Selma (2014)

Vanaf 5 maart 2015 in de bioscoop (eOne)

Dit lijkt mij een zeer interessante film, ik ben benieuwd.

Een belangrijk stuk geschiedenis, mooi in beeld gebracht.

Ik houd persoonlijk niet van politieke films, en ook in Selma vond ik lang niet alles even interessant. De film geeft een goed beeld van de lange, pijnlijke weg naar algemeen stemrecht. Vooral Bloody Sunday is waarheidsgetrouw in beeld gebracht en maakte indruk.

Hoofdrolspeler David Oyelowo is ontzettend sterk als dr. King.

Deze film zal ongetwijfeld een van de Oscarkandidaten zijn in meerdere categorieën, waarvan de beste acteur zich wel bewezen heeft, maar omdat het geheel mij persoonlijk minder aanspreekt, vond ik het geen meeslepende, beste film.

Bijzonder dat "Gloria Gaines" hier ineens een voorstander is van Dr King terwijl ze in de The Butler juist zo uitgesproken tegen de gewelddadigheid van deze opkomst was.

Typische Oscar bait. Daarom ondanks het belangrijke onderwerp wat mij betreft wel omdat de film haast is genegeerd door de Academy dit jaar, wat natuurlijk komt door Twelve Years a Slave dat vorig jaar nog zo scoorde. Dat was wel daadwerkelijk nog een goede film. Meeslepend om te kijken. Hier springen er weinig scènes echt uit. Eigenlijk raakte alleen het einde met de archiefbeelden er tussendoor me echt. De film voelt gewoon niet persoonlijk genoeg, ondanks dat er wel focus is op de druk op en imperfecte menselijkheid van Martin Luther King. Het is wat teveel een droge opsomming geworden van alle feiten, net wat teveel een brei van personages die niet genoeg opvallen. Bij een film over een belangrijk stuk geschiedenis is het moeilijk om dat te vermijden, net als het moeilijk is subtiel om te gaan met zo'n onderwerp (wat meestal juist nog zo aardig lukt), maar dit is nu eenmaal ook een film en geen documentaire.

Dat Oprah na Twelve Years en The Butler weer op weet te duiken en ook betrokken is geweest bij de productie mag weinig verrassend genoemd worden. Overigens speelt ze net als vorig jaar weer helemaal niet zo verkeerd. Oyewolo valt meer dan positief op in de hoofdrol, maar eigenlijk vond ik niemand fantastisch en ook niemand slecht. Van een ware Oscar snub is geen sprake vind ik. Cumberbatch verwacht ik niet ver onder dit niveau en alleen Cooper vind ik minder. En dan zit Gyllenhaal er nog niet eens bij.

De muziek komt me vaak te nadrukkelijk opeens opzwellen en dat Oscargenomineerde nummer vind ik maar weinig soeps. Zoals de film is uitgewerkt in een puur historische context voelt het toch wat raar om dan een hip nummer met rap erin te horen. Dan had ik eerder dat mooie nummer tijdens de laatste mars genomineerd. Al met al een redelijk en soms zelfs wat saaie film. Ik had eigenlijk amper het gevoel dat ik nooit even weg kon kijken. Dat zou toch niet mogen met zulk materiaal tot je beschikking. 3.0*.

Prima historische film over MLK. Tuurlijk is het doordrenkt met wat cliche's en voorspelbaarheden maar dat is logisch als het gaat om King. Erg blij dat ie ook als mens wordt neergezet, met alle tekortkomingen die daarmee gepaard gaan. Het is meer binnen de film waar Selma excelleert, het weet de importantie van King zo goed weer te geven, de enorme eigenwaarde, moed en vastberadenheid hij bezat. Allemaal zo sterk belichaamd door de performance van Oyelowo.

Maar het zijn dan vooral de scenes met Ejogo en Wilkinson die indruk maken. Ook al wordt Wilkinson als President Johnson wel erg antagonistisch neergezet maar als je je een beetje wat weet over Amerikaanse geschiedenis weet je dat je dat met een korreltje zout moet nemen. Maar de momenten waar Oyelowo speecht zijn de momenten waar hij Martin Luther King echt wordt. Het brutaliseren van de zwarte gemeenschap voelt ook zeer dreigend aan, met alle geweldadige uitspattingen van dien. Sterke muziek ook, op dat vehikel van Legend na dan.

Solide film, maar vooral erg goed geacteerd en kundig geregisseerd. De snub die DuVernay van The Academy gekregen heeft is dan ook een misdaad tegen de mensheid. Een zwarte regisseur of een blanke regisseuse nomineren kan nog net, maar aan een zwarte regisseuse beginnen ze blijkbaar echt niet.

De Oscars waren inderdaad weer een erg blanke bedoening dit jaar. Maar had jij hem dan waardig geacht voor een Oscarn(a)ominatie, aangezien je hem 'slechts' 3,5* toebedeelt?

Vergeef me de flauwe woordspeling, couldn't resist...

Vergeleken bij mijn gemiddelde van 2,29 toch nog best een ruime beoordeling niet? . Even zonder gekkigheid, ik ben niet zo'n biopic fan maar wel een hele grote liefhebber van MLK en een paar weken geleden bij zijn memorial in D.C. geweest en als je dan nog steeds Afro-Amerikanen zwaar geemotioneerd ziet staan weet je wat hij betekend heeft. Maar goed i kdwaal af.

Voor een biopic vond ik 'm dus zeer goed maar heeft dan niet de kenmerken waarvan ik zo geniet. Lastig voor een biopic om bovengemiddeld te scoren bij mij. Om kort op je vraag te antwoorden, ik vind dat DuVernay voor haar regie zeker een nominatie verdient, misschien zelfs wel winst. Erg jammer inderdaad dat de Oscars weer erg blank waren. Ik vergeef je de woordspeling, John .

Ik was even bang voor een biopic, en dan het liefst zo één die het hele leven in een goede twee uur probeert te proppen. Al snel zag ik dat dat niet het geval was. Het is ook geen biopic maar eerder een verslag van de gebeurtenissen rond het stadje Selma, waarin weliswaar Dr. King wordt gevolgd, en we zijn familiesores zien, maar dat is allemaal zo marginaal dat je niet van een biopic kan spreken. We leren de persoon King ook nooit echt kennen. Dat is jammer, want echt sterk is de film niet. Hij focust op van alles en nog wat, maar wordt daardoor nergens echt goed omdat alles maar half wordt behandeld. Daarnaast had er best wat snediger gemonteerd mogen worden; voor m'n gevoel duurde de film vrij lang. Verder werd het soms allemaal iets te heroïsch gebracht wat niet helemaal paste. Bij The Lord of the Rings past het, hier niet. Dan zag ik liever de rauwheid van McQueens slavenfilm. Wat ook niet echt hielp was dat de speeches van King een beetje schreeuwerig waren. De echte King had een wat zangerige stem waardoor hij juist zo mooi hard kon praten door een microfoon, Oyelowo heeft dat niet.

De aankleding is verder prima, ik werd wel geraakt door de oude Lee (tot twee maal toe) en op zich was het allemaal wel interessant en verveelde ik me niet echt, maar het had wel beter kunnen zijn. 2,5*.

Zoals al eerder aangehaald, belangrijke film over belangrijk historisch figuur die net niet weet te raken omdat het allemaal wat zwabberd. Dat wordt pijnlijk duidelijk als je op het einde de historische zwart wit beelden ziet, dat spreekt wel heel erg aan. De emoties spatten dan gelijk van het scherm.

Daarnaast is het erg raar dat MLK geen zuidelijke accent heeft in deze film. Dat maakt juist die toespraken van hem zo indrukwekkend.

Jammer dit, MLK en zijn beweging hadden een betere film verdiend. Ik denk oprecht dat er geen verkeerde bedoelingen zaten bij het overslaan van deze film voor de Oscar nominaties. Ik zie het eigenlijk als positief dat een mindere film over MLK niet gelijk overladen wordt met oscar's. Ook dat is gelijkheid. Een film over een belangrijk onderwerp is niet gelijk aan een goede film.

Na een overrompelend begin (niet zien aankomen) de ademloos uitgekeken.

Goede afwisseling tussen shockerende geweldscenes en rustigere scènes.

Met als hoogtepunt of beter gezegd dieptepunt "bloody Sunday" ik kende alleen de Belfast versie, goed geacteerd. Vond dat typetje van Tim Roth erg irritant qua accent, maar het kan ook liggen aan dat ik een hekel heb aan dat Texaan taaltje aangezien ik Roth altijd goede karakterrollen vind spelen.

Ik vond Ribisi niet eens storend...waarschijnlijk door zijn kleine rol, waarom cast men deze gast, er zijn toch genoeg acteurs zou je zeggen.

Het acteerwerk is dik in orde en mijns inziens word de realiteit ook goed gevolgd (tenminste als ik afgaan op Wikipedia

****

Zo veel mogelijk gebeurtenissen in twee uur film stoppen en wat over blijft is een film zonder enige diepgang en zonder emotie. En inderdaad een film over een belangrijk onderwerp is niet gelijk aan een goede film.

Selma is naast een goede, ook een belangrijke film. Met de recente gebeurtenissen in Amerika, zoals in Ferguson blijkt opnieuw dat niet iedereen geaccepteerd is in dat land dat met zoveel dingen zo vooruitstrevend is. Het verteld een meeslepend en mooi verhaal over één van de meest inspirerende historische personen uit de moderne geschiedenis. De film weet ieder woord van MLK zijn speeches over te brengen en dat is knap. DuVernay levert een onconventionele biopic af die toch een crowd pleaser blijkt te zijn, maar de route die wordt afgelegd naar dat moment dat je de zaal uitloopt is uitstekend in beeld gebracht. Een intieme film wanneer het om de kleine scenes gaat, die uitpakt waar dat nodig is. In beide gevallen is er sprake van grote klasse, Selma is dan ook een héle goede film.

'Selma' Recensie - Filmtakers

Haha, wat? Film draait enkel om de protestmars ie MLK leidde in Selma; als ik één aspect moet bejubelen aan deze film is 't DuVernay's wilskracht om juist niet alle hoogtepunten van MLK's indrukwekkende leven door te nemen.

Naast het verdwijnen van Martin Luther King zijn zuiderlijke accent. Waarbij ik me alleen maar kan voorstellen dat je dat doet om de tegenstelling zuiden en burgerrechtenbeweging zo scherp mogelijk te stellen. Is er nog wel wat meer aan de hand met deze film.

Washington post

Tja.

The New Yorker

Dank! Ik blijf er een beetje een raar gevoel bij houden, bij Selma. LBJ bespreekt duidelijk alle middelen die hem ter beschikking staan om MLK te slopen. Als de film alleen over Selma gaat een beetje een rare keuze om dat zo uitgebreid te laten zien. Ik neig naar het Washington post standpunt. De afbeelding van LBJ is wat vals in Selma.

Ik kwam trouwens op die link door een verhandeling of Hollywood films van invloed zijn op hoe men de geschiedenis ziet. Die link kan ik nu even niet vinden. Antwoord was ja, op veel scholen kijkt men films tijdens de geschiedenis les.

Nog weer een andere invalshoek, het is allemaal smut is om het andere kamp de kans op een Oscar te ontnemen.

IJzersterke film met een nog sterkere David Oyelowo! Wat speelt deze man ontzettend goed en intrigerend de rol van Martin. De befaamde speeches worden voornamelijk geweldig geacteerd en dat is zeer sterk gedaan.

De keuze om Selma voornamelijk over Selma te laten gaan is een goede en verstandige keuze.

4.0*

EDIT:

Voor de oplettende bioscoopganger/kijker aan het einde van de film word een track gespeeld die verwijst naar Ferguson wat een sterke verwijzing is naar hoe het gevecht nog lang niet over is.

Alle drie de invalshoeken in het beste stuk tot nu toe over Selma, MLK en LBJ:

Selma, MLK & LBJ

Excuseer me mijn linkdumperij. Ik kom er net achter dat de speeches van Martin Luther King offlimits waren voor de filmmaker. Omdat daar copyright op zit. Copyright on Speeches

Dat copyright maakt het onmogelijk om een goede Martin Luther King film te maken. Wat een rare wereld leven we toch dat zoiets van publiek belang als de speeches van MLK onder het copyright vallen.

Jammer genoeg nog steeds een relevante film... prachtprestatie van Oyelowo als King

Selma

Ik wist nu niet precies of we hier een biopic van Martin Luther King moesten verwachten of een documentaire gericht op de protestmars van Selma naar Montgomerey. Uiteindelijk heeft DuVernay je een uitwerking voorgeschoteld die een middenweg van beiden is. Een stukje uit het leven van MLK gespitst op de gebeurtenissen rondom Selma. Ik vind het een prima cocktail geworden die je zeker gezien moet hebben.

Om niet te kiezen voor een gehele vogelvlucht over het leven van MLK in twee uur tijd is denk ik een gouden greep. Een zulk bewogen leven verdient het niet om zo snel afgeraffeld te worden. Selma is de perfecte plek om een iets minder bekende gebeurtenis rondom de zwarten-emancipatie in Amerika te laten zien. Daarnaast is het feit dat het verhaal zich wel op MLK spitst de persoonlijke twist die dit verhaal nodig heeft. Hierdoor wordt een losse opeenstapeling van droge, gruwelijke feiten voorkomen en heeft het geheel een persoonlijk karakter. Dat persoonlijke karakter wordt nog eens extra benadrukt door bepaalde - onbekende - personage extra te belichten, zonder ze te prominent door je strot te douwen. Het gaat immers niet om hun levens, maar om de gebeurtenissen in Selma. Tot slot wil ik nog wel even melden dat de film soms net iets te veel aan vaart inboet. Zonde, want voor de rest ligt het tempo op een zeer lekker niveau.

Davis Oyelowo is in mijn ogen de perfecte man voor deze rol. Hij weet dezelfde virtù van MLK op je over te brengen, al heb ik hem nooit meegemaakt, de beelden spreken boekdelen. Zijn gepassioneerde manier van speechen is er één die in mijn ogen zeer goed overkomt. Je staat nog net niet zelf uit je stoel om mee te klappen.

Personen als Tom Wilkinson, Oprah (ik ben benieuwd wie haar durfde te slaan op de set ), maar ook Ribisi doen het prima. Geen overbodig karakter passeert de revue. Er is een uitstekende balans tussen het aantal personages en de hoeveelheid mensen die je maximaal kan gebruiken om het verhaal persoonlijk te houden.

Visueel is er niets op aan te merken. Ik kan natuurlijk niet controleren in hoeverre er op locatie geschoten is en hoe de woning van MLK er uit zag, maar in mijn ogen lijkt alles dik op orde. Toch weet DuVernay ook hier een klein extra in te voegen door wat originele televisiebeelden te tonen. Dat kan ik wel waarderen.

Selma is een zeer goede film over Selma geworden, met de juiste balans tussen biopic en documentaire. Meeslepend, dramatisch, maar realistisch en niet over de top.

4*

Geeft niet hoor.

Dat geeft me de kans om, zonder de film gezien te hebben, me er toch mee te bemoeien

Heel sterk stuk inderdaad van Harris, tenminste voor zover hij zich niet op hetzelfde gladde ijs begeeft als de bekritiseerde opponenten, namelijk aan die opponenten allerlei snode motieven toeschrijven, of hen partijdigheid te verwijten vanwege hun persoonlijke achtergrond; zaken die – als ze al kloppen - op zichzelf niets met de ingebrachte argumenten te maken hoeven te hebben. Een bekend trucje om je ‘tegenstander’ te diskwalificeren, dat je hier op MM ook nogal eens tegenkomt.

Maar wel uiteraard vernietigend voor al die droogstoppelige wijsneuzen die maar niet aan het verstand gepeuterd kan worden dat fictie, óók in historische drama’s, zijn eigen wetten kent, en niet het debiele broertje van de non-fictie is. Nóg een kwaal die op MM niet onbekend is...

En dat in aanmerking genomen, komt Harris daarna inderdaad – zoals dat hoort bij een film – met een filmrecensie, waarin ook hij kritiek heeft op de gewraakte suggestie dat LBJ toestemming gaf voor de poging tot afpersing van MLK, of die althans niet tegenhield.

Maar dat is wel kritiek op de dramatechnische, dan wel filmische keuzes van de maakster (het lijkt volgens Harris - ook en vooral binnen het kader van de film als film - een wat onlogische suggestie) , en geen beschuldiging van ‘geschiedvervalsing’.

Sterke film over een stukje Amerikaanse geschiedenis. Wat nog steeds van toepassing is in het heden.

Ferdydurke
Ja, natuurlijk is het onmogelijk om een film te maken die historie waarheidsgetrouw weergeeft.

Toch kleeft die suggestie wel aan Selma, oa door de FBI logs te laten zien. Die zijn niet bepaald mis in hun taal. Zoals waar gemeld wordt dat de vrouw van King een "Negro Militant" aka Macolm X ontmoet. Een tikje Guilty by asociation heb je natuurlijk wel al snel te pakken. De overheid tegen King.

Mijn favoriete docu is overigens Harlan County U.S.A, ik heb dus geen problemen met ontzettend gekleurde docu's of films. Hmmm, mischien was het wel beter geweest om elke schijn van fair and balanced tegen te gaan in Selma. Ach ja, ik heb in ieder geval door de "controverse" over een middelmatige film veel nieuws over de US, King en LBJ opgestoken. Maar goed het is hier geen politiek discussie forum.

De fijngevoeligheden in het moderne Amerika rondom Selma zijn hopelijk wel van interesse. Of dan in ieder geval de Oscar smut invalshoek.

Selma vertelt meer dan de befaamde "I Have A Dream" speech van Dr. King

Soms raakt een film je. Ik ben een man, dus je zal verwachten dat er een harde laag om me heen zit qua emoties. Ik kan je zeggen dat deze film mij echt diep van binnen geraakt heeft toen ik naar de wrede en onmenselijke scenes moest kijken. David Oyelowo, wat een acteerprestatie zet hij hier neer. Ik wist al dat hij zo z'n talenten had, maar met dit meesterwerk heeft hij zich echt bewezen.

De bio-pic, waarvan je juist zou verwachten dat het een ellenlange politieke discussie zou opleveren van 2 uur lang, is wel meer dan dat. Deze film is niet zozeer gefocust op King, maar ook op het stadje Selma in het zuiden en haar slachtoffers. DuVernay wist hier goed mee om te gaan en haalt het beste van beide eruit.

Het is een film dat mij al vanaf het begin pakte. Ik hou van dit soort inspirerende films met mooi camerawerk en meeslepende muziek. Zo zien we maar wat voor King voor ons heeft betekent. Tja, je kan me wel hier op bekritiseren, maar ik geef deze film een welverdiende 5*

Njah.

DuVernay doet één ding goed en dat is ervoor zorgen dat de film zich voornamelijk op Selma blijft richten. MLK is dan wel de hoofdrolspeler, maar dit is niet zijn film. Het is geen typische biopic, maar een film over een gebeurtenis waarin MLK een hoofdrol in heeft gespeeld.

Verder echter zéér cliché, melig en veel te degelijk. Typisch Oscar materiaal dit, inclusief dik aangezette soundtrack, wollige en slome cinematografie en drammerige acteerprestaties. Het zuigt zo'n beetje elke vorm van vitaliteit uit de film. Al biedt het script zelf ook niet al te veel houvast. Het is duidelijk dat dit "een belangrijke film" moet zijn en er verder niet al te veel moeite in is gestoken om er ook een goede film van te maken.

Enkel de aanslag aan het begin zal me bijblijven. Die kwam echt uit het niets en hakte er stevig in, ondanks dat op dat moment nog alle context ontbrak. Beetje het equivalent van de in-car aanrijdingen die de laatste 10 jaar zo populair zijn. Krachtig.

Verder een slaapverwekkend epos, niet meteen de film die een figuur als MLK verdient.

1.0*

Selma heeft het ongeluk nu vooral bekend te staan als de film die genegeerd werd bij de Oscars. Hierdoor wordt er nogal wat hyperbool gebruikt die naar mijn inzien nooit waargemaakt zou kunnen worden. Je zou door sommige recensies haast denken dat het de Citizen Kane van dit tijdperk is, maar het is een vrij conventionele biopic.

In feite deed het me denken aan Steven Spielberg, die verfilmt dergelijke verhalen op een soortgelijke manier. Dat wil zeggen met een zekere mate aan intelligentie, maar met nog net iets meer sentiment. Het wordt op dat gebied hier nooit te vet gelukkig, al zitten er nog veel trucjes in die op het gemoed van de kijker spelen, zoals gebruik van slow-motion, close-ups van bewonderende blikken richting King (elke keer ook dezelfde mensen uit de massa pikken; klassiek Spielberg) en een simpele benadering van de tegenstand. Even los van wat je vindt van de portrettering van Lyndon B. Johnson of zelfs J. Edgar Hoover vanuit historisch perspectief, denk ik dat het een gemiste kans is om die niet wat meer diepgang mee te geven. Ik denk dat daar meer dramatische spanning in zat dan in het ietwat vage en zelfs verrassend loze conflict in het huwelijk van dokter King.

Ondanks dit alles kan ik verder ook niet ontkennen dat de film een zekere kracht heeft. Dat komt grotendeels door het onderwerp, dat fascinerend en gewoon simpelweg relevant is. Gelukkig wordt de schaal klein gehouden, waardoor alles ook genoeg aandacht krijgt. Het meest boeiend vond ik nog de notie dat King eigenlijk een geweldsuitbarsting nodig had om zijn punt te kunnen maken. Het strategisch overleg vond ik sowieso meestal interessant. David Oyelowo is ook zeer sterk hier. Misschien iets teveel op een biopic-manier, maar zeker tijdens de speeches weet hij het charisma van King te evenaren.

Dus ja, het was een bovengemiddeld goede film, maar niet enorm grensverleggend.
3,5*

Doeltreffende inzage in de situatie waar een gekleurde protestant genaamd Martin Luther King de leiding neemt over zijn lotgenoten om het oneerlijke rechtssysteem aan te pakken. Het wordt duidelijk welke factoren van invloed zijn en waarom de betrokkenen gekozen hebben voor hun beslissingen. Echt weergaloos vond ik het niet; al bij al bleef het redelijk 'gewoontjes'. De toespraken van King die aan bod komen hadden zo hun kracht, maar ik heb het idee dat ze nog wel iets beter uitgelicht hadden kunnen worden. Ook vond ik Tom Wilkinson niet heel erg overtuigend als president; hij was totaal niet standvastig en maakte een vrij onzekere indruk. David Oyelowo als hoofdpersonage speelde uitstekend.

Oyelowo had ook wel een nominatie mogen hebben. Speelt ijzersterk. Verder een goede film. Kon mijn aandacht niet altijd vasthouden, maar toch. Genoeg interessante gebeurtenissen.