Meningen

Dit is al de 3e keer in korte tijd dat ik van mijn principe 'ik geef geen 5* na 1 kijkbeurt' afstap maar ik kan gewoon niet anders.

Wat een meesterwerk. De scene waarin de vader aan zijn zoon uitlegt waarom die fiets zoveel voor hem betekent slaat de spijker op zijn kop, hoe één voorwerp zó belangrijk voor een mens kan zijn.

Werkelijk geweldig geacteerd door Lamberto Maggiorani. Je ziet zijn wanhoop groeien met de eindscene als prachtige climax.

Voor de rest ben ik het met de meeste hier eens wat betreft het jongetje. Speelt een geweldige rol en wist me echt te ontroeren.

Ook het camerawerk is prima in orde met mooie plaatjes van het drukke en (in die tijd) arme maar sfeervolle Rome.

5* dus en zal kijken of ik ergens nog een plekje in mijn top 10 ervoor kan vrijmaken.

Heerlijke film. Ik had een paar recensies gelezen en daarin kwam ik geregeld het woord 'verfrissend' tegen waarbij ik niet precies wist wat ik me erbij moest voorstellen.

Nu weet ik dat dus wel. Lola Rennt was voor mij net iets als een achtbaan rit. Voordat je het weet is het alweer voorbij.

Flitsend camera werk met daarachter lekker opzwepende muziek en een verhaal dat je vastgrijpt en je vervolgens bij het einde pas weer los laat. De 'polaroid' shots zijn ook nog eens orgineel en soms best grappig.

Ik verwachtte al heel wat van deze film en dat werd meer dan waar gemaakt. 4,5* voor nu, later misschien de volle mep.

Niet eens zo slecht als dat ik verwacht had.

Natuurlijk gaat het verhaal nergens over en er zitten inderdaad een stel debiele scènes in maar gelukkig wordt het allemaal met een dikke knipoog gemaakt. Zeker wanneer de surfboardmaker/vampierenjager geïntroduceerd wordt, die zó over de top was dat ik af en toe een glimlachje niet kon onderdrukken, wat wel gelijk de hoogtepunt van de film is.

Toch maar eens het origineel opzoeken.

2,0*

Wat herziening al niet kan doen. Wat een briljante film zeg. De beelden, het verhaal de hoofdpersonen en de band die ze opbouwen, het is allemaal in één woord geweldig. Murray en Johansson zetten werkelijk wereldrollen neer. Hun onderlinge spanning is zó voelbaar. Vooral de scene dat ze samen op bed liggen. Ik kreeg er kippenvel van.

Wat zet Sofia Coppola hier een geweldige sfeerimpressie van Tokyo (en Japan) neer. Van prachtige skylines met alleen maar wolkenkrabbers tot het mierennest in de stad met uiteraard de onvermijdelijke karaokebar. Na vandaag weet ik zeker dat ik er een keer heen wil.

Ik kom superlatieven te kort. Een volle ster erboven op naar 5* plus een mooi plekje in mijn top 10.