The Walk (2015)

Tja.

Iets langer (maar niet zo heel lang) geleden) kreeg dit verhaal al een bekroonde docu toebedeeld, maar blijkbaar vond Zemeckis dat niet voldoende. Nu begrijp ik dat dit verhaal zich perfect leent om eens uit te pakken met 3D (en eigenlijk VR, want een soortgelijk concept is één van de typische VR demo games), maar de manier waarop is redelijk bedroevend.

Zemeckis lijkt de Coens (die van de 90s) te willen immiteren. Dik aangzette personages, een nogal kolderiek toontje en een olijke, kleurrijke setting. Het zou een mooie combinatie kunnen zijn, maar Zemeckis brengt het er gewoon érg karig vanaf. Sowieso een wispelturige regisseur, dit is duidelijk weer een sof in z'n oeuvre.

Joseph Gordon-Levitt is zeker geen slecht acteur maar wat hij hier laat zien is triest. Ook Ben Kingsley is vreselijk in zijn zoveelste niet-Amerikaanse rol. Redelijk onbegrijpelijk aangezien de rest van de cast ook niet meteen de meest bekende namen zijn, waarom dan toch weer de hoofdrollen verkassen aan een Amerikaan met een brak accent?

Verder is het verhaaltje echt wel wat te lang gerekt. Ik vermoed dat de eindscene wat langer mocht duren om het 3D effect vol z'n werk te laten doen, maar daar heb je thuis op een 2D schermpje niet zoveel aan. Al helemaal niet als er een of ander énorm lelijke CG vogel z'n intrede doet. Dit had hoogstens 90 minuten mogen duren én had een betere regisseur verdiend.

Kijk gewoon Man on Wire, die is op zich niet veel beter, maar wél korter en daar zie je gewoon de echte personen aan het werk.

1.5*

Dank je moviemeters...Ik heb hem aangeklikt op Netflix,maar het verhaal boeit me niet. Of ie het nou haalt of niet...Jaren geleden stierf een Fransman bij een poging een wolkenkrabber te beklimmen zonder hulpmiddelen...Ja gympies en klimmen maar. Hij had een vrouw en jong zoontje...Hij had al verscheidene zeer hoge gebouwen beklommen ...tot nummer 10, of 11, of 15....het ging een keer mis en zoiets vertel je niet na.....Hoe kan iemand dat doen met vrouw en jong kind???Onbegrijpelijk dit soort acties.

"Only English, we must sound like New Yorkers," Zegt Petit met een Allo Allo accent, check!

Beetje absurd, licht komisch, een veel te serieuze film was ook veel te lang en te zwaar geweest, die Petit is inderdaad erg op zich zelf gericht en arrogant maar ja dat moet ook wel als je zulke stunts uithaalt. Verder prima filmpje. Brengt wel een beetje spanning mee, ziet er prachtig uit allemaal vooral de shots van de stad zelf en de 'wandeling' zelf is van grote schoonheid visueel gezien, wauw! Verder heeft het naar mijn mening allemaal wel een bepaalde charme en leuke muziek.

Geen grootse film, maar leuk tussendoortje.

Eén van de weinige films waarbij ik snap dat ie in 3D uit is gekomen. Robert Zemeckis is een prima verhalenverteller, maar heeft zich ook een tijdje met 3D animatie en motion capture beziggehouden. Dat leverde geen juweeltjes op, dus ging hij maar terug naar live action. In The Walk kan Zemeckis zich alsnog prima uitleven op digitale effecten, want een groot deel van The Walk is uiteraard green screen. Niet alleen omdat men Joseph Gordon-Levitt niet echt op een touw op die hoogte wilde zetten, maar ook omdat simpelweg de Twin Towers er niet meer zijn. Visueel komen er best een paar fijne hoogstandjes voorbij. Het is niet overal wonderschoon en soms is het zelfs echt niet om aan te zien (die vogel is één van de meest belabberde dingen die ik ooit gezien heb), maar hier en daar zijn de effecten behoorlijk overtuigend, dat je er bijna klamme handjes van krijgt.

Uiteraard gaat het dan om het moment dat Philippe op de kabel staat. Wie dat wil zien moet wel even geduld hebben, want eerst moet er een liefdesverhaaltje worden opgebouwd, moeten we uitgebreid weten hoe Philippe zijn fotograaf leerde kennen én zien we Ben Kingsley in de rol van knorrige mentor. Levitt en Kingsley zijn vooral aangehaald als grote namen, want dat twee Amerikanen zijn gecast in niet-Amerikaanse rollen slaat verder helemaal nergens op. Drama komt nu eenmaal iets minder over als je steevast het gevoel hebt dat je naar een aflevering van 'Allo 'Allo! zit te kijken. De acteurs - inclusief Kingsley en Levitt - doen verder wel hun best, maar geen komt verder dan gewoon prima degelijk acteerwerk, waarschijnlijk omdat ook hun personages niet bijster interessant zijn. Het meest interessante van The Walk is het verhaal hoe Philippe het voor elkaar kreeg om deze fantastische en illegale stunt uit te halen en dat deel voert Zemeckis ook best vaardig uit. Alles daaromheen is gewoon nogal suffig.

3 sterren.

Het waargebeurde relaas van Philippe Petit [Joseph Gordon-Levitt], de charismatische, egocentrische evenwichtskunstenaar die in 1973 zonder vergunning zijn geld verdient als straatartiest in Parijs wanneer hij leest over de aanstaande oplevering van de Twin Towers in New York. Hij raakt geobsedeerd door het idee om een lijn te spannen tussen de twee torens en de oversteek te maken. Hij haalt zijn vriendin Annie [Charlotte Le Bon] over om hem te helpen, evenals fotograaf Jean-Louis [Clément Sibony] en Jean-Francois [César Domboy] om hem te helpen. Ben Kingsley heeft een amusant bijrol als Rudy Omankowsky, de legendarische circusartiest die Philippes mentor wordt en de reconstructie van Philippes luchtwandeling is indrukwekkend, vooral in 3D (maar zeker niet aan te raden voor mensen met hoogtevrees). Gordon-Levitt is bovendien ronduit perfect, mede doordat hij zich liet trainen door Philippe Petit zelf! Een fantastische film, maar het is in veel opzichten een remake van Man on Wire, de documentaire over deze onvergetelijke prestatie.

De bekende regisseur Robert Zemeckis dirigeert een biografiefilm, maar wat mij betreft valt pure fictie veel meer binnen zijn kunnen en doen. Met name de kinderachtige vormgeving van Joseph Gordon-Levitt is hinderlijk, waardoor de wereld die in The Walk naar voren komt als een soort circus wegkijkt. Omdat de materie die voorafgaat aan de stunt bezaaid is met clichés en makkelijke humor (je zou het amper verwachten binnen een Amerikaanse biografiefilm) wacht je als kijker af op het grootse gebeuren, waarvan de opbouw best redelijk is. Eenmaal we ons dan op het koord bevinden kiest Zemeckis echter voor een sentimentele en komische benadering, waardoor de spanning die voorafgaat meteen teniet wordt gedaan. Het is vooral jammer dat de makers voor zo'n braaf geheel gaan, want juist de spanning en het spelen met fobieën waren potentiële raakvlakken die uiteindelijk beperkt worden benut. Tegen het einde aan voelde ik me nauwelijks verbonden met de hoofdfiguren, maar de visuele invulling is gelukkig nog enigszins professioneel.