Ontiegelijk vervelende film die al ontzettend zwak begint en eigenlijk steeds alleen maar zwakker wordt. Vreselijk slechte casting waardoor alleen het personage 'Trip' af en toe vermakelijk is.
Reeker kleurt enkel binnen de lijntjes. Alles is cliche. Geen sfeer, geen humor, geen spanning, geen gore. Gewoon slecht. Het duurt een eeuwigheid voordat we de killer te zien krijgen.
Dat een drug dealing necrofiel zich ontpopt tot held zegt misschien wel iets over het schrijf genie achter deze film.
Alternatieve titel: Safe Neighborhood, 22 februari 2025, 00:31 uur
Erg vermakelijke kerst horror. Begint als een wat ongemakkelijke home invasion film, maar zodra de leuke twist plaatsvind wordt het stukken beter.
Het kerstsfeertje is erg fijn, Olivia DeJonge is een leuke verschijning en de jonge Levi Miller zet toch wel echt een buitengewoon knappe acteerprestatie neer hoor. Vooral als hij door het lint gaat na de dood van zijn vriend, of als hij op het eind hoort dat Ashley nog leeft. Goed geacteerd.
Ondanks dat het momenten qua inbeelding vrij ziek blijft de toon tegelijkertijd redelijk licht. Verwacht dus geen zware horror, maar wel een puik gemaakte en super vermakelijke film voor de kerstdagen
Alternatieve titel: Ghosthouse, 13 februari 2025, 23:03 uur
Zeer vermakelijke 80's troep van Lenzi. Begint gelijk lekker met een behoorlijk gory dubbel kill. Ook daarna blijft de vaart er aardig inzitten, en minstens zo belangrijk is dat de sfeer erg fijn is.
De über jaren 80 soundtrack is heerlijk. De deathscenes worden niet meer zo gory als in de openingsscène, maar er zijn op dat gebied toch genoeg leuke vondsten. De cast kan er niks van maar is enthousiast.
De film doet in vele opzichten erg denken aan Zombie 5 Killing Birds. Zowel qua setting, qua soundtrack en qua filmlook. En ook Killing Birds kon ik destijds goed waarderen.
In het midden kakt het een beetje in, maar de ontknoping met een met maden bedekt wandelen skelet, een kokend bad met bijtende vloeistof en een heggenschaar die voor een "Oh nee!" Momentje zorgt maakt dat meer dan goed.
Erg fijne film. Geen moment eng overigens. Zonder de gory kills was dit een spannende kinderfilm geweest. Overigens wel een met een enorme toffe soundtrack.
Als ik mij Deliria goed herinner wordt er trouwens behoorlijk wat muziek uit die film geleend hier.
Alternatieve titel: Evil Dead Trap 2, 8 februari 2025, 01:09 uur
Aaaaiiii. Ontzettend matig vervolg op de heerlijke cultklassieker die deel 1 is.
Ikeda regisseerde dit tweede deel niet en dat is helaas te merken. Weg is de inventiviteit qua kills en camerawerk. Weg is de spanningsopbouw. En ook een groot gemis: weg is helaas ook de oorwurm soundtrack uit het origineel. Al mag gezegd worden dat de soundtrack van dit 2e deel nog steeds een van de betere dingen van deze film is.
Verder qua verhaal en stijl bijna niet te vergelijken met deel 1. Dit 2e deel voelt aan als een soort hallucinante droom. Een lange droom, dat wel. Want het gaat allemaal behoorlijk traag. Het onsamenhangende verhaal wil ook totaal niet boeien en qua kills en gorigheid is het wel HEEEL erg braaf.
Het laatste kwartier maakt het een en ander goed. Anders was de beoordeling nog steviger geweest. Dan gaat het eindelijk lekker los met gore, een bloederig gevecht tussen witte lakens met een fijne soundtrack als begeleiding, en de geboorte van een mannelijk hoofd. Even laat het zien hoe bizar Japanners ook al weer te werk kunnen gaan. Maar dat neemt niet weg dat de overige 75 minuten enorm saai zijn.
Erg leuk vermaak. Begin is heel eventjes opwarmen, maar als we eenmaal bezig zijn (zeg maar vanaf dat die guy van Modern Family in de boom klimt) wordt het ook echt heel leuk.
De beer ziet er meer dan prima uit. Onbegrijpelijk dat ik daar hier en daar zoveel kritiek over lees. Als je ziet wat Gladiator II je durft voor te schotelen mag je heel blij zijn met de Cocaine Bear. Fijn ook dat hij gelijk in vol ornaat in beeld is.
Fijne kills, leuke humor, en vooral de mix daarvan levert soms geweldige scènes op. De scène in de ambulance steekt er met kop en schouders bovenuit, zowel qua kills als qua humor.
De characters zijn ook prima te behappen. Varierend van erg leuk (de ambulancebroeder, park ranger en de detective) tot aan oke (die geblondeerde jeugdbende lid). Zelfs de kinderen zijn niet storend.
Al met al erg leuk hersenloos vermaak. Paar keer hardop gelachen en nooit naar de klok gekeken. Doet precies wat het moet doen.
Ongelofelijk trage, oninteressante film van Fulci. De slechtste die ik tot nu toe van hem heb gezien, op de voet gevolgd door Sodoma's Ghost.
Demonia mist zo'n beetje alles wat ik in een toffe Fulci zoek. De characters zijn stuk voor stuk enorm kleurloos. Je mist een pakkende soundtrack van Frizzi. Veel dialoog en weinig actie. Af en toe wordt er, vrij random, een kill scène in gegooid. Fulci lijkt soms zijn hoogtijdagen te willen herleven door bijvoorbeeld scènes uit zijn geniale The Beyond in een nieuw jasje steken. De openingsscène van Demonia doet bijvoorbeeld erg denken aan de openingsscène van The Beyond (al ware het minder gory en expliciet), maar de herdershond scene uit The Beyond wordt hier bijvoorbeeld ook nagedaan. Dit keer geen herdershond, maar een handjevol katten.
De gore is oke. Niet zo heel bijzonder allemaal. De scène met de vierendeling is leuk bedacht maar objectief gezien in zn uitwerking wel héél erg fake. Ruggero Deodato's Cut and Run bevat een identieke killscene die er een stuk overtuigender uitzag.
Was toch wel erg blij toen de aftiteling begon. Compleet oninteressant verhaal, dode characters en weinig horror.
Visueel knappe film over een onderwerp wat me erg interesseert.
Goed geacteerd. Uitschieter is misschien wel de vrouw van Dr. Treves. Vond haar ongelofelijk overtuigend in de weinige screentime die ze had. Goede rol uiteraard ook van John Hurt.
John Merrick's verhaal is onwijs interessant en tevens behoorlijk ontroerend. Toch denk ik dat het mij met een andere uitwerking nog meer had kunnen raken. Sommige ontwikkelingen volgen zich wel erg snel op, waardoor het qua emotionele impact soms wat inlevert. Maar bijvoorbeeld ook door de te bombastische muziekkeuze in de scène dat hij door de groep belaagd wordt in zijn kamer.
Daar tegenover staan uiteraard meer dan genoeg geslaagde scènes. Een vertederend portret.
