Meningen

Verwacht geen Hollywood spektakel. Geen vals heroisme.

De film blijft heel trouw aan de Shakespeareaanse verteltrant, is misschien zelfs wel langdradig hier en daar, maar neemt ook de tijd om het verhaal goed op te bouwen naar de climax.

Alles voelt understated, en dat is verfrissend. De dialogen zijn goed maar onopgesmukt, het acteerwerk is prima, de gevechten zijn rauw en voelen ongestileerd aan.

Prima film, maar niet voor mensen met een korte spanningsboog.

Een pastiche is, in de klassieke zin en de kunstwereld, een mengsel van allerlei zaken, een amalgaam van fragmenten uit andere werken. Geen plagiaat, meer een eerbetoon aan de originelen waaraan gerefereerd wordt, anders ook dan een parodie.

De eerste Kingsman film was exact dat, een in vrijwel alle opzichten fraai gestileerd werk waar aan de klassieke, Britse "tongue in cheek" spy movies en series uit de sixties, Bond, The Avengers, The Persuaders, The Saint werd gerefereerd.

Mooi gemaakt stilisme, een heel aardig verhaal en vooral de juiste balans tussen wat serieuze momenten en volledige over de top waanzin. Helaas ontbreekt in het tweede deel de mooie dialogen en die perfecte balans die je bij de les houdt.

Na een uur was ik al volledig verzopen in de onzin, en ik heb de rest van de tijd uitgezeten, teveel meligheid, het verhaal is echt niks, en de acteerprestaties zijn ook gewoon minder overtuigend in deze "moeilijke tweede"

Je moet continu op het verkeerde been worden gezet, giert het ene moment de waanzin de bocht uit dan moet het daarna weer de andere kant op, zodat je verrast wordt, en ook omgekeerd, net als je meeleeft in een scène met diepgang moet je zo de waanzin weer in je gezicht gegooid worden.

Deze film is niet in balans, en kan daarom niet tippen aan de eerste.

Een film die de succesfactoren van de afgelopen twee decennia probeert te combineren.

De referenties naar James Bond liggen voor de hand, maar ook het stilistisch geweld a la Tarantino, met veel vernuftige wapens, bloed, bakken humor en af en toe een gevoelige touch.

Het verhaaltje is redelijk dun, maar door de prima (met referenties doorspekte) dialogen blijft het allemaal heel aardig overeind, neigend naar fragmentarische onevenwichtigheid, al blijft het allemaal net aan de goede kant.

Er is een enorme sterrencast die over het algemeen prima weet te overtuigen. Taron Edgerton (Eggsy) weet uitstekend overeind te blijven tussen al deze grote mannen, er is veel commentaar op Jackson, maar feitelijk zet hij een prima, bipolaire over de top schurk neer

Al met al een prima film, pretentieloos, want het voegt niks toe aan wat er al is, geen klassieker in de dop wat mij betreft. Een klein zeventje.