Meningen

Nee, beetje teleurstellend helaas. Wat gore en een enkele scare, meer heeft deze film niet te bieden.

Peter Pan is de zoveelste in een reeks Disney-figuren die een horrorfilm krijgen. Maar blijkbaar niet echt een figuur dat zich er echt voor leent. Of er wordt niet genoeg mee gedaan, dat kan ook het euvel zijn. Uiteindelijk is het nu niet veel meer dan gestoorde man ontvoert kinderen en moordt een beetje in het wilde weg.

Veel te lachen valt er ook niet, tot de late entree van Captain Hook, een spaarzaam hoogtepunt.

Voor grappige slashers kijk ik wel naar Terrifier. Peter Pan's Neverland Nightmare is op alle vlakken eigenlijk net niks.

Niet zo interessant. Wel een leuk idee maar matig uitgevoerd.

Het idee om een thriller vrijwel volledig op één plek (de telefooncel) te laten afspelen is leuk. Je moet het weliswaar wel in de tijd zien. Alles maakt na 20 jaar een behoorlijk gedateerde indruk, van de gebruikte camera-effecten tot de muziek en zelfs de aftiteling. Audiovisueel wordt er een aardige gereedschapskist doorheen gejaagd en de film ademt in alle opzichten zijn productiejaar.

Goed, dat is allemaal nog niet het ergste en geeft het zelfs wel iets leuks nostalgisch. Vervelender is dat het ontbreekt aan een voor een thriller toch wel heel essentieel ingrediënt: spanning. Er wordt wel gepoogd die te creëren, maar door het voorspelbare verloop lukt dat maar zeer beperkt. Dat de setting zo statisch is heeft daar niet eens zoveel mee te maken. Er gebeurt verhaalinhoudelijk gewoon te weinig - de dialogen zijn niet boeiend en er is geen spanningsboog want de dreiging neemt nauwelijks toe, maar blijft zo'n beetje gelijk.

De 'confessions' die uiteindelijk tevoorschijn komen zijn nogal melodramatisch gepresenteerd en hebben weinig om het lijf. Beetje anti-climax. De stem van Sutherland vond ik persoonlijk niet al te indrukwekkend en die drukt toch een behoorlijke stempel op de algehele sfeer.

Desondanks niet echt vervelend om te kijken en met 80 minuten kort genoeg gehouden.

Aardig sfeer- en griezelfilmpje dat in de tweede helft steeds meer het spoor bijster raakt en ronduit slecht eindigt.

Qua spanning/horror ontstijgt The Piper nergens het Paul van Loon griezelniveau, maar visueel wordt een goede sfeer neergezet en het verhaalconceptje is alleraardigst. Julian Sands acteert vreselijk als dirigent, veel te geforceerd typetje, maar de rest van de cast valt best mee. Zelfs de kinderen zijn niet irritant. De muziek af en toe wel. Niet zozeer de fluit/orkestmuziek, maar wel het bombastische geblaas dat voor spanning moet zorgen maar veel te hard/aanwezig is voor de sfeer van deze film.

Langzaam maar zeker wordt naar een climax toegewerkt. De uitvoering in de concertzaal, een lange scène met behoorlijk indringend lichtspel, is leuk gedaan. Daarna vernietigt deze film zichzelf als de rattenvanger in de vorm van een idioot monster zich laat zien en een kolderiek eindgevecht zich aandient. Dit laatste kwartier is zo slecht dat het een deel van de eerder opgebouwde sfeer en griezeligheid teniet doet.

Het is jammer dat makers van dit soort films zo vaak denken dat je moet eindigen met een chaotisch eindgevecht op Power Rangers-niveau. De kracht van suggestie, van dingen níet laten zien kan zoveel sterker zijn.

Al met al niet verveeld, maar een hoogvlieger is dit niet.

Enorm clichématige, lui gemaakte film. Alle ingrediënten uit eerdere exorcismefilms in een 'biografisch' jasje gestoken en over de top uitgemolken. Naar het einde toe wordt de film steeds belachelijker. Het bezeten kind maakt nauwelijks indruk. Dat deed dat ene filmpje van 50 jaar terug toch beter, met beduidend minder mogelijkheden.

Het geswitch tussen Engels en Italiaans is volkomen belachelijk. Had Russel Crowe niet nog die paar zinnetjes extra Italiaans uit zijn hoofd kunnen leren als hij toch bezig was? En waarom schakelt de paus - nota bene een Italiaanse acteur - ineens over op Engels in een dialoog met Crowe (die vervolgens geen tekst meer heeft).

Pluspuntje: sommige scènes zijn zo slecht dat ze in ieder geval nog grappig worden. Bijvoorbeeld de Maria/demon-verschijning tegen het einde. Ander pluspuntje: Crowe vult deze rol niet onaardig in.

Al met al soms grappig, totaal niet spannend/eng en vooral ongelofelijk onorigineel.