Meningen

Ben het wel gedeeltelijk met Queto Yurlunyur eens, het is behoorlijk standaard allemaal. Deed me een beetje aan Grease denken met zijn simpele (maar pakkende) liedjes, mooie mensen en dramatische gebeurtenissen. Desalniettemin vond ik het allemaal wel vermakelijk.

Deze film is inderdaad heel populair in Azie. Ik kreeg de film van Indonesische kennissen waarvan de dochter (9 jaar!) alle liedjes (in het Indisch!) kon meezingen.

3,5*

Wat een geweldige animatie weer. Shinkai kiest ervoor om de achtergronden en omgevingen zeer gedetailleerd in beeld te brengen en dit ziet er niet alleen adembenemend uit, het schept bovendien, zeker in combinatie met de prachtige muziek, een sfeer wat je maar weinig tegenkomt in (animatie)films.

Waar ik echter bij 5 Centimeters per Second en Voices of a Distant Star ook door het verhaal gepakt werd, lukte dat The Place Promised in Our Early Days helaas een stuk minder. Ramon gaf het ook al aan, er zit te veel dialoog in de film. Hele stukken gebrabbel over dimensies en oorlogsdreigingen en in mindere mate de stukjes van de dromende Sayuri waren gewoon niet bijster interessant en als je, zoals ik, de Japanse dub kijkt dan ben je teveel gefocust op de ondertitels en dus minder op de fantastische animatie.

Toch zijn de hoofdlijnen in het verhaal zeker boeiend, met de verhoudingen tussen de drie tieners, het bouwen en het doel van de straaljager maar bovenal de oorsprong en betekenis van de mysterieuze toren.

Twijfel tussen 3,5* en 4*. Toch 4* door de animatie.