Hell Night (1981)

Een van de zovele films die in het kielzog van Halloween een graantje meepikte van diens succes. Linda Blair, bekend als het bezeten meisje uit The Exorcist, zou in de rol van final girl een gunstige box office verzekeren. Ere wie ere toekomt uiteraard, al mag het mooie scenario niet onbesproken blijven. Hell Night is een rasechte slasherfilm met de verplichte conventies, zij het in een gothisch kleedje gestopt met enkele bovennatuurlijke elementen. Het amalgaam van genres wordt netjes tot een solide geheel gekneed en voorzien van de nodige suspense, scares en kills. Hoe dan ook een bovengemiddelde, ja zelfs goede, toevoeging aan het genre.

Aardige slasher met een aarzelend begin, maar na het halfuur wordt het steeds beter met een spannend slot. Linda Blair is niet de beste actrice, maar ze zorgt natuurlijk wel voor wat meer aandacht voor deze film. De kills zijn degelijk in beeld gebracht, maar de film is een beetje gehuld in het duister, wat soms effectief is, soms gewoon te donker. Niettemin is dit een prima filmpje voor wie houdt van dit genre.

Saaie slasher.

Na een veelbelovend begin, waarbij het bekende spookhuis-concept zich al snel aftekend, komt er plotseling de klad in. Dit terwijl de eerste helft absoluut aardig is. Clichés in overvloed en voorspelbaarheid troef in een volstrekt ander tempo.

Zogenaamd spannende scènes worden tergend langzaam in beeld gebracht en de eerdere vaart verdwijnt als sneeuw voor de zon. Dit herhaalt zich voort zonder enige opleving. Als dan eindelijk de 'maniak' vol in beeld komt is ook deze een behoorlijke teleurstelling.

Doorsnee.

Niet al te beste slasher.

Vooral erg saai. De conventionele slasher onderdelen zijn er allemaal, maar de uitvoering was wel zeer pover. Aanloop naar de kills zijn saai en zo ook de kills zelf. Tot mijn spijt ook te veel saaie segmenten die de film niet uit het slop weten te trekken. Blair, leuke meid, maar helaas te vaak bij dit soort rampzalige projecten betrokken. Een film die bewijst dat concept en uitwerking twee verschillende dingen zijn die hand in hand moeten gaan willen ze slagen.

Deze film heb ik destijds als kind nooit gezien en daarom was het voor mij gisteren als horrorliefhebber mijn eerste kijkbeurt. Helaas viel de film me wel behoorlijk tegen want het flauwe en saaie verhaal wist me nergens te bekoren en boeiend of spannend werd het ook nergens. Ook de uitvoering (de sfeer was inderdaad wel nog fijn), oogde nu ook allemaal oubollig en goedkoop, vond ik maar povertjes en de soort van weerwolf achtige griezel vond ik maar goedkoop. De film duurt eigenlijk ook iets te lang, waardoor het geheel best langdradig (ik heb dab ook soms zitten vooruit te spoelen) is. Het einde vond ik overigens wel verdienstelijk.

De cast is ook niet bepaald overtuigend, maar het was wel leuk om de jonge ietwat mollige rondborstige Linda Blair weer eens terug te zien, die vooral natuurlijk bekend is vanwege de goede horrorklassieker "The Exorcist (1973)". Zowel zij als ook Jenny Neumann en Suki Goodwin liepen er regelmatig uitdagend bij (met name de laatste die er ook best wezen mocht), maar bloot valt er helaas niet in te zien.

Leuk om voor één keer gezien te hebben, maar veel stelt deze film helaas niet voor. Had ik deze film 30 jaren eerder gezien, dan had ik er misschien een andere mening over.

Een slasher die al vrij snel de saaie kant uit gaat. Het intro is wel aardig met feestende jongeren die voor lidmaatschap van een studentenvereniging een nachtje in een haunted mansion moeten doorbrengen. Maar zodra het gezelschap van ruim twintig man slechts vier kindertjes achterlaat weet je dat de bodycount in elk geval niet hoog gaat zijn.

Niet meteen een minpunt hoor, maar wat wel een beetje jammer is is dat de film vanaf dat moment twee versnellingen terug neemt. Er worden stompzinnige pranks uitgehaald die vele malen beter werken in een April Fool's Day en er wordt teveel doelloos van hot naar het gerend. Veel scenes spelen zich buiten de mansion af waar het vaak veel te donker is gefilmd, ondanks de remastered dvd.

Een aantal castleden worden uiteraard afgemaakt, maar spectaculair is het zeker niet. Respect voor de moordenaar voor zijn cleane kills, minder respect voor DeSimone die zijn ketchup op het aanrecht had laten staan. Tegen het einde aan wordt het toch nog aardig, maar uiteindelijk is het enige opwindende het decolleté van Blair, maar dan kun je beter Savage Streets opzetten of iets dergelijks.

Typisch een jaren '80 film en wij hebben ons er redelijk goed mee kunnen vermaken. Een iets gedateerde film wat het autopark betreft en ook de kleding is uit die periode. In het begin was "Hell night" meer komedie dan horror maar dat laatste komt goed op gang na het eerste half uur. Linda Blair speelde nogal preuts om eerlijk te zijn, een push-up bh? en een meisje waar je op het eerste gezicht geen sex in ziet. Maar dat is het persoonlijke zicht op haar en het is een horror en geen erotische film.

Wat het langzame niveau van de film betreft, wij houden daar wel van. Eerst is er niets aan de hand, je krijgt eventjes de geschiedenis van de plaats waar de film zich afspeelt en langzaam maar zeker komt het van de grond.

Gewoon dus een aardige film en de waarde is een 6+!

Hell Night is de dag waarop een studentenclub groots feest viert terwijl hun aspirant-leden een nacht moeten doorbrengen in Garth Manor waar 12 jaar geleden een familiedrama uitmondde in een gruwelijk bloedbad. Marti [Linda Blair], Denise [Suki Goodwin], Jeff [Peter Barton] en Seth [Vincent van Patten] zijn dit jaar de 'slachtoffers', maar die komen er al snel achter dat een aantal studenten onder leiding van Peter [Kevin Brophy] ze proberen de schrik aan te jagen met geluidseffecten en andere trucs. Uiteraard blijkt er ook nog iemand rond te wandelen die ze werkelijk de stuipen op het lijf weet te jagen.

Het uitgangspunt is niet slecht uitgewerkt en er is een handjevol suspensevolle momenten die deze film beter maken dan de meest slash-and-stalkfilms van die tijd, al wil dat niet veel zeggen. Helaas zijn de schrikeffecten doorspekt met overdadige muziek en is de finale minder origineel. Het mag dan wellicht niet heel slecht zijn, maar goed kun je het ook niet noemen.

Matige maar sfeervolle 80's slasher. Linda Blair is altijd leuk wel om naar te kijken, maar red de film niet. Alles is een beetje mak en voorspelbaar. De kills zijn wel redelijk in beeld gebracht, maar niet bloederig genoeg naar mijn smaak. Het grote landhuis met zijn geheime doorgangen zorgde wel voor een goede sfeer, maar ook daar had meer uit gehaald kunnen worden. Een film met een té lange speelduur en nét te weinig inhoud helaas. Leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet.

Een (bijna) gezinsvriendelijke slasher uit de jaren 80 met een gothic-geïnspireerde decor. Om lid te worden van de Alpha Sigma Rho-sociëteit, moeten vier nieuwelingen de nacht doorbrengen in het griezelige Garth Manor. (een plot waarbij ik meteen moest denken aan House on Haunted Hill) Echter hier krijgen ze niet last van geesten maar van een moordenaar. En die combinatie van griezelige locatie en slasher werkt wonderbaarlijk goed! Er is hier wel een beetje gebrek aan duidelijkheid over hoe, als Hell Night een jaarlijks evenement is, niemand de moordenaar ooit eerder is tegengekomen. Maar ach.. de film onderscheidt met een ander element. Hoe het er namelijk eruitziet door het kaarslicht en donkere gangen vol spinnenwebben, vochtige geheime tunnels en doolhoven. De slasher-muziekscore van Dan Wyman, die John Carpenter hielp bij het maken van de score voor Halloween , draagt ​​bij aan de spanning. Gore is er niet overvloedig maar de kills zijn mooi gedaan met enkele memorabele momenten. Al met al was dit een leuke opvallende slasher.

Verrassend goede variant op het thema van de studenten die bij wijze van ontgroening de nacht door moeten brengen in een spookhuis. Goed tempo, goede acteurs, sympathiek slachtvee, Linda Blair als heel brave studente, de pakjes die het soms nog een beetje Hammer-look geven. Ik kan hier best een ruime voldoende aan kwijt.

Hell Night legt toch wel een link met de traditionele (Universal) horrorfilms. Bij één van de scènes kreeg ik flashbacks naar Frankenstein die zich door nauwe kasteelgangen worstelt. En ook meer in het algemeen doet de sfeer erg expressionistisch aan dankzij de secure belichting. Het verhaal speelt zich af gedurende één nacht en da’s wel fijn zo. De personages zijn sympathiek genoeg om mee te leven. En één van hen is met Linda Blair dan nog wel een echt horror icoon. Heel sfeervol en met de nodige suspense in beeld gebracht. Een goeie vondst om de moordenaar slechts met flitsen in beeld te brengen. Dat draagt bij aan het dreigende karakter en maakt het nog wat mystieker. Qua gore zit het gemiddeld goed met deze film, rekening houdend met het tijdperk en de middelen die ze ter beschikking hadden. Voor mij is dit een sleazy pareltje onder de slashers van begin jaren ‘80. Als ik lees dat deze film intussen cult geworden is, verbaast mij dat niet.

Een mengelmoes tussen een hakfilm en een spookhuisgebeuren, dat door regisseur Tom DeSimone nogal onzorgvuldig met elkaar wordt verweven. Op het vlak van spanning bevindt Hell Night zich op een sfeervolle locatie met veel detail en donkere hoekjes. Daar wordt makkelijk een boel sfeer uitgeput, wat vervolgens afleidt van het feit dat de castleden niet uit de beste acteurs bestaan. Zelfs Linda Blair stelt hier enigszins teleur, maar krijgt dan ook niet veel mee vanuit het scenario. Helaas blijft het uiteindelijke gespook redelijk beperkt en moet het veld snel ruimen voor een nogal dommige moordenaar met bijzonder lelijke aankleding. Bijzonder dat DeSimone zelf naar dat monster keek en toen dacht een schot in de roos te hebben, maar het neemt vrijwel al het tempo weg uit de film. Het is verder gelukkig sfeervol genoeg, maar gaat te lang door en biedt te weinig op het vlak van gegriezel.

Deze mix van haunted house & slasher herzien op bluray van 101BlackLabel met de geweldige cover art van de film poster.

Als toelatingstest voor de studentenvereniging Alpha Sigma Rho moeten vier groentjes de nacht doorbrengen in het Gotische Garth Manor. Hier heeft twaalf jaar geleden een man zijn gezin afgeslacht, zichzelf opgehangen, en sindsdien staat het leeg. Ondertussen probeert een klein groepje van de vereniging het viertal de stuipen op het lijf te jagen met gekke stunts. Wat ze niet weten is dat er door middel van geheime gangen en deuren nog iemand jacht op hen maakt. De nacht die ze hier doorbrengen staat beter bekend als “Hell Night”.

Matig tot redelijke horror, maar duurt minimaal een kwartier te lang. Er zit gewoon te weinig vaart in het verhaal om boeiend te blijven. Linda Blair deed het aardig en leuk om Peter Barton te zien, die de meeste zullen herkennen uit Friday the 13th part 4. De creepy sfeer in en rondom het landhuis is zeker aanwezig en de soundtrack is ook aardig. Nog leuke twist op het eind, die ik de eerste keer niet zag aankomen. Laatste kill was ook gaaf.