Meningen

Een mooi verhaal, dat ook zeker nu in tijden van de corona pandemie relevant is. De goedkeuring van medicijnen en de manier waarop hier geld aan verdiend word is helder en pijnlijk in beeld gebracht. Het verdriet van zij die geen uitzicht hebben en het gebrek aan bereidheid bij hen die mogelijk een klein beetje kunnen helpen door iets goed te keuren is bij vlagen erg goed in beeld gebracht. Scène in de rechtbank is voor de boodschap van de film wel echt een fantastische toevoeging en opheldering voor iedereen die niet constant bij kon blijven met het verhaal. Het gaat gelukkig niet altijd zo in de wereld van big pharma, maar de keren dat het wel zo gaat is al onmenselijk genoeg en deze film spreekt voor zij die hieronder lijden.

Matthew McConaughey is in vorm maar er wordt naar mijn mening iets teveel een beroep op hem gedaan om de film te dragen. Nou begrijp ik dat het een waargebeurd verhaal is en over de echte Ron Woodroof gaat, maar het lukte hem hier net niet om me constant weg te blazen. De film weet de sfeer goed neer te zetten en weet je bij vlagen goed mee te nemen in de emoties. Af en toe wordt er een poging gedaan artistiek te zijn (scène met de vlinders), dit kwam bij mij niet echt aan zoals het waarschijnlijk bedoeld is. Er is geen enkele acteur in de film die een beetje in de buurt komt van wat McConaughey neerzet, was dit wel het geval geweest dan was dit een echt kunststukje geweest. 4* met name door het fantastische verhaal, de manier waarop het verteld wordt en McConaughey die lekker op dreef is.

Ik denk dat ik deze toch zeker 30/40 keer gezien heb, vroeger wilde ik standaard deze kijken als ik een dvd mocht uitkiezen. Vroeger keek ik vooral voor de actie en de spanning, ook toen vond ik de Joker al een intrigerend personage. Ook het ontstaan van Two-Face vond ik altijd vet om te zien. Naarmate ik ouder werd begon ik steeds meer te waarderen wat voor absurd sterk acteerwerk Ledger in deze film neerzet. En inmiddels ben ik op het punt gekomen dat deze film bij mij vooral nog eens het kijken waard is door de nostalgie en door Ledger.

Ledger is een vitaal onderdeel van de film en grotendeels de dragende kracht, maar de rest van de cast mag zeker niet tekort gedaan worden. Christian Bale zet een degelijke, duistere en intrigerende Batman neer en heeft hiermee toch de standaard gezet voor de toekomstige versies. De karakters van Morgan Freeman en Michael Caine (Lucius Fox & butler Alfred) zijn voornamelijk met dialoog aanwezig en beide acteurs zijn hier uitermate geschikt voor. Gary Oldman, Maggie Gyllenhaal en Aaron Eckhart zijn als James Gordon, Rachel en Harvey Dent ook uitstekend gecast en zetten prima acteerprestaties neer. Voornamelijk Gyllenhaal en Eckhart weten hun personage echt eigen te maken. Dit alles wordt echter overschaduwd door Heath Ledger, die hier toch wel zijn beste rol uit zijn helaas veel te korte carrière neerzet. Een terechte Oscar.

Naarmate je de film vaker gezien hebt vallen de schoonheidsfoutjes meer op. Er zitten toch echt wel een paar slordigheidjes in die de oplettende kijker mogelijk zullen opvallen. Hierbij gaat het niet om onrealistische dingen (als je je daaraan stoort moet je geen superhelden film gaan kijken) maar om echte slordigheden die er bij de montage niet uit gehaald zijn. Mij persoonlijk zit dit niet in de weg maar naarmate ik de film steeds vaker gezien heb stoort dit mij wel meer, de herkijkbaarheid zal voor de meeste mensen dus niet zo hoog zijn als voor mij. De meeste mensen zullen de film na 5 keer echt wel gezien hebben en niet meer de moeite waard vinden. Ook vind ik sommige actiescènes wat gedateerd ogen, bij mijn laatste keer kijken viel het einde van de openingsscène mij hierbij op. De bus die op de laatste gemaskerde overvaller inrijd door de deuren van de bank heen, dit shot ziet er echt niet uit. Mogelijk komt dit ook door de leeftijd van de film.

Toch wel 1 van mijn favoriete films ooit en de film die mij enthousiast maakte voor het superhelden genre. Omdat ik de film door hem zo vaak te kijken misschien wel voor mezelf wat verpest heb, vind ik de film toch zeker 4,5 sterren waard. Waarbij dat laatste halve puntje vooral komt uit de goede herinneringen die ik aan deze film heb.

Sir David Attenborough zijn mogelijk laatste wapenfeit is politiek gekleurder dan ooit. In 'Our Planet' werd al zichtbaar dat de educatieve boodschap steeds meer over politieke ontwikkelingen gaat. De natuur, die langzaam van onze aarde verdwijnt met alle gevolgen van dien wordt prachtig in beeld gebracht en de oude archiefbeelden geven soms een leuk nostalgisch gevoel. De film weet op overtuigende en heldere wijze de achteruitgang in beeld te brengen en de oorzaken hiervan uit te leggen. Ook draagt Sir Attenborough oplossingen aan die de balans op onze aarde zouden kunnen doen herstellen. Dit alles wordt uiteraard gebracht met een passievol dialoog door de man met de gouden stem.

Het is een educatieve film, en daardoor een wat lange zit. Ook laat Sir Attenborough enkele andere mogelijke oplossingen voor de huidige problemen buiten beschouwing, als je hiervan enige voorkennis hebt dan voelt het in de film toch als een gemis dat hier geen mening over gegeven wordt (of deze nou positief of negatief is, ik had Attenborough graag ook nog gehoord over een meer 'lokaal' dieet, als hij toch het voedingspatroon als oplossing aandraagt). Zonder iedereen over één kam te scheren denk ik dat deze film toch beter in de smaak valt bij de GroenLinks-stemmer dan bij de FvD'er. Al met al toch een wat te lange zit, af en toe wat te droevig gestemd en qua beeldmateriaal niet altijd even verbazingwekkend als sommige van zijn eerdere werken. Met Sir Attenborough zijn fantastische oeuvre in het achterhoofd scoor ik deze persoonlijk toch in de middelste tot onderste regionen daarvan, voorlopig 3 sterren.