Alternatieve titel: Hi-deun Pe-i-seu, 30 juni 2025, 21:13 uur
Hele sterke film al is het als mysterie/thriller relatief eenvoudig met een aardige twis maar niet heel bijzonder. Echter het dramatische deel, en de driehoeksverhouding is zeer interessant uitgewerkt. Waarin er machtsspellen zijn en je afvraagt wie er uiteindelijk zal gaan domineren. In dat deel van de film ligt de kracht.
En eindes zijn altijd belangrijk en zonder iets te verklappen mag ik toch wel stellen dat deze film niet alleen slecht eindigt maar ook nog eens ontstellend naar eindigt. Misschien wel een van de meest nare eindes. Een leven als slaaf onder de duim van een feeks.
3.5 solide film maar qua themas regie uitwerking etc niet heel bijzonder
Ik had enkele jaren geleden al Saloum gezien van dezelfde regisseur herbulot. Een man met kwaliteiten die echt een sfeer kan leggen in zijn films. Dat lukt bij deze film echter wat minder goed dan bij Saloum.
Wat ik leuk vind is het uitgangspunt, een film dat eens niet de westerse maar kijkt vanuit het wereldbeeld van het globale Zuiden. Er zit lang niet zoveel actie in als je op basis van de premise zou zeggen en dat is wel jammer. Het is duidelijk dat deze film veel meer te vertellen heeft dan een standaard bommenfilm. Toch komt dit door de vorm niet goed uit de verf. De twee hoofdrolspelers blijven vrij anoniem.
Wat er overblijft is een kat en muisspel dat nooit echt uitdaagt maar wel interessant is. Ook omdat het zich afspeelt op plekken die je niet kent met referenties die beter gevat worden door een publiek uit het globale Zuiden. Sowieso interessant om eens een film te zien voor een andere doelgroep. Blanken komen er uiteraard niet goed vanaf maar ik vond het wel louterend eigenlijk. Het is wel een alarmerende film en hopelijk komen we meer in dialoog met het zuiden. Dit soort films helpen wel om hun perspectief invoelbaar te maken en ik neem aan dat dit ook de insteek van deze film is.
Wat een ramp deze film alles is lelijk gefilmd, acteurs slecht dialogen slecht. Ik vond het nog wel grappig dat lance Hendriksen en Tobin bell (saw) meespeelden maar die hebben ook saaie rollen. Nee beter laat je deze toch links liggen ik kon er een uur naar kijken maar het is allemaal zo niet boeiend. Laat me weten als je het red deze uit te kijken dat zou wel een prestatie zijn.
Alternatieve titel: Dick Dynamite 1944, 28 juni 2025, 22:14 uur
Als je bedenkt dat deze film praktisch zonder geld is gemaakt is het best een puike prestatie. De productie waarde is hoger dan je zou verwachten en qua regie zit het best aardig in elkaar. Maar de hoofdpersoon is behoorlijk nietszeggend, het verhaal afwezig en grootse achilleshiel: het is gewoon niet grappig genoeg. Ja er zijn wel veel belachelijke actiescenes en worden er genoeg schedels kapot gemaakt. Die over de top sfeer is niet consistent genoeg en daardoor word het soms een beetje eentonig.
Kortom, aardige poging en knap gemaakt maar eigenlijk niet slecht genoeg of grappig genoeg om te kijken.
Deze film kijkt lekker weg maar je ziet alles van mijlenver aankomen. De eenhoorn zijn niet lief maar gevaarlijke beesten. Het enige nieuwe component maar de verdere uitwerking is echt standaard. Gierige rijke mensen die je het liefst zo snel mogelijk dood wenst. Een onbegrepen muurbloempje. Wat belegen grappen en zoals al eerder gezegd hier: het is net niks. Niet grappig genoeg voor komedie niet eng genoeg voor horror. Weer een tegenvallende a24. Is de studio zijn magie kwijt?
Dit is echt een melige film met echt slechte dinos zelfs voor die tijd. De beroerde stop motion past precies bij het melige sfeertje. Er zitten zoveel grappige vondsten en scènes in. Ringo doet het prima als antiheld, man die altijd de juiste actie op het juiste moment als er gevaar dreigt. Hij krijgt zo respect en haat van zijn antagonist de zwaar bebaarde bruut.
De kakelende gaan dino, de scène met het ei is wel een hoogtepuntje. Er zit zelfs een prehistorische a team scène in haha. Kijk, er is was weinig geld en de cast acteert niet geweldig. Maar het is een film gemaakt met liefde en plezier.
Al met al een aparte, melige en absurdistische slapstick.
Alternatieve titel: Line of Fire, 26 juni 2025, 23:32 uur
Tja.. wat moet je hier over zeggen? Marco Kroon heeft een. Boek geschreven over wat hij heeft moeten doorstaan in Afghanistan. En regisseur Roel Reine neemt alles klakkeloos over. Hij levert een nogal onevenwichtige film waarin de belangrijkste delen heel snel en onvolledig voltrekken. Terwijl hij veel tijd neemt voor rechtbank scènes en allerlei dramatische zij verhalen. Torenstra helpt niet al doet hij het niet slecht.
Maar als je dan naar ander werk kijkt van Reine dan valt deze best te pruimen. De actiescenes zagen er puik uit daarin is hij zeer sterk. Ik zou dus zeggen hele goede stukken maar als geheel onevenwichtig.
Ja een film met een wending die ik niet helemaal zag aankomen. Het was soms wel wat voorspelbaar maar over het algemeen vond ik de film wel onderhoudend.
Wat ik vooral een leuke vondst vond was wel dat Iris er zelf achter kwam dat ze een robot was. Dit wisten wij als kijker niet maar dan beleef je eigenlijk samen met hoofdrolspeler die wending. Verder is de film niet bijster origineel maar gewoon prima uitgevoerd.
Vreemde film die je meeneemt in de wereld van Sybil. Een nogal kinderlijke vrouw die niet zo onschuldig is als ze lijkt... De muziek is goed en de beelden sfeervol. Beklemmend is het zeker wel. Helaas is Sybil een nogal leeg en nietszeggend karakter. Al kan ik de "show don't tell" benadering wel waarderen, iets meer had wel gemogen van mij.
Een liefdesverhaal waar twee totaal wereldvreemde buitenaardse geliefden elkaar verliezen als zij neerstorten op de aarde. Ze kunnen lichamen van aardbewoners overnemen maar helaas voor hem kiezen ze weer toevallig de verkeerde menselijke gedaanten. Met alle gevolgen vandien. Een ingetogen werk met ene minimaal budget maar dit zit de film bepaald niet in de weg!
Ik vond hem erg vermakelijk en charmant. En je kunt je natuurlijk niet inleven in een stel klungelige buitenaardsen die niks begrijpen van onze gewoonten. Maar toch heeft hun liefde wel iets onvoorwaardelijk liefs. Waardoor je toch wel hoopt dat het goed komt.
Leuk gemaakt maar als je zon zeikerdje bent van b film dit en dat. Ja dit is een b film dus kijk hem niet. Als je wel van b film houdt is dit er wel een wat mij betreft.
Een nogal onevenwichtige maar best onderhoudende film. Deze dystopische wereld is tamelijk gemakzuchtig bedacht maar heeft wel een gimmick die komisch werkt maar totaal niet realistisch is. Volwassenen hebben nooit fysiek contact en slikken medicijnen om alle emoties te onderdrukken.
Wat volgt is wel een interessante ontdekkingstocht als de hoofdrolspeelster stopt met de medicijnen en haar emoties in de volle breedte wil ervaren. Op zich grappig bedacht maar het is ook wat puberaal. Ook richting het einde wordt het wat gemakzuchtig en voorspelbaar. Desalniettemin een prima wegkijker, als romantische komedie werkt het wel. Maar de science fiction dystopische elementen komen niet helemaal uit de verf.
Cage weet zn films wel uit te kiezen. Hij hangt praktisch de hele film rond op een parkeerplaats en glijd langzaam af. Maar dan ook echt zoals Cage dat doet gewoon he le maal tot het gaatje. Ik hou er wel van.
4.5 ster de stijl de gekte, hahaha ik moest ook zo lachen deze film gaat soms zo over de top. En het einde is fantastisch. Ga deze film kijken, nu!
Het is best een gewaagde stap, een vrolijke film maken met op de achtergrond het Argentinië tijdens de junta periode 1976.. maar het lukt! Bizar te denken dat dit verhaal op ware gebeurtenissen berust.
Zo zie je maar zelfs (of misschien juist?) in donkere tijden is er die behoefte aan lichtpuntjes. Natuurlijk zijn de gruwelijkheden ferm op de achtergrond gedrongen. Dit geeft het wel een beetje onrealistisch randje. Aan de andere kant, als je op zon rijke school werkt waar kinderen van machthebbers zitten dan heb je wellicht minder last van een dictatuur..
Al met al een fijne film die niet te voorspelbaar is. Coogan is het beste in zulk soort rollen hij weet precies wat hij doet. Maar ook zijn karakter ontwikkeling is geloofwaardig. En dat is misschien nog wel de grootste uitdaging als je zon soort film maakt.
Een ferme miskleun van A24. Deze film maakt geen keuzes en heeft zon afgezaagd verhaal dat de makers met "de dood als papegaai" Kwamen om dit feit te verhullen. Het werkt ook nog want ik zie sommige reacties hier al "origineel gevonden" zeggen. Maar dan leg je de lat wel laag wat mij betreft.
Verder is het gewoon een ongeïnspireerd slap verhaal over een moeder die niet zonder haar dochter kan en de dood probeert te vermijden. Met natuurlijk de meest gruwelijke apocalyptische gevolgen. Dit concept is gejat van de serie "discworld" waarin de dood verdwijnt en als er niets meer doodgaat krijg je chaos.
Alleen in deze film is geen humor het is niet eng en de dramatische stukken tja.. het is zo suf echt deze film is een soort Prozac. Voor tieners die nog niet zoveel gezien hebben werkt het misschien maar ik vind het niks.
En ja, prima geacteerd mooie plaatjes technisch niks op aan te merken. Dus ik kan er geen 1 ster voor geven. Het is ook best vermakelijk. Maar weet je ik ben klaar met die mwoh film die best vermakelijk zijn. Ik wil gewoon uitzonderlijke klasse zien. Geprikkeld worden ik wil worden uitgedaagd.
Het lijkt wel alsof A24 deze uitdaging steeds minder durft aan te gaan aangezien ze dit soort titels nu gaan produceren. Hopelijk word dit geen trend. Deze film is zo duidelijk met bepaalde formules gemaakt en voor bepaalde doelgroep (jongeren) precies de valkuil waar zoveel grote studios zijn ingevallen.. gaat A24 dezelfde fout maken als de grote studios nu ze wat successen hebben geboekt?
Ik vind het echt kut want ik was een groot fan van A24 dan wist je dat je kwaliteit zou krijgen en iets origineels.. maar er is de laatste jaren toch een trend waar deze film ook invalt helaas.
Toen ik de indrukwekkende cast zag met alle top acteurs en Jeroen Krabbe had ik hoge verwachtingen. Helaas werkt het nogal simplistische verhaal en stereotype personages niet mee om het maximale uit het acteer vermogen van deze cast te benutten. Je ziet dat iedereen een probleem heeft en dit moeten ze onderweg gaan overwinnen. Het geijkte concept, dat wel goed wordt uitgevoerd.
Maar goed dit is dus een romkom opweg film en vanuit dat perspectief doet deze film een hoop goed. Betrekkelijk weinig vals sentiment, geforceerde dialogen of irritant aanwezige types. Al vind ik deze film soms wel een beetje pathetisch bezig om aan je traanbuisjes te trekken.
Dit is een ingetogen film met milde lachjes en misschien een traan als dit genre je ding is en je helemaal in de sores van de reizigers wegzinkt.
Door het gebrek aan diepgang lukt mij dit niet helemaal maar het is absoluut een lekkere wegkijker voor een breed publiek. Maar hier worden geen grenzen verlegd en ik denk dat al gaan de personages in deze film hun traject door. Als kijker zal je er weinig tot geen nieuwe perspectieven aan overhouden. Het is mij persoonlijk te zoet en gezapig voorspelbaar.
Maar goed al met al zou ik zeggen: Andermaal een geslaagde film van Nederlandse bodem ik kan het niet genoeg benadrukken. Je ziet toch veel titels die mee kunnen op de internationale markt en daar schaar ik deze ook onder. voor liefhebber van dit genre een aanrader en als je gewoon een geinige wegkijker wilt is dit ook prima.
Alternatieve titel: The Major Tones, 20 juni 2025, 23:30 uur
Charmante en ingetogen Argentijns magisch realistisch drama. Over Ana die vreemde pulsen in haar arm heeft. De zoektocht naar de oorsprong en betekenis is best interessant al wordt het nooit echt spannend of mysterieus. Dit komt vanwege de drama en relationele spanningen die goed zijn uitgewerkt. Ik vind de jonge cast erg sterk spelen. Maar je moet wel zin hebben in diepgaande gesprekken en dromerige scènes die hangen tussen fantasie en realiteit. Ik heb me in ieder geval prima vermaakt met deze rolprent.
Je ziet bij de moderne horrorfilms duidelijk een verschuiving. Waar het vroeger meer ging om het narratief en dialogen, is tegenwoordig vaker de sfeer bepalend. Die wordt goed opgebouwd en qua vorm is deze film onderhoudend, beklemmend ja bij tijd en wijlen eng. Neerslachtig, de aard van deze hongerige geest die jonge vrouwen plaagt is beestachtig.
Het verhaal en de karakters zijn verder niet noemenswaardig te noemen en de plot kun je op een bierviltje kwijt. Ik vind dat wel wat jammer. Niettemin is het acteerwerk prima en wat er qua verhaal inzit word overtuigend gebracht.
Wat goed werkt is de vader van het meisje. Die het geheel een fatalistisch karakter geeft. Een gevoel van "er is geen hoop iedereen gaat dood". Helaas helaas die stomme Amerikanen gaan tegen het einde hele rare toeren uithalen. Ik zal er verder niets over verklappen maar dit einde kost gewoon een punt.
Ik weet nog goed dat ik voor het eerst een Ierse horrorfilm zag (dead meat 2010) . Dat was niet best maar je ziet wel een stijgende lijn. Deze Frewaka slaat de juiste onbehagelijke toon aan. Ik vind bijgeloof en gekte, indien goed geacteerd en gefilmd met degelijk verhaal, bijzonder effectief voor een echt enge horrorfilm. Frewaka levert subliem op deze punten. Tel daarbij op dat mysterieuze Gaelic taaltje en je hebt een onderhoudende rolprent.
Wel ligt het tempo soms net even te laag en is het gebruik van voornamelijk een huis als locatie zowel de kracht (het brengt een claustrofobisch gevoel en je zit net als de oude vrouw enigszins opgesloten) als een zwakte. Al met al kun je wel zeggen dat de Ierse folk horror bij deze volwassen is geworden wat mij betreft.
Tja dit is typisch een vrouwenfilm en dan bedoel ik door een vrouw gemaakte film. Het heeft dus weer de bekende thema's en mist spanning en snelheid. Het valt me vaker op dat vrouwen in dit genre nog wat te leren hebben. Vaak is het toch weer een drama/komedie/coming vermomd als genrefilm. Dat is ook hier het geval.
Toch vind ik kryptic wel een intrigerende film, die inderdaad zeer kryptisch is. Het heeft wel iets weg van Lynch in die zin dat het op onbewuste niveau met veel symbolieken een taal spreekt die, gezien de cijfers, mensen niet meer kunnen begrijpen.
Ik heb me toch wel vermaakt en het is ook gewoon een heerlijke, vreemde ontdekkingsreis waar je van kan genieten als je bereid bent de film interdimensionaal te willen aanschouwen.
