War Room (2015)

Een kassucces in The USA. Ik vermoed cultuur gebonden.

Het is mijn net ff allemaal te vroom.

Bah deze film is te vergelijken met jehova getuigen die aan je deur komen en niet weg willen gaan, hun voet tussen de deur houden. Hoog christelijke/evangelische gehalte en als je maar gelooft in jezus komen de wonderen vanzelf op je pad en komt alles goed! Het is nog een "wonder" dat ik deze film heb uitgekeken!

GOD is een hoorder van gebed!!!

Die God. Dan heb je een immens complexe wereld geschapen met tijd, materie en zaken die het menselijke bewustzijn te boven gaan, maar dan is het voornaamste waar Hij zich mee bezig houdt de huwelijkse trouw. Het quirky koppel in de hoofdrol stevent recht op een duivelse scheiding af, maar geen relatietherapeut kan op tegen tussenkomt van God. Relatietip numero uno: neem een bijbel, prevel religieuze incantaties (niet te specifiek, want de montage houdt meer van toffe popmuziekjes dan van psalmen of spreuken), en laat je vervolgens onderdompelen in een warme gloed van Goddelijke goedheid. God houdt van je, behalve als het heilige instituut 'huwelijk' bezoedeld raakt door duivelse influisteringen van de Satan. Deze religieus drammende EO-kitsch is gelukkig minder militant hardvochtig dan 'God's not Dead'. Kennelijk kunnen gelovigen best leuke mensen zijn. Neemt alleen niet weg dat het uit hetzelfde onzinnige vaatje van Godsdienst verheerlijkende wansmaak tapt.

Ah,

Goed om te bemerken dat de regisseur na zijn vorige gedrocht, de boodschap nog verder in de kijker zijn strot wil duwen.

Tenenkrommend is het dat na een boel gejank, gesnotter en zelfbeklag een gepimpte oma loopt te blèren in haar keuken: "Duivel, je bent verslagen" en "Mijn God is trouw" en "Mijn God is machtig" en "Mijn God is de baas".

En dat allemaal omdat er wat relatieproblemen zijn.

Nou,

Halleluja.....

Prachtige film. Stoor je niet aan het gemopper van mensen die apriori alles wat religieus is afkeuren, maar ga kijken.

Nee hoor, integendeel: ik ben gek op religieuze films of films met een religieus thema. Het is alleen een bepaald slag films (Amerikaans evangelisme) wat mijn irritatie wekt. Dit is zo spiritueel als Kentucky Fried Chicken of MacDonald's: een Amerikaans exportproduct waarmee geld verdiend wordt met het exploiteren van menselijke behoeftes. Honger of spiritualiteit, het is af te kopen met dollars.

Wat een intrigerende en mooie film. Zeker als je je verplaatst in het leven vanuit het christelijk geloof en de worstelingen die ook gelovigen, gewone mensen, ondervinden. Het geeft een inkijk hoe christenen (ook ik, ja) vanuit de Bijbel probeer te leven. Door met liefde voor en van elkaar jezelf en anderen te leren begrijpen, vergeven, te helpen en door de bril van Jezus te zien. Vele manieren om je geloof te leven, ook in deze film. Maar de boodschap is helder en komt goed binnen: er is hoop! Ook jij bent geliefd bij God en het duurt even voor je ‘ het geloof’’ begrijpt, maar lees de Bijbel eens.....het zal je verrijken, al probeer je ‘ de christenen’ maar beter te begrijpen en te snappen.....jij wilt toch ook graag begrepen worden? Waarom veroordelen op voorhand? Kijk niet naar kerken, instituten en de fouten, maar lees en beleef zoals het oorspronkelijk bedoeld is en zoals het straks weer zal zijn! Veel liefde gewenst. God houdt van je en ik ook....deze film zet je aan het denken, wonden kunnen geheeld, liefde kan herstellen en opnieuw groeien, en dat is erg goed. ‘ s wat anders dan al dat geweld. Gun je ook dit genre de ruimte?