The Hateful Eight (2015)

Ik bedoel: je hebt hem gedownload: bah.

Wel. Hij draait dus niet op 70 in een kleine zaal.

Wat heeft iedereen tegenwoordig toch veel problemen met de speelduur. Ik vind het juist heerlijk om er even 3 uur tussenuit te zijn.

Zou het komen door de populariteit van al die series, dat de spanningsboog lijkt teruggebracht tot 40 minuten en dan is het weer de hoogste tijd voor een cliffhanger. De Zapgeneratie...

Zekers.

O zo kan hij het ook bedoeld hebben. Ik dacht meer aan het vergelijk met digitaal. Is daar het beeld niet minder widescreen?

Een lange speelduur is niet erg (bij boeiende films juist een pluspunt), maar wel als het maar voort lijkt te kabbelen, zoals bij deze film. Je hebt gewoon lange tijd niet het gevoel dat de film richting iets aan zit te sturen. Niemand kraakt de film af op de lengte van de film, wel op de inhoud. En in dat geval wordt de lengte wel een terecht issue. Deze film had in mijn ogen een beter cijfer gekregen als er 3 kwartier uitgesneden was.

Wouter en Basto

Ging mij meer om of de beleving in een kleinere zaal/kleiner scherm heel veel anders is dan dat je de film in een 70mm screening zou zien.

Ik vond bij deze film de lange speelduur totaal niet erg, sterker nog voor mij had het best een half uur langer mogen duren.

ja, die scene gaat absoluut de film-geschiedenis in

Ik ben er nog niet helemaal uit.

Zoals verwacht bestaat de eerste helft vrijwel alleen maar uit lange dialogen. Normaal gesproken kan ik erg genieten van Tarantino's dialogen, maar ditmaal vond ik ze regelmatig niet scherp genoeg, daarnaast zitten er een paar scènes in die vrijwel niets toevoegen, waardoor de eerste helft erg traag aandoet.

Aan het spel van alle spelers valt niks af te dingen. Vooral Sam Jackson en Walter Goggins stalen de show, maar Kurt Russell, Jennifer Jason Leigh en Tim Roth waren ook fantastisch. De enige die ik iets minder vond passen was Channing Tatum.

Tijdens de tweede helft van de film kwam er eindelijk wat leven in de brouwerij en werd het gelijk een stuk beter. Met als hoogtepunt het gedeelte waar Jackson & Goggins proberen te achterhalen welk van de drie heren de koffie vergiftigd heeft.

Ook de score was erg goed, helaas stond het geluid in de bioscoop wat zacht waardoor het niet volledig tot zijn recht kwam.

Voor nu geef ik de film 3.5*, maar ik moet hem nog eens rustig thuis bekijken om een definitief oordeel te vellen. Misschien dat ik hem dan nog met een halfje verhoog.

Wel weer een tikkeltje beter dan Django Unchained. Met name het verhaal / scenario. Het zit zo goed in elkaar en het is zo goed gevonden. Dat Django het beter deed snap ik wel. Django Unchained is een makkelijke en vermakelijke zit. The Hateful Eight is zwaarder, maar daar krijg je uiteindelijk meer voor terug. Het acteerwerk is ook prachtig. Wat mij betreft blinkt Walter Goggins het meeste uit. Ook de soundtrack is sick! Topfilm.

4,5

Eens, Django is in die zin wat toegankelijker (IB ook wel). Ik begrijp zodoende dat die een hoger gemiddelde hebben.

Mee eens, maar voor de tijd die hij erin zat vond ik het hem niet slecht doen.

Als je geen filmkenner bent zal je deze film niks vinden zo simpel en een filmkenner houd van films zoals ( Lost in translation , Her , origin , vanilla sky , the shawshank redemption , Ookal zeg ik het zelf ? ( nog veel meer natuurlijk zoals reservoir dogs maar ik noem ze nu even niet allemaal op )

Deze Tarantino film is inderdaad lang niet voor iedereen bestemd zoals zijn meeste andere films wel zijn.

Nou vond ik The Shawshank Redemption wel weer bij het bredere publiek passen

Helemaal gelijk maar kon het gwn niet laten om shawshank niet op te noemen ?

Ik ben een Tarantino-fan van het eerste uur, maar ik hield mijn hart vast voor The Hateful Eight. Telde ik bij Inglourious Basterds en Django Unchained de dagen tot de première af, hier had ik niet zo'n haast. Daar zorgden de tendentieuze speelduur en de opzichtig bijdehante titel wel voor. Mijn verwachtingen waren dus niet bijzonder hoog. En nog zijn ze niet ingelost.

Om maar te beginnen met die speelduur. The Hateful Eight duurt zeker anderhalf uur te lang voor het summiere verhaal dat Tarantino te vertellen heeft. Er wordt eindeloos en nodeloos gerekt. Van de shots van landschappen tot de vreemde slow-mo's. Dat hoeft niet erg te zijn als de plaatjes sfeervol zijn en de film spannend. Maar dat was niet het geval.

Veel erger is echter de schaamteloosheid waarmee QT hier doorslaat in zijn drang naar zelfbewuste knipoogjes. Verzamelde hij vroeger nog ingrediënten van obscure films om ze op te dienen met zijn eigen unieke saus, nu doet hij niet eens meer een poging wat unieks toe te voegen. Ik heb werkelijk niets nieuws in The Hateful Eight gezien. De plot komt van The Thing en Reservoir Dogs, sommige shots rechtstreeks uit Inglourious Basterds, de gore van Django en ga zo maar door. Zelfs zijn dialogen waren aanzienlijk minder scherp dan gebruikelijk. En dat voor een film die het vooral daarvan moet hebben. Op den duur stoorde ik me dan ook aan werkelijk alles. Van de onnatuurlijke overbelichting tot de nodeloze, zelf ingesproken voice-over.

Het enige aan the Hateful Eight dat wel in orde is, is het acteerwerk. Vooral de monoloog die Sam Jackson halverwege houdt is weergaloos en het enige moment in bijna drie uur waarvan ik enthousiast werd. Ook Walton Goggins en Kurt Russel zijn vermakelijk.

Had een mindere regisseur achter de camera gestaan en had het anderhalf uur korter geduurd, dan had ik me er waarschijnlijk prima mee vermaakt. Maar dat is niet het geval. Tarantino moet snel iemand vinden die hem een klein beetje tegengas geeft. Voor mij is The Hateful Eight namelijk de film waarmee hij zijn hoofd definitief in zijn eigen reet heeft begraven.

Je noemt hier toch wel een paar gedrochten van films op zeg. Pleit niet echt voor de 'filmkenner' die zo ontzettend veel van films houdt.

Ik zie het anders. Ik vond de film uiterst sfeervol, ook het eerste uur. Daarnaast rekt QT niet, hij neemt itt. voorgaande films geruim de tijd om zijn personages zorgvuldig te introduceren (zonder afwisseling met gedwongen actiescènes, enkel dialoog) en het verhaal langzaam op te bouwen. Lees als nieuw/uniek voor QT. Het feit dat dit zich allemaal op een enkele locatie afspeelt en daaromheen vooralsnog niets gebeurd kan door velen als saai worden ervaren. Je krijgt echter een goed beeld van de diversiteit aan karakters die gemeenschappelijke doeleinden dragen. Hiermee doet QT een oprechte poging om zonder een overdaad aan geweld en op basis van karakterschetsen spanning te creëren. Die bouwt hij als het ware bij de kijker op naarmate de chapters elkaar opvolgen, De ethische verantwoording van premiejagers. Wat doen deze verschillende karakters bij elkaar, wat is hun voorgeschiedenis en waartoe resulteert het? Is iedereen wel wie die zegt dat hij is en wat weet Daisy Domergue dat de anderen niet weten?, in de wetenschap dat de boel op elk moment kan escaleren, wat in de finale ook zal gebeuren. Verder snap ik de kritiek op de dialogen mbt. scherpte niet. De gelijkenissen (gore/shots) die je noemt maken het een typische QT-film, zijn 'signature', en dat moet hij vooral blijven doen. Smaken verschillen..

You only need to hang mean bastards, but mean bastards you need to hang

Tarantino, ik blijf er toch een zwak voor hebben. Het was de eerste regisseur waar ik echt doelbewust eens wat meer van ging opzoeken en ik probeer sinds Inglourious Basterds zijn oeuvre toch altijd in de cinema te gaan zien. Waarom niet vanaf vroegere films? Wel, Basterds was de eerste Tarantino waar ik effectief binnen mocht.. Soit, ik keek dus wel uit naar The Hateful Eight en het mooie eraan was dat ik bovendien nog een duoticket had gewonnen voor de voorstelling van gisteren. Vol verwachting dus gaan kijken.

En lange tijd leek dit wel erg, erg goed te gaan worden. De introductie van de personages, de geweldige rol van Kurt Russel, de dynamiek met Samuel L. Jackson, ... Er hing een soort van spanning in de lucht die elk moment ging kunnen ontploffen. Het probleem is, het duurt alleen echt veel te lang vooraleer effectief alles in de lucht gaat. De dialogen in Minnie's Haberdashery blijven maar doorgaan en zijn eigenlijk niet altijd even interessant te noemen. Gelukkig zitten daar nog wel een paar geweldige uitschieters tussen (de monoloog van Major Marquis Warren en de confrontatie die daaruit volgt met General Sandy Smithers is heerlijk bijvoorbeeld) en eenmaal John Ruth het loodje legt schiet de film eindelijk in de stroomversnelling die ik al lang verwachtte. Vanaf dan is het weer genieten van lekker over the top violence en kan Tarantino doen waar hij goed in is. Wel fijn trouwens dat hij terug met de hoofdstukken werkt, dat was toch iets dat ik miste bij Django Unchained.

Qua plot dus wel hier en daar wat mankementen, maar net zoals bij Django wordt dat weer netjes opgevangen door de cast. Tim Roth mag zich sinds lang nog eens wentelen in het Tarantino universum (zie vooral ook de knipoog naar Reservoir Dogs in de manier waarop er met Roth wordt omgegaan), maar ik had wel de indruk dat hij meer een kopie van Christoph Waltz probeerde te zijn. Kurt Russell is uitstekend als John Ruth, begin echt meer en meer fan te worden van de man, en Samuel L. Jackson is as usual weer goed op dreef. Hij trekt ook hier compleet de lakens naar zich toe. Tof om Michael Madsen ook nog eens te zien verschijnen, hoewel hij de uitstraling van Vega uit Reservoir Dogs nooit weet te benaderen, en Bruce Dern is ook altijd wel fijn. Nog een paar bijrollen van Tarantino regulars zoals Zoë Bell die altijd wel tof zijn. Wie ook niet mag vergeten worden in Channing Tatum die hier op dezelfde manier wordt gebruikt als Henry Fonda indertijd in Once Upon a Time in the West. Doet hij goed.

Mjah, ik heb lange tijd getwijfeld of ik hier nu 4* of 3.5* aan zou gaan geven. The Hateful Eight is op zich wel een degelijke film, maar het middenstuk wordt net wat te lang doorgetrokken. Ik vrees dat de film met een herziening zal gaan zakken, maar voor nu dan toch 4*. Al is het wel een nipte, dat moet ik toegeven.

4*

Quentin Tarantino is een meester in zijn vak. De liefde voor film spat, door onder andere 70mm te gebruiken, gewoon van het scherm. Daarnaast werkt de film zowel in de opbouw als de climax en weet het geweld ook dit keer voor entertainment te zorgen, terwijl dat normaal verafschuwd zou worden. Tarantino is vrijwel de enige die dit voor elkaar krijgt. Zijn vlijmscherpe dialogen en monologen zorgen voor memorabele scenes én karakters die je bijblijven. Vooral is dit een film die je door het mysterie en pracht van de shots, muziek, flinke dosis humor en sterk acteerwerk snel weer wilt kijken en dan heb je alweer een steengoede film afgeleverd als je Quentin Tarantino heet.

'The Hateful Eight' Recensie - Filmtakers

Dus op 1-jarige leeftijd lag jij gezellig naar Reservoir Dogs te koekeloeren?

Vergeef mij om mijn onhandige woordkeus, het was gisteren laat. Maak er 'pur sang' van.

Met die signature gore valt het wel mee toch? Dat echte gesplash met bloed komt verder alleen in Django voor. In Kill Bill vloeit misschien meer bloed, maar daar gaat het niet gepaard met die debiele geluidseffectjes. Wat trouwens ook gold voor dat kotsen van Russell en OB. Heel raar gedaan.

Wat betreft het neerzetten van de karakters: prima. De eerste paar scenes waren nog leuk, maar op den duur ken je het trucje wel. Bij zijn vorige films kregen ook alleen de belangrijkste personages een introductie, zoals Waltz tijdens de fenomenale opening van Inglourious Basterds. Hier moest iedereen er een. En dan leren we later ook nog eens dat de helft helemaal niet is wie hij zegt te zijn. Waren die intro's dus gewoon onzin.

En ook de dialogen miste scherpte, vond ik. Alleen de scene tussen Jackson en Dern, met de geweldige pianomuziek, was pure klasse. Dat was het enige moment waarop ik op het puntje van mijn stoel zat en er écht spanning in de lucht hing. Verder vond ik de gesprekken erg rechttoe-rechtaan. Is het niet juist om vet aangezette discussie over Like a Virgin en voetmassages dat Tarantino bekend staat om zijn dialogen? Dat miste ik hier. Alleen het gesprek in de flash-back, "Ask me if I have a fatt ass", gaat enigszins die richting uit, maar dat vond ik dan weer erg geforceerd.

Maar wat je zegt, smaken verschillen. Dat doen ze hier zeker.

Morgenavond eindelijk de 70mm première (als we de dagvoorstelling even wegdenken). ZIN!

The Hateful Eight is de meest recente film van Quentin Tarantino. The Hateful Eight gaat over een groep cowboys die in het midden van de winter samen vast komen te zitten in een hut. Éen van de cowboys, de premiejager, heeft een gevangene wiens leven 10.000 dollar waard is. Dit zorgt voor commotie binnen de hut.

Als tiener deed Tarantino mij niets. Ik vond zijn films langdradig en humorloos, maar nu ik wat jaartjes ouder ben merk ik zijn stijl een stuk beter te kunnen waarderen. Tarantino heeft de gave een duister onderwerp te pakken, het met realisme en geloofwaardigheid neer te zetten, en toch absurde grappen erin te verwerken die niet van de serieusheid van het verhaal afnemen. The Hateful Eight is geen uitzondering. Ieder personage is geloofwaardig, sterk onderbouwt en fantastisch geacteerd. Onlangs dat het concept van het verhaal klein klinkt zijn het de sterk geschreven dialogen die de spanning hoog hield en de humor aanwezig hield, waardoor de 170 minuten voorbij vlogen zonder dat ik me verveelde. De humor van deze film is duister en zal niet voor iedereen weggelegd zijn. Veel schelden, dreigementen en andere volwassen content is regelmatig aan de orde maar het is de manier hoe deze dingen in beeld zijn gebracht waardoor ik het moeilijk vond me lach in te houden.

De cinematografie is mooi gedaan met sfeervolle beelden van de winter of alle verschillende manieren hoe de dialogen in beeld werden gezet. De muziek past perfect bij de serieuze kanten van de film maar bij de absurdere momenten laat de muziek zich ook van een andere kant zien, wat een komisch effect heeft.

Het enige probleem wat ik echt heb is dat het op bepaalde momenten iets te traag is en niet alles even relevant voelt. Er waren scenes waarvan ik me afvroeg of het wel belangrijk was, of soms waren en dialogen die naar mijn idee te lang duurde. Het was nooit te lang waardoor het saai werd maar ik merkte wel op bepaalde momenten dat mijn interesse minder werd.

Het is spannend maar humoristisch, duister maar op een goede manier. Met de goeie acteerprestaties en sterke cinematografie zorgde The Hateful Eight voor een hele amuserende film. Sommige scenes waren minder interessant dan de andere geziene ze niet helemaal relevant voelde, of soms was het tempo iets te langzaam maar nergens op het punt dat de film lelijk onderuit ging.

4*

Och, wat luchtigheid binnen een Tarantino-discours lijkt mij uitstekend.

Overigens vond ik jouw bespiegelingen uiterst lezenswaardig & vermakelijk. Maar dat terzijde.

Wat hebben Rocky en Rambo in godsnaam hiermee te maken? Had dan een andere Tarantino titel genoemd of een Rodriguez ofzo. De vergelijking slaat kant noch wal in dit geval. Maar Tarantino is en blijft natuurlijk een overhyped fenomeen want als de zogenaamde meester regisseur een nieuw filmpje uit heeft staat de halve wereld op z'n kop, wat een overdreven gedoe altijd zeg. Ik vind een aantal Tarantino's zeer goed maar het blijft allemaal wat overgewaardeerd mijns inziens. Ben wel enigszins benieuwd naar deze film en ga hem dan ook zeker een eerlijke kans geven.

Er schieten mij anders enkele scènes uit andere films te binnen, pulp fiction - scène in auto bijvoorbeeld. De introductie van alle personages zijn imo. geen onzin, juist leidend voor de suspense voering en als hij dit niet gedaan had zou het je snel duidelijk zijn wie in het complot rondom het bevrijden van Daisy Domergue zitten. Overigens blijft QT zijn geschetste personages trouw, denk aan sterfscène Daisy. Onze meningen lopen wat dat betreft sterk uiteen.