Death of a Unicorn (2025)

De trailer is wel grappig!

Vanaf 3 april 2025 in de bioscoop (Independent Films)

'Death of a Unicorn' Review: Jenna Ortega Leads A24 Horror Comedy - deadline.com

'Death of a Unicorn' Review: Paul Rudd Kills the Wrong Magical Animal - variety.com

Begin was best prima, wel een grappig bedachte opzet. Daarna ook wel vermakelijk maar wel op een manier die je al vaker hebt gezien. Hoe ontsnap je aan het gevaar? Al is het gevaar wel weer eens wat anders dan anders.

Mengelmoes aan diverse genres wordt met een hoog tempo en veel overgave gebracht, maar helaas weet regisseur Alex Scharfman zijn eigen kwaliteiten niet al te overtuigend te vertalen naar het grote doek. Zeker de visuele effecten zijn houterig en de satirische humor is te makkelijk. Jenna Ortega, Paul Rudd en Will Poulter spelen gelukkig overtuigende personages, die uiteindelijk door het scenario te veel in een hoek worden geduwd. Hierdoor weten de originele ideeën van Death of a Unicorn nooit volledig te stralen, maar het kan niet ontkend worden dat die ideeën er wel degelijk zijn. De relatieontwikkeling tussen Ortega en Rudd is bovendien geslaagd en het gebeuren blijft onvoorspelbaar, maar uiteindelijk ook ietwat ongecontroleerd.

Bespreking van Death of a Unicorn - ikruikversemosterd:

"Unicorns. Dan denk ik aan de bedwelming van There Should Be Unicorns van The Flaming Lips. Het onsterfelijke Charlie The Unicorn Goes To Candy Mountain. Het bij ieder bekende beeld van de gehoornde paarden. Maar een prettig gestoorde genremix van horror, komedie en drama over een gebarsten vader-dochter relatie en bijtend commentaar op de farmaceutische industrie?

Nee. Daar was ik nooit op gekomen.

Alex Scharfman wel.

Hij schreef en regisseerde de fantastische in bloed gedoopte glitteronzin van Death of a Unicorn, waarin de gehoornde sprookjespaarden worden voorgesteld als charmante dieren waar je tegelijkertijd geen ruzie mee wil hebben. Zo kan je er wel een spirituele band mee krijgen en is de hoorn goed voor een psychedelische ervaring. Maar als je de hoorn van zo’n majestueus fabelwezen vermaalt tot medicijn (en opsnuift), de mythologische dieren beschiet voor nog meer medicijn en er bedenkelijke fokmethodes bij betrekt, dan vraag je natuurlijk wel een beetje om problemen. Die hoorn heeft niet alleen helende krachten. Het is ook zeer geschikt als wapen. Probeer je dan maar eens te verdedigen met een geweer of kruisboog.

Death of a Unicorn zegt: dont mess with the Unicorn. Aaien mag. En anders moet je er met een hele grote boog omheen lopen."

De affiche lijkt op fantasie, maar het is een horrorfilm met de nodige humor. Uit de filmstal A24, die wel meer alternatieve pareltjes afleveren. Niet altijd geslaagd misschien, maar wel origineler dan de gemiddelde Hollywoodfilm tegenwoordig. Ook hier is het een apart verhaal dat op zich al interessant is. Het geheel wankelt soms wel en de toon is vrij labiel. Ook de acteerprestaties zijn niet de beste rollen van de cast. Maar het is wel genoeg entertainment. Soms is dat al voldoende bij een film.

Rijke mensen die aan hun einde komen door een eenhoorn is mijn nieuwe favoriete genre.

Weduwnaar en advocaat Elliot [Paul Rudd] is met zijn tienerdochter Ridley [Paul Rudd] onderweg naar een steenrijke potentiële cliënt, de excentrieke en ernstig zieke Odell [Richard E. Grant], wanneer ze een jonge eenhoorn aanrijden. Uit paniek besluit Elliot het lichaam van het beest in de kofferbak te stoppen. Tijdens de kennismaking met Odell, zijn echtgenote Belinda [Téa Leoni] en zijn zoon Shepard [Will Poulter] blijkt de eenhoorn nog te leven. Chaos en incidenteel bloedvergieten volgt in deze mislukte horrorkomedie waarin Grant, Leoni en Poulter hun rollen spelen alsof dit de satirische horror was die het had moeten zijn en dat rijmt totaal niet met de vertolkingen van Ortega en Rudd die doen alsof ze in een slecht melodrama zijn beland. Het komt aardig in de buurt. De CGI-eenhoorns zijn bovendien totaal niet overtuigend.

Ongemakkelijke mix van komedie, fantasy en horror, resulterend in een vlees-noch-vis rommeltje. Vermakelijk, dat wel, met name door de prima cast. Vooral Richard E. Grant en Will Poulter zijn hier lekker op dreef. Afgezien van een aantal degelijk in beeld gebrachte moordpartijen valt er verder helaas weinig te beleven, of je moet van foeilelijke cgi houden.

Oeioei, dit is mss goed voor jongeren of kinderen maar niks voor mij en vond het ook niet goed.

Opzich een aardige film met een geinig verhaal. Alleen hadden die A sterren niet gehoeven. Die voegen weinig toe. Had ook prima met onbekende acteurs gekund als blijft Jenna leuk om naar te kijken. 3,5

Téa Leoni!!! Eindelijk weer eens in een film te zien. Die heb ik echt gemist.

Dit was een onvervalste horrorkomedie met behoorlijk wat gore. Vooral Will Poulter zorgt voor de vrolijke noot. Niet fantastisch, maar zeker vermakelijk.

Waarom herhaal je een omschrijving van het plot?

Death of a Unicorn

Tijdens een rit naar een zakelijke bijeenkomst rijdt Elliot samen met zijn dochter Ridley een eenhoorn aan. Zijn baas Dell Leopold ruikt direct kansen en laat het dier onderzoeken. De ontdekking van helende krachten belooft winst, maar leidt al snel tot gevaarlijke gevolgen.

Prima vermaakt met deze film, al springt hij nergens echt bovenuit. De film neemt zichzelf niet al te serieus en dat is ook duidelijk te merken. Het verhaal is op zich leuk bedacht: moordlustige eenhoorns als een soort creature feature, gecombineerd met helende krachten en een familie die daar geld aan wil verdienen—dat kan natuurlijk niet goed gaan.

De eerste helft leunt vooral op komedie, terwijl in de tweede helft de horror meer op de voorgrond treedt. Af en toe kon ik er wel om glimlachen, al werkten de grappen niet altijd even goed. De horror werkte wat beter voor mij, al werd er veel gebruikgemaakt van CGI, wat niet altijd overtuigend was.

De personages waren op zich interessant, maar kregen helaas weinig diepgang, waardoor het emotionele slot voor mij niet echt binnenkwam. De acteurs deden het verder prima. Ik kan altijd wel genieten van Paul Rudd en Will Poulter en dat was hier niet anders.

Verder zaten er opvallend veel verwijzingen naar klassieke films in. Denk aan de beroemde keukenscène uit Jurassic Park, of de tentscène en het moment met de baby T-rex uit The Lost World: Jurassic Park. Er waren ook nog tal van andere knipogen naar bekende blockbusters in de film.

Geen hoogvlieger, maar Death of a Unicorn is een aangename film voor wie van een luchtig avontuur met wat nostalgische knipogen houdt.

3 sterren.

Heerlijke Unicorn-film met de fantastische Jenna Ortega, volledig mn ding.

Komedie staat erbij. Okay dat heb ik in iig niet gezien.

Verder niet echt een film die me lang bij zal blijven.

In sprookjesboeken zijn eenhoorns lieve paarden met een hoorn op hun hoofd. Een beetje magisch misschien, maar zeker niet gevaarlijk en zeer geschikt als knuffelbeest. In deze film zijn de beestjes wilde dieren met een duistere inborst en kun je ze beter uit de weg gaan. Met de dood van een eenhoorn ontstaat een wilde genremix van fantasy, komedie, horror en familiedrama. De hoofdrollen zijn voor de frisse Jenna Ortega en de wat mechanisch spelende Paul Rudd.

De film is luchtig van opzet maar weet middels satire en zinnebeeld ook wat serieuze thema’s aan te roeren. De personages zijn overtrokken weergegeven en vertegenwoordigen overduidelijk een bepaalde klasse of een ideologie waaruit clichematige kenmerken worden gefilterd. Zaken als overconsumptie, gewetenloosheid en hebzucht worden heerlijk belachelijk gemaakt. Als dat riedeltje zo’n beetje is uitgewerkt, richt de film zich indringender op de eenhoorn en volgen verrassend bloedige scènes, waarin het fabeldier niet bepaald blijk geeft over een lief karakter te beschikken.

De film is door de gelukte mix van maatschappijkritiek, de luchtige insteek en de veranderde focus zo halverwege de film meer dan bovengemiddeld onderhoudend. Jenny Ortega is gewoon leuk en Paul Rudd is als gezegd wat statisch in de weergave van zijn personage, maar kan er mee door. Van de overige personages viel mij vooral butler Anthony Carrigan op die met zijn mimiek en gebaren wat slapstickachtige humor in de film brengt waar ik wel om kon lachen. Verder kan ik nog vermelden dat de eenhoorns er prima uitzien en afsluiten met de mededeling dat Death of a Unicorn al met al een leuke, wilde en afwisselende rit is.

Deze film kijkt lekker weg maar je ziet alles van mijlenver aankomen. De eenhoorn zijn niet lief maar gevaarlijke beesten. Het enige nieuwe component maar de verdere uitwerking is echt standaard. Gierige rijke mensen die je het liefst zo snel mogelijk dood wenst. Een onbegrepen muurbloempje. Wat belegen grappen en zoals al eerder gezegd hier: het is net niks. Niet grappig genoeg voor komedie niet eng genoeg voor horror. Weer een tegenvallende a24. Is de studio zijn magie kwijt?

Goeie film waarin een vader en dochter onderweg per ongeluk een eenhoorn aanrijden. Misschien qua toon wat onevenwichtig, maar mede hierdoor weet de film soms verrassend uit de hoek te komen. Best een origineel verhaal en het ziet er allemaal goed uit. Ook een fijne cast, alhoewel ik Paul Rudd niet helemaal op zijn plek vond hier. Een kleine 3.5 sterren.

Jenna Ortega is hot in Hollywood op het moment en weet in deze fantasievolle film wel iets haar personage te maken. Toch weet de film niet volledig te boeien ondanks het origineel gegeven en de aanwezige horrorelementen. Dit heeft misschien toch te maken met het concept dat wat belachelijk overkomt en ook de kitscherige visuele beelden van de eenhoorns.

Postertje van de film zou ook zomaar van een nieuwe "Jurassic World" kinnen zijn maar dit terzijde.

Verder viel mij " Death of a Unicorn "toch een beetje tegen.

Het is mij net allemaal iets te vaag.

Het verhaaltje en de personages.

CGI was ook matig.

Had er meer van verwacht , zeker van een A24 produktie.

2.5*

En wat vond ik er nou van:

Wanneer weduwnaar Elliot (Paul Rudd) en zijn dochter Ridley (Jenna Ortega) onderweg zijn naar het landgoed van zijn rijke baas Odell Leopold (Richard E. Grant), rijden ze per ongeluk een eenhoorn aan. In een paniekreactie proberen ze het magische wezen te verbergen, maar al snel blijkt dat het bloed van de eenhoorn genezende krachten bezit. Wat begint als een poging om een ongeluk te verdoezelen, verandert in een strijd tussen hebzuchtige mensen en mythologische wraak. Paul Rudd speelt tegen zijn gebruikelijke charme in als sullige vader, wat verrassend goed werkt. Jenna Ortega schittert als de rebelse tiener met een moreel kompas. Maar diegene die er voor mij uitsprong was wel Will Poulter als Shepard die zorgt voor de meeste komische momenten als het karikaturale rijkeluiszoontje. Ondanks dat dit als een komedie/fantasie wordt neergezet zat er wel degelijk een horrorelement aan dit verhaal. Aanrader? Jazeker. De humor werkt en natuurlijk gaat het verhaal op een gegeven moment compleet over de top wat hoort bij dit soort films. Mij bijzonder goed vermaakt.

Leuk!

En ook een niet zo'n groot budget ook.

Vader Elliot en dochter Ridley liggen met elkaar in de knoop na het overlijden van vrouw en moeder. Maar toch gaan ze ter afleiding op een zakenvisite bij een ondernemersfamilie in de bergen. Onderweg rijden ze een vreemd beest aan, dat al snel een eenhoorn lijkt te zijn. In paniek verbergen ze het beest in de kofferbak om een juridische sanctie van de natuurpolitie te voorkomen. Dat vader Elliot een vrij klunzig persoon is is vanaf seconde één wel duidelijk. Denken dat het niet opvalt om met een auto waarvan de halve front is getroffen door botsschade en onafschermd een eenhoorn in het achterste gedeelte verborgen te houden gewoon doodleuk en zichtbaar op het erf van deze familie te parkeren; om dan vervolgens snel smoesjes te gaan bedenken waarom die auto ineens staat te schudden.

De familie is ook opzienbarend. We hebben de zieke maar losbandige vader Odell, zijn slijmerige huismus van een vrouw, een arrogante en sluwe zoon, maar ook voornamelijk de tamme butler Griff. In grote gedeeltes doet deze film voelen als een toneelstuk of een foute soapserie binnenshuis. Niet dat dat onprettig is, want de dialogen zijn goed getimed en de personages interessant. Dan nog iets met een laboratorium en het feit dat het bloed van de aangereden eenhoorn alle ziektes binnen een mum van tijd lijkt te kunnen bestrijden en Odell ineens van een afgetakelde aan een gasfles zittende rot veranderd naar een kerngezonde energieke man, maar dan ook toch wel dat vader en moeder eenhoorn niet zo blij zijn dat hun bloedje vast wordt gehouden.

En nee, we mogen de horror-genre wel letterlijk nemen. Het zijn geen schattige glinsterende eenhoorntjes waar Deedee van Dexter een piepstemmetje van zal op gaan zetten. Maar geef ze ook ongelijk; het zijn ouders van een kind. Het gaat er bloederig aan toe en niks wordt geschuwd. Ingewanden vliegen in het rond en ook die hoorns zelf komen goed van pas als moordwapens. Naast het feit dat de hoorns ook levens kunnen redden.

En zo krijgen we een mooie kleine horrorfilm waarin komedie, horror en ook actie zich goed afwisselen. Het einde is ook expres niet in een rechte zoetsappige lijn, zoals het bijna bedoeld had moeten zijn. We moeten reëel blijven en de belemmeringen niet uit de weg gaan. Maar... dan heb je gelukkig nog altijd de eenhoorns.

Ja, dit kon me wel bekoren. Een verfrissend horrorsprookje die de "beestjes" gewoon bij hun echte naam noemt.

En ohja... Het nummer van Cocteau Twins... Maargoed, die kans qua muziekkeuze is ook groter met A24

4,0*

Weet het niet zo goed, het was oké denk ik. Het is duidelijk een klucht om je te laten lachen met een absurde situatie die humoristische misverstanden opleveren. Tenminste het neigt naar absurditeit, maar gaat nooit echt helemaal voluit met de horror en blijf een beetje hangen in zijn boodschap (natuur en persoonlijk gewin, arm en rijk) Dolgraag had ik een echt verknipte eenhoornfilm gezien, dat had erg cool geweest.

Mja, het is het allemaal net niet. Het script is vooral nogal zwak waardoor het verhaal en wat er gebeurt allemaal nooit echt lekker loopt, vond ik dan.

De humor werkt ook maar matig, vond eigenlijk alleen de rol van Will Poulter erg geslaagd. Ook werkt de spanning en de ‘’horror’’ helemaal niet en zagen de unicorns er behoorlijk slecht uit.

De hele invalshoek van evil rijke mensen die een unicorn willen gebruiken voor eigen gewin en hun rijke vrienden is natuurlijk ook niet echt meer heel origineel of verrassend.

2,5*

Dit is DE recensie haha. Geen mening. Geen toevoeging.

Dit is niet voor jonge kinderen en tere zieltjes ( 1e kwartier al ) Als dierenvriend vond ik t zelfs zielig maar vermoedde er is meer en Ortega is weer beland in een absurde donkere humor "horror". Vrij grof en visueel echter niet eng door de grappen. Ortega haar gezicht zegt evenveel als haar teksten. Dus gekeken. Humor soms onverwachts en misplaatst. Daar houd ik wel van.

Tempo goed. Kijkt lekker weg. Kortom : Fantasie humor duister. Heb me niet verveeld. Unicorns zijn niet schattig, leuk bedacht.