Afgelopen jaar verscheen er al meermaals een lijstje met de beste van 2021 tot dan toe, maar naarmate het jaar vorderde kwam er natuurlijk steeds meert titels bij. Inmiddels zitten we in 2022 en maken we de balans op. Dit zijn de films met de beste beoordelingen die afgelopen jaar verschenen. Bijgevoegd ook een korte bespreking van een MovieMeter gebruiker.
Nu de ware identiteit van Spider-Man is prijsgegeven, kan Peter zijn normale leven niet langer meer scheiden met dat van zijn rol als superheld. Hij schakelt vervolgens de hulp van Dr. Strange in om dit alles ongedaan te maken. Dit brengt echter enorme risico's met zich mee, waarbij hij gedwongen wordt te ontdekken wat werkelijk nodig is om Spider-Man te zijn.
Nu de ware identiteit van Spider-Man is prijsgegeven, kan Peter zijn normale leven niet langer meer scheiden met dat van zijn rol als superheld. Hij schakelt vervolgens de hulp van Dr. Strange in om dit alles ongedaan te maken. Dit brengt echter enorme risico's met zich mee, waarbij hij gedwongen wordt te ontdekken wat werkelijk nodig is om Spider-Man te zijn.
Eentje voor de fans. Het leukste aan de film is de link met de 2 andere franchises natuurlijk, maar meer dan een verfilmde wikipedia is het ook niet geworden. Slecht is het zeker niet. Leuk tempo met enkele klassiekers. Wie houdt van Spider-Man komt zonder twijfel aan zijn trekken. De nodige actie en humor in een vluchtig tempo. Het is nergens echt verrassend, ook al ben je blij met de reeks bekende gezichten. De humor werkt wel, het zorgt voor een aangename film. De drama tussendoor werkt wat minder, en ik mis het echte avontuur. Het verhaal zelf steunt ook net iets te veel op al die gastoptredens. Zeker niet de beste Spider-Man, maar wel een leuke film! - Film Pegasus
'Licorice Pizza' volgt de levens van Alana Kane en Gary Valentine. Beiden groeien gedurende de jaren 70 op in San Fernando Valley en worden verliefd op elkaar. Gary timmert daarnaast aan de weg om een acteercarrière op te bouwen.
'Licorice Pizza' volgt de levens van Alana Kane en Gary Valentine. Beiden groeien gedurende de jaren 70 op in San Fernando Valley en worden verliefd op elkaar. Gary timmert daarnaast aan de weg om een acteercarrière op te bouwen.
Zoals we enigszins gewend zijn bij Anderson heeft de film weinig plot maar zijn de scenes steevast vermakelijk en interessant. In feite vertelt het een clichématige romance, maar doet dat op authenthieke wijze waarbij de film autobiografisch voelt en met name ook het tijdsbeeld van begin jaren ’70 dus van 50 jaar terug (met ook leuke muziek uit die tijd) overtuigend wordt overgebracht. - De filosoof
De zeventienjarige Ruby is de enige in haar gezin die niet doof is. Elke ochtend helpt ze met haar broer mee in de visserij van haar ouders. Haar passie kan ze echter alleen kwijt wanneer ze zich op school bij het koor voegt. Ze wordt door haar leraar aangespoord om zich in te schrijven voor de muziekschool, maar het najagen van deze droom komt niet overeen met haar familiale rol.
De zeventienjarige Ruby is de enige in haar gezin die niet doof is. Elke ochtend helpt ze met haar broer mee in de visserij van haar ouders. Haar passie kan ze echter alleen kwijt wanneer ze zich op school bij het koor voegt. Ze wordt door haar leraar aangespoord om zich in te schrijven voor de muziekschool, maar het najagen van deze droom komt niet overeen met haar familiale rol.
Van deze film verwachtte ik niet veel maar dat veranderde bij het zien van de zeer aantrekkelijke en sympathieke Ruby uitstekend geacteerd door Emilia Jones. Of deze re-make beter is dan het origineel durf ik niet te zeggen. Te lang geleden dat ik die film (La Famille Bélier (2014)) gezien heb. Dit soort films zijn voor mij niettemin zonder meer zeer welkom want ik ben al die al die restricties dit vanwege dat hele corona gedoe spuugzat. Ik kan daarom wel een oppeppertje gebruiken. Dus, mooie dames (ik zie de meesten altijd in de kroeg) al is het maar op het witte doek zijn voor mij meer dan welkom. - wibro
Paul Atreides is de erfgenaam van het Huis Atreides. Hij staat op het punt om met zijn familie de planeet Caladan te verlaten voor Arrakis, een woestijnplaneet die ook bekend staat als ‘Dune’. De nieuwe planeet is rijk aan melange, dat meestal ‘the spice’ genoemd wordt. De unieke drug met levensverlengende, geestverruimende en soms dodelijke krachten wordt beschouwd als het meest waardevolle goed in het hele universum.
Paul Atreides is de erfgenaam van het Huis Atreides. Hij staat op het punt om met zijn familie de planeet Caladan te verlaten voor Arrakis, een woestijnplaneet die ook bekend staat als ‘Dune’. De nieuwe planeet is rijk aan melange, dat meestal ‘the spice’ genoemd wordt. De unieke drug met levensverlengende, geestverruimende en soms dodelijke krachten wordt beschouwd als het meest waardevolle goed in het hele universum.
Aangenaam verrast. Ik heb Villeneuve's talent in deze zeker onderschat. Hij doet iets helemaal anders dan Lynch en er zijn dan ook weinig vergelijkingspunten. Deze film spitst zich meer toe op de geopolitiek-dynastieke dimensie van het boek en wordt niet overdreven zweverig wat de mystiek en de profetie betreft. Arabische cultuurinvloeden (naamgevingen, de Fremens) versterken de vormgeving. Als Science-Fiction begeeft Dune part one zich veel dichter bij een Star Wars film dan je zou verwachten. Het is een bij momenten fascinerende spektakelfilm die een goed ritme vindt tussen de plotontwikkeling en de groots opgezette actie-setpieces. Heel goed hoor. - Filmkriebel
De jonge Nora gaat naar een nieuwe school, waar ook haar broer Abel les volgt. Ze ontdekt dat Abel er gepest wordt, maar hij wil dat ze er niets over zegt. Haar vader daarentegen maant haar aan om stappen te ondernemen. Nora raakt verscheurd tussen de wil om te helpen en de drang om zich te integreren in haar nieuwe school.
De jonge Nora gaat naar een nieuwe school, waar ook haar broer Abel les volgt. Ze ontdekt dat Abel er gepest wordt, maar hij wil dat ze er niets over zegt. Haar vader daarentegen maant haar aan om stappen te ondernemen. Nora raakt verscheurd tussen de wil om te helpen en de drang om zich te integreren in haar nieuwe school.
Nora ziet enorm op tegen haar eerste schooldag en zoekt in de pauzes het gezelschap op van haar oudere broer Abel . Die wil haar echter niet in de buurt hebben omdat hij daarmee het doelwit van pesterijen zou kunnen worden. Nora voelt zich dan ook schuldig wanneer ze ziet dat Abel inderdaad iedere pauze wordt geterroriseerd door oudere jongens en kan niet verkroppen dat haar broer niets doet om zich te verzetten of om herhaling te voorkomen. Het pestgedrag is dusdanig extreem dat het moeilijk voor te stellen is dat de docenten niet eerder actie ondernemen. Vanderbeques is echter zo innemend haar spel zo authentiek dat je je volledig mee laat slepen in de belevingswereld van een kind dat gedwongen wordt om beslissingen te nemen waarvan ze de consequenties niet kan voorzien. Jammer van het gemakzuchtige, onbevredigende einde. - mrklm
Reacties (0)