The Age of Adaline (2015)

Door een bizarre samenloop van omstandigheden is Adaline Bowman [Blake Lively] sinds een auto-ongeluk in 1938 geen dag meer verouderd. Vijftien jaar lang weet ze dat geheim te houden, maar wanneer wetenschappers haar willen laten opnemen voor wetenschappelijke testen, laat ze haar dochter [Cate Richardson] achter. Sindsdien verhuist ze om de tien jaar zodat ze een nieuwe identiteit kan aannemen. Dat laat geen ruimte voor innige vriendschappen, laat staan een relatie. In 2013 valt ze echter als een blok voor Ellis [Michiel Huisman]. Sprookjesachtig romantisch drama over het nut en de waarde van (bij voorkeur samen) oud worden is behoorlijk vergezocht, maar lijdt vooral aan een gebrek aan verhaal. Lively blijkt een prima keuze voor de titelrol, maar de beste momenten komen van Lynda Boyd, als Adalines blinde vriendin en van Ellen Burstyn als haar inmiddels 80-jarige dochter, die zich moet voordoen als haar grootmoeder.

Mooi verhaal, boeide van het begin tot het eind... Behalve de domme slecht gespeelde en slecht geschreven jaloersheid, zo onlogisch...

En eigenlijk mis ik veel meer psychologische diepgang, het is wat eendimensionaal... Je afsluiten voor intimiteit vanwege een bijzondere eigenschap ga je niet 60 jaar met dezelfde emotie volhouden......

....

Adembenemend

Naar sommige films kijk ik ademloos. Sommige films benemen mij van mijn adem en zelfs wanneer de aftiteling is gestart blijf ik kijken om nog even in dat gevoel van de film te blijven zitten. Zo’n film is Age of Adeline. Nooit heb ik een trailer gezien. Ik wilde er open instappen zonder teveel van het verhaal te lezen. Toen ik bij Cinefille las dat het ook verstandiger was de trailer niet te bekijken, althans niet verder dan 45 seconden, wist ik dat dat een goede keuze was. Ik had een voorgevoel dat het een prachtige film zou zijn, en dat was het ook.

Plottwist

Inhoudelijk zal ik je niks meer vertellen over de film omdat het mij enorm goed bevallen is dat ik eigenlijk niet meer informatie had over de film dan het volgende: Adaline wordt niet ouder, en ze ontmoet Michiel Huisman (althans, zijn personage, haha). Mijn gedachten gingen al overuren draaien, want er was vast een plottwist. Ik kan je wel vertellen dat de plottwist die ik vooraf had verwacht, zonder de trailer te kijken uiteraard, niet is gekomen. Het was een hele andere plottwist. Een plottwist die al weggegeven wordt in de trailer en dat is dan ook de reden dat Cinefille, en nu ook ik, aanraadt de trailer niet te kijken.

Fantastisch acteerwerk

De film heeft een fantastische actrice gestrikt voor de hoofdrol: Blake Lively. Ik, en ik wed ook velen van jullie, ken haar het best van Gossip Girl. Haar personage in The Age of Adeline verschilt enorm van haar personage in Gossip Girl en ze speelt het fantastisch. Door de manier waarop ze praat krijg je echt het gevoel dat ze al jaren op deze aardbol rondloopt. Ze straalt ook een kalmte uit die elke scène net iets krachtiger maakt.

Nederlander alert!

En dan hebben we natuurlijk nog Michiel Huisman. De Nederlander die steeds meer aan het doorbreken is in Amerika en die na rollen in tv-series al Treme, Nashville en Game of Thrones nu ook het grote scherm bereikt in een grote film als The Age of Adaline. Hoewel ik zijn accent niet altijd goed kan plaatsen – ik vind het namelijk niet typisch Amerikaans – vind ik hem wel een hele goede acteur en hij heeft ook een goede chemie met hoofdrolspeelster Blake Lively.

Conclusie

The Age of Adaline is een film waar je eigenlijk in moet stappen zonder al te veel te weten. De trailer geeft teveel informatie weg en het wordt dan ook aangeraden de trailer niet verder te kijken dan 00.45. De acteerprestaties zijn uitmuntend en het verhaal interessant. Wat mij betreft is The Age of Adaline zeker een film die je in de bioscoop moet gaan kijken.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Wat gek... De titel sprong me enorm in het oor, de korte synopsis klonk ook zeer bekend, en toch bleek ik nooit eerder één minuut van deze film te hebben gezien. Ik vermoed dat ik destijds op het punt moet hebben gestaan om deze te gaan kijken en het er niet van gekomen is, en kort daarop volgden nagenoeg tien magere filmjaren voor me. Maar goed, uitstel is geen afstel gebleken. Maar daar waar ik dacht te kunnen gaan zitten voor een wonderbaarlijk sprookjesachtig verhaal, was het toch allemaal net iets minder dan ik me had ingeschat. Blake Lively ten spijt, want zij is altijd wel een sprookje om te aanschouwen. Eens te meer ook hier als Adaline, niet te verwarren met Aladdin.

Niet dat de film veel verkeerd doet, maar al te veel drama en spanningsboog zit er niet in. Ik vind het qua thema enigszins aanleunen bij een film als The Curious Case of Benjamin Button (2008), maar die film geef ik gewoonweg 4,5*. Uiteraard is het nu ook weer niet te zeer als twee druppels water, en is het gegeven uit deze film nog best origineel (About Time (2013) zag ik denk ik nog niet), maar 'k had er denk ik toch wat hogere verwachtingen van. Er kan zo meen ik wat meer mee worden gedaan. Het is me nu wel wat een film die zich voornamelijk op vrouwen lijkt te richten. Maar goed, wel nog steeds een voldoende voor me, en dus 3*.