Meningen

De rol van Golda Meir wordt zeer mooi neergezet. Eigenlijk te goed voor deze film. Het matige acteerwerk van de overige cast en de dunne dialogen steken er wat schril bij af.

De film beperkt zich puur tot de militair strategische kant van de Jom Kipoer-oorlog en de fysieke ongemakken van Golda. Op zich interessant maar wel wat eenzijdig. Zeker omdat we alles volgen vanuit de vergaderkamers. Via geluidsfragmenten van de gevechten wordt nog enige emotie toegevoegd maar het blijft wat statisch allemaal.

De dialogen tussen Golda en haar legerleiders en buitenlandse gasten ogen weinig realistisch. Er wordt nauwelijks jargon gebruikt, het is duidelijk dat deze film zo gemaakt is dat hij voor iedereen goed te volgen is. Op zich prettig maar komt wel wat oppervlakkig over.

Desondanks best aardig en leerzaam om te zien hoe deze oorlog destijds verliep en hoe de eerste vrouwelijke premier van Israël daarbij een sleutelrol speelde.

Hele aardige film die het vooral moet hebben van het treurige waargebeurde verhaal en de goede cast.

Geen whodunnit want vanaf letterlijk de eerste minuut is duidelijk hoe de vork in de steel zit. Desondanks lukt het om een zekere spanning te creëren en te behouden. De scènes met Cullen bij Amy thuis wanneer zij al weet wat hij doet stralen een mooie ongemakkelijkheid uit. Redmayne is geknipt voor deze rol.

Afgezien van het verhaal valt er niet veel te beleven. Deze film onderscheidt zich niet met bijzondere shots of een speciale sfeer. Het verloop is - ook als je het verhaal nog niet kende - al vrij snel voorspelbaar. Als Cullen eenmaal opgepakt is is de druk wel van de ketel qua spanning. Als het geen waargebeurd verhaal was geweest hadden er nog wel kansen gelegen om hier echt een thriller van te maken.