The Walk (2015)

Traag, langdradig en irritant. Ze hadden er een korte film van 15 minuten met enkel de walk in 3d van moeten maken.

Waardeloos.

"I'm going to hang a high wire between the two towers of the World Trade Center and walk on it."

Om eerlijk te zijn doet de naam Philippe Petit bij mij geen belletje rinkelen, maar deze waaghals heeft het dus gepresteerd om in 1974 meerdere malen over een kabel tussen de twee torens te lopen. Op zich een interessant gegeven voor een korte film, maar als langspeelfilm wil het niet werken.

'The Walk' beslaat eigenlijk drie verhalen; je ziet hoe de passie van Petit is ontstaan, een romance en de uiteindelijke oversteek. De eerste twee worden oppervlakkig gebracht en voelen enigszins langdradig aan, omdat je als kijker de hele tijd zit te wachten op het slotstuk. Robert Zemeckis poogt wel om de gebeurtenissen erdoorheen te jagen, maar slaagt hier niet in. Bovendien vind ik de - geforceerde - humor op momenten iets te veel van het goede.

Joseph Gordon-Levitt portretteert Petit vol overtuiging, waardoor het rare Franse accent niet als storend wordt ervaren. Wel heb ik zo mijn bedenkingen bij de narratie, waarbij hij op de fakkel van het Vrijheidsbeeld staat en alles uiteenzet. Het is te uitleggerig en haalt je min of meer uit de film. Hier was een reguliere voice-over gepaster geweest.

De oversteek is uiteraard indrukwekkend te noemen, maar ook hoe alles daarnaartoe wordt opgezet. De IMAX 3D ervaring komt hier goed tot zijn uiting, omdat het net lijkt alsof je zelf op de kabel staat inclusief duizelingwekkend effect. Een kanttekening hierbij is dat de ode aan de torens soms iets te opzichtig aanwezig is.

Al met al een matige biopic die enkel en alleen de moeite waard is vanwege de finale, aangezien het overige gewoonweg te verwaarlozen is.

2,0 Sterren.

Als ik regisseur zou zijn had ik dit denk ik niet het meest aantrekkelijke scenario gevonden om te gebruiken voor mijn productie. Bij het aantreffen van de trailer in andere zalen was ik er ook al bang voor dat dit niet genoeg kon boeien, simpelweg door het feit dat er 'alleen maar' een man over een touw loopt. Het is moeilijk om hier echt creatief mee om te gaan. Joseph Gordon-Levitt straalt veel energie uit en is waarschijnlijk de geschikte kandidaat om deze rol in te vullen maar ik stoorde me soms wel aan zijn overdreven reacties. Zoals midden in de nacht een houten kist dichtspijkeren en iedereen met een hoop kabaal wakker maken nadat zijn vriendin had aangegeven dat hij wel wat meer dankbaarheid kon tonen. De walk zelf is gelukkig best wel interessant uitgewerkt en duurde langer dan ik ingeschat had.

In de bios waar ik de film gezien heb kwam het 3d effect niet echt over zoals het hoort geloof ik. Beetje jammer, want er werd geloof ik leuk gebruik van gemaakt. De film zag er visueel echter nog steeds goed uit en ik heb toch de hele tijd geboeid zitten kijken. Ik kende het verhaal nog niet echt en het wordt in deze film op een leuke en interessante manier vertelt. Ook op een manier waardoor je de spanning om de hele uitvoer van het plan een beetje mee begint te voelen.

Ja, The Walk begint wat te Hollywoodiaans en overgeromantiseerd. Maar het nam me wel volledig mee. De hele opbouw, voorbereidingen en tegenslagen zorgden voor één grote adrenalinetrip die je het gevoel gaf dat je deel uitmaakte van de 'coup'. Zeer straf, zeker als je eigenlijk op voorhand al weet hoe het afloopt. Het Franse accent kan je irritant vinden, maar een Fransman spreekt nu eenmaal Frans en Engels met een Frans accent. Ik ben oprecht blij als er in Parijs geen vlekkeloos Engels wordt gesproken. En J G-L deed dat voortreffelijk. Heerlijke cinema!

Deze film gezien in de bios.

In de opbouw en uitvoering herken je helemaal de lijn van Robert Zemeckis.

Mooi kijkvoer, maar geen topper van de man.

De echte spanningspiek in de film is de opbouw naar het eigenlijke gebeuren "The Walk" of de coup. Het eerste uur doet niet echt terzake en kon veel beter besteed worden aan een degelijke opbouw van de spanning voor het gebeuren.

Het verhaal van die kerel zijn jonge leven in Frankrijk kon in 5 minuten verteld worden i.p.v. in 1 uur. Ook het eigenlijke stappen tussen de 2 buildings is te langdradig en daardoor wordt het op de duur onrealistisch.

Spijtig genoeg is er ook geen word meer gerept over het latere leven van die man in de USA.

Gelukkig had ik gratis ticketten, want anders had ik deze film gewoon uitgezien in mijn luie zetel voor de televisie binnen enkele maanden.

Conclusie: mooi gemaakt, maar zeker niet het niveau van een Contact, een Forrest Gump of een Cast Away.

"All artists are anarchists in some way," zegt Phillipe Petit halverwege de film tegen zijn fotograaf in spé. Nu is dat een beetje een lege uitspraak die het voornamelijk van de romantische beelden van kunstenaars en anarchisten moet hebben, maar intuïtief voelt iedereen wel aan wat ermee bedoeld wordt. Kunstenaars zijn rebels, autonoom, onafhankelijk van anderen in het verspreiden van hun visie.

Nu schaar ik Robert Zemeckis niet onder deze definitie. En al helemaal niet met The Walk. Daarvoor is de film te veel volgens het boekje gemaakt, bedoeld om een zo groot mogelijk publiek te pleasen en om vooral nergens te schuren. Zemeckis is geen rebel, maar een hardcore conformist.

Daar is op zich weinig mis mee: met dezelfde instelling heeft de beste man een heerlijke trilogie gemaakt over tijdreizen en zette hij Tom Hanks op de kaart met een paar heerlijk charmante rollen. Maar hier slaat hij de plank met een iets te grote regelmaat pijnlijk mis.

Het begint meteen met het eerste shot van een karikaturale, met dik Frans accent sprekende Jospeh Gordon-Levitt. Nu spreekt de beste jongen nagenoeg perfect Frans, en is zijn mimiek een bewonderenswaardige kopie van de daadwerkelijke Petit, maar of het werkt als raamvertelling, daar boven op het Vrijheidsbeeld? Niet echt. Daarvoor is het allemaal te dik aangezet, te cartoonesk en daar bovenop: te uitleggerig. Zemeckis lijkt hier te veel te vrezen voor een afwetend publiek en houdt ze daarom maar goed aan het handje, waardoor alle cruciale scènes in sneltreinvaart afgegaan worden. Groot nadeel hiervan is dat alle bijpersonages nergens enige diepgang kunnen krijgen: hun functie in het verhaal is tot het minimale beperkt, namelijk tot het dienen van Petit's doel.

Geen wonder dat de film naast irritant ook nog eens dodelijk saai blijkt te zijn: met zo'n haastig tempo waar nergens bij stilgestaan wordt en zo weinig personage-ontwikkeling is het een kleine kunst om alle spanning uit deze artistieke misdaad van de eeuw te spoelen.

Bovendien blijft de vraag hangen waarom er voor een gepancakete, bepruikte Gordon-Levitt en niet voor één van die ontelbaar getalenteerde Franse acteurs gekozen is om de rol van Petit te spelen. En waarom spreekt niemand Frans? Het excuus dat de al perfect Engels sprekende Fransozen hun Engels moeten oefenen is zó stompzinnig dat het voelt als een belediging naar de kijker.

Het is fijn als de daadwerkelijke wandeling plaats gaat vinden: niet alleen weet de film dan eindelijk de kijker op het puntje van zijn stoel te krijgen, maar er wordt minder gepraat. Gordon-Levitt legt nog altijd te veel uit ("En toen ging ik het koord op, en toen keek ik omlaag, en toen kwam er een vogel"), maar voor het eerst in de anderhalf uur dat de film nu bezig is heeft Zemeckis de kijker dan toch echt te pakken. Jammer dat het zo lang geduurd heeft.

De échte aanrader omtrent dit onderwerp blijft natuurlijk de sublieme documentaire Man on Wire.

film reviews in 100 woorden: The Walk (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

ps. ik ben geen professionele schrijver of criticus, ik ben maar een movie geek met een toetsenbord.

The Walk is een verhaal over een jongeman die zijn droom achterna gaat om over een kabel tussen de WTC-torens te wandelen. Deze film was enorm luchtig aangepakt en voelde halverwege zelfs aan als een kraakfilm of een ouderwets spionageverhaal. Joseph Gordon levitt speelde misschien geen al te charmant personage, maar zijn passie en zijn flauw accent kwamen absoluut geloofwaardig over. De opbouw was langzaam maar de uiteindelijke wandeling over de kabel gaf enorm veel voldoening en al de scenes op de torens zijn een indrukwekkend visueel spektakel. De ontknoping was ook een mooi eerbetoon aan de majestueuze Twin Towers.

3,5*

“People ask me “Why do you risk death?”. For me, this is life.”

The Walk is een aardige film over een apart en excentriek persoon. De film is iets te standaard en volgens het boekje om een hoogvlieger te zijn maar het heeft zeker zijn vermakelijke momenten. Philippe Petit wil tussen de twee torens van het Wolrd Trade Center lopen over een dun koord en verzameld een groep mensen bij elkaar om zijn missie uit te voeren.

De film is met ruim twee uur erg lang en dat wreekt zich zeker in het middenstuk wanneer het plan moet worden bedacht en er een begin van uitvoering is. Het wordt wat langdradig en de acteurs en personages zijn zeker niet interessant genoeg om te blijven boeien. Daar komt nog bij dat Petit zelf onuitstaanbaar is en maar een vervelend mannetje. Joseph Gordon-Levitt is geweldig en zijn Franse accent indrukwekkend maar echt meeleven met Petit en zijn missie doe je niet. Daarvoor blijft zijn motivatie iets te wazig en blijft het personage te afstandelijk. Wanneer Petit aan zijn wandeling begint voel je wel de spanning en het is door regisseur Robert Zemeckis prachtig in beeld gebracht. Maar van een regisseur die Forrest Gump, Back to the Future en Cast Away op zijn naam heeft staan verwacht je memorabele personages waar je van gaat houden of waar je tenminste de beweegredenen van kan begrijpen. Petit blijft een raar en afstandelijk figuur met een vreemde en ietwat kinderlijke hobby. Dan toch maar weer een keer kijken naar de avonturen van Forrest, Marty of Chuck Nolan. Voor Gordon-Levitt en de onbegrensde energie die hij in de film heeft gestopt en het zichtbare plezier waarmee hij het karakter speelt een voldoende.

Een waargebeurd sprookje, gebaseerd op de belevenissen van de Franse koorddanser Philippe Petit (hier gespeeld door Joseph Gordon Levitt). Wanneer je de superieure documentaire Man On Wire met hetzelfde onderwerp reeds kent kun je deze film feitelijk overslaan, al wordt 'the walk' uit de titel wel subliem in beeld gebracht. Dat kon de documentaire natuurlijk niet. Verder is de film qua toon erg dik aangezet en bestaat de cast grotendeels uit karikaturen. Gordon Levitt doet zijn best in de hoofdrol en weet ook wel te overtuigen, maar zijn personage blijft grotendeels aan de oppervlakte hangen. De documentaire graaft dieper, is interessanter en bevat meer drama en gevoel.

Zemeckis brengt de Twin Towers weer tot leven. Mooi gedaan hoor. Het hoogtevrees gevoel zit er op een gegeven moment best in + zwetende handjes. De laatste drie kwartier zijn natuurlijk dát waar we allemaal op hebben gewacht tijdens het zien van deze 'The Walk'. Wat daar aan vooraf gaat is rustig wegkijken, weinig spectaculair. De film ziet er mooi uit, de CGI doet haar werk en Joseph Gordon-Levitt speelt zijn rol erg leuk. Deze prent heeft aardig aan mijn verwachtingen voldaan. Leuk zo op de zondagmiddag.

Toch meer een ode aan de Twin Towers dan aan de koorddanser.

Vooral de tweede helft in New York is interessant waarbij je een goed beeld krijgt van de voorbereidingen. Het koorddansen tussen de Twin Towers is het betere klamme handjes werk.

Wat een prestatie.

Leuk om eens gezien te hebben.

Onderhoudende film die verslag doet van een uitkomende jongensdroom. Film ook die kiest voor de filmvorm met een alwetend verteller. De verteller is Gordon-Levitt in zijn rol als koorddanser Petit. De gewenning aan vorm en personage kost wat tijd.

De eerste paar minuten lijkt Gordon-Levitt met gekke maniertjes en Franse tongval een persiflage te zijn op een Fransman. Pas na enige tijd verdwijnt dat gevoel en begint het geloof in het personage te ontstaan. Gelukkig maar, want een komiek op het koord tussen de beide torens van het WTC had vast geen serieuze en geloofwaardige film opgeleverd.

De film heeft goede en saaie momenten. Een paar aardige scenes uit de opbouwjaren van de artiest Petit. Een minder enerverend tussenstuk waarin het plan nader wordt uitgewerkt. En een zinderend slot als de film eindelijk de focus legt op de stunt. Die is spannend gefilmd. De camera maakt goed gebruik van de hoogte van de torens. Het zielige stukje touw en de eenzame mens erop zien er onbeduidend uit. Gereed om te vallen. Het sfeertje is beklemmend.

Behalve de hoofdrol van Levitt stellen de overige rollen weinig voor. NIet dat zijn rol heel memorabel is, maar hij krijgt in ieder geval de kans om zijn acteertalent te showen. De andere rollen zijn nauwelijks meer dan behang in dienst van de hoofdrol. Wel jammer.

Helaas levert de film geen diepe inkijk op in het wezen van Petit. Desondanks prima vermaak.

Prima film. De opbouw is goed. Het verhaal wordt vanaf de jeugd tot de twin toners rustig aan verteld met fraaie beelden van Parijs en NY. Levitt voorziet de film van het nodige commentaar, dat best leuk werkt. In de laatste drie kwartier wordt het behoorlijk spannend met als hoogtepunt de oversteek op het koord. Een aantal keer draait je maag even om. Het acteerwerk is eveneens van hoog niveau. Aanrader. 4.0

Leuke film. Ik vond hem wel weer iets te lang duren. In 90 minuten had het net wat vlotter gegaan en was het interessanter geweest. De beelden van de torens blijven indrukwekkend. Ik had ze eerlijk gezegd ook weer precies hetzelfde teruggezet na de aanslagen, maar goed. Ieder zijn eigen mening hierover. Bijna niet te geloven dat dit echt is gebeurd.

Van tevoren vroeg ik me al af of de film kon boeien aangezien je al weet wat er gaat gebeuren en de aanloop nooit echt boeiend kan zijn. En inderdaad, de aanloop is niet erg boeiend en de climax is even spectaculair, maar duurt voornamelijk gewoon te lang.

We zien Petit langzaam het touwlopen zich eigen maken, komt een vriendinnetje tegen en er is een wijze man die hem helpt. Goh. Iedereen spreekt Engels, wat soms (onbedoeld) op de lachspieren werkt en afleidt. De rol van Kingsley is gewoon slecht. Gordon-Levitt doet het best aardig, op dat domme accent na, dat dan weer wel.

Wokkietokkies en zo. Het is wat met de talen en accenten hier. Die van Petit was ik op voorbereid en ik kan niet zeggen dat Gordon-Levitt het slecht doet, maar hij speelt wel die arrogante kwast. Dan besluit Zemeckis ook nog eens om hem, staand op het Vrijheidsbeeld, de hele boel aan elkaar te laten praten. Geen gelukkige keuze, al probeert hij het daar omheen gelukkig wel frank en vrij te verpakken. Dat wil dan wel eens flauwtjes uitpakken, dat gedoe met die kist gaat ook nergens over, maar toch. Het helpt.

Vond het wat dat aangaat, met de docu redelijk vers in het achterhoofd, niet eens zo slepend uitpakken, terwijl Zemeckis toch ruim de tijd neemt richting de dans. Een geweldige stunt, al is het effect in de film niet navenant. Spannend als je hoogtevrees hebt, misschien, maar het wollige gezever leidt alleen maar af en over die digitale vogel zullen we het maar niet hebben. Een soort Ocean's Eleven, maar dan in een ander jasje en een mindere executie. Waardeloos is anders, maar veel waarde heeft dit na de docu niet.

Redelijke film waarin een Fransman besluit te gaan koorddansen tussen de twin towers. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. De film ziet er zeker goed uit en het koorddansen is spectaculair. Voor de rest blijft het allemaal wat oppervlakkig en de documentaire over ditzelfde verhaal werkte beter. Joseph Gordon-Levitt zet wel een prima rol neer.

Amusante film in de sfeer van Water for the Elephants. Het Franse accent geeft juist een leuke noot aan deze film die verder een prima opbouw heeft naar een mooi einde. Prima acteer werk van Joseph Gordon-Levitt die in real life een ware liefhebber is van de Franse poëzie. De voice over in beeld is leuk gevonden maar had voor mij niet in beeld gebracht hoeven te worden. Verder is de film in goede balans. Prima vermaak! Leuk detail Petitt leeft nog steeds en oefent zijn vak nog steeds uit.

“For me, to walk on the wire, this is life.”

Ik hoop niet dat ze elk record dat verwezenlijkt werd door een individu gaan verfilmen, want dan hebben we nog een hele reeks voor de boeg. Buiten de duizelingwekkende beelden die vertoond werden, vond ik het toch maar een slaapverwekkende vertoning. Ik ben dan ook halfweg ergens ingedommeld. Gelukkig dat Philippe Petit dit niet overkwam terwijl hij zwaaiend op dat stalen koord stond tussen de Twin Towers. Twee dingen om deze film de hemel in te prijzen. Allereerst de gebruikte cameratechniek. Zelf heb ik last van hoogtevrees en “The Walk” bezorgde me dus angstaanvallen en een draaierig gevoel. Het slaagde erin om me zover te krijgen dat ik mijn handen voor mijn ogen hield. Dat zal je me zelfs niet zien doen bij de meest angstaanjagende horror. En dan is er de met een Frans accent pratende Joseph “Looper” Gordon-Levitt. Ondanks dat hij zonder veel moeite van Petit een karikatuur had kunnen maken, slaagde hij erin om de gedreven, passionele Fransman met verve te brengen.

Al vanaf de openingsscène weet je waar je je aan kan verwachten. Philippe die je toespreekt vanaf het Vrijheidsbeeld en de inleiding geeft tot dit waargebeurd verhaal. De manier waarop hij het verhaal vertelt vol enthousiasme en geëmotioneerd, zorgt ervoor dat je nieuwsgierigheid gewekt wordt. Is hij geslaagd in deze gevaarlijke onderneming of spreekt hij je toe vanuit het hiernamaals, nadat hij te pletter gestort is en eindigde als een menselijke pizza tussen de twee majestueuze torens ? Wie het echte relaas kent, weet natuurlijk al op voorhand de uitkomst. En verder verklapt deze Phillippe al vroeg in de film wat het uiteindelijke doel is. Over een verrassingselement kunnen we dus al niet meer spreken.

Het eerste deel gaat dan ook over zijn lotgevallen als straatartiest in Parijs waar zijn passie voor koorddansen begint. Met behulp van de circuseigenaar Papa Rudy (Ben Kingsley), wiens familie al jarenlang het koorddansen beoefent, leert Philippe de kneepjes van het vak. En het moment dat hij een artikel leest over de bouw van de Twin Towers, heeft hij nog één levensdoel en dat is de gapende diepte tussen de twee torens al koorddansend te overbruggen. Wat volgt is een soort “Ocean Eleven”, maar dan om deze waaghalzerij te doen lukken. Van het moment dat Philippe al zijn zinnen zet op deze stunt, beginnen de gedreven voorbereidingen. Het uitkienen hoe het te verwezenlijken en wat materiaal hiervoor nodig is. Het samenstellen van een groepje medeplichtigen. En een gedetailleerd uitvoeringsplan samenstellen zodanig dat er niks fout zou gaan de dag waarop Philippe zijn kans waagt. Het tweede deel is de uiteindelijke uitvoering van dit plan. Vanzelfsprekend kan je je verwachten aan enkele tegenslagen en onverwachte obstakels tijdens de poging, zodanig dat het intenser en spannender wordt.

Gordon-Levitt speelde zijn rol met bravoure en vol overtuiging, alhoewel het geforceerde klinkende accent me persoonlijk stoorde aan het begin en ik me telkens afvroeg waarom ze geen authentieke Franse acteur hadden gekozen. Maar naarmate de film vorderde vond ik het toch een bewonderenswaardige prestatie van hem. Kingsley’s rol was uitermate grappig. Maar voor mij waren de twee hulpjes uit de Verenigde Staten die door een winkeleigenaar werden opgetrommeld wel echt amusant. Charlotte Le Bon is een lieftallige en frêle verschijning, maar diende louter als attribuut (zoals de flexibele stok die Philippe gebruikt tijdens zijn koorddansen) in een parallelle verhaallijn. Al bij al een onderhoudende film die bij momenten vreselijk intens overkwam (dankzij het beeldmateriaal) maar die niet hetzelfde niveau haalde als die waar Philippe stond op het moment van zijn wereldberoemde act.

PS. Toch nog even vermelden dat ik het een enorme prestatie vind van de filmmakers dat ze zich niet hebben laten verleiden om er een soort ode van te maken voor de Twin Towers en elke verwijzing naar wat er uiteindelijk met deze torens gebeurd naderhand te mijden.

3*

Uitstekend drama film...

Uitstekend verhaal...

Een waargebeurd verhaal...

Uitstekend camerabeweging...

Prima acteerwerk...

Wel een bekende acteurs Joseph Gordon-Levitt en Ben Kingsley...

Super mooi HD kwaliteit en prachtig 3D!

Uitstekend achtergrond geluid/muziek

(DTS met 7.1!)

Top!

Vond het een zeer goede film, mooi verteld en uitgevoerd. De mooie beelden van Parijs en New York zijn schitterend gedaan. En zeker op de Twin Towers zelf supper mooi gefilmd dat je last heb van hoogtevrees! Joseph Gordon-Levitt zie je steeds meer groeien in zijn rollen en dat is een goed teken voor deze opkomende generatie acteurs!

Vermakelijke film met een leuk sfeertje en visueel erg mooi gedaan. Joseph Gordon-Levitt speelt een geinig, maar ook irritant personage met een vrij vervelend accent, maar ik kon er wel om lachen.

Kan me trouwens gewoon echt niet voorstellen dat je daar vrolijk op 400 meter op een kabeltje staat. Waanzinnig, wat een lef.

Films van Zemeckis staan garant voor kwaliteit, zo ook in dit docudrama. Wel moet gezegd worden dat Gordon-Levitt daar ook een grote bijdrage aan levert met een glansrol als Philippe Petit die wil koorddansen tussen de Twin Towers. Een geweldige acteerprestatie, al kan ik me wel voorstellen dat sommigen hem irritant vonden.

Je moet wel totaal geschift zijn om zo'n waagstuk uit te halen. De beelden van het koorddansen zijn van adembenemend niveau, waar het camerawerk een extra compliment verdiend. Knap om het voor elkaar te krijgen dat je je als kijker af en toe zelf op het koord waant en je spontaan knikkende knieën van de hoogtevrees krijgt.

Dankzij het verbluffend goede camerawerk krijgt de film een halfje extra, bovenop de drieënhalve ster die deze film zeer zeker verdiend.

Aanrader.

Voordat ik ''The Walk'' aanzette, wist ik nog niet dat ik zo verrast zou zijn bij het resultaat. Meestal lees ik eerst een review of een korte mening voordat ik aan een film begin. Verbijsterd, verrast, even stil na het einde. Wat een film.

Normaal ben ik geen groot fan van Gordon-Levitt. Er zijn slechts enkele films waarin ik hem goed vind acteren. In The Walk overtreft hij zichzelf als je het mij vraagt. Het Franse accent (wat voor velen heel irritant kan zijn, dat begrijp ik) vond ik heerlijk en wellicht een tikkeltje stereotype, maar het paste. Uitstekend en sterk gespeeld. De manier hoe hij zijn verhaal vertelde was leuk, ondanks het misschien niet heel origineel is. De bijlrollen deden het goed. Ben Kingsley stelt absoluut niet teleur en, voor mij nieuwkomer, Charlotte Le Bon zette een goede rol neer.

Het camerawerk was geweldig. Wat ontzettend knap gedaan. De beelden, de uitzichten die je kreeg hiervan. Absoluut prachtig. Ikzelf heb enorme hoogtevrees, dus vanaf het moment dat hij zijn voeten op het touw zette, begonnen mijn knieën te knikken. Toen hij begon te stunten op het touw, durfde ik bijna niet meer te kijken. Wat geweldig gedaan.

The Walk is een absolute aanrader als je van biografie-films houdt of dingen die (tot in zekere mate) echt gebeurd zijn!

The Walk is leuk en een interessant filmpje. Kan eigenlijk ook niet anders, want dit waargebeurde verhaal is bijzonder. De Twin Towers, de hoogste twee torens in die tijd, die door koordanser Gordon-Levitt worden doorlopen. Zenuwslopend spannend, althans voor mensen met hoogtevrees zoals ik.

Het verhaal wordt in een snel tempo verteld en verveelt ook geen moment. De Twin Towers zien er bij 'de overloop' erg goed uit. De fraaie beelden zorgen ervoor dat de kijkers met hoogte vrees met zweethanden zitten te kijken hoe Petit het er vanaf brengt.

Gordon-Levitt zit lekker in zijn rol en zijn Franse accent klinkt prima. De rest van de cast scoort ook een dikke voldoende. Wel moet ik zeggen dat we toch ietsje meer van een Zemeckis film mogen verwachten, maar al met al een prima film, die lekker vlot weg kijkt! 3,5

Het verhaal van Pierre Petit is erg indrukwekkend.

Jammer dat het vooral door een voiceover en de vierde muur verteld wordt. Doet toch wel wat af aan de kracht van het geheel, hoewel ik wel moet zeggen dat het me vooral in de eerste helft irriteerde - daarna wordt het spannend genoeg om daar ietwat overheen te kijken.

Daarnaast erg knappe beelden van de stunt tussen de torens - en helemaal al omdat die er niet meer zijn. Daar zal toch een enorme partij trucs en werk voor nodig geweest zijn. Toch overheerst dat niet echt, en dat moet ik dan wel echt waarderen - en dat helpt me dan ook om over het wat al te fake franse accentje van Gordon-Levitt heen te stappen. Behalve dat knap werk van de cast, daar geen woord over.

Best onderhoudend en zelfs grappig hoe het hoofdpersonage je op sleeptouw neemt naar zijn avontuurlijke "coup" en best verdienstelijk hoe van het dramatisch einde van de Twin Towers geen gewag wordt gemaakt op welke wijze dan ook.

Camerawerk en de ganse setting is natuurlijk wel goed en ook de acteurs vallen mee.

De film geeft de voorbereiding en uitvoering van de kunsttoer m.i. behoorlijk in detail weer. Naar gelang de interesse van de kijker hiervoor zal de film al dan niet langdradig uitvallen. Een gebrek aan spanning kunt ge hem evenwel niet aanwrijven.

Erg spannend. Vooral ook door de manier waarop het in beeld is gebracht.

Wat een lef moet je hebben om dit kunstje te flikken.

De cast deed het prima.

Helaas was het geen Amerikaan, waardoor in een 'allo, allo' taaltje werd gesproken.

Ik zou de film wel eens in 3d willen zien.

De film komt wat traag op gang en ik erger me in eerste instantie aan de arrogantie van de hoofdpersoon. Later krijgt hij wat meer menselijke trekjes waardoor het verhaal voor mij interessanter wordt. Na het eerste uur komt het moment waarop Philippe over een kabel van het ene naar het andere World Trade Center zal lopen, steeds dichterbij. Hiermee wordt ook de spanning opgebouwd. Gaat het hem wel of niet lukken? Gaan alle voorbereidingen lukken? Blijft hij rechtop staan? Zal hij niet vallen? Vanaf het moment dat ik me die vragen ging stellen, is de film me tot het laatste moment blijven boeien. Dus al met al een fijne film, maar geen hoogstandje.