Youth (2015)

Film duurt helaas echt een half uur te lang, waardoor ik toch met een gefrustreerd gevoel de bios zaal verliet. Zonde, want voor de rest zit ie heel goed in elkaar.

Ronduit fantastisch.

Waarschijnlijk een boekverfilming waar er vele lagen en symboliek gebruikt worden. Nu was literatuur nooit mijn sterkste punt dus wat er over blijft voor de simpele kijker is een vage film die het moet hebben van de dialogen en verbeeldingen. Niet aan mij besteed.

Prachtig. Niet de onovertroffen visuele schoonheid van La Grande Bellezza, maar nog steeds waanzinnig mooi op dat vak. Waar Sorrentino zijn ambitieuze thematiek aan mij niet wist te verkopen in die film waardoor het me allemaal wat pretentieus aanvoelde is dat hier geheel anders. Niet alles valt goed en het wordt hier en daar wat rommelig, maar er zijn zoveel emotioneel krachtige scènes, vooral dankzij die zo indrukwekkende selectie van topacteurs van verschillende generaties. De grootste rollen zijn voor een grootse Caine en een zeer goede Keitel, maar ik vond Weisz en Dano ook enorm goed in wat kleinere rollen. Die Dano heeft nog niet eens zo'n heel grote rol maar hij heeft echt wat waardoor hij opvalt. We hebben het beste van hem nog niet gezien denk ik.

Het mystieke sfeertje werkt ook erg goed. Mooie locaties en aparte personages. Die acteur die Maradona speelt lijkt echt op hem. Ook de humoristische momenten kon ik erg goed waarderen en de dialogen zijn erg goed. Door de goede dialogen, acteurs en sfeer werkt de film inhoudelijk veel beter dan La Grande Bellezza in mijn ogen. Het krachtige einde is ook ontroerend. Opvallend weinig waardering voor de film in het prijzenseizoen. 4.0*.

Wauw, wat een geweldige, aparte en originele Drama film was dit (alweer een tijd geleden dat ik onder de indruk was van een film, nadat ik hem had gezien), die wat mij betreft zeker genomineerd had mogen worden bij de Oscars als "Beste film" of als "Beste buitenlandse film".

Deze film is in alles prachtig om te zien en te horen en dan doel ik op het verhaal, de uitvoering ervan, het visuele aspect (o.a. prachtige beelden van en in het luxueuze en aparte Hotel in Zwitserland en zijn omgeving) wat zeer artistiek en apart in beeld werd gebracht, het bloot (prachtig om te zien en ook zeer fraai in beeld gebracht en vooral bij de rondborstige Madalina Diana Ghenea, in de rol van Miss Universe, als ze volkomen bloot komt aangelopen en in een zwembad loopt waarin Michael Caine en Harvey Keitel zitten toe te kijken, zie ook prachtige poster, en waarbij Michael Caine dan zegt "wie is dat" en Harvey Keitel dan zegt "God". Die hele scene duurde een paar minuten en was een genot om naar te kijken. Het was als een soort seks voor de ogen), de vele verschillende personages die uitstekend werden gespeeld door de bekende cast en natuurlijk de sfeervolle en toepasselijke muziek. Kortom gewoon een topfilm.

Het verhaal zit ook gewoon goed, leuk en mooi in elkaar en de vele dialogen zijn schitterend om naar te luisteren en zelfs om naar te kijken. Hier en daar bevat de film wat droge humor en is hij op bepaalde momenten ook ontroerend. De film duurt met bijna 120 minuten best lang, en dat ervaar ik tegenwoordig best vaak als langdradig, maar bij deze film vond ik vrijwel iedere minuut juist een genot om naar te kijken. Omdat deze film draait om relatief veel personen (met zo hun eigen problemen), en hun situaties en dialogen eigenlijk allemaal heel interessant en leuk zijn, kijkt deze film zich ook heerlijk weg. Andere personen die de rol spelen van een bekend persoon (zoals o.a. die van Maradonna, Dalai Lama, Miss Universe en zelfs Hitler) en relatief kort in beeld zijn en ook weinig tot niets zeggen, maken deze film mede leuk om naar te kijken. Hun getoonde beelden, zeggen vaak meer dan woorden. Het einde vond ik overigens heel mooi en sterk en was zelfs tragisch voor een bepaald persoon.

De cast tilt deze film overigens naar een heel hoog niveau en ik heb vooral genoten van de acteer prestaties van Michael Caine (in de rol van dirigent Fred Ballinger, die met pensioen is en wiens vrouw dement is), Harvey Keitel (in de rol van film regisseur Mick Boyle), Paul Dano (in de rol van gefrustreerde acteur Jimmy Tree, die vanwege een robot rol in een film een stempel heeft opgedrukt gekregen) en Rachel Weisz (in de rol van Lena Ballinger, die de dochter is van dirigent Fred Ballinger en wiens man Julian haar verlaten heeft omdat zijn nieuwe popster vriendin "geweldig is in bed"). De laatste ziet er ook prachtig uit in deze film en dat ondanks haar leeftijd van 45 jaar (morgen zelf 46 jaar). Roly Serrano die de rol speelt van de dikke Maradona is het vernoemen zeker ook waard (zijn scene met het omhoog houden van de tennisbal was geweldig), want hij leek sprekend op de echte Maradona en hij speelde ook best leuk zonder weinig te zeggen en hetzelfde geldt voor de bijna 80 jarige Jane Fonda in de rol van Brenda Morel (ze is de lievelingsactrice van regisseur Mick Boyle). Zij praat overigens veel en haar dialoog tegen Mick Boyle was geweldig om naar te luisteren, dat geldt overigens voor Mick Boyle niet, want die dialoog had voor hem grootte gevolgen.

Al met al gewoon een geweldige/prachtige en zeker ook originele Drama film en hou je van veel artistieke beelden (o.a. voorzien van wat bloot) en goede dialogen, dan beveel ik deze film zeker aan (kijk hem minimaal in HD-formaat en degene die hem hebben gezien in de bioscoop, mogen zich gelukkig prijzen). Ik heb in ieder geval van deze film genoten van de eerste tot de laatste minuut en daarom krijgt deze film van mij gewoon ook het bijna maximale te geven punt.

De poster ziet er in ieder geval prima uit.

Dan moet je al zeker deze film gaan bekijken

Een diepzinnige en vrij trage praatfilm, met een uitstekende cast, dat vooral gaat over ouder worden, liefde, het leven en de zin van het bestaan. Het zijn heel veel dialogen afgewisseld met mooie landschappen en fraaie, artistiek vormgegeven beelden met hier en daar wat subtiele, droge humor. Ik vond lang niet alle dialogen interessant en door het trage tempo ging ik me dan soms een beetje vervelen. Ik vond het geheel soms interessant maar soms ook een beetje stijfjes met een iets te kalme sfeer, er had van mij wel iets meer leven in de brouwerij mogen zitten. De film kent wat mij betreft ook geen echte hoogte- en/of dieptepunten, het kabbelt in een traag tempo een beetje voort en eindigt met een sisser.

Wel een mooie voorkant.

Dat zei ik ook al!

Moet dat niet zijn "Wel een mooie achterkant"

Is deze film ook op blu-ray met NL subs? Kan enkel de dvd vinden...

Net gekocht voor 5 euro bij boekenvoordeel. Was een foutje, maar kreeg hem wel mee

Voor die 5 euro heb je in ieder geval een mooie film (hoewel je hem eigenlijk zou moeten kijken op blu-ray) en ook een mooi bierviltje (ik ga er even vanuit dat de DVD ongeveer dezelfde afbeelding bevat als de cover). Geniet in ieder geval van de film.

Mijn verwachtingen worden steeds hoger!

Ik hoop in ieder geval dat ik de lat niet te hoog heb gelegd.

Wat een mooie film, met name de laatste scene. Het tempo is wel echt traag maar het goede acteerwerk van Caine en Keitel met de dialogen blijft het interessant. De dialogen verschillen van humoristisch tot aan soms dromerig toe. Paul Dano vond ik ook een goede toevoeging. Daarnaast houd ik ook echt van films die in zo'n groot en luxe hotel geschoten zijn, met The Shining was dat ook al het geval.

Cinematografie een lust voor het oog. Daarnaast mooie personages en acteerwerk. De dialogen zijn van hoog niveau.

Aanrader.

Schitterende film, echt een aanrader,zeer integer acteerwerk van allen.

Eigenlijk gebeurt er niet zoveel: een paar mensen in een Zauberberg-achtige omgeving praten over de wereld, de kunst, hun verleden en hun relaties, en zonder dat er nu grote conclusies worden getrokken of enorme openbaringen plaats vinden verveelt de film toch nergens. Fellini is wederom nooit ver weg, Keitel is opmerkelijk energiek, Dano is sympathieker dan ik normaal van hem gewend ben en Fonda weet wel raad met haar knetterende monoloog, maar de voornaamste kwaliteit van deze film is voor mij het spel van Michael Caine. Roger Ebert schreef in zijn recensie van Inception dat "These days Michael Caine need only appear on a screen and we assume he's wiser than any of the other characters. It's a gift." Helaas is dat in veel recente films niet alleen een gift maar vooral ook een curse, want soms krijg ik het idee dat Caine (wellicht omdat het script en/of de regisseur daarom vragen) vaak hetzelfde type speelt, de sardonische, alles wetende, superieure en prikkelbare nestor. In Youth echter zie ik hem eindelijk weer eens acteren, iemand ánders spelen, een karakter uitbeelden, daarbij geholpen door een schijnbaar iets ander uiterlijk (bril? tanden? haar?) en een zeer zorgvuldige en broze mimiek, met ontroerend resultaat (zijn blik wanneer Keitel van het balkon is gestapt!). Een prachtige film.

"Nee he". Dat is wat ik dacht bij het eerste half uur van de film. Wéér zo'n film die erg op de pracht van "La Grande Bellezza" leunt. Onsamenhangende prachtplaatjes, beetje nietszeggend verhaal. Zelfs het vrouwenkoor in de muziek, en vooral hoe die gebruikt wordt. Het komt me allemaal wel erg bekend voor. Maar het komt niet vaak voor. Dat ik zo slecht begin aan een film, maar dan gaandeweg toch helemaal omsla en het uiteindelijk een wonderschone film vind. En als ik dan bij de credits ga kijken, pas toen zag ik dat het dezelfde regisseur is als van die...."La Grande Bellezza".....tsja. Tenminste wél onbevangen gekeken.

Ik neem aan dat je de Oscar bedoeld voor de Beste Niet-Engelstalige film, waarmee je meteen weet waarom Youth niet in aanmerking daarvoor kón komen.

Wéér?

Bij welke films dacht je dat nog meer dan?

Aparte filmstijl. Weinig inhoud en langdradige dialogen. Het mooi beeldwerk en de toepasselijke muziek steunden mij om toch de film uit te kijken.

genoten, fantastische film gewoon!

Wauw. Bijna alles dat je ziet en hoort is hier opnieuw ontzettend mooi. Sorrentino heeft de gave om zelfs matige popnummertjes iets onweerstaanbaars te geven door het op een goede manier te gebruiken. Ook qua onderliggende thematiek is de film rijk. Dat de film gaat over ouder worden vind ik te veel een open deur en simplificatie. Youth gaat over veel meer, maar als je dat onder woorden wilt brengen moet je er wel echt voor gaan zitten. Het enige nadeel vind ik bij de films van de grootste Italiaanse regisseur van zijn generatie, dat de personages wat bedacht en zelfs artificieel zijn. Ook niet alle dialogen komen lekker uit de verf en zijn even geloofwaardig (bij gebrek aan een beter woord). Het is een best een fors punt van kritiek, maar al het andere is dan weer zo (vaak uitzinnig) goed dat ik nooit beneden de vier sterren kom.

Ik volg de reactie van Hans vT (30/11/2015): ik vond deze Sorrentino een langdradige, te trage en te doorzichtig Fellini-plagiërende aaneenschakeling van al te simplistische en voorspelbare one-liners. La Grande Belezza was ook Fellini-imitatie, maar minder voorspelbaar en veel sprankelender en beweeglijker dan deze Youth. Tegenvaller.

Wat een mooie film ben onder de indruk van de prachtige beelden.

Ik kan het niet beoordelen. Afgezet en weer in de dvd hoes gedaan. Dit was echt drama, alleen dan in de verkeerde betekenis van het woord. Wat een bittere pil zeg. T*ring.

Ja en dat ligt aan de sufheid. Want waae wil het nou heen, teveel gepraat, er gebeurd niks. Niet grappig. Gewoon ronduit niks, nada.