X+Y (2014)

Vanaf 27 augustus in de bioscoop (Imagine)

Een pracht van een film, dit boeiende, emotionele en fijngevoelige Britse drama over een autistische jongen, een buitenbeentje, die een kei (of wonderkind) was in wiskunde en een trauma met zich meedroeg. Het solide verhaal over mensen, veelal met emotionele blokkades werd teder verteld en je kon erom lachen en om huilen en als kijker kreeg je binding met de personages. Meerdere van hen waren tastbaar en ingewikkeld en werden gelaagd en genuanceerd neergezet. De cast (Asa Butterfield speelde de titelrol in Hugo) was werkelijk uitmuntend. O, en van de wiskundige formules en termen heb ik werkelijk niets begrepen.

Jeetje, wat een uitermate boeiende film en dito hoofdrol van Asa Butterfield als licht autistische jongen die al jong de wereld helemaal op z'n kop krijgt als hij naast zijn vader zittend aan de dood ontsnapt bij een auto-ongeluk terwijl pa zijn laatste adem uitblaast! Moet nog even bijkomen en dan zal ik hier nog wat toevoegen.

Bij Film > Overige films > X+Y:

Zin in deze film, lijkt me fijn verhaal

Wat wel vreemd is is dat hij een andere titel heeft in de VS, iemand een idee waarom?

(ps voor trailer: http://cine.nl/trailer-xy/)

"A Brilliant Young Mind" spreekt mij ook meer aan dan X+Y.

Geweldige film, net in het vliegtuig gezien en verveelde geen minuut!

Een tearjerker-coming of age waaraan de nodige humor ontbreekt. Opnieuw een film over een briljante autist (waar zijn de films over de irritante autisten?) die een heel aardige beurt maakt op de Wiskunde Olympiade én daar voor het eerst een leuk meisje ontmoet. Je zou zeggen: mooi!, fijn!, maar de film maakt er met drakerige tingeltangelmuziek en de verplichte flashbackscènes een onverdeeld drama van - allemaal omdat Ethan als jong kind ooit zijn vader verloor. Tuurlijk, heel erg maar de derde keer in flashback niet meer.

Of dat nog niet genoeg was, zwalkt het scenario nog lukraak naar een aantal ándere drama's, zoals zijn docent Murphey die MS heeft, de moeder die constant wanhoopt en reddert en een andere automutilerende autist op wiskundekamp die ineens belangrijk wordt en *poef* weer uit het verhaal springt. Het erge is, geen van de acteurs doet iets verkeerd, die worden allemaal hartstikke charmant gevangengehouden in het plot. Dat is pas een drama waar ze eens een film van zouden moeten maken.

Lieve film die de juiste toon weet te treffen. Wellicht is het happy end wat over the top, maar dat kon me niet zoveel schelen deze keer.

Omdat jij deze film zo'n hoge rating geeft ga ik hem kijken

Ben ik niet gewend van je. Ben super benieuwd nu.

Wie weet! Bij The Dark Knight, Interstellar, Kingsman: the Secret Service, Amores Perros, Guardians of the Galaxy, Fury en Blade Runner zaten we trouwens ook op een lijn.

Zijn idd films die ik zeer waardeer. Toch vind ik jammer dat je het horror genre niet zo kunt waarderen.

Anders zat ik echt met je op een lijn.

Maar dat zal wel te maken hebben met mijn nihilistische levens visie, is niet voor iedereen weg gelegd.

Ben ook altijd erg blij met de beoordeling/recensie van Gauke!

Ik ga hem ook gauw zien!

Goede recensie waar ik om moest lachen en inhoudelijk mee eens ben maar niet met de waardering en de conclusie: voor mij werkt die geplande knulligheid wel. Uiteraard krijgen we het standaard *secure funding from investors* heppie einde (helaas het zwakste moment in de film) maar voor de rest loopt de film goed qua handelingssnelheid etc. (geen inkakfilm behalve het laatste half uur dat zeker wel minder is).

3,5* OK 4,0* (herzieningswaarde is 0,0 bij dit soort films trouwens vandaar mijn gulheid).

Mooie film en geen moment verveeld. Vind het wel 4 sterren waard

Gevoelige coming of age film waarin een autistische jongen mee mag doen met de olympiade voor wiskunde. De nadruk ligt niet zo zeer op zijn briljantheid in wiskunde maar meer op de relatie met zijn moeder, het verwerken van verdriet en zijn persoonlijke ontwikkeling. Ik had gehoopt op een film zoals A Beautiful Mind met een flinke dosis genialiteit maar daar gaat het hier eigenlijk niet om. Jammer, maar het is evengoed toch een mooie film waarin prima gespeeld wordt.

Aangename film die ondanks de vele wiskundige uitleg en formules niet saai overkomt. Niet enkel het leven van de jongen Nathan, maar ook van zijn leraar wordt getoond, al is dit in mindere mate. Ik kon me op het einde even niet meer bedwingen, maar dat zal mijn moedergevoel geweest zijn dat extra naar boven kwam. Goede acteurs ook. Hawkins mag van mij wel een boterham meer eten. Ze staat daar wel heel scherp. Maar ik zie ze graag bezig. Een film die voor mij 4 sterren waard is.

nee, ik kon er echt niets mee. normaliter ben ik wel te porren voor dit genre, maar dit was gewoon niet mijn ding. Autisme vond ik ook zeker niet goed gespeeld. Irriteerde me bijna zelfs. ik heb meer op mijn telefoon zitten spelen dan dat de film me kon boeien. 2.5 *

Knap gestructureerde film waarover een verstikkende sluier ligt. Alles keurig binnen de lijntjes. Geen stap te veel naar links of naar rechts. Strak script. Strakke regie. Goh, bijna autistisch.

De eliminatie van overbodigheid werkt trouwens behoorlijk benauwend. Zal ook wel opzet zijn. Bedoeld als de verbeelding van het harteloze effect van autistisch gedrag op de zorgzame omgeving. De gespiegelde kant van autisme zogezegd.

Knap gedaan, hoor, maar door deze strak opgelegde beperking komen zaken als emotionele spanning, vervoering, levendigheid en vooral humor en relativering niet erg aan de orde.

Ik stond erbij en ik keek ernaar, maar ik voelde eigenlijk niet zo veel. Ja, hoe ironisch.

De film neemt zichzelf nogal serieus. Dat had best wat minder gemogen. Leraar Spall gooide er af en toe nog wat humor in. Beetje relativering. Altijd prettig. In deze film gebeurde dat echt te weinig.

Het acteerwerk van de jonge Butterfield is prima. Levensecht. Een zeer overtuigende rol.

Het slot van de film is zwak. Daar ontstaat plotseling een verandering, die naar mijn smaak te abrupt breekt met de status ervoor. Ongepast melodrama. Het einde is niet bepaald de kers op de taart, maar eerder een ordinaire hap eruit. Jammer.

Ziet er nog best interessant uit. Alleen wat was er mis met de titel "A Brilliant Young Mind", "X+Y" vind ik persoonlijk een veel minder aansprekende titel...

Haha sorry Bélon we moeten streng blijven.

Prachtige film met een dikke knipoog naar Good Will Hunting, die me allebei wisten te raken.

Uitmuntende acteerprestatie van die Asa Butterfield! Zonder teveel woorden zoveel gevoel op u kunnen loslaten, voortreffelijk! Van de wiskunde heb ik eerlijk gezegd weinig gesnapt, maar dat was niet zo de essentie van de film. Het gaat meer over het familiale trauma van de jongen, dat eindigt met een fantastische moeder-zoon scene....

X+Y is niet alleen een film over autisme. De onderwerpen rouw, vriendschap en liefde spelen ook een grote rol. Dat is ook het goede van deze film, het legt niet de nadruk op het autisme zelf, maar wat het autisme betekent voor de communicatie naar de buitenwereld toe.

Een film die duidelijk met veel plezier is gemaakt. Het verhaal is niet al te bijzonder, maar er zitten toch wel wat verrassende wendingen in de film. De film komt echter soms wat te gelikt over, maar uiteindelijk zijn daar de puike acteerprestaties van bijna de gehele cast die allemaal mooie rollen neerzetten.

Gelukkig had de wiskunde in deze film slechts een supporting role en lag de nadruk op autisme en wat het doet met de persoon die het betreft maar ook de omgeving.
Prima geacteerd door The Boy in the striped Pyjamas. Dat er ineens een doorbraak komt op het eind in de relatie moeder en zoon vond ik jammergenoeg wat te geforceerd.

Een dertien in een dozijn drama over de model-autist die een (goh!) wiskundebrein blijkt te zijn en de alleenstaande moeder die ineens een relatie met zijn leraar krijgt. Prima acteerwerk dat wel, maar zo cliché dat het saai werd.

2,5*

Had gehoopt op meer na het zien van de trailer. De film valt echter wat tegen. Het basisgegeven van de film is al eerder en beter uitgewerkt in bijvoorbeeld Little Man Tate. In tegenstelling tot de commentaren voor mij vond ik de scène in het restaurant juist wel erg goed waarin de moeder eindelijk via wat (erg) elementaire wiskunde aan hem probeert uit te leggen waarom er vergelijkingen zijn die niet/nooit logisch zullen worden. Helaas zet deze eerste verandering in hun relatie dan ineens wel erg snel door, dat is wat onrealistisch.

Door de vermelding op de hoofdpagina en de redelijk positieve reacties ben ik deze film ook maar eens gaan kijken. Ik vind het vooral een film van de grote missers. Vooral de neiging om het verhaal volledig te verpesten aan de hand van plottwists die absoluut niet nodig zijn. Op zich heeft de film een vrij aardige, beschouwende vibe om zich heen wat lekker is om te volgen. De muziek is dan al ietsje minder, net iets te overdreven aanwezig, maar nog steeds niet erg slecht. Maar dan is er de keuze gemaakt om er wat spannende geromatiseerde elementen in te gooien. Bijvoorbeeld het, zeer vaak gebruikte Auto-ongeluk. Of de relatie tussen moeder en sympathieke docent. De prille liefde tussen de twee jeugdigen kan ik nog wel door de vingers zien. Mijn vraag is wel waarom er gekozen is voor verliefdheid en niet gewoon voor het feit dat ze hele goede maatjes zijn. Het gedeelte in Taiwan is namelijk best leuk om te volgen, waarbij de kandidaten worden klaargestoomd. Leuke sfeer, niet te meeslepend, gewoon luchtig. Alleen met dit gedeelte kom je niet ver als je in totaal bijna 2 uur moet vullen. Daarvoor is het verhaaltechnisch allemaal veels te geforceerd en hapklaar gemaakt. Ook volgen er weer veels te veel standaarden over iemand met autisme en willen ze autisme te graag uitleggen door middel van stereotype tikjes die ze hebben. Denk maar aan het sorteren op je bord, het geen hand kunnen geven, etc. Het mag best wat ongrijpbaarder zijn, zoals autisme ook vaak is.

Nog een positief puntje uit deze film is de acteur die de leraar speelde. Zijn rol in het verhaal was niet best, maar ik merkte dat hij er het beste uit heeft gehaald.

1,5*

Leuke speciale film, aanrader!

A Beautiful Mind junior. Hoewel ik zelf totaal niks met wiskunde heb, zijn het wel de films die goed bij me vallen.

Eigenlijk valt alles direct heel goed op zijn plek. De toon, de acteerprestaties, de personages, tot het muzikale uitstapje naar Bach aan toe.

Asa Butterfield geeft prima gestalte aan een toch wel lastig personage, Sally Hawkins is een van de besten out there als het om naturel acteren gaat, en als het gaat om een zekere mate van tragiek uit te stralen, juist door haar quirky voorkomen. Rafe Spall speelt een fijne rol en Luke, 'Sheldon' (kon het niet helpen om hem telkens met hem te vergelijken) is ook nog eens een fijne bonus.

Uiteindelijk is het geen film over een jongen die een wiskundewedstrijd wint (wat ik eigenlijk veel te lang dacht, dom genoeg), maar over een jongen die voor het eerst iets irrationeels leert te begrijpen.

Geef gewoon 4,5*, vrijwel niets op aan te merken.

Mooie film, met overtuiging gespeeld door eigenlijk alle karakters. Rafe Spall brengt humor in dit serieuze thema. Prima afwisseling tussen heden en verleden. Mooi was de ontwikkeling in het EQ van Nathan, uitstekend vertolkt door de jonge Asa Butterfield.