Meningen

Tja Pacific Rim...,

De reden van mijn bioscoopbezoekje was een combinatie van een sociale verplichting en toch nog wel enigszins interesse in Del Toro. Toch had ik al het idee dat het een gevalletje 'tegen beter weten in' zou gaan worden, aangezien dit nou niet mijn favoriete type cinema is. En de meeste zaken waar ik dan op doel en waar ik mij aan stoor, bleken inderdaad ook in deze film weer ruim aanwezig.

Dat het verhaal vaak op hetzelfde neerkomt bij dit soort bombastische blockbusters valt mee te leven, maar waarom moet het zich dan altijd helemaal uitrollen middels de bekende clichématige elementen en in dezelfde volgorde? 'Emotionele' gebeurtenis met piloot in het begin, paar jaar later toch weer nieuwe kans krijgen, introductie van een vrouw voor de tenenkrommende romance, etc. etc. En dan dat eindshot, vreselijk werkelijk! Nee ik snap gewoon niet waarom bepaalde clichés niet eens doorbroken kunnen worden. Komen de mensen dan niet meer naar de bios? Ik had nog hoop met Del Toro maar helaas.

Om te beginnen heb ik mij behoorlijk gestoord aan zo'n driekwart van de cast. Niet alleen het, bij vlagen, zeer matige acteerwerk was daar debet aan, maar ook weer die stereotypering van personages hier. Neem nou dat 'onderzoeksteam', verschrikkelijk zeg. Die kerel met die (ontzettend karakterisitek gevonden, pfff...) stok in zijn hand en dan als klap op de vuurpijl nog Charlie Day ... Een schoolbord met formules, want dat gaat niet met computers anno 2017? Nee, wat een onnozele en weinig toevoegende karakters waren dit zeg.
Verder is de hoofdpersoon niet heel storend, maar wel compleet inwisselbaar.

Ook moet je hier absoluut niet heengaan als je ook maar enige diepgang in het verhaal eist; platter dan dit wordt het niet. Opzich is dat niet heel erg bij zo'n film, maar om dan met vondsten aan te komen als 'de Kaiju stamt af van de dinosaurussen' is natuurlijk wel heel droevig. De dialogen zijn ook erg matig en vlak geschreven overigens.

Natuurlijk zijn er nog wel wat goede punten te noemen. De actie spat wel van het scherm af en wordt ook realistisch in beeld gebracht door het fijne camerawerk, al ziet het er vaak uit of je naar een videogame zit te kijken. Sounddesign meer dan in orde en ook het ontwerp van de film (de grote wezens) is alleraardigst, met name van de Jaegers. Nee technisch heb ik er niet veel op aan te merken, al is het mij ontgaan waarom het in 3D moest. Maarja..., what else is new?

Nee, Del Toro weet echt wel hoe je een blockbuster in elkaar moet zetten, maar aan mij is deze hersenloze zooi niet besteed. Ik had van Del Toro stiekem toch meer verwacht.

1,5 *

Pff nou die heb ik dan ook eindelijk een keer gezien zeg..Met moeite uit gezeten. Kinderachtig, een hoop onzin, veel cliches en 'humor' om te huilen. Blijft een sfeervolle setting, aardig acteerwerk (van sommigen) en knap gemaakte film over. Waarom moeten dit soort films trouwens 2,5 uur duren?! 2,5 ster dan ook maar.

Een interessant regiedebuut van Nederlandse bodem.

Ik ging helemaal blanco naar Plan C en wist dus totaal niet wat ik kon verwachten. Dat het dan erg goed uitpakt is altijd een aangename verrassing, zeker omdat ik nog wel eens wat huiverig ben waar het een Nederlandse film betreft.

Ook de hoofdrol van Ruben van der Meer stelde mij van te voren niet echt gerust. Ik ben nou niet bepaald een fan van hem als cabaretier zijnde en heb hem nog weinig als acteur aan het werk gezien. Maar hij doet het prima als de meelijwekkende Roland; een politieagent die in de problemen komt door gokschulden.

Van te voren werd mij door de bioscoopmedewerker vertelt dat deze film veel raakvlakken zou hebben met het werk van de Coen broertjes. En inderdaad is er tijdens het kijken van Plan C wel erg veel vergelijking te ontdekken met Fargo. Niet alleen het verhaal doet er aan denken, ook de wat vreemde types, stugge en ongemakkelijke (maar vaak grappige) dialogen en trage (maar nooit vervelende) opbouw zijn van de partij. Maar is het daarom een goedkope rip-off? Nou nee. De film heeft verder echt wel een eigen smoelwerk en mocht het in de toekomst door velen de 'Nederlandse Fargo' genoemd worden dan lijkt mij dat geen belediging.

Naast Ruben van der Meer worden ook de andere rollen goed vertolkt. Ton Kas en Rene van 't Hof doen het geweldig als de twee criminelen die de hoofdpersoon bijstaan bij zijn zoektocht naar het geld om de schokgulden te kunnen aflossen. Sowieso zijn de scenes waarin deze drie met elkaar te zien zijn het leukste. Of eigenlijk zijn de allerleukste momenten die waarin Kas en Van 't Hof samen in actie komen. De dialogen naderen een absurdistisch niveau en de acteurs groeien zichtbaar in hun rollen gedurende de film. In het begin willen de stuntelige en aarzelende dialogen nog wel eens onnatuurlijk overkomen (vooral bij Ruben van der Meer) en ik vroeg me even af of het wel goed uit zou pakken. Maar dat doet het uiteindelijk zeker. De komisch geschreven dialogen in combinatie met de juiste timing in het acteerwerk zorgen er voor dat weinig opzienbarende gebeurtenissen en handelingen een genot om naar te kijken worden. Knap gedaan.

Al met al heb ik echt genoten van dit tragikomisch en melancholisch aandoenend misdaadfilmpje. Ondanks het wat te makkelijke einde krijgt Plan C van mij vier sterren. Dit is nou precies het soort film waar ik voor te porren ben: ingetogen en subtiel kabbelt het verhaal aangenaam voort. Ik ben benieuwd wat we nog meer te zien krijgen van Max Porcelijn.

Wat een be-la-che-lijk goede film is dit zeg.

Voor mij is dit nu al de verrassing van 2013. Wat 'barry0404' hier boven zegt, gaat ook voor mij op. Ik had hier helemaal niks over gehoord en ging zonder enige voorkennis de bios in. Waarbij ik inderdaad moest uitwijken naar een andere bioscoop dan voor mij gebruikelijk.

Maar goed, Prisoners:
Op het gebied van spanning, naargeestigheid en intensiteit zijn dít de films die je moet kijken! Waar menig horrorfilm of middle of the road-thriller het probeert met vaak veel onzin, bombast en 'gore' etc. lukt het Prisoners wél om mij 2,5 uur met ingehouden adem te laten kijken. Wat een spanning, ongemak en intensiteit krijg je hier voorgeschoteld. Dit bleek ook uit de muisstille (volle) bioscoopzaal. Je houdt geen nagels meer over...

Ik ben het absoluut oneens met enkele mensen die hier zeggen dat deze film te lang duurt. Als er iets werkte bij Prisoners dan was het de speelduur wel. De heerlijke traagheid, zoals we die ook kennen van bijvoorbeeld 'No country for old men', is onmisbaar en zeer effectief. Er wordt uitgebreid de tijd genomen om goed in de psyche van de interessante hoofdkarakters te kruipen. Wat overigens natuurlijk ook te maken heeft met het fenomenale acteerwerk. Daar waar Jackman waarschijnlijk voor de meesten de show steelt (en het ook erg goed doet) is voor mij Gyllenhaal toch de sterkste pion in deze film. Met name ook omdat je maar weinig over hem te weten komt, maar toch o zo goed merkt dat hij geen lekker verleden heeft.

Verder is de film op cinematografisch gebied uitmuntend. Maar dat kan je ook wel verwachten met Coen-brothers' Roger Deakins aan het roer. De setting draagt daar ook zijn steentje aan bij natuurlijk (grauw, regenachtig, desolaat etc), maar hoe Deakins hiermee speelt en met bijna elk shot debet is aan de intensiteit van de film is erg mooi gedaan. Ook het 'spel' met licht en schaduw in deze donkere film is prachtig. Daarbij werkt de subtiel ondersteunde score, altijd 'in dienst van'. Nooit te opdringerig, maar zeker sfeerversterkend. Nee, audiovisueel is de film niks minder dan schitterend!

Dit is echt zo'n film die je niet dagelijks tegenkomt en waar er wat mij betreft maar weinig van gemaakt zijn. Althans; op dit niveau. Als er dan toch vergelijkingen gemaakt moeten worden dan houdt Prisoners het midden tussen Seven en Mystic River, waar hij ook kwalitatief makkelijk tussen past. Opzich ben ik niet echt fan van whodunit- films, maar deze film heeft veel meer dan dat alleen te bieden. Zo zet Prisoners je ook op op ethisch vlak aan het denken bijvoorbeeld.

Toch werkt de film werkt vanzelfsprekend naar een climax toe, waarbij het meeste duidelijk wordt. Vaak is dat ook wat ik minder vind aan soortgelijke films. Het wordt te uitleggerig, voelt geforceerd en 'te geschreven' aan en is soms ook voorspelbaar. Het script van Prisoners is echter sterk genoeg om dit niet zo te beleven, kent krachtige plot-twists, is niet voorspelbaar en eindigt op het goede moment. Toch ontkwam ik er ook hier niet aan dat ik het laatste gedeelte minder vond dan de eerste twee uur, maar ach dat is voor mij inherent aan dit genre.

Al met al een zeer ruime 4,5 * voor deze topfilm!