Sinister 2 (2015)

Er is weinig frustrerender dan een horrorfilm die zoveel goeds te bieden heeft, maar de plank uiteindelijk toch net mis slaat. De film bevat vele gruwelijke snuff-movies, die absoluut effect zouden hebben gehad als er maar geen muziek onder was gezet! Er zijn ook absoluut andere goede schrikeffecten, maar als daar steeds een luid geluidseffect onder zit, voel je je meer belazerd dan daadwerkelijk geschokt. Jammer, want dit had zomaar een goede horrorfilm kunnen zijn.

Ik wist het ook niet meer. Hij is in ieder geval beter dan je verwacht. Kwam zelf nogal verbaasd uit de bioscoopzaal.. Wat is hier dan in godsnaam zo slecht aan (in vergelijking met andere Blumhouse producties!)? Toch een productie maatschappij waar veel drek in een soortgelijk straatje uit voort is gekomen (Jessabelle, Ouija en voor mij horen de Insidious films daar ook bij). Maar ik ben ook de eerste om toe te geven dat mijn score (weer) niet representatief is voor wat komen gaat.

Sinister 2 wordt in een bepaald keurslijf gegoten en ik vind Foy niet het type regisseur die daar goed mee om kan gaan. Toch iemand die (ook hier) z'n eigen plan wilt volgen. Hij zet diverse scenes magnifiek op (duister, verrot, sfeervol, naargeestig) zoals hij dat zo goed deed met zijn The Citadel, maar de film is enorm fragmentarisch en springt van de ene jump-scare naar de andere. Dat is duidelijk(!) ingrijpen van bovenaf. Precies hetzelfde waar o.a Insidious 3 enorm onder te lijden heeft. Echter is Foy wél een regisseur met een verfijnd oog voor dit genre. Vooral de snuff-films zijn ontiegelijk sterk. Evenals het sounddesign bij die scenes. Met name de kitchen renovation is op dat vlak overweldigend met de zwaar distorted vervormingen. Met de terugkeer van Gyroscope van Boards of Canada heb je trouwens meteen dé sound van Sinister te pakken. Vond het wel gepast.

Qua verhaal is het wat problematisch. Al dat gezeik over de voogdij van die kinderen is vermoeiend, maar het levert in de vorm van de vader wel een vermakelijk en über over de top / belachelijk personage op. Vind het eerste deel ook wel een overdreven status hebben. Ook die film ging aan het einde compleet de mist in. Scott Derrickson heeft overigens kort daarna met zijn extreem matige Deliver us From Evil meteen aangetoond dat het een gelukstreffer was (ondanks zijn aardige Exorcism of Emily Rose in 2005). Sinister was zo'n film die, in een periode waar de commerciële horror eigenlijk niks meer goed kon doen, wél aandacht gaf aan het opzetten van een eery mood, maar ik mis een beetje de kritische blik die zo'n sequel vervolgens wél krijgt (keer 10).

Fans zullen niet tevreden zijn, that's for sure. Wat je nu krijgt is een verdeeld kamp: aan de ene kant het ''valt wel mee''-kamp tegenover de ''mag de veters van het eerste deel niet strikken''-kamp. Ik behoor tot de eerste. En dan scoort de film nog extra voor zijn puike sounddesign en spot on snuff movies.

Nooit echt enthousiast geweest over deel 1, maar na het zien van deel 2 ben ik toch wel weer benieuwd geworden. Dit tweede deel is best goed en als deze film een betere finale zou hebben, dan had ik zelfs 3,5 ster willen geven. Vooral het laatste shot is er weer echt zo'n eentje dat je denk, dit was 15 jaar geleden toch al passé?!

Maar zeker een oké film. Bughuul laat je af en toe schrikken, maar vaak voelt het alsof dat ook echt zijn enige functie is. Ex-Deputy So & So (die overigens verrot veel op Jake Gyllenhaal lijkt) is een uiterst sympathiek personage en eindelijk is het weer eens een iemand die er echt toe doet. En de chemie tussen hem en Shannyn Sossamon vind ik ook goed.

Sinister 2 is wellicht beter dan 1. Ik ga deel 1 nog eens opnieuw kijken, maar destijds was ik dus niet zo enthousiast. Sinister 2 is niet heel bijzonder, maar toch een film die mijn aandacht wist vast te houden. Mede omdat de personages niet heel erg inwisselbaar zijn. Wel ietwat goedkope schrikeffecten, maar vanwege de harde muziek ben ik toch wel een paar keer geschrokken. De snuff movies maken sowieso wel weer indruk. En Bughuul.. Tja, wat moet ik nou met hem? Zijn aanwezigheid is toch weer een soort bijrolletje. Geen idee wat ze in deel 1 allemaal over hem vertellen, maar dat wil ik nu wel weten!

Jammer van de wat slappe finale. Dit had best sterker gekund. En vooral dat laatste shot kan echt niet! Ja, ik kom op 3,0* Ik zie dat ik deel 1 ook 3 sterren heb gegeven, maar een 2,5 lijkt mij nu wat meer op zijn plaats!

"I'm not gonna let him finish that movie!"

Sinister (2012) was drie jaar geleden een mooie verrassing in een al mager jaar qua horror. Dus met dit vervolg had ik vrij hoge verwachtingen, maar afgaande op de eerste negatieve reviews heb ik deze getemperd. Helaas moet ik hierin meegaan, omdat dit vehikel een ware uitputtingsslag is.

In dit deel probeert de - inmiddels - ex-sheriff die Ellison Oswalt hielp met zijn onderzoek meer te weten te komen over Buhguul. Bijkans komt hij een moeder en haar twee zoontjes tegen die een huis gaan bewonen waar Mr. Boogie flink heeft huisgehouden. Op zich een aardige opzet zou je zeggen, ware het niet dat de uitwerking wel erg fragmentarisch is.

Als kijker krijg je namelijk te maken met een vermoeiend familiedrama en vraag je jezelf meerdere malen af waar de echte horror blijft; hier kun je lang op wachten. Zelfs de befaamde en bovenal lugubere snuff filmpjes wat deel één zo goed doet, kunnen hier nauwelijks een deuk in een pakje boter slaan. Alleen twee van deze filmpjes komen nog enigszins in de buurt en het is dat de soundtrack op momenten weer lekker onheilspellend is.

Het probleem van 'Sinister 2' is dat men nooit ofte nimmer enige vorm van spanning kan creëren. Daarvoor leunt het geheel te veel op goedkope jump scares die al gauw vervelend worden. Des te jammer is het dat de film nooit eng wil worden, laat staan een beklemmende sfeer opbouwt. Wat dat betreft mis ik het psychologische machtsspelletje van het vorige deel.

Al met al is dit vervolg een deceptie te noemen. Het zal productiebedrijf Blumhouse waarschijnlijk niets kunnen schelen, aangezien ze vrolijk verder gaan met hun lopendebandwerk. Nu maar hopen dat er tussen het gros een verborgen pareltje ligt.

1,5 Sterren.

Sinister 2

Vanavond dan toch deze film maar bezocht in de JT bioscoop te Deventer. Sinister is altijd al één van mijn favoriete horror / thriller films en behoord zeker als nummer twee van mijn engste horror / thriller film. Ik vond toch wel dat Sinister 2 daar moeilijk bij kon komen. Ik heb me eigen niet alleen geregd aan het feit dat de zaal zo onrustig en luidruchtig was maar ook de "boogyman" werd te veel naar voren gehaald. Wat je bij Sinister één namelijk mooi naar voren zag komen is de duisternis van de "boogyman", uit het niets was die even zicht baar maar ook niet langer. Nu stond de beste man bijna overal en was voor langere tijd te zien, ja dat vond ik dan toch wel een beetje jammer. Ook vond ik dat dit deel minder puzzel stukjes in zich had gestopt, het werd allemaal te makkelijk over gebracht en bij Sinister was dit naar mijn mening wel iets anders.

Deze twee minpunten willen zeker niet aangeven dat ik mij heb verveeld. De film bevat een iets simpel verhaal maar het concept is zeker niet verkeerd. Met hier en daar wat goede schrikmomenten die je toch weer rechtop in je stond liet zitten was het allemaal toch nog prima te verteren. En uiteraard zagen de zelf gemaakte filmpjes van de kids er zeker niet slecht uit, ook dit was best wel gruwel waardoor je ook hierdoor even goed zat te kijken. Mocht de zaal dan misschien wel wat in de weg hebben gezeten (Schreeuwende meiden omdat tegen hun stoel aan werd getrapt want ze deden iets, midden onder de film foto's maken en noem zo maar op) heb ik me prima vermaakt. Alleen, bij deel drie kijk ik hem niet meer in de bioscoop, daar werd het deel iets te slap voor. Het acteerwerk is trouwens ook niet slecht, goed dat de hulpsherrif terug kwam en de jongens deden het ook goed. Prima vermaakt!

3.0*

Beter dan het eerste deel.

Vond het eerste deel dan ook wat overroepen. Nu had ik de sequel sowieso wel gekeken, maar toen ik hoorde dat Foy regisseur was interesseerde het me plots wel meer. Foy toch één van de regisseurs van de laatste jaren die nog wat interessants had klaargespeeld met het horrorgenre.

In deze film zit hij duidelijk gevangen tussen wat hij wil maken en wat van deze sequel verwacht werd (hetzelfde nog eens economisch overdoen zodat er wat extra geld uit gepuurd kon worden). Toch gaat Foy daar best goed mee om en weet hij goed z'n eigen stempel te drukken op de film zonder daarbij erg veel te moeten afwijken van de formule.

De home videos vormen het hoogtepunt van de film. Niet echt erg eng of goor, best best krachtig en smerig. Met extra credits voor de geweldige soundtrack, vooral tijdens het filmpje in de keuken is het genieten. Een scene die erg goed tot z'n recht kwam in de bios.

Verder ook 20 minuten korter (goed), een vlotter begin (goed) en wat meer spanning (goed), daartegenover staat wel een matig plotje en niet al te consistent acteerwerk. Gelukkig weet Foy welke aspecten van een horrorfilm de aandacht verdienen, waardoor de minpuntjes nooit echt lang in de spotlight staan.

Toch hoop ik dat Foy hierna weer gewoon iets origineels gaat maken, daarvoor is hij regisseur genoeg. Dit soort sequels kan best door andere mensen geregisseerd worden, het geld komt toch wel binnen, al is het maar alleen daar de naam van het origineel.

3.5*

Een aantal jaren terug wist de eerste Sinister me positief te verrassen. Helaas kan ik dit niet zeggen over dit vervolg.
Men leunt wel erg veel op het familiedrama aspect, waardoor je een groot gedeelte van de film niet het idee hebt dat je naar een horrorfilm aan het kijken bent. Verder is het in mijn ogen ook een beetje slechte keuze, gezien de casting. Het familiedrama komt namelijk alles behalve geloofwaardig over en dat komt voor een gedeelte door slecht acteerwerk.
Verder zijn de schrikmomenten erg voorspelbaar en wisten ze bij mij het beoogde effect niet te behalen. Dit komt voor een gedeelte trouwens ook door de slechte make-up van de geestkinderen, want zij zagen er allesbehalve angstaanjagend uit.
De snuff filmpjes zijn dan nog best aardig. Ze komen niet zo beklemmend over als de soortgelijke filmpjes uit de eerste film, maar zijn over het algemeen wel lekker macaber (en hier en daar sadistisch). Dat is eigenlijk een van de weinige positieve dingen die ik over deze prent kan vertellen.
Voor mij wederom een ietwat tegenvallende film uit de koker van Blumhouse Productions.

Oei, dit was echt een tergend slecht vervolg op het verrassend goede Sinister (2012) dat 3 jaar geleden best een hoop mensen, waaronder mij, naar de bioscoop wist te lokken. Ik heb die film deze week nog eens opnieuw gekeken en de herziening beviel me toen erg goed. Dan verwacht je wel wat van het vervolg.

Jammer genoeg is eigenlijk alles wat sterk was aan de voorganger verdwenen. Er hangt totaal geen nare, ongemakkelijke sfeer meer, het is absoluut niet eng en Bagul wordt ook niet verder uitgewerkt. Erger, hij komt zo vaak zo opzichtig in beeld dat alle mystiek verdween. En om alles nog erger te maken is er voor een zeer vervelende cast gekozen. Die moeder was al vreselijk, maar haar 2 kinderen...pfff. Kies ieder geval voor kindacteurs die een beetje talent hebben zeg. Dit was echt slecht. Helemaal in combinatie met het belachelijke subplotje rondom de agressieve ex-man van de moeder.

Is er dan niks goeds? Eigenlijk niet. Ook de video's halen nooit het freaky niveau van wat we in de vorige film zagen. Daarbij wordt de spanning tijdens het kijken van die video's echt volledig de nek omgedraaid door er muziek onder te monteren. Why?

Wat een waardeloze regisseur kent Sinister 2 zeg. Het slot is ook erg suf en het allerlaatste schrikmoment is gewoon 1 op 1 gejat uit het origineel. En daar was het al belachelijk.

1*

Zwaar onder de maat dit.....het geheimzinnige is totaal weg in dit deel en er blijft een voorspelbare film over die weinig nieuws toevoegd,acteerprestaties zijn nog wel oke maar daar is alles wel een beetje mee gezegt en dan hebben we het niet eens over de verschikkelijke computer animaties .

Ik ben wel onverwacht een keer geschrokken maar verder was er weinig spannends aan.

Voor de gemilddelde tot de horrorkijker die vaker zo'n film opzet is dit niets nieuws of origineels.

Zwak vervolg. Het verhaal is vrij vlak en standaard en kent geen verrassingen. De uitwerking is verder ook niet bijzonder. Er is vrijwel geen creepy sfeer wat juist nodig is bij dit soort films. Een enkel schrikmomentje, maar verder vrij voorspelbare horror. De cast is eveneens matig, met name de tweeling kon niet overtuigen. De poster is eigenlijk het meest positieve van de film. 1.5

Wat een waardeloze bedoeling, dit slappe en totaal niet spannende vervolg. Daar waar het eerste deel was voorzien van een lekkere duistere/spannende sfeer en een overtuigende cast (vooral natuurlijk Ethan Hawke), daar bevat deze film juist geen sfeer en is de cast werkelijk abominabel slecht (vaak tot het irritante af) en dat is helaas van toepassing op alle hoofdrolspelers, met als dieptepunt de overdreven stereotype van slechte vader.

Het flauwe verhaal opzicht stelt eigenlijk ook niet veel voor, weet nauwelijks te boeien (laat staan dat het ergens spannend of eng wordt) en komt ook nooit lekker opgang, waardoor deze film eigenlijk nergens weet te vermaken. Dat laatste komt mede ook door de eerder genoemde waardeloze cast, die er een potje van maakt en nergens weet te overtuigen. Zo heeft James Ransone (in de rol van naamloze privedective die bezig is met een onderzoek naar de Oswalt zaak, de familie uit het eerste Sinister deel) totaal geen uitstraling en komt hij enorm soft over, waardoor hij niet instaat is om dit soort films te dragen. Hij had beter gepast in een film als "The 40 Year Old Virgin (2005)" en eerlijk gezegd leek hij ook wel enigszins op hoofdrolspeler Steve Carell in die film. Shannyn Sossamon (in de rol van zorgzame moeder Courtney Collins die samen met haar twee kinderen bij haar slechte zeer rijke man is gevlucht) was een vervelend personage (met name door haar geschreeuw) en ze was ook niet echt aantrekkelijk om naar te kijken (o.a. vreselijk kapsel en de kleren, beter gezegd vodden, waarin ze rondliep). Robert Daniel Sloan en Dartanian Sloan (in het echte leven dus broers van elkaar) die de rol spelen van de kinderen Dylan Collins (het zwakke kind, die veel van zijn moeder Courtney wegheeft) en Zach Collins (het harde kind, die veel van zijn vader Clint wegheeft) waren best irritant, maar ze speelden misschien wel nog het beste. Het is wat dat betreft jammer dat het Zach Collins niet gelukt is om hun te vermoorden, want dat verdienden ze eigenlijk wel vanwege hun waardeloze acteerprestaties.

Ook de uitvoering van het verhaal valt tegen vanwege het ontbreken van iedere vorm van Horror / Thriller sfeer en hebben de brute filmpjes zoals "Fishing Trip" (Krokodil), "Kitchen Remodel" (Elektrocutie) en mijn favoriet "Sunday Service" (Ratten) minder impact omdat ze nu voorzien zijn van muziek en geluid i.p.v. dat je alleen de filmprojector hoort ratelen wat juist de filmpjes in het eerste deel extra luguber maakte. Hier en daar zitten er wel een paar standaard schrikmomenten in m.b.t. het slechte personage "Bagul" (er wordt met hem overigens weinig gedaan in het verhaal), maar echt veel impact hebben deze schrikmomenten ook weer niet. Het gedeelte bij de overdreven slechte vader Clint Collins (gespeeld door Lea Coco) van het gezin Collins was tenenkromend slecht en zeer clichématig en ook het einde was flauw en zeer voorspelbaar, want je wist gezien het flauwe verhaal eigenlijk al dat alle goede personages het zouden overleven. Wat dat betreft ontbreekt het bij de Ierse regisseur Ciaran Foy aan iedere vorm van lef in deze film en herhaalt hij eigenlijk alleen maar dingen, waarbij hij daar ook nog eens de glans en impact vanaf haalt.

Nee, aan dit waardeloze vervolg valt weinig plezier (op een aantal brute filmpjes na dan) te beleven en hij is eigenlijk ook het kijken niet waard, ondanks dat de film maar iets van 85 minuten duurt. Gezien het overbodige einde zal er ongetwijfeld weer een vervolg op komen.

Tegenvallend vervolg op Sinister. De ingrediënten zijn dezelfde gebleven, maar veel minder sterk uitgewerkt.

Het verhaaltje heeft met een spookhuis, een oud geheim en een gezinstrauma wel potentie. Het verhaal is echter heel toonloos en oppervlakkig uitgewerkt. Van enige intensiteit is geen sprake. Het dramatische element ontbreekt daardoor eigenlijk volledig.

De hoofdengerd blijft ditmaal jammer genoeg op afstand. We moeten het vooral doen met eng bedoelde kindertjes en met gevonden amateurfilmpjes die worden afgespeeld. Niet eng.

Behoudens een beetje duistere sfeer brengt de film geen enkele beklemming of spanning. Met een mager schrikeffectje hier en daar houdt het wel op. Het is veel te weinig.

Slechte sequel. Weg spanning en weg originaliteit. Dit vervolg komt met helemaal niks nieuws over de boeg en heeft geen enkele verrassing in petto. Slechter zelfs, er is totaal geen lef.. op het einde wordt enkel de vader, voor wie we toch geen greintje sympathie hebben, omgebracht . Hoe politiek correcter kan het nog? De gruwelijke filmpjes van vermoorde families zijn ook al een ontgoocheling. Acteerwerk is bedroevend : Ethan Hawke wordt sterk gemist. De weinige lichtpunten zoals het achterliggende familiedrama kunnen niet voorkomen dat Sinister 2 een laagkwalitatieve kopie is van de eerste film.

Goed vervolg om twee redenen. Enerzijds verhaalt de film vanuit een nieuwe, originele invalshoek met goede acteurs waardoor dit als los deel meer dan het kijken waard is. Anderzijds wordt de mythos rond de demon Bughuul verder uitgediept. Dat laatste gebeurt nog steeds door het vertonen van groezelige home-made videofilmpjes waarin doodgewone gezinnen op de meest gruwelijke manieren aan hun einde komen. Doorspekt met af en toe een stevig schrikmoment wordt zo een sfeer gecreëerd waarin je als kijker constant op het puntje van je stoel blijft zitten. Het enige nadeel is dat het mysterie al in het eerste deel ontrafeld werd en op dat vlak weinig aan de verbeelding wordt overgelaten.

Niet zo doeltreffend als het origineel, maar goed, welk vervolg op een horrorfilm is dat tegenwoordig wel? Belangrijkste pluspunt is het hogere tempo (de eerste Sinister was hier en daar wel wat aan de langdradige kant), met genoeg enge en spannende momenten om de volle lengte te blijven boeien. De cast is ditmaal minder indrukwekkend en de verrassing is er natuurlijk wel af, maar regisseur Ciaran Foy weet toch best creatief en vooral effectief om te gaan met het beperkte materiaal. Die nare home movies blijven in ieder geval verdomde creepy.

Slappe sequel.

Het vervolg op het horrorsucces uit 2012 is helaas minder sterk dan zijn voorganger. Waar die film naar het einde toe wellicht een beetje ontspoorde in een overdaad aan bovennatuurlijke gebeurtenissen, was het met name de opbouw en lugubere sfeer die de kijker destijds in een houdgreep hield. Een flinke dosis mysterie zorgde voor de rest. Maar in dit vervolg wordt een en ander over een iets andere boeg gegooid. De film is niet slecht, maar kan niet tippen aan deel 1. Dat zit hem in het slappe en voorspelbare script. Waar je als kijker nog hoopt op enige originaliteit met betrekking tot de verhaallijn, staat deze eigenlijk al vrij snel vast. Waar de eerste film er zich tegen het einde met een Jantje van Leiden vanaf bracht, gebeurt dat hier gelijk al in het begin.

James Ransone is andere koek dan Ethan Hawke en eigenlijk is er verder niemand die de misère kan verbloemen. Het gegeven van twee broertjes die met elkaar wedijveren had een stuk beter benut kunnen worden, om van de verschillende schrikmomenten maar te zwijgen. Na een of twee scares ben je klaar met schrikken. Simpelweg omdat elk cliché uit de kast wordt getrokken en daardoor de spanning als sneeuw voor de zon verdwijnt. Dat is jammer, want er is genoeg potentie. Helaas is er bar weinig mee gedaan. Het enige wat nog enigszins blijft boeien zijn de griezelige 8mm filmpjes. Maar ook die kennen nauwelijks een hoogtepunt en worden over de hele linie uitgesmeerd. Sinister 2 is niet hemeltergend slecht, maar binnen het genre is het allemaal behoorlijk gemiddeld.

Doorsnee.

Met dank aan Entertainment One voor het recensie-exemplaar.

Children of the corn

Over Sinister 2 wordt heel negatief geschreven, maar in een lange treinreis van een paar uur met als een van de weinige opties deze naam op de harde schijf van mijn computer, ben ik toch blij dat ik deze alsnog een kans gegeven heb. De film trapt gelijk goed af met een scené waar ik recht van overeind schoot en de finale was op de laatste scené na (deze was een béétje too much!) toch aardig spannend.

Hoewel Bughuul hier inderdaad wel een lachertje aan het worden is, en ook wat te overdadig in beeld verschijnt blijft het personage gelukkig nog genoeg uit beeld om de rest van de film te redden. Deze redding komt onder andere in de vorm van het personage van Lucas Jade Zumann. Want wat een nare sfeer hangt er om dit kereltje heen! Ook het verhaal is helemaal niet zo slecht en Shannyn Sossamon is een aantrekkelijke leading lady die haar rol verdienstelijk invult. Ook veel van de getoonde tapes doen niet onder voor het origineel, al komen ze vaak minder hard aan omdat je na het origineel inmiddels wel weet wat je kunt verwachten Niet alles aan Sinister 2 is misschien creatief gevonden -de nadruk op leentjebuur bij Children of the Corn is hier wel héél sterk aanwezig, en de agressieve echtgenoot is een wel heel eendimensionaal personage- maar suspensie bevat Sinister 2 nog genoeg. Dit vervolg wordt dan ook onterecht afgeschreven.

3,5*

Mwah, helaas is Sinister 2 niet de gewenste opvolger van het origineel geworden. Het is sowieso altijd jammer als de originele cast niet meer terugkeert, maar het hoeft niet erg te zijn. In dit geval is het acteerwerk echter dramatisch gekelderd ten opzichte van het eerste deel. Ook is de spanning een stuk minder aanwezig, eigenlijk bijna niet. De film moet het puur van de paar jumpscares hebben, die op zich ook wel geslaagd zijn, maar daar blijft het dan ook wel bij. Gemiste kans!

2*

4/10 (IMDB)

Film die Sinister met Children of the Corn probeert te mixen, wat niet helemaal slaagt. Het is duidelijk dat de inspiratie bij de producers na het eerste deel op was. Aanvankelijk is de film nog best aardig, maar door het steeds in herhaling vallen met het bekijken van videobanden slaat de verveling toe. Een magere 2,5*.

Aardige film, kijkt lekker weg op een zaterdagavond, maar ik vond deel 1 toch wel een stuk beter. De spanning en de sfeer zijn een stuk minder, net als het acteer werk. Ik heb betere horrorfilms gezien, maar ieder zijn/haar mening

Degelijk vervolgje, maar niet beter dan de eerste.

De vloek verplaatst zich naar het Zuiden van Amerika en een moeder trekt met zijn twee zoons in bij een boerderij ergens in de Middle of Nowhere. Op de boerderij heerst een vloek, een van de zoontjes krijgt visioenen van dode kinderen en Baghul komt ook zo nu en dan eens langs... Nouja, hoe je het wel kan bedenken.

Al neemt deze film wel een andere draai waarbij zoontje Dylan de voormalige kinderslachtoffers van Baghul kan zien (inclusief onze grote icoon zelf) Helaas wil dat op den duur niet echt meer eng of pakkend worden en is Baghul nu ook niet echt meer een middelpunt.

Maar dat neemt niet weg dat de blikfilms weer om te smullen waren en ook niks schuwden... creepy grammofoonplaten, storende radio's met duivelse boodschappen, Baghul die overal op kan duiken, die geluidopnames, de locaties, het toch nog wel donkere sfeertje met passende soundtracks... gelukkig wel genoeg dingen die de film konden redden. Alleen die kinderen (de hoofdzaak van de film) mochten van mij wel wat beklemmender worden neergezet en het einde mocht ook wel wat subtieler.

Al met al mocht dit vervolg er wel wezen.

3,5*

Edit: zie dat dit van de regisseur van de sterke Ierse horrorfilm Citadel is....

Aardig vervolg. Minder qua sfeer, maar toch nog geregeld spannend. Dit keer met meer schrikeffecten en meer screentime voor Bughuul. Niks nieuws qua verhaal, maar ondanks dat een zeer degelijk vervolg.

Net als bij het eerste deel vind ik de geluidsband het beste van Sinister. Lekker duister en distorted. Verder is het vrij tam allemaal (verhaaltje, sfeer en spanning). De nieuwigheid is er vanaf denk ik, die gezellige familie-filmpjes in combinatie met het verhaal.

Minder vervolg.

Eerste deel had dankzij de tapes een grotere en heftigere impact om het lijf, terwijl het verhaal om de familie toen al niet al te sterk was. Hier hebben de tapes geen impact meer en dan zakt de film al snel wat in eigenlijk. Bedacht me hierna hoeveel beter het eerste deel daarom was.

De 'Baghuul' is nergens echt een hele dreigende verschijning en doet ook niet al te veel om eng te zijn, behalve wat jumpscares hier en daar blijven vooral de geestenkinderen wat in de spotlight als enge mensen, al zijn geen van allen echt heel eng hier.

Duidelijk ook vaak wat te jong om zo'n rol aan te kunnen voor die geestenkinderen. Al was Zumann wel goed op dreef, maar had duidelijk wat meer ervaring dan de rest. Het is ook wel erg gemaakt wanneer die kinderen soms de zin 1 voor 1 lijken af te maken. Krijgt daarmee een hoog Kwik, Kwek & Kwak gehalte en daarmee een kinderlijk sausje.

Verder hier en daar geslaagde scares en de tapes blijven allemaal wel degelijk naar om naar te kijken, al hebben ze geen echte impact meer omdat ze wel een stuk ongeloofwaardiger zijn. Kan een kind mensen ondersteboven over de vijver met krokodillen hangen? En dat zijn de puntjes die essentieel zijn hier.

Verhaal heeft een redelijk tempo maar het is eigenlijk dan gewoon de horror die zijn werk niet echt weet te doen. Daarmee is dat wel jammer, aangezien de reeks alle potentie had om heel eng te zijn, maar de vervolgen werken zelden ook echt, en dat bewijst zich hier wederom opnieuw.

Nog net aan 2,5*, maar de horror had gewoon beter gemoeten. Gelukkig is het acteren van de hoofdkarakters allemaal wel degelijk op niveau, op een aantal te onervaren acteurs en actrices na.

De eerste Sinister vind ik een van de betere en meest effectieve horrorfilms van het afgelopen decennium, maar van dat niveau blijft in dit vervolg weinig tot niets over. Het is allemaal zo ontzettend sfeerloos en slap, en elke vorm van creepiness is uit de prent gerukt. De videotapes van de eerste film spoken soms nog door m'n hoofd, maar in deze film maken ze totaal geen indruk. Die met de alligators is de meest memorabele, maar die slaat verder ook nergens op. Het grootste deel van de engheid moet van die tapes komen, en als dat dan ontbreekt, zit je met een heel magere film. Bughuul zelf blijft een goede verschijning met een creepy design, maar echt veel mag hij ook niet komen opdraven. Behalve wanneer er weer eens een flauwe jumpscare nodig is. Gelukkig presteert de cast nog wel oké en duurt het maar een kleine 90 minuutjes, maar meer dan een kleine 2* verdient dit niet.

Minder goed dan deel 1, zoals wel vaker het geval is. De cast is nieuw buiten de sheriff deputy uit deel 1. Ik vond het vooral een stuk minder eng als deel 1. Weinig jumpscares waar deel 1 toch wel in uitblonk. Verder meer tijd gemaakt voor een romance. Op zich niet slecht gedaan maar het einde vond ik dan ook nogal zwak. Kon men nu echt niets beter verzinnen dan ze aan het kruis te hangen en ze in brand te steken Bughuul is nergens dreigend zoals in deel 1. Het mysterieuze is er nu ook wel af, wat jammer is.

De snuff films die de eerste film zo eery maakten voelen hier aan als niets meer dan een gimmick.

Ze zijn nog steeds best verontrustend, maar verliezen hun impact.

Het verhaal waarin de films verpakt worden is erg standaard en voorspelbaar. Ook is er niks eng aan een bende kinders in slechte make-up/CGI. Ten minste als ze niks interessants te doen hebben.

Bughuul wordt hier als kermisattractie gepresenteerd en heeft niks dreigends.

Shannyn Sossamon en James Ransone zijn de enige écht positieve punten aan dit vehikel.

Jason Blum, als je iets goed doet is het zeker te pruimen, maar als je de mist ingaat is het bagger.

2.5*

De zoveelste film die nooit een vervolg had moeten krijgen, dat wel krijgt en waarbij het enorm tegenvalt. Alles wat de eerste film zo goed maakte ontbreekt hier en is vervangen door een hoop crap. Ten eerste: wie heeft bedacht dat het een goed idee zou zijn om die klunzige hulpsheriff te promoveren tot de hoofdrol. Een meelijwekkend personage. Verder zijn alle subtiteit, suggestiviteit en sfeer weg. De tapescènes komen hier totaal niet binnen, Bughuul maakt ook al weinig indruk. Het suffe, afgezaagde 'gezin met gewelddadige vader'-verhaaltje voegt niets toe. Tel daarbij het slappe voorspelbare happy end bij op en de conclusie is duidelijk. Miskleun.

Ik ben echt apart,denk ik.

Ik vond deze beter dan de eerste film.

Hij was veel spannender vond ik.

De kills waren ook leuker om te zien.Best veel fantasie gebruikt,terwijl de eerste ook wel zijn charme had,met de filmpjes.

Maar Ethan zat alleen maar de filmpjes te kijken en met zijn honkbal knuppel naar buiten.

Deze had een verhaal en was echt gewoon spannender,maar dat is mijn mening.

Hier noemen sommige het de beste horrorfilm ooit. Sorry daar begrijp ik niets van. Een 5,3 op imbd zegt toch alles. Was dit een vervelende film, nog niet bij de beste 100 horrorfilms, zoals dit heb ik er al vele gezien, maar voor mij hoeft het niet meer...