Meningen

Enigszins overdramatisch in sommige opzichten dat tegen het tenenkrommende aanzit, maar ik denk dat deze film vrijwel zeker een realistisch beeld schetst van deze gebeurtenis en de daaropvolgende omstandigheden. De overstroming lijkt angstaanjagend goed nagebootst, maar jammer genoeg is dat ook de climax van de film.

Volgens mij is dit de grootste hype sinds jaren. Aangezien de hele wereld deze film zo geweldig vindt, heb ik deze gisteren ook gezien in de bioscoop. Hoewel er eigenlijk niet iets is dat slecht is aan deze film, vond ik het allesbehalve indrukwekkend. De CGI is uitstekend, het acteerwerk solide, het concept inventief, maar overall laat de uitwerking te wensen over. Het is behoorlijk hak-op-de-tak met te weinig echte rustmomenten en net iets teveel gericht op het grote publiek. Ook vind ik dat er weinig chemistry is tussen Di Caprio en Cotillard, terwijl hun relatie toch een belangrijk deel inneemt van het plot. Helaas niet de topper waar ik op had gehoopt. Misschien moet ik deze film nog eens in alle rust herzien, maar tot die tijd bungelt het tussen de drie en drieënhalve ster.

De film begint ouderwets goed, maar eindigt genadeloos slecht. Het gaat allemaal mis vanaf het moment dat Indiana Jones in Zuid Amerika belandt. Op ten duur neemt de actie namelijk overdreven proporties aan, waardoor er haast geen verhaal meer over blijft. Ik zal even de minpunten opnoemen: de plastic schedel die zo uit intertoys lijkt te komen, de idiote professor, de cliche rus, de 'triple agent', de tarzanscene, de naam Akator en Uthu indianen en bovenal de vreemde wending en het belachelijke einde. Dat ik E.T. terug zou zien in een Indiana Jones avontuur was wel het laatste wat ik zou verwachten. En dat er een zoon blijkt te zijn typeert de commercie achter dit vervolg. Ik verbaas me er werkelijk over dat deze film zo overwegend positief wordt ontvangen.

Christoph Waltz verdient met kop en schouders de Oscar voor Best Supporting Actor. Hij zet zichzelf namelijk op sublieme wijze neer als een vreselijk irritant, eng en hatelijk mannetje, zoals ik van geen ander heb gezien. De meeste acteurs komen ook qua emoties uiterst realistisch over. Een goed voorbeeld is de komische, zenuwslopende scène in de kelder, waar de spanning vanaf bruist. De gezichtsuitdrukkingen van de acteurs spreken daarin boekdelen. Het lijkt me geen makkelijke opgave om te laten zien dat je 'probeert te acteren', naast de rol die je als acteur/actrice sowieso speelt.

Verder had ik niet verwacht dat deze film zo grensoverschrijdend bloederig zou zijn. Zo waren er momenten die niet onder deden voor films als Hannibal, Saw en Hostel. Er is namelijk zoveel agressie tegen de Nazi's, dat het lijkt alsof deze film om persoonlijke redenen is gemaakt. Gelukkig houdt het komische gehalte al dit geweld wel binnen de perken. Al met al heb ik deze film zeer geïntrigeerd gekeken, vooral als het ging om de dialogen, emoties en onvoorspelbaarheid. Met een knipoog naar de spaghettiwestern en de klassieke oorlogsfilm, is dit naar mijn mening één van Tarantino´s betere films.