Selma (2014)

Prima historische film over MLK. Tuurlijk is het doordrenkt met wat cliche's en voorspelbaarheden maar dat is logisch als het gaat om King. Erg blij dat ie ook als mens wordt neergezet, met alle tekortkomingen die daarmee gepaard gaan. Het is meer binnen de film waar Selma excelleert, het weet de importantie van King zo goed weer te geven, de enorme eigenwaarde, moed en vastberadenheid hij bezat. Allemaal zo sterk belichaamd door de performance van Oyelowo.

Maar het zijn dan vooral de scenes met Ejogo en Wilkinson die indruk maken. Ook al wordt Wilkinson als President Johnson wel erg antagonistisch neergezet maar als je je een beetje wat weet over Amerikaanse geschiedenis weet je dat je dat met een korreltje zout moet nemen. Maar de momenten waar Oyelowo speecht zijn de momenten waar hij Martin Luther King echt wordt. Het brutaliseren van de zwarte gemeenschap voelt ook zeer dreigend aan, met alle geweldadige uitspattingen van dien. Sterke muziek ook, op dat vehikel van Legend na dan.

Solide film, maar vooral erg goed geacteerd en kundig geregisseerd. De snub die DuVernay van The Academy gekregen heeft is dan ook een misdaad tegen de mensheid. Een zwarte regisseur of een blanke regisseuse nomineren kan nog net, maar aan een zwarte regisseuse beginnen ze blijkbaar echt niet.

Ik was even bang voor een biopic, en dan het liefst zo één die het hele leven in een goede twee uur probeert te proppen. Al snel zag ik dat dat niet het geval was. Het is ook geen biopic maar eerder een verslag van de gebeurtenissen rond het stadje Selma, waarin weliswaar Dr. King wordt gevolgd, en we zijn familiesores zien, maar dat is allemaal zo marginaal dat je niet van een biopic kan spreken. We leren de persoon King ook nooit echt kennen. Dat is jammer, want echt sterk is de film niet. Hij focust op van alles en nog wat, maar wordt daardoor nergens echt goed omdat alles maar half wordt behandeld. Daarnaast had er best wat snediger gemonteerd mogen worden; voor m'n gevoel duurde de film vrij lang. Verder werd het soms allemaal iets te heroïsch gebracht wat niet helemaal paste. Bij The Lord of the Rings past het, hier niet. Dan zag ik liever de rauwheid van McQueens slavenfilm. Wat ook niet echt hielp was dat de speeches van King een beetje schreeuwerig waren. De echte King had een wat zangerige stem waardoor hij juist zo mooi hard kon praten door een microfoon, Oyelowo heeft dat niet.

De aankleding is verder prima, ik werd wel geraakt door de oude Lee (tot twee maal toe) en op zich was het allemaal wel interessant en verveelde ik me niet echt, maar het had wel beter kunnen zijn. 2,5*.

Selma is naast een goede, ook een belangrijke film. Met de recente gebeurtenissen in Amerika, zoals in Ferguson blijkt opnieuw dat niet iedereen geaccepteerd is in dat land dat met zoveel dingen zo vooruitstrevend is. Het verteld een meeslepend en mooi verhaal over één van de meest inspirerende historische personen uit de moderne geschiedenis. De film weet ieder woord van MLK zijn speeches over te brengen en dat is knap. DuVernay levert een onconventionele biopic af die toch een crowd pleaser blijkt te zijn, maar de route die wordt afgelegd naar dat moment dat je de zaal uitloopt is uitstekend in beeld gebracht. Een intieme film wanneer het om de kleine scenes gaat, die uitpakt waar dat nodig is. In beide gevallen is er sprake van grote klasse, Selma is dan ook een héle goede film.

'Selma' Recensie - Filmtakers

Selma

Ik wist nu niet precies of we hier een biopic van Martin Luther King moesten verwachten of een documentaire gericht op de protestmars van Selma naar Montgomerey. Uiteindelijk heeft DuVernay je een uitwerking voorgeschoteld die een middenweg van beiden is. Een stukje uit het leven van MLK gespitst op de gebeurtenissen rondom Selma. Ik vind het een prima cocktail geworden die je zeker gezien moet hebben.

Om niet te kiezen voor een gehele vogelvlucht over het leven van MLK in twee uur tijd is denk ik een gouden greep. Een zulk bewogen leven verdient het niet om zo snel afgeraffeld te worden. Selma is de perfecte plek om een iets minder bekende gebeurtenis rondom de zwarten-emancipatie in Amerika te laten zien. Daarnaast is het feit dat het verhaal zich wel op MLK spitst de persoonlijke twist die dit verhaal nodig heeft. Hierdoor wordt een losse opeenstapeling van droge, gruwelijke feiten voorkomen en heeft het geheel een persoonlijk karakter. Dat persoonlijke karakter wordt nog eens extra benadrukt door bepaalde - onbekende - personage extra te belichten, zonder ze te prominent door je strot te douwen. Het gaat immers niet om hun levens, maar om de gebeurtenissen in Selma. Tot slot wil ik nog wel even melden dat de film soms net iets te veel aan vaart inboet. Zonde, want voor de rest ligt het tempo op een zeer lekker niveau.

Davis Oyelowo is in mijn ogen de perfecte man voor deze rol. Hij weet dezelfde virtù van MLK op je over te brengen, al heb ik hem nooit meegemaakt, de beelden spreken boekdelen. Zijn gepassioneerde manier van speechen is er één die in mijn ogen zeer goed overkomt. Je staat nog net niet zelf uit je stoel om mee te klappen.

Personen als Tom Wilkinson, Oprah (ik ben benieuwd wie haar durfde te slaan op de set ), maar ook Ribisi doen het prima. Geen overbodig karakter passeert de revue. Er is een uitstekende balans tussen het aantal personages en de hoeveelheid mensen die je maximaal kan gebruiken om het verhaal persoonlijk te houden.

Visueel is er niets op aan te merken. Ik kan natuurlijk niet controleren in hoeverre er op locatie geschoten is en hoe de woning van MLK er uit zag, maar in mijn ogen lijkt alles dik op orde. Toch weet DuVernay ook hier een klein extra in te voegen door wat originele televisiebeelden te tonen. Dat kan ik wel waarderen.

Selma is een zeer goede film over Selma geworden, met de juiste balans tussen biopic en documentaire. Meeslepend, dramatisch, maar realistisch en niet over de top.

4*

Selma vertelt meer dan de befaamde "I Have A Dream" speech van Dr. King

Soms raakt een film je. Ik ben een man, dus je zal verwachten dat er een harde laag om me heen zit qua emoties. Ik kan je zeggen dat deze film mij echt diep van binnen geraakt heeft toen ik naar de wrede en onmenselijke scenes moest kijken. David Oyelowo, wat een acteerprestatie zet hij hier neer. Ik wist al dat hij zo z'n talenten had, maar met dit meesterwerk heeft hij zich echt bewezen.

De bio-pic, waarvan je juist zou verwachten dat het een ellenlange politieke discussie zou opleveren van 2 uur lang, is wel meer dan dat. Deze film is niet zozeer gefocust op King, maar ook op het stadje Selma in het zuiden en haar slachtoffers. DuVernay wist hier goed mee om te gaan en haalt het beste van beide eruit.

Het is een film dat mij al vanaf het begin pakte. Ik hou van dit soort inspirerende films met mooi camerawerk en meeslepende muziek. Zo zien we maar wat voor King voor ons heeft betekent. Tja, je kan me wel hier op bekritiseren, maar ik geef deze film een welverdiende 5*

Njah.

DuVernay doet één ding goed en dat is ervoor zorgen dat de film zich voornamelijk op Selma blijft richten. MLK is dan wel de hoofdrolspeler, maar dit is niet zijn film. Het is geen typische biopic, maar een film over een gebeurtenis waarin MLK een hoofdrol in heeft gespeeld.

Verder echter zéér cliché, melig en veel te degelijk. Typisch Oscar materiaal dit, inclusief dik aangezette soundtrack, wollige en slome cinematografie en drammerige acteerprestaties. Het zuigt zo'n beetje elke vorm van vitaliteit uit de film. Al biedt het script zelf ook niet al te veel houvast. Het is duidelijk dat dit "een belangrijke film" moet zijn en er verder niet al te veel moeite in is gestoken om er ook een goede film van te maken.

Enkel de aanslag aan het begin zal me bijblijven. Die kwam echt uit het niets en hakte er stevig in, ondanks dat op dat moment nog alle context ontbrak. Beetje het equivalent van de in-car aanrijdingen die de laatste 10 jaar zo populair zijn. Krachtig.

Verder een slaapverwekkend epos, niet meteen de film die een figuur als MLK verdient.

1.0*

Selma heeft het ongeluk nu vooral bekend te staan als de film die genegeerd werd bij de Oscars. Hierdoor wordt er nogal wat hyperbool gebruikt die naar mijn inzien nooit waargemaakt zou kunnen worden. Je zou door sommige recensies haast denken dat het de Citizen Kane van dit tijdperk is, maar het is een vrij conventionele biopic.

In feite deed het me denken aan Steven Spielberg, die verfilmt dergelijke verhalen op een soortgelijke manier. Dat wil zeggen met een zekere mate aan intelligentie, maar met nog net iets meer sentiment. Het wordt op dat gebied hier nooit te vet gelukkig, al zitten er nog veel trucjes in die op het gemoed van de kijker spelen, zoals gebruik van slow-motion, close-ups van bewonderende blikken richting King (elke keer ook dezelfde mensen uit de massa pikken; klassiek Spielberg) en een simpele benadering van de tegenstand. Even los van wat je vindt van de portrettering van Lyndon B. Johnson of zelfs J. Edgar Hoover vanuit historisch perspectief, denk ik dat het een gemiste kans is om die niet wat meer diepgang mee te geven. Ik denk dat daar meer dramatische spanning in zat dan in het ietwat vage en zelfs verrassend loze conflict in het huwelijk van dokter King.

Ondanks dit alles kan ik verder ook niet ontkennen dat de film een zekere kracht heeft. Dat komt grotendeels door het onderwerp, dat fascinerend en gewoon simpelweg relevant is. Gelukkig wordt de schaal klein gehouden, waardoor alles ook genoeg aandacht krijgt. Het meest boeiend vond ik nog de notie dat King eigenlijk een geweldsuitbarsting nodig had om zijn punt te kunnen maken. Het strategisch overleg vond ik sowieso meestal interessant. David Oyelowo is ook zeer sterk hier. Misschien iets teveel op een biopic-manier, maar zeker tijdens de speeches weet hij het charisma van King te evenaren.

Dus ja, het was een bovengemiddeld goede film, maar niet enorm grensverleggend.
3,5*

Doeltreffende inzage in de situatie waar een gekleurde protestant genaamd Martin Luther King de leiding neemt over zijn lotgenoten om het oneerlijke rechtssysteem aan te pakken. Het wordt duidelijk welke factoren van invloed zijn en waarom de betrokkenen gekozen hebben voor hun beslissingen. Echt weergaloos vond ik het niet; al bij al bleef het redelijk 'gewoontjes'. De toespraken van King die aan bod komen hadden zo hun kracht, maar ik heb het idee dat ze nog wel iets beter uitgelicht hadden kunnen worden. Ook vond ik Tom Wilkinson niet heel erg overtuigend als president; hij was totaal niet standvastig en maakte een vrij onzekere indruk. David Oyelowo als hoofdpersonage speelde uitstekend.

Ik vond het een prima film, maar allemaal wat te melodramatisch. Nogal Hollywood drama. Ondanks de schokkende scenes wist de film me niet echt te raken. Film zat verder goed in elkaar, zag er allemaal gelikt uit en David Oyelowo zette een prima MLK neer.

Hele degelijke film over natuurlijk een belangrijk en zwaar onderwerp. Wist er zelf niet al te veel van af dus was zeker zeer geboeid. Helaas mist de film soms toch wat kracht en kakt het af en toe in. Maar de film is me uiteindelijk beter bevallen dan ik had verwacht. Merkte in de bioscoopzaal wel dat sommige mensen heel erg geraakt werden door bepaalde scenes, dat had ik zelf iets minder. Oyelowo doet het uitstekend, maar dat hij niet is genomineerd is voor een Oscar kan ik wel begrijpen met de concurrentie dit jaar. Oprah had er wat mij betreft niet in gehoeven, leid te veel af.

3.5*

Redelijk droog maar best interessant. Al verzuipt het ook wel een beetje tussen de biopics. Aardig gespeeld en een verhaaltje wat ook weer niet verveelt maar het is allemaal ook weer niet bijster memorabel.

2.5*

Ik vind het toch wel een sterke film. Soms wil men het iets te dramatisch brengen, waardoor de effectiviteit mist. Oyelowo speelt een sterke rol en ook de rest van de cast doet het degelijk.

Oprah had men achterwege mogen houden, maar ik snap de keuze enigszins voor de kijkcijfers. Verder vind ik dat Tom Wilkinson ook een goede acteerprestatie levert.

Overall vind ik dit nog een best sterk drama over dit aangrijpende onderwerp.

Degelijke verfilming van het verhaal van de protestmars in Selma, die King aanvoerde.

Selma kleurt nergens buiten de lijntjes en is redelijk eenvoudig en simpel van opzet. Niet bijzonder spannend te noemen, maar ook niet slecht. Ik was wel blij dat de film alleen maar focust op de protestmars (en de aanloop ernaar toe) zonder onnodige randzaken erbij te halen, zoals bijvoorbeeld Kings jeugd of zijn opkomst als activist. Veel biopics bevatten vaak een langdradige introductie of een reeks flashbacks om de ontstaansgeschiedenis te vertellen, maar deze film weet dat cliché gelukkig te vermijden.

Het vereist wel enige basiskennis om de achtergrond en tijdsgeest van de gebeurtenissen te snappen, maar het kan ook prima gekeken worden zonder de details te weten.

Acteerwerk was prima in orde; David Oyelowo zette een overtuigende King neer en hier en daar waren er nog wat bekende gezichten te zien (Martin Sheen, Tim Roth (met een dik Alabama accent), Giovanni Ribisi en Oprah Winfrey) die het ook goed deden.

Krachtige film over de cruciale protestmars in het amerikaanse stadje Selma in 1965, een historische gebeurtenis die uiteindelijk leidde tot de Voting Rights Act. David Oyelowo is prima gecast als Martin Luther King; vooral op vocaal gebied weet hij te overtuigen. De vele bevlogen speeches gaan hem zeer goed af. Ook Tom Wilkinson als president Johnson is uitstekend. Qua plot valt er niet zo heel veel te beleven en regisseuse Ava DuVernay kleurt wellicht iets te netjes binnen de lijntjes, maar op emotioneel vlak treft de film op belangrijke momenten wel doel.

Goede film over een belangrijke gebeurtenis in de Amerikaanse geschiedenis: de introductie van de Voting Rights Act door president Johnson in 1965. Prima vertolkingen door David Oyelowo, Tom Wilkinson en Tim Roth.

Ik herinner mij nog de schokgolf, die toentertijd door de bioscoopzaal ging bij het tonen van de journaalbeelden van “Bloody Sunday”. Vijftig jaar na dato heeft regisseur Ava DuVernay een waarheidsgetrouw docudrama gemaakt over de marsen van Selma naar Montgomery en de incidenten, die daaraan voorafgingen. DuVernay is nauwkeurig te werk gegaan, wat o.a. moge blijken uit de aandacht voor historische figuren als James Reeb, Viola Liuzzo en Jimmie Lee Jackson, wiens moord destijds de rechtstreekse aanleiding was voor de marsen. Tijdens de ingelaste journaalbeelden komen ook bekende sterren als Sammy Davis jr. en Harry Belafonte voorbij. De genuanceerde invullingen van de beide hoofdpersonages —MLK (een fraaie rol van David Oyelowo) en president Johnson— dragen al evenzeer bij aan de geloofwaardigheid van het verhaal.

Daarom is dit volgens mij een belangrijke historische film. Dan is het jammer dat er toch weer mensen zijn die bij de beoordeling hun automatische anti-Hollywood piloot aanzetten om tot een zo laag mogelijke score te komen. Best zielig eigenlijk.

Uitstekende film over Martin Luther King die een protestmars vanuit Selma organiseert. Geen biopic over King. De film focust zich op een periode uit zijn leven waarin hij streed voor het stemrecht voor de zwarte bevolking. Een aangrijpend verhaal. Mooi in beeld gebracht, goed acteerwerk en de film schetst ook een prima tijdsbeeld.

'k moest er wel een beetje in komen, maar uiteindelijk was het wel een goeie film. Het eerste half uur vond 'k minder interessant, maar de film werd wel beter.

Het acteerwerk was prima en de film zag er goed uit.

'k vond hem wel eens het bekijken waard.

Een goede drama/historie/biopic film...

Goed verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Tom Wilkinson en Giovanni Ribisi...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

"Selma is A nice place to Die"

Ik wilde vroeg naar bed gaan maar dat werd hem niet..

Wat een krachtig en goed uitgevoerd drama!.

De film zuigt je echt mee mede door het uitstekende acteren.

Het leunt misschien iets te veel naar het sentiment, maar ik vond het totaal niet storend.

4 sterren

Prima film die netjes binnen de waargebeurde lijnen kleurt. Hierdoor weet het niet met kop en schouder boven andere films in dit genre uit te stijgen, maar kijkt het goed weg en weet het hier en daar wat kleine snaren te raken. Qua spel is er nergens iets op aan te merken. Dit is natuurlijk prima, maar het wordt nooit sprankelend.

Selma is een film over Martin Luther King. Tijdens het zien van deze film was ik vooral onder de indruk van de acteerprestaties van David Oyelowo. Heel goede rol! Martin Luther King wordt neergezet als een man zoals jij en ik, die zich op een geweldige manier verzette tegen racisme. De manier van vertellen staat me ook heel erg aan. Dat gebeurt op een hele sobere manier, zonder te veel poespas. Geslaagde biopic.

Mja, de indruk blijft toch hangen dat de makers meer een Belangrijke Film wilden maken dan een goede film. Het script lijkt geschreven om constant in je gezicht te wrijven KIJK HOE GROOT DIT ONRECHT WAS en KIJK HOE DIE MENSEN HEBBEN GELEDEN OM DAT TE VERANDEREN! Geheel terecht overigens, en historisch dan ook een interessant gegeven, maar dramaturgisch wat minder boeiend, zeker als de film verder oppervlakkig blijft over, bijvoorbeeld, 95% van de karakters.

Er zijn zeker grote lichtpunten, zoals de eerste vijf minuten, en de scene waarin een aantal karakters samen komen om te ontbijten in de keuken van een mevrouw die duidelijk ook niet helemaal weet wat haar overkomt. Niet zo schokkend als veel scenes die ons confronteren met het mensonwaardige leven dat de zwarte Amerikanen leden in die tijd, maar wel met een soort vitaliteit en schwung die in de rest van de film helaas grotendeels ontbreken, al het aardig acteren door karakteracteurs en het fraaie tijdsbeeld ten spijt.

Biografieën werken het best als ze zich beperken tot een sleutelmoment in het leven van de geportretteerde. Hier is dat de mars waarmee dr. Martin Luther King wilde aankaarten dat, hoewel in theorie elke Amerikaan stemrecht had, het in de praktijk Afro-Amerikanen in de Zuidelijke staten onmogelijk werd gemaakt om van dat recht gebruik te maken. 'Selma' (2014) weet heel knap de politiek rond de happening in beeld te brengen met een overview van de verschillende takken van de burgerrechtenbeweging en de bijzondere rol die King hierin had. Behalve een spitting image met de iconische predikant, is David Oyelowo sterk als een kwetsbare, gevoelige man, die zichtbaar lijdt onder de verantwoordelijkheid door zijn sturende rol in de emancipatiebeweging. Daarbij worden zijn religieuze overtuigingen niet aangedikt of weggelaten, maar de film schetst een integer beeld van een gelovige man die zijn daadkracht o.a. haalde uit zijn religieuze overtuigingen.

Films waarbij je al van mijlenver afstand kunt zien dat ze voor de Oscars gaan liggen me meestal wat minder, en zo ook deze film. Het verhaal is krachtig en verdiende een betere film, zonder bijvoorbeeld scenes in een auto die in een studio worden opgenomen waarbij men maar wat aan het stuur staat te draaien, dat is niet van deze tijd. Ook de zo cliché sepiafilters waarmee deze films worden opgenomen om het "iets" te laten lijken vind ik niks.

De film levert een keurige vertelling af van het verhaal van Martin Luther King en van Selma, maar wel eentje die op deze wijze nauwelijks tot leven komt of de kijker weet te beroeren. Deze afstandige aanpak is meer geschikt voor een documentaire.

Een magere 3*, geheel verdiend door de historische waarde van het verhaal wat hier is verfilmd.

Selma geeft een boeiende bladzijde uit de geschiedenis weer. De vreedzame maar gedreven strijd van Martin Luther King voor de rechten van de zwarte Amerikaan met het kleine dorpje Selma als strijdveld. De film is kwalitatief zeer sterk met een duidelijke weergave en goeie acteurs. Het is zeker boeiend en met momenten spannend genoeg. Als biopic volgt het echter wel net iets te veel de geijkte wegen, wat het ideaal maakt voor een groter publiek en de smaak van de Academy Awards. Daar is niets mis mee, maar het mist net te veel pit om een echte topfilm te worden. Maar vooral voor het onderwerp is dit een zeer aan te raden film.

Selma is een uitstekende historische biografische film geworden over de marsen in Selma, Alabama. Met de rellen in Ferguson enkele jaren geleden of de reportage die ik vorige week zag van een zwarte predikant in het verloederde Baltimore, voornamelijk van toepassing voor de zwarte bevolking. Martin Luther King liet een zware erfenis na en Obama kon deze niet inlossen. De weg is nog lang ...

De marsen in Selma beoogden het gelijkwaardig stemrecht voor de zwarte bevolking zonder financiële of administratieve beslommeringen, laat staan bedreigingen of intimidaties. De rassenongelijkheid staat centraal en er wordt ook aandacht besteed aan de onderlinge spanningen binnen de groepering. Niet iedereen is het zomaar eens met de vreedzame protesten van King. Aan de andere kant vond ik de apathische besluitloze en vooral machteloze houding van president Johnson vrij stereotiep waarmee ik niets wil afdoen aan de acteerprestatie van Tom Wilkinson.

Ook David Oyelowo doet het uitstekend als ML King. De film geeft een mooie kijk op de dilemma's, verwachtingen en druk waarmee King te maken had naar de zwarte bevolking, de eigen burgerrechtenbeweging en naar zijn eigen vrouw/familie toe. Selma toont een aantal onrechtvaardige en onthutsende scènes die aankomen. Naast de gewelddadige scènes of de scènes van de "kleine man" vond ik de politieke onderhandelingen op hogere echelons ook interessant om volgen. Ondanks het feit dat men wel wist dat het discriminerende gedachtegoed zo niet verder kon, was er een echte mindset nodig om gepalaver om te buigen tot actie.

Het is niet altijd eenvoudig dergelijke films te maken zonder het evenwicht of de sereniteit te verliezen. Ook Selma balanceert hier op het randje om een iets te eenzijdig verhaal neer te zetten (hoewel de ernst van de gebeurtenissen niet geminimaliseerd mogen worden). Selma blijft een goede film die zeker ook niet zou misstaan in de middelbare scholen. Zweven tussen 3,5* en 4,0*.

Veel biografische films proberen proberen zoveel mogelijk te vertellen over het leven de geportretteerde. "Selma", over de legendarische Martin Luther King. Deze Drama / Historisch film houdt het echter bij drie maanden in 1965. Nog geen honderd dagen, maar wel de aanloop naar de beroemde protestmars van Selma (stadje in Alabama) naar Montgomery, om stemmen voor kleurlingen mogelijk te maken.

In dit verhaal zien we Martin Luther King (David Oyelowo) als een marketingsstrateeg overleggen. Wat zijn de risico's en wat zijn de kanssen ? Op de achtergrond speelt ook de thuissituatie van Martin Luther King en zijn agressieve tegenstanders.

Het verhaal zit gewoon goed in elkaar en weet ook vanaf de eerste tot de laatste minuut te boeien, maar het nadeel is wel dat de film ruim twee uur duurt en op momenten ook traag voelt, waardoor je als kijker soms de aandacht verliest. Ondanks dat is "Selma" gewoon een indrukwekkende biografie. Opvallend is dat er bevlogen nieuwe speeches te horen zijn, want de originele mochten door een rechtenkwestie niet gebruikt worden. De cast speelt gewoon goed en Martin Luther King werd knap gespeeld door David Oyelowo, die hem neerzet als een twijfelend mens van vlees en bloed, die de mythe ver overstijgt. Verder was het leuk om de heerlijk schmierende Tim Roth te zien.

Al met al een Indrukwekkende Drama / Historisch film, over een belangrijke gebeurtenis (stemrecht voor Afro-Amerikaanse kiezers) in het leven van Martin Luther King.

Het duurde even voor de film op gang kwam, maar zodra de politieke spanningen en de geplande protestmars richting Montgomery in het vooruitzicht komen, komt een belangrijke bladzijde van de Amerikaanse geschiedenis in beeld. Ik ben weinig vertrouwd met de details rond het leven van Martin Luther King en de "raise of black consciousness", maar de film hielp me echt begrijpen wat de man werkelijk betekende voor de zwarten en wat hij symboliseert voor de wereld.

Hij was zo'n beetje de Gandhi van de zwarten. Hij heeft de blanke politici wel slim bespeeld trouwens om hen zover te krijgen dat ze toch het stemrecht aan de zwarten gaven. Zo zie je maar dat de aanhouder wint. We zouden meer op straat moeten komen trouwens

Oyelowo was best indrukwekkend; tijdens zijn speeches had ik de indruk om de echte King te horen. Maar ook de president Johnson kreeg een respectvolle vermelding als de man die zich president van alle Amerikanen toonde.

Ijzersterke film. Indringend, pijnlijk, rauw en hoopgevend tegelijk. En - wat het meest pijnlijk is - nog erg actueel en urgent. Ik heb echt het idee een kijkje in de persoon Martin Luther King te hebben gekregen, op persoonlijk, professioneel en geestelijk vlak. Veel scènes blijven me bij, door de krachtige dialogen, het acteerwerk en het menselijke wat overal doorheen scheen (in goede en kwade zin). Enige minpunt wat mij betreft is de misplaatste soundtrack op het einde. Dat klinkt als een kleinigheid maar meneer Legend en Common verzieken het einde echt een beetje voor me. Nota bene de enige Oscar van de film is naar die track gegaan! Maar goed; als dat het enige is dan is een 4,5 zeker op zijn plaats.