Thir13en Ghosts (2001)

Rommelige en barslecht geacteerde horrordrol die me eigenlijk amper kon boeien. Het verhaal ging helemaal nergens over (laat staan ergens naartoe) en de hersenverlammende montage en het willekeurige gebruik van slo-mo maakten het alleen maar erger.

Aan de positieve kant staan dan weer de geweldige make-up van KNB en de ronduit prachtige setdesign, maar helaas is dat niet genoeg om deze film nog enigzins boeiend te maken. Toch wel jammer...

1.5 sterren

Jakkes, wat een scenariozwak en vervelend kliederwerkje is dit. De glazen muren zijn eerst geluidsdicht en later toch weer niet, het joch verdwijnt gewoon een hele tijd en wat nu exact het plan was van de mad scientist... ik heb echt geen idee. Verder zit Tony 'Monk' Shalhoub totaal niet lekker in zijn rol en is de cliches spuiende zwarte vrouw erg vervelend. Alleen Lillard viel niet tegen.

Gelukkig maar dat het na 90 minuten al weer afgelopen is. 1*.

Wel een aardige film met goede special effects en wat leuke situaties. Maar meer dan dat ook niet, de gore scènes vallen ook erg mee.

Trouwens aan kelly ik zou maar even spoiler tags tussen de zin van die advocaat zetten.

Ik geef 'm 2, 5 sterren.

Mhow...je ziet soms wel wat interessante, creapy dingen maar het vage verhaal en de wazige uitwerking maken het geen succes. Toch is ie wel de moeite van het kijken waard.

3*

Thir13een Ghosts is een leuke horrorfilm die het gegeven van geesten met een origineel aspect benaderd. Je kan ze alleen zien met speciale brillen. Hier wordt dan wel weer uitstekend gebruik van gemaakt, toch is het geen film die je lang bij zal blijven.

Laat ik het zo zeggen; ik heb mij geen moment verveeld. Het begint al met een toffe openingsscène waar we Cyrus en zijn hulpje aan het werk zien geesten te vangen. Een overweldigende scène wel, want de geesten komen al direct in actie, en Cyrus zijn arbeiders worden in het rond gesmeten.

En eigenlijk gaat het de gehele film zo door, het is een prima mix van horror, actie maar ook kleine beetjes komedie. Het hulpje van Cyrus is bijvoorbeeld een leuk personage, maar ook de babysitter weet je af en toe aan het lachen te maken.
Daarnaast bied Thir13een Ghosts prima schrikeffecten te geven, en lukt het de kijker bij vlagen op het puntje van zijn stoel te laten zitten. Daarbij werkt de setting hier ook erg aan mee. Er wordt optimaal gebruik gemaakt van het huis. En ook de geesten zien er allemaal érg mooi uit.

Maar toch zijn er ook negatieve dingen te bedenken. Het verhaaltje van de 13 geesten had bijvoorbeeld wel wat duidelijker en uitgebreider gekund. Nu was het gewoon zoiets van 'er zijn 13 geesten nodig, klaar.'
Daarnaast is het dramatische aspect veels te aanwezig, het overtuigt niet, en de vader zelf weet ook niet echt goed te acteren. Tegen het einde aan werd het zelfs irritant, vooral toen de vader zichzelf moest gaan opofferen.

Dikke 2,5 sterren.

Bizar product eigenlijk. Bij vlagen zitten er wat expliciete scenes in, maar het is allemaal op zo'n manier gefilmd (en de make-up is hilarisch) dat het vooral grappig lijkt te zijn bedoeld. De cast is hier ook wel heel belangrijk, want naast de sullige en sympathiek Shalhoub, is het vooral jezelf ergeren aan kindacteur Alec Roberts en MC Rah Digga. Vooral laatstgenoemde slaat de plank volledig mis als stereotype en slang uitslaande babysitter, op zo'n manier dat je jezelf afvraagt of ze zelf niet doorheeft dat haar rol een gruwelijk racistisch stereotype neerzet. F. Murray Abraham is vooral over the top en Matthew Lillard zal ik wel nooit meer anders kunnen zien dan Shaggy. Blijft nog Shannon Elizabeth over, die eigenlijk niet meer dingen te doen heeft dan giechelen of krijsen.

Ik noemde de hilarische make-up al eerder en het moet dan ook echt duidelijk zijn dat de geesten bizar niet eng zijn weergegeven. Bij vlagen mag de gore dan wel aardig zijn, maar op het moment dat de wezens die de dreiging veroorzaken er belachelijk uit zien, dan gaat er toch iets fout. Het is echter niet allemaal slecht, want de film verveelt geen moment en het constant veranderende huis is gaaf vormgegeven. Jammer genoeg slaat het script niet aan en blijkt de film uiteindelijk toch wel erg zoetsappig te zijn met een typisch Amerikaans 'love will keep us together' thema. Desondanks best grappig, zolang je het niet al te serieus neemt.

Gewoon een slechte film.

Een groepje mensen gaat op onderzoek in een huis waar het spookt en al snel lijken zij de slachtoffers te worden. Dat klinkt op zich nog wel leuk, maar de uitwerking is dat zeker niet altijd.

Het acteerwerk is zwaar ondermaats. Op Shalhoub na is er geen persoon die ook maar in de buurt van een voldoende komt. De personages irriteren vooral. Verder worden er soms nogal rare en onlogische keuze gemaakt. Het grootste probleem van de film is echter het grote gebrek aan spanning. Een op enkel geslaagd schrikmoment na is er van spanning niets te merken. Ook de effecten zijn soms maar matig en op het einde wordt het een grote rommelpot en lijkt alle logica ver te zoeken.

Het enige wat wel positief is aan de film is de setting. Het huis is wel erg mooi ontworpen. Best jammer eigenlijk, want daardoor had er ook veel meer uitgehaald kunnen worden, maar dat gebeurt echter niet. Een gemiste kans dus.

1,5*

Hippe horrorfilm met twee gezichten. Enerzijds heb je een resem angstaanjagende monsters en het duivelse ontwerp van het huis dat tot in de kleinste details prachtig is vormgegeven, anderzijds de lachwekkende manier waarop het op papier veelbelovende script afgeraffeld wordt. Het probleem is wellicht dat de film teveel op de rommelige ontknoping leunt en onvoldoende profiteert van het claustrofobische potentieel. Scènes waarin de nieuwe bewoners worden achterna gezeten door de monsters ogen te flauw om enigszins eng of spannend te zijn. De keerzijde is echter dat die monsters en het interieur er zo gaaf uit zien, dat je steeds geamuseerd blijft kijken. Maar ondanks de indrukwekkende designs mist de film de nodige intensiteit om op gelijke hoogte te kunnen staan met het vergelijkbare Silent Hill. Toch heeft Thirteen Ghosts genoeg troeven om doorwinterde horrorfans te kunnen bekoren.

Een veel te hoog gemiddelde hier op Moviemeter.

Thir13en Ghosts is een erg slechte griezelfilm. De geesten zien er belabberd uit, het acteerwerk is erg slecht en het verhaal is verschrikkelijk slecht. Alhoewel de film slechts anderhalf uur duurt, lijkt het alsof het twee uur duurt. Erg traag en langdradig. Ook kent de film erg veel cliché's. Het einde is ook weer typisch. 2*

Horrorfilms hebben in de loop der geschiedenis verschillende vormen gekend. Van kartonnen figuurtjes tot epische drama's, van goor tot flauwe humor. Eind jaren '90 en begin jaren '00 had je een reeks horrorfilms die je wat onder de noemer MTV-horror kan plaatsen. Films met een wat cool gehalte die niet meteen willen schrikken, maar anderzijds wel investeren in enkele special effects. Verder nog wat hip hop songs erbij en de nodige humor en spanning die een tiener kan verdragen zonder dat het kinderachtig wordt. Films uit die tijd waren Scream, Final Destination, Eight Legged Freaks, Ghost Ship, Freddy vs Jason, The Faculty, Phantoms, House on Haunted Hill, I know what you did last summer en ook deze Thirteen Ghosts.

De film lijkt alles mee te hebben. Een pracht van een setting met de geesten en het huis zelf, een mooie Shannon Elisabeth, steracteur F. Murray Abraham, ... De film heeft helaas hetzelfde te lijden als de meeste van z'n soortgenoten (zie lijstje hierboven) dat de film net te speels is om je als kijker serieus gevoeld te worden genomen. En door het veel te speelse mist de film ook de nodige sfeer zelf, die de setting niet helemaal kan goedmaken. Ook is het acteerwerk niet echt memorabel en mag de helft van de cast gerust vervangen worden.

Thirteen Ghosts blijft een aangename film, maar je mist wel iets om het echt als een klassieker te beschouwen. Ik geloof wel dat dit in de handen van een goeie regisseur een pracht van een remake kan worden. Zou misschien nog iets zijn voor Guillermo del Toro.

Zowel Beck's Thir13en Ghosts als Ghost Ship heb ik voor het laatst gezien toen ik 11 á 12 jaar oud was. Een herziening voor die tweede lijkt me geen al te goed plan, want deze viel al verschrikkelijk door de mand. Een afzichtelijk early 20's product dat bol staat van álles wat er in die tijd fout ging in het genre. De geesten zijn qua design relatief goed (tegenwoordig een beetje de Walibi Fright Nights standaard...), maar dit type editing valt binnen de categorie ''kapot geknipt'' waarbij herhaling niet vermeden wordt.

Qua cast ook een farce. Met name Shannon Elizabeth die met de domste, overdreven grijns op d'r moel rondloopt en werkelijk alles aan het huis magisch en mooi vind. Inclusief de lelijkste douche die je ooit zult zien. Gooi er een onuitstaanbaar robotkind in op een vet coole step en geef hem een vet cool shirt met een skelet en de doelgroep die je met dit wanproduct opscheept raakt misschien nog wel groter! Zoals Film Pegasus verder al aangaf: een vreemde ''succesformule'' uit die tijd.

En breek me de bek niet open over de 'humor'. Ze zijn nog geen minuut in het huis of iedereen heeft z'n moment of fame gehad. De klassieke *Ba dum Tsh* blijft echter achterwegen, dus moeten we de film nou op waarde blijven inschatten...of is het allemaal een complot..? Who cares, 1.5* voor een stukje jeugdsentiment down the shitter.

Het glazen huis, maar gelukkig niet bij 3FM. Het was een mystiek uitstapje met een zwevende cameravoering en leipe geestverschijningen. De machine met al die tandwielen zag er nogal nep uit maar verder vond ik het acceptabel. Leuke cast met een altijd charmante Tony Shalhoub, de immer stralende Shannon Elizabeth en de wederom doortastende blik van Matthew Lillard. Plot werd op het einde wat vergezocht en het was een beetje vreemd dat Cyrus, ontwerper van het luxueuze oord, zichzelf zomaar liet oppakken. Ook het feit dat dochter en zoon 'gegijzeld' werden vond ik eerder afbreuk doen in plaats van dat het de onrust deed upgraden. Wel wordt het leuk afgerond met Rah Digga die nog even gefrustreerd door de gang loopt en dan begint te rappen onder de eindcredits.

Spanningloze en sfeerloze horror die de nek omgedraaid wordt door onaangename humor, door weinig actieve spoken, door slecht acteerwerk (zelfs F. Murray Abraham maakt zich belachelijk) en een dwaas verhaal. Alles wat ik zoek in een spookfilm vond ik hier niet in terug. In één woord : rotzooi.

De remake van 13 Ghosts (1960).

Hoewel het verhaal grotendeels afwijkt van de originele versie, bleven de speciale brillen van toepassing. De special effects en het geluid was voor veel kijkers een pijnlijke zit, omdat alles nauwkeurig werd uitgewerkt. De film heeft het ook grotendeels nodig van deze special effects. Actrice Shawna Loyer moest ruim 5 uur in de make-up stoel blijven zitten. De geruchten deden de ronde dat haar rol werd vertolkt door porno-actrice Aria Giovanni. Dit bleek echter niet te kloppen, want men was in de war met Thirteen Erotic Ghosts (2002).

Persoonlijk heb ik gemengde gevoelens bij deze film. Voor de spanning hoef je het niet te doen, maar voor de rest is het absoluut mooi gemaakt.

2,5 *

Ah, die goede ouwe tijd waarin het hip was om cijfers als letters te gebruiken. De tijd waarin het geschmier van Matthew Lillard - waarbij liters speeksel in het rond vliegt - nog graag werd gezien in horrorfilms. En de tijd waarin men allergisch was voor shots die langer staan dan 2 seconden. Vond Thirt13en Ghosts destijds altijd een erg amusante horrorfilm, maar terugkijkend is het niet erg goed. In principe heeft de film best wat kwaliteit in huis, met een alleraardigste setting en een stel geestverschijningen die er op zich prima en angstaanjagend uitzien. Jammer genoeg kun je door de hippe montage amper iets van deze wezens zien. Deed me wat denken aan Halloween: The Curse of Michael Myers, die onder handen genomen moest worden voor een jeugdig publiek en waar men dus als een bezetene allerlei snelle shots in monteerde om het hip en snel te laten ogen. Het werd vooral rommelig en enorm gedateerd.

Dat gedateerde zit ook in Thirt13en Ghosts. Destijds hip, nu vooral knullig met z’n af en toe veel te snelle flitsende montage en af en toe ineens een willekeurige lelijke slowmotion. Personages roepen ondertussen zoveel mogelijk komisch bedoelde one-liners, want we zitten immers in het tijdperk van Scream en Scary Movie. De toffe geesten zitten wat dat betreft jammer genoeg in de verkeerde periode, vandaag de dag - of in de jaren 80 - was men wel iets beter omgesprongen met deze intrigerende verschijningen. Thirt13en Ghosts is zelden spannend en het ellenlange rondlopen in het huis begint op den duur zelfs een tikkeltje te vervelen. Desondanks blijft de film in z’n geheel gek genoeg nog best amusant. De creatieve vondsten die wel werken werken gelukkig ook gewoon góed. Het maakt van Thirt13en Ghosts geen hoogstaand horrorwerkje, maar als kleine snack smaakt het nog best oké.

3 sterren.

Ik snap al die (extreem) hoge en (extreem) lage scores niet.

Zo slecht was hij niet, maar extreem goed ook absoluut niet.

Ook mensen die dit de engste horror vinden, dan heb je echt weinig gezien. Ik ben geen één keer echt geschrokken of het idee gehad om m'n ogen te sluiten omdat het zo smerig of eng was.

De setting en het verhaal waren op zich goed, maar het werd nooit echt spannend of mysterieus.

Ze hadden bijvoorbeeld veel meer kunnen doen met die Latijnse teksten of meer context kunnen geven aan de verschillende geesten of de duivel er meer bij te betrekken.

Dat het een glazen huis was, werkte natuurlijk ook niet helemaal mee aan horror. Je kijkt letterlijk overal doorheen, het wordt nooit claustrofobisch bijvoorbeeld. Verder het idee van de brillen is leuk bedacht, maar zodra ze de bril op hebben weet je al dat het "eng" kan gaan worden. De enge en schrik momenten zijn dan vaak voorspelbaar.

Verder was de CGI wel erg goed, zeker voor 2001. De geesten zagen er goed en eng genoeg uit en de transities tussen geesten en normale wereld werkte goed.

Al om al een voldoende, door het redelijke verhaal, de setting en goede CGI. Er mistte alleen wat diepgang/mysterie, onvoorspelbaarheid/schrikmomenten en een wat engere beklemmende horror sfeer.

Grappig.

13 Ghosts stond al een aardige tijd op het lijstje, maar het is er nooit van gekomen. Onlangs toch een keer mee weten te pakken en ik heb me er goed mee vermaakt. Wel is het duidelijk dat een film zoals deze ondertussen al flink verouderd is en dat valt hier vaak te merken.

Vooral door de ouderwetse manier van regisseren. Beck gooit namelijk een hoop lompe bombarie en slowmotioneffecten tegen de film aan, en ondanks dat dit wel degelijk zijn eigen charme heeft is het nu niet echt meer het leukste om tegenaan te kijken. Het zijn vooral andere elementen die deze film beetje bij beetje vooruit helpen.

De rol van Lillard is hier een voorbeeld van, want hij staat ten alle tijden volop te schmieren. Om hem heb ik regelmatig goed kunnen lachen, want zijn gekke bekken houden nooit op. Zijn personage maakt de film ook een stuk luchtiger, want de andere personages blijven wat eentonig en plat. Eigenlijk ronduit saai als je een Lillard tussen je personages laat dwarrelen.

13 Ghosts verzuipt in de horror, maar niet altijd even goed uitgevoerd. Wel ten alle tijden vermakelijk, want er gebeurt een hoop. Veel jumpscares, harde geluiden en demonische gezichten om te aanschouwen hier. Het jammere is dat de bombastische toon de spanning volledig overrompelt waardoor het uiteindelijk niet veel verder dan simpel vermaak komt.

Het duurt verder ook niet lang en het gaat er zo lomp aan toe dat je het niet kan verhelpen af en toe te glimlachen naar de grote dosis onzin die aan je voorbijschiet. Het is alleen jammer dat de film daar enkel op weet te leunen, en de rest een beetje verwaarloosd. Extra punten voor Lillard en de vele gebeurtenissen die voorbij denderen, maar geen hoogstaande horrorfilm verder. Leuk om eens gezien te hebben zou ik zeggen.

1960 film was toch stukken beter dan deze stomme film remake? ze hebben een draai aan gegeven niets meer te doen met een huis hier en daar zit er nog wat stukken in die je kunt vergelijken met de 1960 film maar daarna word het een puinhoop ja natuurlijk moesten ze er meer horror elementen insteken het dan ook geen 1960 meer horror is nu echt horror film. maar behalve bijna het zelfde verhaal heeft het niet erg veel te zien met de oude film ook geen huis gelijk de oude film maar een machiene. soms zijn remake films wel te genieten maar deze neen zet hem maar bij de slechste remake horror films

De remake van 13 Ghosts (1960) van William Castle. In hoeverre Thir13en Ghosts nog herkenbaar is als een remake kan ik niet beoordelen. Ik heb het origineel niet gezien. Wel kan ik melden dat Thir13en Ghosts, dat zich erg uitleeft in speciale effecten, me goed beviel.

De film is geen meesterwerk maar kijkt lekker weg. Het tempo is hoog. Er gebeurt telkens wel iets dat de aandacht vasthoudt. Het hoge tempo in combinatie met het schitterende design van de creaturen en van de setting, verhullen succesvol een relatief sleets verhaal dat plezierig in elkaar steekt maar niet verrast. Heel spannend is het niet. Daarvoor is de toon te luchtig en zijn de personages te nonchalant voorzien van achtergrond en karaktereigenschappen.

De creaturen zien er met hun bizarre en morbide uiterlijk prachtig uit. De setting is een ouderwets landhuis maar dan van glas. Een glazen doolhof waar de personages en de monsters zich in een razend tempo in voortbewegen. Er valt genoeg te genieten. Stel je in op luchtigheid à la Ghostbusters en verwacht verder niet teveel.

De stijl van de film is indrukwekkend. Het oogt creatief en de geesten zien erg prima uit. De set, het huis, de special effects, daar is zeker niets op aan te merken. Het verhaal daarentegen is nihil en vliegt alle kanten op. Het geheel oogt chaotisch, waardoor het soms lastig te volgen is.

Af en toe best vermakelijk. Dat komt vooral doordat het tempo erg hoog ligt en er continu wel wat staat te gebeuren.

2.5*