Ted 2 (2015)

Gezien in Kroatië. Het vervolg ligt geheel in lijn met het eerste deel, waarbij qua plot er veel herhaling in zit, en eigenlijk qua grappen ook wel, wederom veel piemelgrappen en referenties naar celebraties. De vaart zit er echter goed in en de grappen zijn, al moet je er van houden, geslaagd; sterker nog, er valt zelfs nog wat meer te lachen dan in het eerste deel. En laat het daar nou net om gaan.

Wat minder.

Weer geen vervelende film, maar de grapdichtheid ligt wat lager, het verhaaltje krijgt iets teveel aandacht waardoor het soms wat inzakt. Het is allemaal ook iets te voorspelbaar om het van het verhaaltje te hebben. Positieve is nog steeds de chemie tussen Ted en Markie Mark. Waardoor het aardig wegkijkt maar niet opvallend grappig helaas.

2.5 sterren.

Net als deel 1 wederom een succes. Een aantal keren dubbel gelegen van het lachen.

Extra pluspuntje: Amanda Seyfried, zij vulde Mark beter aan dan Mila.

Prima vervolg op het eerste deel. De film verloopt lekker vlot. Het verhaal is simpel, maar een prima kapstok voor veel grappen en leedvermaak. Seyfried is een goeie aanvulling op het prima op elkaar ingespeelde duo Wahlberg en Ted. Een aantal grappen zijn wat te makkelijk, maar er zitten best een aantal zeer geslaagde momenten bij, met name de zelfspot met Seyfrieds ogen (de vergelijking met Golum) is leuk gevonden. Prima komedie. 3.5/4.0

Did you hear that? You're covered in rejected black men's semen. You look like a Kardashian.

Acceptabel vervolg, maar de voorganger blijft leuker en dat is enigszins verrassend omdat die film best een moralistisch verhaaltje bevatte. Dat valt bij dit tweede deel wel weg, maar daar tegenover staat dat het aantal echt leuke grappen en momenten minder is, dat het middenstuk best wel saai was en dat ik Mila Kunis leuker vond dan Amanda Seyfried.

Gelukkig wel een paar keer goed moeten lachen. De Kardashian grap was heerlijk, net als het overige bij de spermakliniek, bij de stand-up comedian en de Comic Con. De soms snoeiharde humor die ook Family Guy zo kenmerkt blijft toch wel erg geestig. Verder vond ik een stel cameo's ook wel leuk om te zien, ook al waren ze niet allemaal even boeiend.

3*

Lekker melig vervolg op Ted. Best veel gelachen, hoewel de humor hier en daar wel wat erg plat is. Doet niet onder voor het eerste deel. Leuke gastrol ook voor Liam Neeson, die uit het niets opduikt. Heel vermakelijk.

Film heeft een aantal goede scenes, maar voor de rest niet heel bijzonder. Zeker niet bioscoopbezoekwaardig, zou dan wachten op een goede downloadrelease!

"What is that? What are you doing?"

Deel één vond ik niet zo denderend, maar ik heb toch de gok gewaagd met dit vervolg. Helaas biedt dit deel niets nieuws onder de zon.

In 'Ted 2' staat de vuilgebekte teddybeer centraler, aangezien hij nu op eigen benen staat; hij is getrouwd en probeert een gezin te stichten. Logischerwijs gaat dit niet zonder slag of stoot, omdat Ted nu zelfs moet aantonen dat hij een persoon is. Op zich een aardige opzet, maar de film blijft stug aanmodderen met een dun verhaal dat erg voorspelbaar is.

Wat volgt is een aaneenschakeling van grove grappen en gestoorde situaties die veelal hit-and-miss zijn. Eigenlijk zijn deze momenten lukraak aan elkaar gemonteerd zonder enige vorm van coherentie. Weliswaar zitten er een paar geslaagde scènes tussen, maar deze zijn te schaars om je als kijker voor de gehele speelduur geboeid te houden. Hierdoor gaat men al gauw de langdradige kant op.

De film wordt wel enigszins overeind gehouden door de chemie die Mark Wahlberg en Seth MacFarlane met elkaar delen. De interactie tussen deze twee blijft van tijd tot tijd vrij fris aanvoelen, ondanks dat ze min of meer een herhaling van zetten doen. Wat dat betreft worden er enkele zaken uit het vorige deel herkauwd.

Al met al een matig vervolg dat je als overbodig kunt bestempelen. Het is duidelijk te merken dat MacFarlane met niets origineels op de proppen kan komen om de volle 115 minuten te vullen.

2,0 Sterren.

“I think I want to sleep on a bed made of your voice.”

Deel 2 zal wel tegenvallen dacht ik voor aanvang van de film maar het viel me gelukkig heel erg mee.

De grofgebekte beer was toch best aandoenlijk. Verder een sympathieke cast, geinige cameo's waaronder Leno en leuke grappen. Ik heb me vermaakt.

Ik herkende de referentie zelf omdat ik een zwak heb voor jaren '80 films en de bovenstaande film ooit wel gezien heb. De zaal reageerde echter wat lauw, dus veel van de "jongere generatie" filmliefhebbers leken hem inderdaad niet mee te krijgen.
Andere referenties naar The Lord of the Rings en Jurassic Park werden dan wel weer gewaardeerd, maar dat zijn natuurlijk films die zelfs de wat jongere kijkers (zag in de zaal toch wel een aantal kinderen van rond de 13/14 jaar oud) meestal wel kennen.
Verder vond ik het leuk hoe ze elementen en bepaalde grappen uit het eerste deel wisten te behouden in combinatie met een compleet nieuwe verhaallijn. Vaak zijn vervolgen "meer van hetzelfde", maar men heeft hier echt geprobeerd iets compleet origineler te zijn.
Dat wist ik over het algemeen wel te waarderen. De meeste grappen waren wel leuk en het acteerwerk was ook wel aardig. Zonde dat ze Seyfried's prachtige grote ogen meerdere malen vergeleken met die van Gollum. Persoonlijk vind ik dergelijke ogen erg mooi en moet ik eerlijk toegeven dat ik Amanda Seyfried een knappe jonge vrouw vind. Met betrekking tot de "eye candy" wel een waardige opvolgster van Mila Kunis.
Maar nu dwaal ik misschien iets teveel af. De film zelf vond ik net iets minder leuk dan de voorganger. Waarom? Ondanks dat ik de originaliteit van de nieuwe verhaallijn wel kon waarderen, moet ik wel toegeven dat men soms wat teveel blijft hangen in de hele rompslomp rondom Ted's zaak. Goed, dat is ook het focuspunt van de film, maar de soms ietwat lange (rechtszaak)scenes die dit teweeg brengen halen de vaart er soms wat uit. Wat dat betreft had men wat mij betreft wel hier en daar wat mogen inkorten.
De film duurt namelijk best lang voor een dergelijke film en dat zorgt ervoor dat er soms ook gewoon stukken zijn die minder goed uit de verf komen.
Ondanks dat moet ik zeggen dat ik als liefhebber van MacFarlane's humor wederom wel hier en daar genoten heb. Vooral van de leuke hoogtepuntjes als Liam Neeson voorbij komt in een vaag bijrolletje en de vechtscene die "The Flash" (cameo van Sam Jones) start op Comic Con.
Leuk voor zij die de stijl van MacFarlane kunnen waarderen.

Na de recensies was ik er al bang voor, maar Ted 2 is een behoorlijke teleurstelling. Deel 1 vond ik nog erg leuk, maar in deze film is er echt amper een verhaal. En dat kleine beetje verhaal stelt ook niks voor. De film werd nog dragelijk door de vele grappen, maar het is wel veel herhalingswerk. Betwijfel of McFarlane echt ooit gaat verrassen met iets nieuws.

2.5*

Deel 1 was beter, maar bijzonder goed vermaak. Mensen die hier niet om kunnen lachen, houden niet van het genre. Dit poep en seks humor noemen is veelzeggend over het totaal niet begrijpen van de film. Bij vlagen hilarisch, goed verhaal. Keihard en soms over het randje. Ik hou er wel van.

Ted was een zogeheten one-joke-film, waarbij de grap na 30 minuten eigenlijk voldoende uitgemolken was. Een goede grap weliswaar en de combinatie van Seth MacFarlane [één van de creatieve breinen achter Family Guy en American Dad] en Mark Wahlberg garandeerde een succes. Net als in het onuitstaanbare 'A Million Ways To Die In The West' vergeet MacFarlane dat je een speelfilm niet kunt benaderen als een aflevering van Family Guy. Het meeste budget is blijkbaar verspild aan de openingscredits, een ode aan MGM-musicals met o.a. verwijzingen naar The Great Ziegfeld, Top Hat en het werk van Busby Berkeley [jammer dat hij blijkbaar geen geld meer had om de camera bij de Berkeley-hommage boven de dansers te plaatsen, waar hij thuis hoort]. Verder is de film vooral een serie losse sketches vol met grappen die 'too hot for TV' waren, met een bezoek aan de spermabank als absoluut dieptepunt. Wie nog kan lachen om een waterpijp in de vorm van een penis, zal deze film wellicht een hogere waardering geven. Er zijn 3 goede momenten: een veredelde cutaway waarbij Ted en John een optreden van een improv-comedy groep verzieken, de scène waarin Ted zich verstopt tussen een aantal teddyberen en een vechtpartij op Comic-Con. Verder is het smakeloos, humorloos en hersenloos.

Dit was nog best te doen en heb een aantal keer best gelachen. Morgan Freeman getypcast, verwijzingen naar 80's/90's films, wat geintjes op de soundtrack en ga zo maar verder. Had het idee dat dit deel wat droger en meer random was. Naast de penis- en drugsgrappen komen er zo nu en dan echt spontaan grappen uit de lucht vallen zoals Ted Clubber Lang. Jammer is dat het opgevolgd wordt met een uitleg van de grap. of de echte acteur uit de obscure live action show van The Tick, die echt even gemeen en sarcastisch komt doen.

Andere keren is het duidelijker en wil Seth MacFarlane gewoon even refereren om het refereren, goh leuk beertje Paddington, om er vervolgens helemaal niets leuks mee te doen.

Het is al een tijd geleden, maar in Ted 1 stond vooral het rom com plot tegen, dat is hier minder. Nu is het serieuzere "human rights" plotje ook niet zo van toegevoegde waarde, maar het geeft de film in ieder geval een sterker plot. Misschien moet Seth meer plotloos werken en zijn plot echt zo dom houden dat het echt alleen een kapstok is voor de sketches. Nu zit het een beetje in de weg. Ach, ik ben weer eens in een bioscoop geweest....

Minder verrassend (logisch natuurlijk) en minder leuk dan de eerste Ted. Bij dit vervolg lijkt de formule al iets te zijn uitgewerkt. Desondanks, prima vermaak, hoor.

De film is fragmentarisch. Er is wel een rode draad, maar de humor bevindt zich daar meestal naast. De humor is vooral grof, plat en fysiek. Geen subtiliteiten. Ach, ik heb af en toe behoorlijk moeten lachen.

In de film een aantal geestige verwijzingen naar films. De humorvolle parodie op een scene uit "Plaines, Traines and Automobiles" vond ik met name zeer geslaagd.

Minder leuk en sprankelend dan no. 1, maar leuk genoeg.

Nog steeds leuk.

Maar het nieuwe is er logischerwijze wel af. Ted 2 is om die reden meer een hit-or-miss dan het eerste deel. Bepaalde dingen werken beter dan in het origineel, andere zaken staan dan weer tegen. Grootste tegenvaller is de verwikkeling met Donny, die nogal matig in het verhaal geschreven is.

Dat is ook spijtig voor iemand als Giovani Ribisi, want die acteert dit rolletje nagenoeg perfect. Ook Seth MacFarlane kan weer z'n ding doen - als stem honderd keer beter dan in't echt. Mark Wahlberg doet het zoals gewoonlijk, maar hij heeft het geluk om Amanda Seyfried naast zich te hebben, want die is veel meer naturel dan Mila Kunis.

De cameo's - op die van Liam Neeson na - zijn een stapje terug vergeleken met deel 1. Als er een derde deel komt, gaan MacFarlane en co uit het een ander vaatje mogen tappen. Ted 2 is leuk, maar het concept is nu wel op, heb ik zo het idee.

3

De humor van Seth Macfarlane moet je liggen of niet. Dat was zo bij family guy en andere projecten van hem. Met de eerste Ted overhaalde hij zelfs de niet-fans van dit soort komedie en scoorde die film zowel bij critici als bij publiek. Een drugs nemende en drinkende vulgaire bier die terwijl een zekere tederheid weet op te wekken als thunderbuddy's met Wahlberg was verrassend grappig en de film had ook een soort innemendheid over zich die de film ook een hart gaf.

Toch ging MacFarlane al in de eerste Ted in de fout door het einde volledig verkeerd te schrijven en het enkel nodig leek om een vervolg mogelijk te maken. Dat deed al niet veel goeds beloven en in A Million Ways to Die In The West was al duidelijk dat als schrijver Macfarlane een one lucky shot had gemaakt die voor iedereen aanvaardbaar of vermakelijk zou zijn.

Ted 2 is zeker geen rampfilm geworden maar maakte wel duidelijk dat Ted 1 een mooi gesloten einde had mogen hebben. De film voelt nergens als 1 geheel, eerder een samenraapsel van sketches waarin de pointe dan het slotstuk van die sketch is en we lekker overgaan naar de andere. Waar de eerste Ted eigenlijk een standaard komedie was in een verrassende verpakking die mooi de lijntjes afging van een standaardfilm is Ted 2 eigenlijk meer een soort sitcom. Hier en daar een onnodige cameo (Liam Neeson bijvoorbeeld die een persiflage deed van zijn Taken-personage aan de kassa maar nergens anders in de film te bespeuren is), de terugkeer van Flash Gordon, nog een terugkeer van Flash Gordon en ga zo maar voort. Ook de vriendschap met Wahlbergs personage is naar de achtergrond verdwenen en dat is jammer. Ted heeft het te druk met zijn vrouw en Wahlberg moet een onnodig romantisch intermezzo opzetten met de altijd lekkere Seyfried die overigens bedroefd acteerde. Ook de badguy van de eerste film mag nog eens komen opdagen om nog een zijplotje op te voeren maar tussen de sketches door heeft dat allemaal geen impact.

Toch is Ted 2 geen flop. De film heeft genoeg lachmomenten en Ted als personage zelf is wel weer in topvorm. Maar achteraf besef je dat dit niet echt bioscoopwaardig is omdat het naar mijn gevoel nergens als 1 film aanvoelt.

Ted 2 haalt nooit het niveau van zijn voorganger en het script is waardeloos. Toch is de beer zélf wel in vorm en zijn er - mits het genieten van Macfarlanes humor - genoeg lachmomenten te bespeuren. Na afloop hoop je dan nog op een leuke end credit maar zelfs die is niet te bespeuren om het matig gedoe nog wat te verzachten

Seth MacFarlane weet wederom succes te boeken. Na het succes van Ted en A Million Ways to Die in the West gaat MacFarlane gewoon lekker door. Toegegeven, Ted 2 is wat minder leuk dan de eerste film. Belangrijkste reden is uiteraard dat de originaliteit er van af is. Dat gezegd: ik ben een groot fan van de humor van MacFarlane en ik kijk al jaren met heel veel plezier naar de serie Family Guy. Ik heb het al veel mensen horen zeggen: veel banale humor en penis- en drugsgrappen. Je moet in principe fan zijn van de humor van MacFarlane om dit te waarderen. De humor kan namelijk puberaal maar ook grof zijn. Sommige grappen en verwijzingen vind ik simpelweg briljant en daarom ben ik altijd weer benieuwd wanneer de volgende klapper komt.

Leuke cast. Mark Wahlberg is uiteraard weer van de partij. Hij doet zijn bekende kunstje maar hij doet het niet minder dan in de eerste film. De chemie tussen Ted en het personage van Wahlberg, John Bennet, is duidelijk aanwezig. Twee vrienden die heel veel lol hebben. Amanda Seyfried is een leuke toevoeging. Zij heeft duidelijk meer chemie met Wahlberg dan Mila Kunis ooit gehad heeft. Ik heb haar dan ook absoluut niet gemist. Seyfried is een grappige vrouw en dat is zeker van belang in een film als deze. Er wordt ook nog eens de spot met haar gedreven in de film en dat geeft alleen maar dat er met veel plezier aan dit project is gewerkt. Verder nog leuke rolletjes voor Giovanni Ribisi, Morgan Freeman en Liam Neeson. Helaas kwam het personage Donny (Ribisi), dit keer niet helemaal uit de verf.

Ted is een succesformule die al twee keer heeft weten te verrassen. De referenties naar 80s en 90s films zijn duidelijk aanwezig. Ook worden nerds niet gespaard. De intro van de film is duidelijk een keurmerk van MacFarlane. Ted 2 is een achtbaan van een film die mij heeft laten schateren van het lachen en ook heeft weten te ontroeren. Zolang Ted succesvol blijft zal het verhaal van de beer nog niet afgelopen zijn. Niet leuk voor mensen die niets met de humor van MacFarlane hebben, maar heel leuk voor mij.

3,5*

Sla deze maar gewoon over.

Deze film staat vermeld als komedie. Maar de film is gewoonweg niet leuk.

De eerste helft van de film draait om de rechtszaak die moet uitwijzen of Ted menselijk is. Matlock, maar dan minder goed.

Waar de tweede helft van de film om draait is me eigenlijk niet duidelijk. Maar het was een hele zit.

Kan ik niemand aanraden.

Ted deel 1 was leuk door het schunnig taalgebruik van een teddybeer. Daar kan deel 2 niet overheen.

Hmmm....zoals vele hier aangeven is deze film een stuk slechter dan het eerste deel,ik bedoel er zitten best een paar leuke grappen en stukjes in maar tis allemaal wat vlak en de meeste grappen bruisen niet van de originaliteit.

Acteerwerk is allemaal wel oke en dat mag je ook wel verwachten van de cast maar tis meer de grappen en grollen die ik niet geweldig vond.

Het laatste kwartier vond ik overigens wel lachen maar dat red de hele film niet...misschien moet ik maar weer beginnen met blowen want dan is deze film ongetwijfelt een stuk leuker.

Ondanks dat dit vervolg minder is dan zijn voorgangers "Ted (2012)" en "Ted Bundy (2002)" , heb ik me er toch nog aardig mee vermaakt en heb ik ook nog regelmatig moeten lachen. Dat laatste echter dit keer vooral om Patrick Warburton (in de rol van Guy), die op een geweldige irritante manier nerds zat te plagen op "Comic Con" bijeenkomst in New York. Dat gedeelte van het verhaal vond ik eigenlijk ook het leukste gedeelte van het verhaal.

Daar waar de humor in het eerste deel nog behoorlijk grof (een heerlijke vuilgebekte Ted) en seksistisch was, daar ligt in dit vervolg vooral de nadruk op flauwe humor. Dat is best jammer want in het eerste deel heb ik regelmatig hard moeten lachen om de humor en dit keer is het vooral glimlachen geworden om de humor. De zelfspot humor omtrent Amanda Seyfried versus Gollum (figuur welke bekend is uit "The Lord of the Rings" films en staat ook bekend als hobbit Sméagol) vond ik overigens wel leuk. Ook zitten er weer leuke verwijzingen naar jaren 80 films (vooral Rocky III (1982)) en ook speelt jaren 80 figurant Sam J. Jones (bekend als Flash Gordon uit de pulpfilm Flash Gordon (1980)) weer mee.

Het verhaal opzicht stelt eerlijk gezegd niet veel voor (is wel wat serieuzer) en het is ook min of meer een dertien in een dozijn cliché verhaal geworden met een heel voorspelbaar verloop. De uitvoering van het verhaal was wel nog leuk en dat komt vooral natuurlijk door de humor en dan met name door Ted, hoewel hij dit keer een stuk flauwer was. De film is wel behoorlijk langdradig en het was beter geweest voor het tempo als men bepaalde gedeeltes uit het verhaal had verwijdert zoals de scene waarbij men crasht met de auto en men belandt bij een groot stuk grond vol met wietplanten. In die betreffende scene speelt Amanda Seyfried ook gitaar en zingt daarbij en dat was wat mij betreft tevens ook het dieptepunt van de film. Het einde van het verhaal was wel aardig, maar was tevens ook zeer flauw en voorspelbaar.

De cast in deze film is grotendeels hetzelfde gebleven (inclusief Giovanni Ribisi, die in deze film wederom de slechterik Donny speelt en het nu ook weer gemunt heeft op Ted), maar gelukkig is wel Mila Kunis (mooie vrouw maar acteren kan ze eigenlijk niet en ze heeft ook best een vreselijke stem) niet meer te zien en daarvoor is Amanda Seyfried in de plaatst gekomen die ik altijd leuk vindt om te zien en zij kan tenminste wel nog acteren. De cast deed het verdienstelijk hoewel ik Mark Wahlberg dit keer wel zeer povertjes vond spelen en hij had ook nauwelijks humor.

Al met al een leuk vervolg, maar meer ook niet en het is ook jammer dat men de grove en seksistische humor heeft vervangen door hoofdzakelijk flauwe humor.

Niet echt een verrassing dat deze minder is dan het eerste deel. Uiteindelijk viel het aantal slechte en gore grappen me nog mee, maar het blijft treurig hoe MacFarlane denkt grappig en cool te zijn met grappen over wiet, bongs, porno en wat dies meer zij. Hij heeft genoeg andere humor in huis; die we gelukkig ook nog wel soms te zien krijgen, net als leuke MacFarlaneske openingcredits.

De uitwerking van de film is uiteindelijk iets leuker dan het begin doet vermoeden (met de sperma-scene als dieptepunt). Ted blijft wel een leuk gemaakt personage, Wahlberg een enorme daap.

2,5*

Mja, Ted 2 is eigenlijk maar een gemakzuchtig tweede deel. Ted is nog steeds knuffelbaar en leuk, maar de poep-, wiet- en spermagrappen zijn gewoon proletenhumor en halen de potentie van de film omlaag. Seth, ik richt me even persoonlijk tot jou: er is echt niets mis met wat intelligentere humor. Alles beter dan steeds maar weer vervallen in cheap laughs om een jong publiek te bekoren.

Schattige rol van Amanda Seyfried. Mark Wahlberg daarentegen is een houten klaas zonder enig acteertalent of comedic value. Hij doet zijn ding als sidekick, maar daar is alles mee gezegd.

Cameo's van Jay Leno, Liam Neeson en een veel te kleine rol voor Morgan Freeman zijn gewoon een verspilling van talent. Daar had meer mee gedaan kunnen worden.

Qua plot vond ik het human/property-rechtbankdrama wel leuk bedacht, hoewel een stom subplot met oude rivaal Donny weer enorm afleidt van de leukere scenes.

De verrassing is er wat af, maar ik kon deze sequel, waarin Ted een identiteitscrisis doormaakt, ten zeerste smaken. Alleen jammer dat Ribisi er weer in zit. Ik vond de humor wel op peil (meestal onder de gordel) blijven en Ted kickt opnieuw serieus ass. Soms echt wel grof hoor. Zoals die twee homo's in het begin : "my new boyfriend is a gourmet chef... he knows how to toss a salad" En dan wat lachen met Jay Leno en Bieber onder andere... Ook leuk dat Liam Neeson en Morgan Freeman meedoen in bijrollen. Heb me wel vermaakt, de grapfrequentie is onredelijk hoog, al vond ik de eerste Ted nog een stuk beter. Een derde film zie ik in elk geval wel zitten

Ted 2

Dan is daar toch eindelijk het moment aangebroken dat wij Ted 2 hebben gekeken. Het is al een tijdje geleden dat ik Ted heb gezien en deze tot mijn grootste verbazing toch echt heel erg vermakelijk vond. Toen ik vrijwel hoorde dat Ted 2 dit jaar uit zou komen had ik er direct al heel veel zin aan. Achteraf was het toch niet zo leuk als ik verwacht had, ik vond hem wat dat betreft toch nog wel leuk om te zien maar, het was minder dan deel 1.

Wat ik bij Ted 2 erg kon merken was dat zij de grappen probeerde te pushen, grappen herhalen en een paar nieuwe grappen er in hebben gedaan. Dit kon je onderandere zien bij de grap met de snoepjes, 1 keer is het leuk maar twee keer verveeld! Daarnaast heeft de film echt wel z'n grappige momenten, dat kan ik niet ontkennen. Ik kan ook niet ontkennen dat ik stiekem gewoon een klein beetje genoten heb van deze film, puur met de grappen dat ze achterna gezeten worden door de twee rednecks en dan het wiet willen redden door bij hun in de auto te sleuren, die was bij mij erg ingeslagen en daar kon ik nog best om lachen.

Het verhaal was niet echt iets boeiends, een teddy beer die ging trouwen en probeerde zijn leventje op te bouwen, waarna hij door de staat van Amerika niet als een persoon werd aangezien en dusverre in een rechtzaak kwam die hij vervolgens verloor. Ze moesten er alles aan doen om hem toch een mens te laten 'worden' en daar weer de nodige fratsen bij moest halen. het concept was dus nog prima te doen. Mark Wahlberg speelde een geinige rol en ik denk dat ik hem nog wel het leukst vond uit de film, uiteraard mochten de twee schoonheden: Amanda Seyfried en Jessica Barth zich ook uitstekend vertonen in de film, of ik nou Jessica Barth zo goed vond acteren dat wil ik niet zeggen voor de ruzie in de keuken vond ik ondermaats, toch was het een genot om te kijken hoor . Nee, prima geslaagd, ondanks dat ik aanvoel dat er nog een Ted 3 komt vond ik dat Seth MacFarlane het wel ietsjes beter kon doen, was helaas in mijn ogen niet meer zo orgineel als deel 1.

2.5*

“I think I want to sleep on a bed made of your voice.”

Ted 2 is wat minder geslaagd dan zijn voorganger. Natuurlijk is het allemaal voorspelbaar en is de nieuwigheid eraf maar er zitten ook wat minder geslaagde grappen in. Het moet allemaal nog grover maar Seth MacFarlane overspeelt zijn hand daar een beetje mee. Het verhaal zit wel wat beter in elkaar en Amanda Seyfried is zeker een verbetering ten opzichte van Mila Kunis maar de formule lijkt wat te zijn uitgewerkt.

De film is te lang en die hele road trip had van mij niet gehoeven. Het wordt wat langdradig en saai en zowel de acteurs als de humor kan dat niet verbloemen. Giovanni Ribisi heeft nog steeds een pijnlijk ongrappige rol als Donny alhoewel Comic Con een perfect gekozen locatie is voor een film over een pratende teddybeer. Gelukkig heeft de film de stem van MacFarlane, Seyfried, Mark Wahlberg, Sam J. Jones, Patrick Warburton, Morgan Freeman en Jessica Barth als vrouw van Ted die allemaal erg grappig uit de hoek kunnen komen. En als je dan ook nog een aantal erg grappige scènes in het begin en een geweldige scene in het ziekenhuis op het laatst daar bij optelt heb je toch nog een film die je zeker een vermakelijke avond gaat bezorgen.

Hier en daar wat geïnspireerde momenten en geslaagde grappen, maar overwegend is dit tweede deel behoorlijk geforceerd en vergezocht. Zo blijkt maar weer dat je geen vervolg moet maken op een film puur omdat die veel geld heeft opgebracht. Mark Wahlberg wordt hier gedelegeerd naar de zijlijn en de plot, over een rechtzaak tegen de tot leven gekomen teddybeer (!), slaat feitelijk nergens op. Ik verwacht dan ook geen derde.

Om de eerste Ted heb ik vaker in een deuk gelegen dan in deze tweede versie, waar helaas te veel herhaling van het bekende in zit. Het te 'Amerikaanse' verhaal is daarbij slap, de moppen slaan de plank regelmatig mis en het tempo van de bekende MacFarlane humor mist. Hierdoor kom je er als kijker niet echt lekker in. Uiteraard zaten er geinige momenten in (neem de suggesties in het theater als voorbeeld) en viel er een enkele keer wat te lachen, maar er had veel meer in Ted 2 gezeten. Jammer, zelfs steracteurs als Morgan Freeman en Liam Neeson konden de film niet redden.

Aardige film waarin de levende beer inmiddels getrouwd is en probeert kinderen te krijgen. Het verhaal heeft wat meer focus. En ondanks dat er nog genoeg sex-grappen zijn, is de humor net wat grover en zelfs scherper (de film-grappen en referenties zijn ook wel leuk). Helaas wordt dit alles tijdens de tweede helft overboord gegooid en volgt er een herhaling van de eerste film.

Ging van de vele slechte reacties uit,,,die niet erg enthousiast waren .

En dan viel het reuze mee.

heerlijke foute en grove grappen,vooral het eerste half uur.

Maar ook daarna zitten een paar droge soms hilarische acties tussen.

Het enige waar ik bang voor was ,was een zoetsappige melodramatisch scenes .

Die er wel degelijk zijn,maar nergens op de voorgrond tredén.en minimaal.

de enige reden waarom je dit niks vind als je een waterpijp in de vorm van een penis , en Andere platten humor , niet je ding zijn.

Maar de meeste zijn gewoon heerlijk schaamteloos .

En het is nog best een redelijk verhaal tussen de lol door.

Voor de duidelijk heid ; de unieke stijl van family Guy ,,is er wel.maar ik verwacht toch meer.

Vandaar een goede 3 *