Beasts of No Nation (2015)

Mee eens

Prima drama/oorlogsfilm. De opbouw is goed en ondanks de wat lange speelduur, kijkt de film prima weg. De film geeft je een goede kijk in de gruwelijke wereld van kindsoldaten. Elba tilt de film naar een hoger niveau dankzij zijn uitstekend geacteerde rol als leider. Wat de film echter mist is de echte emotie. Op een of andere manier lukt het Fukunaga niet helemaal je met een geëmotioneerd gevoel achter te laten. Wel weet hij het visueel mooi aan te kleden. 3.5/4.0

'Beasts of No Nation' doet weinig verkeerd. Goede film, dat zeker. Echter slaagt regisseur Fukunaga er simpelweg niet in om mij als kijker écht onderdeel te laten zijn van alle ellende. Deze prent zit vol met heftige scenes, maar écht indruk maken ze daarom niet altijd. Neemt niet weg dat ik geboeid naar het scherm heb zitten kijken. Mooie beelden van de natuur, ondersteund door een prachtige score. De muziek is echt heel sterk. Idris Elba is natuurlijk een geweldig acteur en zijn personage draagt de film dan ook bij vlagen. Goed gespeeld door ukkie Agu ook. Geen emotioneel indringende film, maar toch wel goed.

Erg sterk. Als dit het Netflix filmdebuut is belooft dit nog wat.

Fukunaga lijkt de ideale regisseur voor dit project. Waar ik een beetje bang was voor een tvfilm is alles uitermate sfeervol en mooi geschoten. Sterk acteerwerk over de gehele linie alsmede de sound design.

Hoe het met de taal zit weet ik niet precies maar ben in ieder geval blij dat het geen perfect Engels met een accentje is.

Aanrader.

Meestal heb ik wel een verklaring waarom ik niet zo gecharmeerd ben van een film (lees: heel verhaal) maar in dit geval kan ik de vinger er niet opleggen. Het raakte me eenvoudigweg geen moment. Ik denk omdat het geloofwaardigheid miste

Goeie film over een jongen die zijn gezin verliest in een burgeroorlog en vervolgens als kindsoldaat wordt gerekruteerd. Een realistisch ogend relaas waarbij de jongen centraal staat. Mede door de lengte sleept het hier en daar een beetje en echt aangrijpend wordt het ook niet, maar de film bevat genoeg goeie scenes om dit op te vangen.

Dit realistisch overkomende, schokkende, duivelse en grauwe oorlogsdrama over het leven van getraumatiseerde kindsoldaten (waarbij de hoofdpersoon, door zijn geloof in god, toch mens probeerde te blijven), tijdens een burgeroorlog, kroop onder de huid. Maar tegelijkertijd was het de zoveelste film over dit onderwerp en bekroop een gevoel van verzadiging me.

Zeker een goed oorlogsdrama heb me prima vermaakt verveelde me geen moment

Zeer goede oorlogs-drama film, keek goed weg ondanks de lange duur van deze film.

Geeft je een goed beeld over oorlogskinderen.

Minpuntje vond ik toch wel dat het me minder emotioneerde als wat ik had verwacht, ook vond ik het einde een beetje jammer.

Zeer degelijke film, niet de top.

Zat goed in elkaar, niet saai.

Wat ik wel jammer vond is het einde, dat was voor mij het enige minpunt.

Als een Amerikaanse film zich afspeelt in Afrika dan lijkt het wel alsof er altijd wel iemand op de loer ligt er een onoprecht en sentimenteel verhaal van te maken. Maar hier is daar geen sprake van en overtuigt het allemaal. Er wordt maar een enkele keer Engels gesproken, vooral in de voice-over van hoofdpersoon Agu, die fantastisch gespeeld wordt door Abraham Attah. Hij komt volledig naturel en meer dan overtuigend over en steekt er met de zoals altijd weer goede Elba echt bovenuit. Met Elba in de rol van een krijgsheer die de leider is van een militie kindsoldaten verwacht je misschien een nogal opvallend personage, maar hoewel de commandant een zeer dominant en roofzuchtig karakter is krijgt hij toch wel de nodige subtiliteit mee. Hoeveel ongelofelijk kwaad hij ook doet komt hij tegen het einde van de film toch ook wel over als zowel dader als slachtoffer.

Ondanks deze nog best genuanceerde aanpak en alle gruwelijkheden die je in de film ziet waarbij je als kijker niet wordt gespaard (scènes als de executie met de machetes, een scène waarin een vrouw wordt verkracht -en ook nog eens tijdens de daad zelf door Agu uit medelijden wordt doodgeschoten- en haar nog zeer kleine kind door kindsoldaten in elkaar wordt getrapt) weet dit alles gek genoeg niet helemaal de impact te maken die het zou moeten hebben. Deels komt dat denk ik doordat allemaal bekend voorkomt uit eerdere films, deels ook doordat de film zich eigenlijk vooral focust op de gebeurtenis van verandering van onschuld in kindsoldaten zelf, in plaats van het allemaal meer persoonlijk te maken. Agu's personage wordt in de eerste 25 minuten nog best uitgediept als we hem nog relatief veilig en onschuldig zijn leventje zien leiden in zijn dorp met zijn familie, maar andere personages krijgen niet echt die aandacht.

Fukunaga laat zijn grote talent natuurlijk nog wel zien, vooral in visueel opzicht is de film een pareltje. Sterk gemonteerd en fraaie afwisseling tussen lange shots, films met de hand geschoten en wat daar tussenin nog komt. In een scène is Agu high en ziet alles er surrealistisch roodgekleurd uit. Ook een helikopter-aanval is prachtig in beeld gebracht, of eerder in de film een scène waarin we zien wat voor dood en verderf er wordt gezaaid tijdens de inname van een dorpje. De muziek is ook geen The Lion King-achtig "willekeurig Afrikaans" maar echt een goede ondersteunende soundtrack. Het einde vond ik in al zijn voorzichtige optimisme ook wel mooi. Een stevige 3.5*.

Film die weet te raken en zorgt voor een flinke nadreun tijdens de aftiteling.

Natuurlijk is het verhaal over kindsoldaten wel bekend inmiddels maar desondanks blijft het gegeven en vooral de verfilming van deze brute manier van oorlogsvoering schokkend om te zien.

En schokkend, confronterend zijn een aantal scenes zeker.

Idris Elba, die zowel een hoofdrol als een belangrijk aandeel in de produktie van dit oorlogsdrama heeft zet samen met Netflix een kwaliteits film neer die zeker gezien mag worden en wakker schudt.

4.5*

Beasts of no nation is een realistische oorlogs/drama film die dicht bij de werkelijkheid ligt. aangrijpende en confronterende beelden waar je met mond open zit naar te kijken... De acteerprestaties zijn heel sterk, Idris Elba doet het fantastisch en maakt van de commandant een heel fascinerend personage. Voor mij dan komen de echte prestatie van de kleine Abraham Attah die een hoofdrol speelt zoals het moet! Het camerawerk is heel goed gedaan en perfect verwerkt met goede muziek/ sound. Het realisme die word gemaakt is het sterke punt van de film, de werkelijkheid die zo goed word gefilmd plus dan nog eens het sterke acteerwerk maakt deze film tot een pareltje waar je bij vlagen heel stil van word en er een leegte word gecreëerd na de film. Een 9/10 voor deze!

Film die met goed acteerwerk en in prachtige shots de verschrikkingen van een oorlog laat zien. Centraal staat een kindsoldaat die in een rebellenleger verschrikkelijke dingen meemaakt en gedwongen wordt ook zelf verschrikkelijke dingen uit te voeren.

Er passeren veel gruwelijkheden. Er is wreedheid. Er is gekte. Er is bloed. Er is dood. Je krijgt als kijker alles mee. In geluid en in beeld. Toch wordt in plastische zin veel aan de verbeelding overgelaten. De camera registreert dan wel alles, maar zoomt niet altijd in. En als de camera wel inzoomt, dan blijft ie niet verlekkerd hangen, maar trekt zich tijdig terug of scheert slechts even langs de verschrikking. De camera houdt niet zo van de gruwelijke oorlog. De camera houdt liever wat afstand.

De speelduur is lang. Hoewel de film als geheel indrukwekkend is, zijn er veel gelijksoortige scenes te bekijken. De film heeft daardoor af en toe een besluiteloos en langgerekt karakter. Iets minder film had het anti-oorlogstatement waarschijnlijk krachtiger gemaakt.

Elba is een fantastische oorlogsgekke commandant. De jonge Attah als kindsoldaat is een gouden greep.

Ik ben vandaag gaan zitten voor deze film en deze heeft mij niet verveeld. De verhalen van kindsoldaten in Afrika zijn verschrikkelijk en worden in deze film goed weergegeven. Hoewel Blood Diamond een soortgelijk verhaal weergaf, is deze film alsnog het kijken waard.

Idris Elba en Abraham Attah vertolken hun rol uitmuntend en geven je een emotionele band met de hoofdrolspelers. Samen met de rauwe realiteit en de wildernis die als decor dient, is deze film een aanrader voor iedereen die interesse heeft voor maatschappelijk-relevante films.

4*

Ondanks dat het een kwalitatief sterke film is, vind ik het eindresultaat wel wat tegenvallen. Het is een film die on-Hollywoods oogt, met weinig tot geen valse sentimenten en emotionele muziek om het aan te dikken. Prettig. Maar anderzijds weet het verhaal ook niet meer te zijn dan een Hollywoodfilm over de Afrikaanse ellende. Er zijn natuurlijk wel genoeg films over kindsoldaten en burgeroorlogen in Afrika, dat deze Beasts of No Nation eigenlijk niks nieuws weet te brengen. We zien hoe een onschuldig kind transformeert in een bloeddorstige kindsoldaat, inclusief alle gruwelijkheden die daarbij horen. De film wist me ook niet echt te raken, ondanks dat het acteerwerk van zo bijna iedereen uitstekend was (Idris Elba blijft ook een geweldige acteur zeg!). Dat kan ook wel komen doordat ik het middenstuk van de film veel te lang vind. De film duurde 130 minuten en richting het einde merkte ik dat ik er klaar mee was. Een half uurtje korter had de film absoluut goed gedaan. Neemt niet weg dat dit wel een overtuigende film is, ook op visueel vlak. Afrika ziet er ondanks alle oorlogen en ellende toch erg mooi uit.

3,5*

Boeiende film over een dramatische situatie.

Prima geacteerd. Indrukwekkend vond ik Agu en de commandant.

Iets te lang.

Het einde vind ik niet teleurstellend. Het vat samen wat oorlog is met deze prive-legertjes en kindsoldaten.

Prachtige film, zien er altijd beter en gelikter uit dan dat je denkt dat ze werkelijk zijn. Beetje underrated hier vind ik. Je zou toch denken dat deze prent in wat meer jaarlijsten zou opduiken. Haalde denk ik zelfs de top 100 op Moviemeter niet?

Verder prachtig verhaal dat je meesleept, niets Hollywood hieraan. Gewoon goed script, goede personages. Een van de betere 2015 films.

Voces Inocentes, soortgelijke film. Zeker een aanrader. Film is op YouTube te vinden als je tegen lage kwaliteit kan.

Dank TornadoEF5, zo'n tips waardeer ik altijd.

Graag gedaan Is een film die wel wat meer aandacht zou verdienen trouwens.

Hij stond wel in mijn top 100. Maar ook weer niet zo hoog

Gek is dat, een film waar aan de ene kant de kwaliteit (acteerwerk, cinematografie) zo vanaf spat en die je dan toch uiteindelijk niet echt heel erg weet te beroeren. Dat is wat er bij mij met deze film gebeurde...iets in me zegt dat ik hem heel goed zou moeten vinden en op een bepaald niveau vind ik dat ook wel...maar toch.

Ik denk dat meespeelt dat de film qua verhaal echt weinig weet te verrassen..iedereen kent de verhalen over de gruwelen van kindsoldaten uit het nieuws, en heeft veel van het hier vertoonde wel eens in een andere film of serie gezien, en ja, dan kun je de hele boel eigenlijk wel al redelijk van tevoren aan zien komen. Daarnaast helpt het ook niet echt dat de film toch wel behoorlijk lang en wat langdradig is.

Dus...zeker een goed gemaakte en interessante film, maar niet een eindproduct wat me uiteindelijk echt wist te raken.

Helaas biedt deze film totaal geen nieuwe inzichten en volgt de clichés van elke oorlogsfilm over nieuwe rekruten volgens het vaststaande stramien. De rekrutering, beelden van de training (Hoewel de kinderen liever blindemannetje spelen), het elkaar leren kennen en de daarop volgende kameraadschap met het verlies van gesneuvelde vrienden en tenslotte de opzwepende peptalk voorafgaande aan de obligate actiescènes. De film kan vergeleken worden met ‘Wit licht’ en ‘Johnny Mad Dog’ (Beide uit 2008), met dat verschil dat in die films nog enigszins een verhaal zat. Veder wordt door Agu in een voice teksten gesproken (“Moeder, jouw lied zet mijn lichaam in beweging” of “Ik wil gaan neerliggen op de warme grond met mijn ogen dicht en met de geur van modder in mijn neus”, je ziet het hem van het papier oplezen), die totaal niet passen voor en jongetje van zijn leeftijd ( 10/11 jaar?). Als in een scène gesuggereerd wordt dat Agu zijn commandant ook seksueel aan zijn gerief moet helpen blijkt dat regisseur Cary Joji Fukunaga zich te veel door zijn eigen emoties laat leiden en de regie niet meer echt in handen heeft. Ook het gezegde ‘je kan een kind wel uit de oorlog halen, maar de oorlog niet uit het kind’, wordt op een wel heel simpele manier ontkracht. Je geeft ze een bal en alles lijkt vergeten. halen’ En het bericht dat de in dit geval overdadig schmierende Idris Elba in de race zit voor de nieuwe James Bond, kan ik na het zien van deze film echt niet meer serieus nemen. En natuurlijk is de film met zijn dikke twee uur (137 minuten) veel te lang. Het laatste halfuur had ik de grootste moeite mijn aandacht erbij te halen.

Mooi geschoten film met goed acteerwerk van vooral het hoofdpersonage en natuurlijk ook Idris Elba.

Doet niet veel bijzonders maar het weet je toch wel te grijpen door het verhaal dat het vertelt.

Al is de werkelijkheid waarschijnlijk nog veel erger dan dit.

Eigenlijk geef je zelf al het antwoord. er gebeurde gewoon te weinig, een coherente verhaallijn ontbrak volledig net als een spanningsboog. De film ging gewoon nergens naartoe. En dan is een dikke twee uur te lang.

Ah! Gelukkig, dat vermoedde ik al.

Huh, de hele film was toch engels gesproken?

Te lang, vooral omdat er qua plot niet heel veel ontwikkeling is, maar afgezien daarvan wel een indringend en vooral krachtig in beeld gebracht portret van kindsoldaten in een niet nader genoemd afrikaans land. Nieuwkomer Abraham Atta is compleet overtuigend in de hoofdrol en Idris Elba is geweldig als 'de commandant'. Hier en daar behoorlijk gruwelijk, zoals je redelijkerwijs kunt verwachten bij een dergelijk onderwerp, maar regisseur Cary Joji Fukunaga zorgt er continu vakkundig voor dat de sfeer niet al te grimmig en deprimerend wordt.

Mooie film, geeft een goed beeld van het leven van een kindsoldaat.