama omdat ze zo nodig de desbetreffende vrouw willen vinden. En dit soort momenten kent deze film helaas te veel. De film komt na zijn eerste moment weer wat tot leven als we aan zijn gekomen bij de kennismaking met de weerwolven, die bij een illegaal feest tot leven komen om zo voldoende mensen te vermoorden en zo onopgemerkt mogelijk. Na deze scene kant wederom de film volledig in en wordt het een saai drama papje die nergens meer echt opbloeit, het wordt op het einde nodig weer wat leuker maar het was allemaal niet veel meer aan.

De CGI vond ik persoonlijk nog niet zo heel erg storend, voor een film uit ’97 was het niet heel slecht en je kan het ook niet anders verwachten. Het was voor mij toch meer het verhaal wat me dwars zat, deze was gewoon nutteloos te noemen. Daarbij de inkakkers zorgde voor vreselijk saaie momenten dat gepaard met een matig acterende cast. Dan vond ik wellicht de CGI met het lichte gorewerk juist het betere van de film, wanneer de weerwolven tevoorschijn kwamen had de film zijn energie te pakken, zodra er gepraat werd raakte hij alles kwijt.

Toch gekeken omdat het eerste deel heel erg vermakelijk was, ik eventjes snel wou afstappen van de slashers (voor de variatie) en uiteraard omdat het volle maan buiten is, allemaal erg toepasselijk, helaas dat de film dan zo tegen is gevallen. Een film waar zoveel potentie in zat om een leuke prent te worden, valt achteraf ontzettend tegen!

2.0*

Na het grote succes van An American Werewolf in London (1981) was het vreemd genoeg pas 15 jaar later tijd voor een versie die zich in Parijs afspeelt. De film is een rasechte horrorkomedie die je maar beter niet kan vergelijken met het Londense origineel.

Met een luchtige maar acceptabele insteek, leuke personages en bijzonder aardige locaties is de film het bekijken zeker waard. De film lijkt me voor een relatief jong publiek gemaakt te zijn. Erg eng is de film niet. De humor die best leuk is, is wat infantiel en flauw. Aan de andere kant heeft de film wel een aantal brute scènes die in tegenspraak is met de luchtige teneur.

Het budget bestond uit een respectabel bedrag van 22 miljoen dollar. Blijkbaar een te schamel bedrag om de wolven met fatsoenlijke effecten tot leven brengen. De beestjes zien er wel heel goedkoop uit.

Julie Delpy is een leuke verschijning en een pluspunt. Haar verschijning lijkt trouwens in eerste instantie nog een aanzet van regisseur Anthony Waller om (zoals in bijvoorbeeld het serieuze Cat People (1982)) een zijplot met betekenis te starten over de dierlijke impulsen die in ons schuilen. Een scène waarin een opwindende Delpy met ontbloot bovenlijf seksuele getinte handelingen verricht, leidt echter tot niets meer dan een komische situatie. Ach, het zij zo. Bovendien was de situatie eigenlijk wel grappig.

Verwacht gewoon niet teveel. Met een niet al te kritische blik bekeken is dit best een vermakelijke film.

A digital werewolf in Paris

Herzien op 4k UHD.

Toen deze film uitkwam zag ik m (waarschijnlijk) op vhs en gaf ik m een 0,5. Het was in mijn ogen een enorme prul die nergens het niveau van het illustere avontuur in Londen haalde. Bovendien had het vreselijk slechte digitale effecten. Ik had ook gelijk.

Nu, 25 jaar later bleek, tot mijn verbazing, Turbine dit gedrocht op 4k UHD uit te brengen. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Zo deze film goed zijn opgedroogd? Ik associeerde het sowieso niet meer met de film van Landis en op eigen benen zou het best wel een in toffe camp kunnen zijn veranderd. Dus min of meer blind aangeschaft wat veel kon ik me er toch niet van herinneren en The Howling 2 & 3 bleken vele jaren later ook veel beter te bevallen dan bij de release.

Enfin, we beginnen met een paar vreselijke cliche Amerikanen in een trein op weg naar Parijs. We zijn sinds 1997 ook al tientallen horrorfilms met dit soort bordkartonnen personages verder, dus mijn tolerantie is wel toegenomen, merkte ik. Vervolgens is er een leuke scene op de Eiffeltoren, waar je nu als filmploeg volgens mij nooit toestemming voor krijgt. Daar ontmoeten we Delpy, die we vooral kennen uit die vreselijke Before reeks.hier is ze iets minder irritant, maar wel weer de cliche Française. Enfin niet veel

Later veranderd zij natuurlijk in een weerwolf , maar gelukkig is ze niet de enige. Er heerst een complete weerwolf subcultuur in Parijs en de vrienden moeten er natuurlijk een voor een aan geloven. Zo wordt de hoofdpersoon niet veel later door zijn overleden vrienden gestalkt en worden we getrakteerd op de nodige gore en campy digitale weerwolven en special effects.

Maar de vil ziet er verder wel goed uit. Prima spanning, goed in beeld gebracht en vol vaart. Heb me dus ondanks de kritische noten hier echt prima mee vermaakt en de transfer zag er ook prachtig uit. Ben erg blij met deze aanschaf en het was een prima herziening. Film verdient een bredere herwaardering. Leuke cult!

Kleine 4*

1⭐️ omdat Scott aan Delpy’s tieten mocht zitten, al zal dat cuppie A manboobs ook weinig bevrediging hebben gegeven. Hij dook ook nog met een chick het bed in die hij in de bar leerde kennen. Zij raakte helemaal opgewonden van hem in d’r teigerprint rokje omdat hij Amerikaans was. Tot slot werd hij ook nog even aangedouwd door een hond op de brug. Ja die jongen is wel aan z’n trekken gekomen.

Van horror is hier natuurlijk absoluut geen sprake, hoop onderbroeken humor in combinatie met spuuglelijke cgi transformaties.

Wat hebben we gelachen. Slecht