Meningen

Nic Cage brak door met 'Rasing Arizona en daarna met Wild at Heart, Vampires Kiss'. Allemaal uitstekende films met een Cage die we allemaal kennen. In 1993 zien we hem in de Indi film Red Rock West. Een van de weinige films van hem die ik nog niet had gezien.

Uitstekende Film Noir, met personages die allemaal fout bezig zijn. Geschreven, geregisseerd door John Dahl. Tegenwoordig zie je hem veel tv doen, denk aan Dexter maar ook Ray Donovan en Justified. Te weinig films van hem gezien, daar gaat zeker verandering in komen. Met name het schrijven is super. Wat je tegenwoordig weinig ziet in een misdaad thriller. De keuze wat Cage's personage moet maken is uitstekend, onverwacht. Je gelooft niet wat hij allemaal meemaakt in zo'n korte tijd. Er is weinig tijd om Michael te leren kennen maar zijn eigenschappen, handelingen en karakter zegt genoeg wat je over hem moet weten. Verder in de film zien we JT Walsh als de bar eigenaar-Sherif. Een character acteur die je minder ziet maar gewoon erg goed is in zijn rol. Lara Flynn Boyle die ik vooral ken van Twin Peaks, speelt Suzanne, speelt een leuke sexy femme fatale. Haar uitstraling is mooi, en ze heeft goede chemie met Cage. Ze lijkt in de film tussen de 28 en 33 maar ze was toen nog maar 22! Tot slot Dennis Hopper als de huurmoordenaar. Geweldige rol van hem als de antagonist. Hij is zo goed de bad-guy spelen. Zijn dialogen en zijn manieren hoe hij met zijn teksten omgaat is geweldig. Hij heeft ook een lach dat hem echt een psycho maakt.

Tegen aan de derde akte, werd het een beetje voorspelbaar maar ondanks dat is, Red Rock West een absolute aanrader, zeker als je van slim, goed schrijven houd en een psycho Dennis Hopper.

Na het gigantische succss van Jurassic Park gaf Hollywood meer om monster films. er werd meer geld in gestoken en grote namen werden aangetrokken. Niemand minder dan Stan Winston werd aangetrokken om het monster te creeren voor The Relic. Geregiseerd door de ervaren Peter Hyams heeft hij met de film een geweldig

ondergwaardeerde horror pulp gemaakt met leuke personages met voldoende achtergrond verhalen, iets wat je tegenwoordig weinig ziet in hedendaagse monster/horror films. Met name Tom Sizmore die de bijgelovige D'agosta speelt steelt voor mij de show, maar ook de mooie Penelapi Ann miller als dokter Margo Green is een verijking.

De spanning word zorgvuldig opgebouwd en het monster laat zich op het juiste moment zien. De gore is om te smullen, ze laten zich helemaal gaan. Een must voor de horror en 90's liefhebber!

Een duidelijke verbetering ten opzichte van de vorige cgi film met beter dialogen, actie en met alle Resident Evil protagonisten samen. Als fan gaf dat behoorlijke kippenvel. Leuke om te zien de interactie tussen Leon en Jill die nooit samen te zien waren in de game.

Must voor Resident evil fans.

Zouden ze het eindelijk kunnen doen: 'een goede game verfilming' maar voor mij belangrijker als Resident Evil fan; een geslaagde Resident Evil film die de games trouw blijft De Paul Anderson films hadden niet de sfeer van de games (Deel 1 en 2 kwamen dichtbij). Mad max achtige sci-fi met zombies met Milla Jovovich die een avenger speelde en meer screentime had dan Jill en Claire. The final chapter was het dieptepunt, in de reeks, met montage waar je misselijk van werd en niet te vergeten de stunt-vrouw die haar arm verloor en een rechtszaak aanspanden en met success won! Resident Evil: Welcome to Raccoon City viel ontzettend tegen.Om te beginnen [[[[[spoilers]]]]] waarom verhalen van de games deel 1 en deel twee (resident evil 2 remake) combineren. Omdat de twee remake zo populier was dachten ze vast de ze meer mensen zouden trekken dan alleen het verhaal van het spencer `mansion. [[[spoilers]]]] Grote fout want je had echt goede Resi film kunnen maken en uitgebreid de tijd kunnen nemen om het verhaal te vertellen. Het was veel te afgeraffeld met weinig tot geen personage ontwikkeling. Casting was buiten Chris en Claire Redfield vreselijk. Uiterlijk van de acteur die Leon speelde was totaal niet Leon die we kennen van de games (meer Carlos van deel drie Resi Nemesis) en kwam over als een iemand die struikelt over zijn eigen veters. Chief Irons uiterlijk klopte maar kwam te weinig in beeld om echt zijn personage te leren kennen, wat zo jammer is want in de game (Resident Evil twee) is uiterst fascinerend en ik miste in zijn kantoor zijn opgezette dieren.. En dan Wesker, in de games is hij mysterieus en zegt weinig. In de film komt hij hij over als een alfamale die snel geld wil verdienen. Jill zelfde als Leon; uiterlijk en personage komen totaal niet over zoals in de games. Maar het was zeker niet allemaal slecht. Er zitten genoeg verwijzingen/easter eggs die ik herkende, vooral de kleine dingetjes die ik echt leuk vond zoals de titel logo als de film begint: bloed rood zoals in het origineel en als ze de spencer mansion in lopen, dat was erg cool en gaf mij kippenvel als fan. Camerawerk is vaak best goed met een paar goede opgebouwde suspense die erg goed geregisseerd waren. Zoals de licker scene (wel de verkeerde locatie had in de politiebureau moeten afspelen) je ziet de lampen 1 voor 1 van achter naar voren bewegen maar je ziet de licker zelf niet.En de aansteker scene met Chris. Zijn zippo valt steeds uit en de zombie kan hij alleen maar horen. Welcome to Raccoon City is zeker kijkbaar als je Resident evil fan bent, ken je de games niet dan kan je deze beter links laten liggen.

Werkelijk vreselijke film. Het draait allemaal om een boodschap dat vrouwen zich niet veilig voelen en mannen monsters zijn. De bovennatuurlijke wending is verassend maar maakt het nog erger door meer Feminisme erin te stoppen.

Mooi dat bij de eind credits de assistent directors en de rest van de crew, als eerste werden genoemd. Zie je nooit. Respect Edgar!

De film was gewoon prima vermaak. Het had veel korter mogen duren en soms wist de film niet wat het was. Zwarte komedie of serieus drama.

Wat mij soms wat irriteerde maar toch je krijgt een goede tot hele goede actie scènes te zien, met een goede Glen Powel; die overtuigde.

Orgineel blijft de betere door de perfecte speelduur, Arnold's cheesy lines, en de commentar voor die tijd was.

Zo te zien mocht Edgar Wright niet zijn ideën in de film brengen. Hier en daar zie je dat wel ( voorbeeld: opening, muziek keuze) maar ik had verwacht dat het veel meer zou zijn.

Studio bemoeide weer te veel. Het had mogelijk beter tot veel beter kunnen zijn.

Uiteindelijk is het een prima film voor een avondje bioscoop. Maar eentje die je wel snel gaat vergeten