Tomorrowland (2015)

film reviews in 100 woorden: Tomorrowland (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

Project T … ik bedoel: “Tomorrowland” is te omschrijven 2 woorden: origineel en creatief. Het eerste anderhalf uur gaat over de reis naar Tomorrowland, en in dit geval is de reis véél interessanter dan de eindbestemming. De wereld van Tomorrowland is echt magnifiek en zit VOL met wauw-momenten, maar naar het einde toe verdwijnt de verwondering en verandert de film van toon. De 3 hoofdacteurs zitten goed in hun rol, alleen de slechterik is redelijk cliché aangepakt. uiteindelijk is Tomorrowland een visueel en creatief spektakel met spannende actiescenes, en ik vind dat we meer originele films zoals Tomorrowland kunnen gebruiken.

4.0*

Een familiefilm pur sang: speels, spectaculair en kleurrijk. Perfect materiaal voor een regisseur als Bird.

De film neemt lang de tijd om iedereen te introduceren, van jonge Clooney tot hoofdpersonage Casey en ondanks dat deze introducties prima vermaken, je wacht op het moment dat Bird de film in de volgende versnelling zet. En dat gebeurt wanneer Casey op zoek moet naar antwoorden en uiteindelijk bij Clooney terechtkomt. Dan blijkt dat Bird niet alleen oog heeft voor spektakel en visuele effecten, maar ook voor personages en dialogen. Clooney is even geen Nespresso-charmeur, maar speelt een grumpy old man die Casey meteen uit zijn huis dondert. En ook het personage van Robertson krijgt genoeg humor mee en neemt op komische wijze wraak. Het gekibbel en geruzie tussen die twee is vermakelijk. Bird heeft een cynische en vaak gortdroge toon.

Zo zijn eveneens de slechteriken in zwarte pakken erg leuk. Een soort Agent Smith, maar dan met enorme Prodent-grijns. Als deze mannen het huis van Walker aanvallen toont Bird ons een sterke mix van spanning, actie en raak getimede humor. Qua avontuur en special effects zit het sowieso allemaal wel snor, maar het is die humor die de film veel goed doet. Zeker tegen het einde dreigt alles namelijk wel erg zoetsappig te worden (zoals bij zoveel familiefilms) en zeker met de moralistische boodschap balanceert Bird op het randje. Maar gelukkig valt hij er nooit overheen.

3,5 sterren.

Project T - schokkendnieuws.nl

Kleine tegenvaller, vooral door de wat kinderlijke toon en het laatste halfuur dat toch wel een anti-climax is.

Toch begint de film heel aardig. Het is soms wat rommelig, maar er zit genoeg snelheid en flair in de film om daar niet te lang stil bij te blijven staan. De sfeer is daarnaast fijn en er lopen twee fijne jonge actrices rond die de aandacht vasthouden. En George Clooney heb ik altijd een prettig acteur gevonden. Verder is het production design heel aardig met een soort verouderde kijken op de toekomst. Vooral die scène in het ruimteschip in de Eiffeltoren die direct verwijst naar de look uit de wereld van Jules Verne c.s. is gewoon erg mooi in design. Wel is het allemaal wel erg veilig gespeeld zonder dat het echt gaat sprankelen en de humor is vrij flauw te noemen.

Al met al heb je een prima stukje vermaak voor anderhalf uur. En eigenlijk zou je dan de zaal moeten uitlopen en maar lezen wat de ontknoping is. De vragen die zijn opgeroepen zijn worden nooit bevredigend beantwoord, de moralistische toon wordt wel erg lachwekkend en het geheel wordt gewoon chaotisch, naast dat ik me toen begon af te vragen hoe het geheel nu in elkaar zat. Was er nu wel of niet een toekomst? Want als de Aarde kapot was, dan was er geen toekomst. Een andere dimensie dan? Maar wat willen die überhaupt met de Aarde? Je mag best met vragen achterblijven na een film, maar geen vragen die je gaan laten twijfelen aan enige vorm van logica. Daarom uiteindelijk een magere 2,5*.

p.s. Om mij verder onduidelijke redenen heet deze film in Nederland ook Project T, heeft dat ook te maken met dat Danceding in België? Zou raar zijn. Of überhaupt, dat je je film niet gewoon Tomorrowland kan noemen.

Leuk concept, goede regisseur en fijne cast. Echter is dat niet genoeg om er een hoogvlieger van te maken. Uiteindelijk had ik gehoopt op meer 'Tomorrowland' in deze film. Maar uiteindelijk ben je toch al een flinke tijd onderweg in de film voor het verhaal daar echt gaat afspelen. Ik denk dat er wel meer uit de film gehaald had kunnen worden. Nu is het vooral visueel interessant maar spannend wordt het echt nooit. Mogelijk is dat omdat de film iets meer op een jonger publiek wil richten. Terwijl de enkele actiescenes er wel weer aardig uitzagen. Was erg gecharmeerd door jonge actrices Britt Robertson en Raffey Cassidy, waarbij de jongens er vooral schattig uitzagen. Clooney en Laurie zijn ook goed gecast.

3*

"I've figured out why you couldn't make me laugh."

Blijkbaar gebaseerd op de gelijknamige attractie in Disneyland.

Op zich kent 'Tomorrowland' een interessant uitgangspunt, althans pakweg de eerste 20 minuten wordt dit volgehouden. De geïntroduceerde jaren '60 setting werkt namelijk goed middels de Wereldtentoonstelling; het creëert de nodige verwondering bij de kijker.

Helaas vervalt de film na een beloftevol begin in een rommelig geheel waarbij de plotgaten al gauw om de hoek komen kijken. Het is dat de cast nog enigszins de aandacht weet vast te houden, met name Britt Robertson en Raffey Cassidy slagen daar moeiteloos in. Desondanks kan men geen verandering brengen in de - opvallend - trage pacing waarin nagenoeg weinig gebeurt.

Het mag dan ook geen verrassing heten dat de laatste act ontaardt in een clichématig en bovenal zoetsappig gebeuren. Daarbij mag de geforceerde moralistische boodschap niet ontbreken. Het moet zorgen voor een optimistisch gevoel en geloven in je dromen, maar aan mij is dat niet besteed.

Al met al een stuurloze kinderfilm waar jammer genoeg weinig plezier uit valt te halen. Alleen het visuele aspect is nog de moeite waard.

Kleine 2,0 sterren.

Een wat teleurstellende Disney-kinderfilm. De trailer verschuilt dat wel maar dit is toch een echte kinderfilm. Het Spy Kids-gehalte is hoog, de stijl doet denken aan de (matige) kinderseries van Disney van tegenwoordig. En ook onder kinderfilms is dit geen uitblinker. Het verhaal op zich leek veelbelovend, maar uiteindelijk stelt Tomorrowland (ook in de film) wel teleur.

Om maar een quote uit de film te gebruiken: "It's hard to have ideas - and easy to give up." Op de scriptschrijvers is dat wel van toepassing, ze hadden wel wat meer aan het idee achter deze film mogen werken. Visueel prima, de cast doet het ook aardig, maar het script is zwak. Zonde als zoveel tijd en geld aan cast en visuals wordt besteed terwijl het idee achter de film niet goed is uitgewerkt. De 3D-scènes voelen plichtmatig aan om maar een 3D-effect hier en daar in de film in te bouwen.

Redelijk tijdverdrijf voor kinderen, behalve... de scène waarin het meisje met een honkbalknuppel helemaal losgaat op een andere personage en die compleet aan gort slaat. Dat viel in negatieve zin op en was totaal uit de toon, ik vond zoiets not done voor een kinderfilm. Hadden ze beter kunnen wegknippen. 2,5*

Hélemaal niet wat ik verwacht had.

Tomorrowland (bij ons uitgebracht als Project T) is een Sci-Fi-filmpje gebaseerd op de gelijknamige zone in Disneyland. Een erg leuk uitgangspunt en een goeie cast schepten relatief hoge verwachtingen, maar deze zijn amper ingevuld.

Te beginnen bij het begin: Het eerste stuk met een jonge Frank Wilder was erg interessant en wonderbaarlijk. Jammer genoeg werd dit niveau niet behouden en wisselen we naar de kant van Casey. Op zich ook interessant, maar het tempo is niet al te hoog en ik zat constant met de vraag waar de film nu heen wil, want het was allemaal best rommelig. De film voelde ook niet als geheel aan, maar eerder losse scènes aan elkaar geflanst zonder enige verwantschap. Ik vond het best jammer ook dat uiteindelijk uitkomt dat de pin slechts reclame is en dat Tomorrowland niet echt zo is. Zonde, want ik wilde meer van deze wereld zien. Ik wilde verbaasd worden door de technologie. In tegenstelling daarvan kregen we een andere dimensie, nog in de maak, met inspiratieloze robots en personages. Ook had ik niet het gevoel dat ik naar een good guy vs. bad guy-film aan het kijken was, want dat verwachtte ik net wel.

De cast is min of meer goed. Raffey Cassidy vond ik enorm schattig en leuk. Britt Robertson zorgde voor het optimisme in de film, en dit doet ze ook goed. George Clooney en Hugh Laurie, de grote namen, vond ik echter tegenvallen. Clooney komt amper uit de verf en heeft geen diepgang en Laurie heb ik steeds gezien als House met een vreemd pakje aan. Jammer, want beide acteurs zie ik graag spelen.

De special effects zijn dan weer uitmuntend, want Tomorrowland ziet er geweldig uit in al haar pracht en glorie. Jammer alleen dat ze niet honderd procent tot hun recht komen door het rommelige verhaal. Brad Bird heeft me al bekoord met M:I - Ghost Protocol en The Incredibles, maar hier ben ik nu best teleurgesteld in hem.

Tomorrowland is niet meer dan een standaard familiefilmpje. En als je een volledige science fiction-film verwacht, kom je bedrogen uit want dat heeft deze film niet te bieden. Erg zonde. 2,5*

Ik vond hier niks aan. Het hele uitgangspunt (een andere wereld betreden met behulp van een button) kon me eigenlijk al gestolen worden en het kleine jongetje irriteerde me mateloos door zijn laffe uitstraling en vervelende manier van praten. George Clooney begin ik ook een beetje zat te worden; hij is een soort Nicolas Cage (iemand waar het eveneens altijd vaag blijft wat er in zijn hoofd omgaat) maar dan een stuk langzamer en saaier. Het feit dat er twee titels zijn genaamd 'Tomorrowland' en 'Project T' weerkaatst voor mij een gebrek aan overtuiging; ik vind een pakkende titel (zonder alternatieven) best belangrijk. De 130 minuten in deze kinderachtige sci-fi duren erg lang en ik raad het iedereen af om er aandacht aan te schenken.

De film begint met Clooney die in de camera praat. Dit werkt erg slecht en is zeer verwarrend. Zo erg dat het de hele film niet meer goed komt. Alles blijft vaag en rommelig. B.v. Wanneer de clip/button als eerst wordt gebruikt zien we dat virtueel en werkelijkheid gelijk zijn. Maar later is dit niet meer! Dit vond ik zo vreemd!! Niet dat het allemaal nu zo heel slecht is! Nee, er valt wel zeker ook te genieten. Zoals de futurische stad ( wat gedeeltelijk dus Valencia blijkt te zijn)En als de robots binnenvallen bij het huis van Clooney En dan het einde dit was wel een heel erg zoetsappig Disney gebeuren. Oke, de film moest goed aflopen maar dit einde is te....!
Kortom prachtig vormgeven, heerlijk cast maar een slecht uitgewerkt verhaal met een boodschap en met rommelig scene`s

Normaal gesproken schrijf ik meestal bij een film welke ik bekijk een uitgebreide review. Maar bij deze film wil ik het eigenlijk kort houden omdat ik het maar een kinderachtige bedoeling vond waarbij ik regelmatig ook niet te focus kon houden op het verhaal en ik er andere dingen bij ging doen.

Toegegeven, visueel (prachtige beelden, decors en aankleding) en qua effecten ziet het er allemaal mooi uit, maar dat is ook helaas het enige goede aan deze film. Sowieso duurt deze film met ruim twee uren veel te lang, maar bovendien is het allemaal zeer kinderachtig en flauw en het hele verhaal was ook totaal niet boeiend. Ook zit er hier en daar wat humor in verwerkt, maar die is ook helaas zeer kinderachtig en hetzelfde geldt eigenlijk ook voor de actie die erin zit. Zelfs de cast vond ik matig en dan met name George Clooney in de rol van Frank Walker. Hij speelt wel pas in de tweede helft van het verhaal een actief rol. De kinderen die een hoofdrol spelen vond ik vrij irritant, maar Raffey Cassidy (in de rol van Athena) leek nog te beschikken over acteertalenten en ze zag er ook leuk uit.

Kinderen zullen dit waarschijnlijk een leuke, interessante en boeiende film vinden, maar aan mij was deze kinderachtige bedoeling met een boodschap duidelijk niet besteedt. Toch maar een kleine onvoldoende en dat is vooral te danken aan het visuele aspect.

Aardige fantasie film met een boodschap. Wel gericht op de jongere doelgroep. De film begint wat traag en komt moeilijk op gang. Na een halfuur gaat hij in de versnelling en begint het best wat te worden. Visueel ziet het er allemaal fraai uit. Met name de 2 jonge acteurs zetten prima rollen neer en beloven wat voor de toekomst. Clooney draait op routine. Een iets korte speelduur door het begin wat te korten had wellicht een half sterretje extra kunnen opleveren. 2.5/3.0

Intelligente maar wel wat chaotisch uitgevoerde SF-familiefilm, boordevol interessante ideeën en sublieme special effects. De doelgroep van de film laat zich lastig bepalen, waarschijnlijk één van de redenen dat dit geen succes is geworden. De film is te complex voor kinderen en qua toon wellicht iets te melig voor volwassenen. Aan het spektakel ligt het in ieder geval niet; visueel is de film overweldigend en een lust voor het oog. De cast is ook prima.

Geweldige film waarvan de makers niet bang waren om groot te denken. Hoopgevend, inspirerend en oprecht optimistisch. Na het zien van deze film denk ik inderdaad: We kunnen de wereld verbeteren.

“If I was walking down the street and I saw some kid with a jetpack fly over me...

I'd believe anything's possible.

I'd be inspired.

Doesn't that make the

world a better place?”

Wereldwijd zou er een verplichting moeten zijn voor doemdenkers, negativisten en zwartkijkers om deze film eens te kijken. Niet dat ze er vrolijker op zullen worden, want de meeste zijn toch hopeloos verloren en blijven in hun negatieve spiraal gevangen. Maar misschien zijn er toch enkelingen die de boodschap van deze actierijke futuristische Disney film begrijpen. Namelijk dat positivisme en optimisme betere eigenschappen zijn om van onze wereld een betere wereld te maken. Vasthoudendheid en zelfgeloof zorgen ervoor dat je je doel bereikt. Dat optimisme tierde welig in de jaren zestig waardoor vooruitgang mogelijk was en de toekomst rooskleuriger werd voorgesteld. In de hedendaagse wereld ziet de toekomst er angstaanjagend en bedreigend uit.

En zo zien we aan het begin dan ook Frank Walker. Een jonge, enthousiaste uitvinder, die er stellig van overtuigd is dat zijn jetpack ooit van nut zou kunnen zijn. Ook al werkt het niet 100%. We leren hem kennen tijdens de wereldexpo in 1964 die plaats vond in Flushing Meadows. Met behulp van het lieftallig meisje Athena (Raffey Cassidy) ontdekt hij de futuristische wereld “Tomorrowland”. Een veilige wereld in een parallelle dimensie, waar de technologische vooruitgang niet heeft stilgestaan en dienst doet als onderkomen voor visionairs en genieën. Ze kunnen echter niet vermijden dat de wereld waarin we leven regelrecht afstevent op een allesvernietigende catastrofe. En dat is dan het moment dat Casey Newton (Britt Robertson) op de proppen komt. Samen met de al oudere Frank Walker (George Clooney), die ondertussen uit Tomorrowland verbannen is, en Athena tracht ze het tij te keren.

Dat dit een Disney Product is, merk je doorheen de gehele film. Het is allemaal schitterend in beeld gebracht met adembenemende beelden en weergaloze effecten. Het zou zeker niet misstaan als attractie in een Disney pretpark. Tomorrowland ziet er uitermate futuristisch uit en je hebt echt ogen tekort om alles in je op te nemen. Het deed me bij momenten denken aan futuristische steden in atoomstijl uit stripverhalen. Je valt van de ene verbazing in de andere. Op een onbekende aandrijfkracht rondvliegende transportmiddelen en andere voertuigen, zwevende zwembaden en gebogen landschappen (identiek zoals in “Interstellar” en “Elysium”) vol vreemdsoortig gevormde gebouwen. Het Eifeltoren-moment is fantastisch en grotesk tegelijkertijd.

Spijtig genoeg zorgt de Disney-inbreng er ook voor dat het allemaal nogal kinderachtig overkomt. Zeker naar het einde toe wordt de boodschap nogal moralistisch. Het jaren 60 gevoel besloop me vol waarden en normen die moesten nageleefd worden. In ons geval moeten we toch maar eens beter gaan zorgen voor ons huidig milieu en het egocentrisch denken van deze tijd trachten om te buigen naar meer samenhorigheidsgevoelens. Het verplicht emotioneel moment als afsluiter kon natuurlijk ook niet ontbreken. Gelukkig konden we ook excellente acteerprestaties bewonderen. Clooney laat zijn pose als Nespresso charmeur achterwege en verschijnt als nukkig genie. Maar vooral de jonge Cassidy steelt de show. Zowel in de actierijke als de sentimentele momenten.

“Tomorrowland” (of “Projekt T” zoals het in onze contreien genoemd werd doordat de originele titel een gedeponeerde naam is van een gelijknamig muziekfestival) is voor één keer geen op een boek gebaseerde film, prequel, sequel of reboot. Het is een uniek project dat de gehele familie als doelgroep viseert. Het was aangenaam vertier en boeiend genoeg. Buiten het melige, voorspelbare einde was het best in orde en ik begrijp alle negatieve kritieken niet echt goed.

3*

Mislukte poging om mee te liften met het succes van sommige 'volwassen kinderfilms', die overigens ook regelmatig keihard floppen. Het verhaal zal allemaal wel, dat slaat nooit ergens op, maar de uitwerking is vreselijk saai en oninteressant. Evenals de karakters, vaagjes wordt een moeizame relatie aangestipt tussen die meid en haar pa op het einde zijn ze weer gelukkig ofzo, hadden we hier mee mee moeten leven?
Het rommelige verhaal strandt uiteindelijk in een saai einde dat kant noch wal raakt.

Drie keer.

De eerste keer dat ik de film keek viel ik steeds in slaap, werd af en toe weer een beetje wakker en zag dan weer een paar beelden. Dus nog maar eens gaan kijken, en alweer viel het niet echt mee om er iets van te snappen - en vooral wat op het verkeerde been gezet door de vertellende (voice-over-achtige) Clooney in het begin. Moeizaam allemaal. Maar er kwam een derde herkansing voor de film.

En dat blijkt dan toch te werken. Even los van de vertellende Clooney, het verhaal is wel wat aan de gezochte en ingewikkelde kant, maar de vormgeving is wel heel erg mooi en dat maakt het mooi plaatjeskijken.

Tegen de verwachting in zijn Laurie en Clooney de zwakste broeders in de cast. Maarja, ook niet de meest charmante rollen om te spelen. Daarbij doet Britt Robertson het dan een stuk leuker en charmanter maar vooral Raffey Cassidy vond ik erg grappig uit de hoek komen in wat goedbeschouwd toch een soort sidekick-achtige bijrol is.

Maar goed. Blijkt dus dat er soms een derde kans nodig is. Toch best een leuke film.

Een paar goede special effects. Maar totaal geen sterk verhaal. Het duurde ook allemaal veel te lang. Jammer want soms was de film best verfrissend. Ook was de film soms te kinderachtig en soms te serieus.

Wat is dit nou eigenlijk? Een familiefilm met een erg volwassen boodschap? Deze boodschap vind ik dan weer niet cliché. Natuurlijk is hij al talloze keren in verschillende jasjes voorbij gekomen, maar het is ook een boodschap die men kan blijven geven (waarschijnlijk tot aan het einde der tijden), omdat hij altijd relevant zal blijven.
Wat voor mij de film alleen wat minder maakt is het tempo. Men neemt wel erg lang de tijd om het verhaal te vertellen. Daarnaast zit er te weinig actie/beweging in om het toch een wat vlottere look te geven.
Het acteerwerk is wel van degelijke kwaliteit, al leek Laurie een beetje misplaatst, maar dat komt misschien omdat hij nog teveel dat Dr. House image heeft. Ach, bij iets jongere acteurs als Elijah Wood en Daniel Radcliffe begint het LotR en HP imago ook wat te verdwijnen (vooral omdat beiden in totaal andere films/genres zijn gestapt. Dat zal met Hugh Laurie misschien ook wel gebeuren, maar nu was het voor mij nog niet zo ver.
Visueel ziet het er over het algemeen wel goed uit, al zijn er een paar scenesdie wat goedkoop uitzien. Dat stuk waarin ze met die antieke raket langs de maan vliegen deed me bijna aan jaren '50 scifi denken en ik heb het idee dat men dit niet met opzet deed (maar misschien wel?). Ook het stuk op het strand met de robot die met zijn wiel vast komt in het zand. Het opspattende zand zag er wel erg plastisch uit. Apart, daar andere fx er dan weer vele malen beter uitzien.
Een aardige poging tot een (morele) boodschap, maar ik kan me voorstellen dat de meeste kijkers hier (door de traagheid) misschien wat over zullen struikelen.

Brad Bird weet me - buiten 'Ratatouille' om - nog niet écht omver te blazen met z'n films. Ook deze 'Tomorrowland' is weer een gevalletje; mwah. Best vermakelijk, leuke effecten en het ziet er mooi uit allemaal. Maar het voelt wat leeg aan. Het boeide me niet echt wat deze film nou eigenlijk wou vertellen. Toch niet slecht. De film kent een aardig tempo en genoeg scenes die hiervan een redelijk geheel maken.

Langdradige film die perfecte special effects heeft. Tempo (in het begin heel traag) en toon veranderen regelmatig en daardoor is het nergens écht spannend, écht interessant of een échte kinderfilm of een échte familiefilm. Cast werkt prima en er is af en toe een origineel cameratruckje te vinden. Verhaal is soms behoorlijk ingewikkeld en vaag. Boodschap wordt er zó ingehakt - zeker aan het einde - dat het irritant is.

Wow! This was unexpected.

Ik weet niet eens waar te beginnen. Compleet om ver geblazen door Tomorrowland, of Project T. Een film vol met goede Ideeën. Voor mij is dit alles waar Disney voor stond en nog steeds voor staat al zijn ze dat soms een beetje vergeten. Gelukkig Brad Bird niet. Hij zei dat je al je liefde in een project moet steken en blijven steken. Dat je telkens met iets nieuws moet blijven komen om je publiek geinteresseerd te houden. En dat doet Bird met verve. Ook al vind je Tomorrowland niet geslaagd kun je Bird niet verwijten het geprobeerd te hebben om het publiek iets te geven waardoor ze zichzelf weer helemaal kind gaan voelen en kunnen opgaan en meegaan in het avontuur van Frank, Casey en Athena.

De film gaat meteen goed van start met een leuke introductie en het verhaal van Frank en zijn eveneens leuke intro hoe hij in Tomorrowland beland om vervolgens over genomen te worden door Casey. Het moment dat ze naar de sterren met haar ouders kijkt en deze quote komt: Moeder: "What if there's nothing out there?" Casey: "What if there is". Puur Disney. En de film zit vol met dit soort prachtige quotes. Het begin is min of meer een introductie in het leven van de karakters. En dat is erg goed gedaan.

Maar dan krijgen we de opbouw naar Tomorrowland waarin Casey de speld krijgt. Zorgt voor enkele leuke momenten waarin ruimte haar beperking is om verder op ontdekking uit te gaan. Als ze dan een locatie vind waar ze all out kan gaan krijgen we een prachtige scene voorgeschoteld. De design en beelden van Tomorrowland zijn prachtig weergegeven. We zijn er bij en ontdekken samen met Casey de prachtige en wonderlijke wereld. En vanaf daar begint het avontuur pas echt. We komen er beetje bij beetje achter waar het allemaal om draait en wat er nu precies gaande is. Maar we gaan nog niet terug naar Tomorrowland voor we een gevecht met robots hebben gehad, Frank's geweldige huis scene en de wonderlijke Parijs scene hebben gehad. En die laatste is er een om van te smullen zeg. Mooi gebruik van kleuren, een fantastische locatie en ook wat er met een bepaald monument wordt gedaan is erg leuk. Deze scene wordt op fantastische manier ondersteund door de score van Giacchino die wederom weer geweldig werk levert en een grote spil in de film vormt. De muziek is haast een karakter op zich.

Uiteindelijk keren we dan terug naar Tomorrowland en het is totaal niet wat we er van verwacht hadden. De speld was een reclame boodschap ipv. een echte glimp in T-land . Eenmaal daar aangekomen wordt alles op een fantastische manier duidelijk in een geweldige scene. Helaas val de uiteindelijke climax bijna in het niet van wat we daarvoor hebben mogen aanschouwen. En dat is een verhaal die vol liefde en fantasie zit. Vol met prachtige karakter momenten zoals bijvoorbeeld het telefoontje naar huis van Casey. Gelukkig gaat het tegen het einde een beetje terug naar daar met het gesprek tussen Athena en Frank. Erg goed gedaan door de acteurs en nergens te opdringerig gebracht gelukkig.

Filmtechnisch is het gewoon helemaal top. Er zijn een paar kleine schoonheidsfoutjes in de visual effects. Maar dat is een beetje nitpicking want voor de rest ziet het er weergaloos uit. De film kent een erg goed verhaal dat niet altijd even goed gestructureerd is maar wel degelijk goed zijn werk doet. Qua regie is af te zien dat Bird er weer erg veel liefde in heeft gestoken en dat moet je de man wel nageven dat hij alles met liefde doet. Editing is erg sterk en de fotografie is heerlijk om te aanschouwen. Bij de sound design is vanaf moment 1 bij het logo van Disney al duidelijk dat we iets uitzonderlijks te horen krijgen en dat is ook zo. Levendige soundtrack. En zoals gezegd weet Michael Giacchino elke juiste emotie te raken met zijn muziek. Of het nu bombastisch orkestraal is of een simpele piano melodie.

Qua acteerwerk zit het goed. Clooney heeft er erg veel zin in. En dat is weer eens te zien bij hem. Hugh Laurie doet het eveneens erg goed.Echt zo'n acteur die alles in zichzelf geeft. Van Raffey Cassidy gaan we nog vele leuke/mooie dingen zien in de toekomst. Ik was toch wel het meest onder de indruk van het spel van Britt Robertson. Een rol die haar op het lijf is geschreven en waarin ze schittert. Leuk en mooi gedaan door deze jonge dame.

Ik had het niet helemaal verwacht, maar Tomorrowland heeft me compleet overdonderd. Komt vooral door de liefde die er vanaf straalt. Dan kun je je afvragen of dat een film nu zoveel beter maakt en mijn antwoord daarop is, ja. Een project als dit heeft daar veel aan. Het brengt de essentie van Disney films weer helemaal terug. De gedachte van Anything is possible straalt hier duidelijk van af. Aan het einde wilde ik meer. Meer van de personages zoals waar is Casey's moeder. Meer van de wonderlijke wereld wat Tomorrowland wordt genoemd. Een film die alles goed doet waar veel in Hollywood vandaag de dag in falen en dat is het publiek voor twee kleine uurtjes naar een andere wereld transporteren en zo alle zorgen in het leven en de wereld voor eventjes te laten vergeten.

Tomorrowland

Het oeuvre van Clooney weet de laatste jaren - op de Nespresso reclames na - weinig indruk meer te maken. De hartendief van menig wanhopig huisvrouw heeft voor mij toch wel zijn charme verloren ben ik bang. Daarbij komt dat Brad Bird een hybride van familiefilm en sciencefictionspektakel wil leveren. Dit heeft met name een behoorlijk kinderachtige volwassenenfilm, of een behoorlijk agressieve kinderfilm tot gevolg.

Het begint allemaal met het verhaal, dat behoorlijk krakkemikkig in elkaar steekt. Het mystieke aan het hele Tomorrowland is best te begrijpen, daar is het een Disneyfilm voor, maar vooral de pseudowetenschap, gemengd met positivisme en een veel te overbodige morele lading maken het geheel tot een niet weg te krijgen brok voer. Daarmee zitten we ergens in de tijd en ruimte opgezadeld met een niet te pruimen, hyperactieve tiener een een norse, oude, vervelende man.

Is het nou zo slecht als hier geschetst wordt? Niet helemaal. Kenmerkend aan Disney is dat het filmbedrijf als snel na het tekenfilmtijdperk zijn charme en inhoud verloren heeft, maar nog steeds relatief goed kan vermaken. Met een sneltreinvaart en een beetje vlotte actie is de zit vrij snel om.

Wat ik in de inleiding over George Clooney zei staat ook na het zien van deze productie nog steeds overeind. De man heeft zich tot een niveau weten te verlagen waarbij zijn naam op een affiche eerder oproept om niet te komen dan om wel. Hij heeft zijn acteerwerk tot een fabricaat weten te reduceren waarin hij geen enkele vernieuwing of originaliteit aanbrengt. Snel cashen lijkt het wel. De standaardisatie van zijn spel lijkt hem echter niet de das om te doen, zijn reputatie is daarvoor schijnbaar nog te groot.

Britt Robertson heeft naast een leuk gezicht verder niet veel in te brengen in de film. Haar cv is dan ook niet bijster indrukwekkend. Toch heb ik hoop voor haar. The Longest Ride moet ik nog zien en misschien bevalt ze daarin een stuk beter.

Hugh Laurie, nog zo'n oude rot in het vak, komt er magertjes vanaf. Zijn karakter is meer een karikatuur van zichzelf en mist behoorlijk wat geloofwaardigheid.

Visueel is de film best goed op orde. Met een aardige geldinjectie laat Bird zien dat iedereen iets leuks op het witte doek kan plaatsen. Desalniettemin weet het fijne zonnetje en het futuristisch wapentuig de boel niet tot een voldoende op te kalefateren. Zonde van het geld zou ik bijna willen zeggen.

Tomorrowland is een soort Sneeuwwitje dat niet wakker wordt na de kus; een soort Roodkapje dat al door de maagsappen van de Wolf verteerd is. Best vermakelijk dus, maar het sterft snel een stille dood en raakt in de vergetelheid. Nu, geruime tijd nadat ik de film gezien hebt, is het moeilijk mij nog concrete punten te noemen waarin de film zichzelf onderscheid. En dat zegt misschien wel genoeg...

2.5*

Dit stripboekachtige verhaal met een oproep aan het welwillende deel van de mensheid om op te staan om de wereld van de ondergang te redden, ziet er net als de meeste sci-fi films gelikt en spectaculair uit. Daarmee heb je het wel gehad. Het verhaal schiet regelmatig alle kanten op en de acteerprestaties zijn niet om over naar huis te schrijven. Dat geldt natuurlijk ook weer voor George Clooney, zo’n beetje de Rock Hudson van deze tijd: hij ziet er goed uit, maar bij het uitdelen van acteertalent heeft hij volgens mij niet vooraan gestaan.

Ugh.

Anderhalve keer gezien, omdat ik de eerste keer schaamteloos in slaap gesukkeld was. Achteraf bleek ik weinig boeiends gemist te hebben, jammer dat je zoiets al slapend toch niet een onbewust kan registeren. Zou een hoop tijd kunnen besparen.

Echte kinderfilm dit, onder een vette, stroperige Disneysaus bedolven. Braafheid boven, een flauw toekomstbeeld (ook meer fantasy) en een zwaar opgeblazen soundtrack die het allemaal nog wat meliger maakt. Mnee, ik heb niet bepaald kunnen genieten van deze film.

Ook de jonge acteurs waren onuitstaanbaar, Clooney draait vooral op automatisch. En zo duurt het allemaal veel te lang, is het wel erg moralistisch en worden leuke momenten wel érg hard ingekort (zoals de vernieling van de Aarde, zag er goed uit maar meer dan wat secondenflitsen krijg je niet te zien).

Verhaaltje boeit verder ook niet, vervelend filmpje. Maar wat wil je met Brad Bird aan het roer.

1.0*

Aardige film waarin een meisje een magische speld ontvangt die haar transporteert naar een andere wereld. Een avontuurlijke familiefilm met een boodschap die er dik bovenop ligt (zoals gebruikelijk bij Disney). Het duurt even voordat het verhaal een duidelijke richting heeft en de film is ook aan de lange kant. Maar het ziet er allemaal wel goed uit en ook aardig wat aktie en spektakel.

Project gefaald

En weer een sciencefiction miskleun. Die ik helaas meer slechte dan echt goede zie helaas. Ondanks de lage scores die deze titel kreeg sprak deze film mij echt enorm aan, en eveneens de beelden die ik zag in de trailer voelden haast magisch aan. Helaas spatte mijn zeepbel al snel uit elkaar bij de eerste akte. Veel momenten voelden hier te steriel aan, en eveneens waren met name de robots die in beeld kwamen (niet de menselijke varianten maar echt de machines) weer eens belachelijk slecht geanimeerd. Ik heb het idee dat de techniek vandaag de dag toch wel wat verder is dan dit soort schaamteloze, bijna A Sound of Thunder achtige vertoningen.

Ook het verhaal liet flink te wensen over. Deze was heel onsamenhangend en vooral in zijn finale kwam deze tot een anti climax. De film is op zijn sterkst in het middenstuk, als Casey bij Frank aankomt. wanneer het gezelschap echter Tomorrowland bereikt verdwijnen de sterkere scene's echter al gauw naar de achtergrond.

En dit is toch jammer. De magie die in de trailer zat kwam met momenten nog steeds wel terug, zoals het moment dat Casey voor de eerste keer de speld aanraakt en in dat maisveld beland. Bijna magisch gewoon. Ten tijden dat het verhaal zijn afronding bereikt is er echter weinig meer van die magie over. Deze is namelijk afgebrokkeld. De eindconclusie voelt leeg en een beetje opgedrongen aan.

Hoewel Project T wel zeker zijn momenten heeft (met name in het middenstuk) is de titel in zijn totaal teleurstellend te noemen.

2,0*

Overigens was ik nog wel benieuwd naar de attractie van It's a Small World die je bij het begin van de film even ziet. Deze herinnerde mij aan de attractie die ik als klein mannetje in Disney land Parijs zag. Kan het zijn dat de attractie in Amerika precies dezelfde is, of is die in Parijs toch beduidend anders? Na bijna 20 jaar weet ik dit toch niet zo goed meer, maar ik kreeg ik voelde in ieder geval een enorm déjà vu!

Lastig om deze film te beoordelen, ook omdat ik denk ik niet helemaal tot de doelgroep behoor. Positief is dat het visueel een prachtige film is, de SFX zijn grotendeels op orde, en is het een verhaal van hoop en dat de toekomst maakbaar is door wat jij er aan positieve (of negatieve) energie er in stopt.

Maar het blijft oppervlakkig, voorspelbaar, onvolwassen, waardoor de film krachteloos wordt.

Clooney en Laurie vond ik ook niet logisch gecast. Prima voor avondje film kijken met de kids, maar daar blijft het dan ook bij. *2,5

Nogal pretentieus ogende fantasyfilm, volgepropt met special effects die niet altijd even doelmatig en effectief zijn. Daardoor vergeet je gelukkig wel dat het verhaal an sich rommelig en zeker niet vernieuwend is.

Ondanks die mankementen heb ik me toch wel geamuseerd met deze dappere poging om in ieder geval iets bijzonders te maken. Aan het slot krijgt het verhaal zowaar nog een duidelijke moraal(logisch dan ook dat wereldverbeteraar Clooney zich aan dit project wilde verbinden), waar wel iets voor valt te zeggen.

Als doelgroepfilm een beetje een moeilijk geval. Volwassenen vinden de vertelling wellicht wat te kinderachtig, maar voor kinderen is ie weer wat te gewelddadig, negatief of te ingewikkeld.

Maar persoonlijk kon ik goed leven met deze onevenwichtige, ambitieuze hutspot.

Vermakelijke onzin die er spectaculair mooi uitziet. Zelfs als volwassene had ik af en toe even moeite om uit te vogelen in welke periode we zaten en wie nou waarmee te maken had, maar de aparte scènes waren gelukkig goed verzorgd en vaak bijzonder onderhoudend (de ontsnapping van Casey en Frank uit zijn huis!) en er werd over de hele linie goed geacteerd, met Clooney die zich er echt instort en de kindacteurs die het ook uitstekend doen (ik moet me inhouden om niet tijdens de film te gaan zitten somberen: mijn hemel, je moet er toch niet aan denken dat ze dit met Néderlandse kindacteurs hadden geprobeerd...). Goed, het was Disney, dus de moraal was nooit ver weg, de welwillende glimlach op het einde zat het er vanaf het begin al in, en ik geloof niet dat ik ooit een naargeestiger gebruik van een filmscore heb meegemaakt dan de constante stroom aan walgelijk-opgewekte "betoverende" muziek tijdens de vroege scènes in Tomorrowland, maar uiteindelijk maken het tempo en het vertelplezier hier toch een zeer aangename zit van – als je je maar instelt op het logo waarmee de film begint.

De special effect zijn mooi, maar wat een chaotisch verhaal. Wat origineel begon, zakte stilaan weg naar onzin niveau. Niemand zal zich vervelen, zegt iemand hierboven, wel.. hum, in het laatste half uur had ik graag sneller een glimp van de toekomst opgevangen om te zien hoe de film eindigde, want vond het allemaal niet meer zo boeiend. De jonge meiden vond ik trouwens beter acteren dan Clooney, die het niveau van de aardappelzak niet te boven ging. Deze film zie ik nog snel vergeten worden, zeker omdat, zoals missl ook zegt en wat ik alleen maar kan beamen, er niet veel Disney in zit.