Hell Night (1981)

Haunted house/slasher-combinatie filmpje dat erg saai kan worden. Linda ging niet naakt in deze film dat tevens amateuristisch oogt. 1*

Prima wegkijkfilmpje dat wel zo zijn momenten heeft. Spannend, niet zo goor, en aardige muziek. Van het verhaal moet natuurlijk niet al te veel verwacht worden. 3*

valt wel mee maar viel niet op tussen het ruime aanbod van slashers die we van '78 tot '83 voorgeschoteld kregen

Daar zag Blair er wel het beste uit

http://www.moviemeter.nl/film/9076

Vond jij niet dan..... Ieder zijn smaak.

Beetje nikszeggend filmpje.

Matig geacteerd en bovendien is het allemaal erg voorspelbaar.

2*

Hell Night is zo één van die 80's slashers waarvan ik de titel al een tijdje kende, maar nooit ergens had tegengekomen tot ik hem vorige week zag staan in de winkel voor maar €6,90. Ik twijfelde dan ook niet lang om me deze DVD aan te schaffen.

Hell Night kent een zwakke opening met een aantal fuivende jongeren, maar herpakt zich al snel wanneer de jongeren naar Garth Mansion trekken, een plaats waar twaalf jaar geleden een man zijn volledige familie vermoordde, behalve zijn jongste zoon. Vier jongeren moeten de nacht zien door te brengen in het onheilspellende huis dat meer lijkt op een gotisch kasteel. Deze setting komt de film zeker ten goede en zorgt voor een aantal knappe, stijlvolle shots. Bovendien zijn de personages zodanig gekleed dat ze perfect in deze omgeving passen. Erg sfeerbevorderend.

Aanvankelijk worden de jongeren opgeschrikt door een aantal flauwe grappen die andere jongeren van de studentenclub met hen uithalen, maar hoe verder de film vordert hoe onduidelijker het wordt of het nu gaat om een flauwe grap of om een echte scare. Zo vond ik vooral de scène waarin een geest traag maar dreigend in de richting van Marti (Linda Blair) gaat, erg verwarrend: was dit een flauwe truuc of was dit écht een geest? Ik ben er nog niet echt uit.

Hell Night is, naast een haunted house movie, ook een slasher. Al snel vallen er een aantal doden op een gewelddadige, maar opvallend bloedloze manier. Echte gore hoef je dus niet te verwachten, maar echt nadelig is dit niet.

De sfeervolle soundtrack van de film is een groot pluspunt. Bij elke scène hoort een zorgvuldig getimede soundtrack, die me met momenten wat deed denken aan Halloween -vooral de piano akkoorden, niet de electronische soundtrack-.

Hell Night weet twee subgenres goed te combineren op een stijlvolle manier, en alhoewel een aantal scènes -o.a. de scène waarin de psychokiller opstaat vanonder een laken op de achtergrond van het beeldscherm- erg spannend zijn, is Hell Night nét geen klassieker die kan staan naast andere slashers uit die tijd zoals Friday the 13th, Halloween, The Burning of My Bloody Valentine. Hell Night is wél een goede toevoeging in het slashergenre en is voor iedereen die ervan houdt een goede film om gezien te hebben.

Mijn oordeel: een goede 3,5/5.

Net zoals Patat zag ik 'Hell Night' telkens staan in de videotheek, maar telkens weer liet ik hem staan. Op een manier had ik dus wel vrij hoge verwachtingen voor deze slasher.

Eerst en vooral: dit is geen film van het kaliber van Halloween of Black Christmas. Hell Night is beter dan de meeste slashers, maar moet tevens ook de duimen afleggen tegen minder bekende meesterwerkjes als My Bloody Valentine en Bay of Blood.

Pluspunten zijn de acteerprestaties (een heel goede Linda Blair en het komisch-sympathieke personage Seth), de sfeervolle soundtrack en enkele spannende ogenblikken, weliswaar schaars en van korte duur de moordenaar onder het laken, achtervolging doorheen het tunnelcomplex.
Ik appreciërde de knipoogjes naar Halloween, maar daar bleef het bij.
De film wist me niet vast te grijpen of te verbazen met knappe shots. In mijn ogen is Hell Night gewoon leuk kijkvoer voor de doorwinterde slasherfan: niet slecht, maar niet echt iets bijzonder.

Mijn oordeel: 2,5*

wie weet hoe ik aan de film hell night uit 1981 kan komen heb hem een maal gezien ik vind dit een hele goeie film

Een van de zovele films die in het kielzog van Halloween een graantje meepikte van diens succes. Linda Blair, bekend als het bezeten meisje uit The Exorcist, zou in de rol van final girl een gunstige box office verzekeren. Ere wie ere toekomt uiteraard, al mag het mooie scenario niet onbesproken blijven. Hell Night is een rasechte slasherfilm met de verplichte conventies, zij het in een gothisch kleedje gestopt met enkele bovennatuurlijke elementen. Het amalgaam van genres wordt netjes tot een solide geheel gekneed en voorzien van de nodige suspense, scares en kills. Hoe dan ook een bovengemiddelde, ja zelfs goede, toevoeging aan het genre.

Uiterst sfeervolle mix tussen spookhuis film en slasher. Een uitgekiend script met een geweldige soundtrack, goed acteerwerk, leuke scare momenten en moorden. Dat de moorden niet gore waren doet er niet toe, de sfeer maakt dat meer dan goed. Ook fijn dat het gezicht van de moordenaar pas op het allerlaatst wordt getoond en niet al vanaf de 1ste scene. Onbegrijpelijk dat deze films niet echt is opgevallen tussen de andere slashers van die tijd want dit is zeker 1 van de betere in het genre.

In 81' was deze prent zeker te pruimen.Ik zou hem eens moeten terugzien om een score te geven. Voor wat ik me herinneren,3.5*

Gisteren bekeken, buiten de gaten in het verhaal (en het zijn er wat!),gewoon een 80' slasher.

Bij deze verlaag ik men score naar 2.5*.

Voorspelbare 80's slasher met "The exorcist" girl in de hoofdrol. Toch best vermakelijk vermits de film enkele goede schrikelementen heeft. Wel leuk dat deze film eens geen naakt of gore vertoond en liever plaats maakt voor suspense.

De film bevat naast zijn schrikelementen en suspense ook talrijke rust uitstralende scènes die de sfeer toch wel ten goede komen. De setting was goed, maar had de creep toch wel wat enger verwacht.

Ik weet eigenlijk nog steeds niet wat die blonde jongen bezielde om terug naar dat huis te keren. Volgens mij had hij zijn opdracht volbracht en lag de verantwoordelijkheid bij de politie.

Anyway voorspelbaar, maar toch een kijkje waard.

De politie geloofde hem toch niet. En blijkbaar had ie zoveel verantwoordelijksheidsgevoel dat ie dan zelf maar terug ging.

Aardige slasher met een aarzelend begin, maar na het halfuur wordt het steeds beter met een spannend slot. Linda Blair is niet de beste actrice, maar ze zorgt natuurlijk wel voor wat meer aandacht voor deze film. De kills zijn degelijk in beeld gebracht, maar de film is een beetje gehuld in het duister, wat soms effectief is, soms gewoon te donker. Niettemin is dit een prima filmpje voor wie houdt van dit genre.

Saaie slasher.

Na een veelbelovend begin, waarbij het bekende spookhuis-concept zich al snel aftekend, komt er plotseling de klad in. Dit terwijl de eerste helft absoluut aardig is. Clichés in overvloed en voorspelbaarheid troef in een volstrekt ander tempo.

Zogenaamd spannende scènes worden tergend langzaam in beeld gebracht en de eerdere vaart verdwijnt als sneeuw voor de zon. Dit herhaalt zich voort zonder enige opleving. Als dan eindelijk de 'maniak' vol in beeld komt is ook deze een behoorlijke teleurstelling.

Doorsnee.

Niet al te beste slasher.

Vooral erg saai. De conventionele slasher onderdelen zijn er allemaal, maar de uitvoering was wel zeer pover. Aanloop naar de kills zijn saai en zo ook de kills zelf. Tot mijn spijt ook te veel saaie segmenten die de film niet uit het slop weten te trekken. Blair, leuke meid, maar helaas te vaak bij dit soort rampzalige projecten betrokken. Een film die bewijst dat concept en uitwerking twee verschillende dingen zijn die hand in hand moeten gaan willen ze slagen.

Damn! ik had hier behoorlijk naar uit gezien, einedlijk eens deze klasieker kijken.

maar helaas vond ik hem maar een beetje slapjes.

Nog wel 1.5 ster voor de sfeer, want die is bij wijlen wel fijn.

Jeugd sentiment en stiekem toch wel genoten net bij herziening.

Alleen had ze in deze film beter Linda Blér kunnen heten.

Deze film heb ik destijds als kind nooit gezien en daarom was het voor mij gisteren als horrorliefhebber mijn eerste kijkbeurt. Helaas viel de film me wel behoorlijk tegen want het flauwe en saaie verhaal wist me nergens te bekoren en boeiend of spannend werd het ook nergens. Ook de uitvoering (de sfeer was inderdaad wel nog fijn), oogde nu ook allemaal oubollig en goedkoop, vond ik maar povertjes en de soort van weerwolf achtige griezel vond ik maar goedkoop. De film duurt eigenlijk ook iets te lang, waardoor het geheel best langdradig (ik heb dab ook soms zitten vooruit te spoelen) is. Het einde vond ik overigens wel verdienstelijk.

De cast is ook niet bepaald overtuigend, maar het was wel leuk om de jonge ietwat mollige rondborstige Linda Blair weer eens terug te zien, die vooral natuurlijk bekend is vanwege de goede horrorklassieker "The Exorcist (1973)". Zowel zij als ook Jenny Neumann en Suki Goodwin liepen er regelmatig uitdagend bij (met name de laatste die er ook best wezen mocht), maar bloot valt er helaas niet in te zien.

Leuk om voor één keer gezien te hebben, maar veel stelt deze film helaas niet voor. Had ik deze film 30 jaren eerder gezien, dan had ik er misschien een andere mening over.

Een slasher die al vrij snel de saaie kant uit gaat. Het intro is wel aardig met feestende jongeren die voor lidmaatschap van een studentenvereniging een nachtje in een haunted mansion moeten doorbrengen. Maar zodra het gezelschap van ruim twintig man slechts vier kindertjes achterlaat weet je dat de bodycount in elk geval niet hoog gaat zijn.

Niet meteen een minpunt hoor, maar wat wel een beetje jammer is is dat de film vanaf dat moment twee versnellingen terug neemt. Er worden stompzinnige pranks uitgehaald die vele malen beter werken in een April Fool's Day en er wordt teveel doelloos van hot naar het gerend. Veel scenes spelen zich buiten de mansion af waar het vaak veel te donker is gefilmd, ondanks de remastered dvd.

Een aantal castleden worden uiteraard afgemaakt, maar spectaculair is het zeker niet. Respect voor de moordenaar voor zijn cleane kills, minder respect voor DeSimone die zijn ketchup op het aanrecht had laten staan. Tegen het einde aan wordt het toch nog aardig, maar uiteindelijk is het enige opwindende het decolleté van Blair, maar dan kun je beter Savage Streets opzetten of iets dergelijks.

De enige reden dat ik deze slasher wilde zien was Exorcist meisje Linda Blair nu als als volwassen vrouw met mooie rondingen in de hoofdrol. Leuke jurk maar buiten een diepe decollété toont ze geen bloot net zo min als de andere dames waarvan eentje voor een groot deel in sexy lingerie rondhuppelt. Wat naakt had de dode momenten zeker aangenamer gemaakt. Nu moet ik zeggen dat ik dat verhaal wel leuk vond dat die voorzitter van de studentenvereniging vertelde zodat ik even het gevoel kreeg dat het misschien een mix van slasher en haunted house zou worden, maar dat was duidelijk niet zo. Of die ene geestesverschijning nu echt was of een truukje wordt niet beantwoord en uiteindelijk maakt het ook niet uit. De scènes in en rondom het huis vooral wanneer de killer opduikt zijn nogal donker gefilmd waardoor het vaak niet echt duidelijk is wat er gebeurd. Ook zijn de kills vrij saai net als de opbouw er naar toe. En om eerlijk te zijn zo beestachtig als die ene jongen beweerde zag hij er toch niet uit. Voorts de gekende clichés zoals: de killer die ondanks twee kogels en een steek van een riek in de buik toch nog kan blijven doorgaan, auto die niet wil starten, politie die het verhaal niet wil geloven .... Dat er in zo een lange film zo weinig gebeurt is heel jammer.

Wat waren er in de jaren tachtig toch échte horrorfilm prachtposters. Ook deze weer. Geeft een prima weerspiegeling van de inhoud. Zag ik toevallig een paar dagen geleden deze poster voorbij komen op MovieMeter. Zucht, je vraagt je toch af wat die marketingpipo's bezielt om daarvoor te kiezen. Er zal vast een reden voor zijn, bla bla marktonderzoek heeft uitgewezen dat het oog van de potentiele afnemer eerst valt op bla bla.. of ben ik soms nog de enige die echt van deze schitterende posters houd?

Deze slasher(?) is me eigenlijk best meegevallen. Het is tergend langzaam en de moorden zijn absoluut niet baanbrekend. Behalve niet baanbrekend ook aan de schandalig lage kant. Ik vind het nogal goedkoop dat ze telkens maar die doden als schrikeffect blijven gebruiken. Misschien had het einde een gevatte oneliner nodig. Met al zijn clichés, slome sluippartijen en het gebrek aan indrukwekkende moordmethodes is dit geen oude horrorfilm die je echt nog moet zien. Vooral overslaan als je belangrijkere dingen te doen hebt.

Typisch een jaren '80 film en wij hebben ons er redelijk goed mee kunnen vermaken. Een iets gedateerde film wat het autopark betreft en ook de kleding is uit die periode. In het begin was "Hell night" meer komedie dan horror maar dat laatste komt goed op gang na het eerste half uur. Linda Blair speelde nogal preuts om eerlijk te zijn, een push-up bh? en een meisje waar je op het eerste gezicht geen sex in ziet. Maar dat is het persoonlijke zicht op haar en het is een horror en geen erotische film.

Wat het langzame niveau van de film betreft, wij houden daar wel van. Eerst is er niets aan de hand, je krijgt eventjes de geschiedenis van de plaats waar de film zich afspeelt en langzaam maar zeker komt het van de grond.

Gewoon dus een aardige film en de waarde is een 6+!

Hell Night is de dag waarop een studentenclub groots feest viert terwijl hun aspirant-leden een nacht moeten doorbrengen in Garth Manor waar 12 jaar geleden een familiedrama uitmondde in een gruwelijk bloedbad. Marti [Linda Blair], Denise [Suki Goodwin], Jeff [Peter Barton] en Seth [Vincent van Patten] zijn dit jaar de 'slachtoffers', maar die komen er al snel achter dat een aantal studenten onder leiding van Peter [Kevin Brophy] ze proberen de schrik aan te jagen met geluidseffecten en andere trucs. Uiteraard blijkt er ook nog iemand rond te wandelen die ze werkelijk de stuipen op het lijf weet te jagen.

Het uitgangspunt is niet slecht uitgewerkt en er is een handjevol suspensevolle momenten die deze film beter maken dan de meest slash-and-stalkfilms van die tijd, al wil dat niet veel zeggen. Helaas zijn de schrikeffecten doorspekt met overdadige muziek en is de finale minder origineel. Het mag dan wellicht niet heel slecht zijn, maar goed kun je het ook niet noemen.

Matige maar sfeervolle 80's slasher. Linda Blair is altijd leuk wel om naar te kijken, maar red de film niet. Alles is een beetje mak en voorspelbaar. De kills zijn wel redelijk in beeld gebracht, maar niet bloederig genoeg naar mijn smaak. Het grote landhuis met zijn geheime doorgangen zorgde wel voor een goede sfeer, maar ook daar had meer uit gehaald kunnen worden. Een film met een té lange speelduur en nét te weinig inhoud helaas. Leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet.

Linda Blair wil bij een studentenvereniging. Als toelatingsproef moet ze één nacht doorbrengen in een horrorkasteel, verkleed als… Meid? Roodkapje? Victoriaanse dame? Ik vroeg me de hele film lang af wat haar kostuum met die kanten tierlantijntjes moest voorstellen, maar de decolleté was in ieder geval in orde. Enfin, Linda moet dus in dat moordhuis logeren met drie andere “schachten”: een zachtaardige rijkeluisjongen, een surfer dude verkleed als Robin Hood en een Britse griet die Quaaludes, cocaïne en Jack Daniel’s heeft meegebracht - duidelijk de verstandigste van de groep.

Net wanneer het gezellig lijkt te gaan worden, barst de hel los: onze logeerders worden lastig gevallen door geklop, geschreeuw en geestverschijningen. Zijn het de de studenten die hen de stuipen op het lijf willen jagen. Of is er toch meer aan de hand? De vraag stellen is hem uiteraard beantwoorden.

Hell House is een kruising tussen de jaren ’80 slasher en de jaren ’30 monsterfilm. De film heeft een prettig sfeertje, mede dankzij de dankbare locatie, maar heeft te lijden onder een laag tempo en een gebrek aan echte spanning. Ook qua gore en effecten is het allemaal wat ondermaats: de griezels lijken zo uit een of andere lokale halloweentocht te zijn geplukt. Desondanks zijn er toch één of twee horrormomenten die wel leuk gevonden zijn.

Al bij al bevindt deze prent zich eerder rond (of iets onder) het niveau van Terror Train dan dat van Halloween, maar daar is natuurlijk ook niet zoveel mis mee. Blair steekt steelt de show in haar gekke pakje, maar ook de rest van de cast doet het naar behoren. Filmtechnisch is er niet veel op aan te merken: de film biedt niets hoogstaands, maar is degelijk genoeg in elkaar gezet.

Een (bijna) gezinsvriendelijke slasher uit de jaren 80 met een gothic-geïnspireerde decor. Om lid te worden van de Alpha Sigma Rho-sociëteit, moeten vier nieuwelingen de nacht doorbrengen in het griezelige Garth Manor. (een plot waarbij ik meteen moest denken aan House on Haunted Hill) Echter hier krijgen ze niet last van geesten maar van een moordenaar. En die combinatie van griezelige locatie en slasher werkt wonderbaarlijk goed! Er is hier wel een beetje gebrek aan duidelijkheid over hoe, als Hell Night een jaarlijks evenement is, niemand de moordenaar ooit eerder is tegengekomen. Maar ach.. de film onderscheidt met een ander element. Hoe het er namelijk eruitziet door het kaarslicht en donkere gangen vol spinnenwebben, vochtige geheime tunnels en doolhoven. De slasher-muziekscore van Dan Wyman, die John Carpenter hielp bij het maken van de score voor Halloween , draagt ​​bij aan de spanning. Gore is er niet overvloedig maar de kills zijn mooi gedaan met enkele memorabele momenten. Al met al was dit een leuke opvallende slasher.