Meningen

Uitermate grof en plat, vaak tenenkrommend, maar even vaak ook wél grappig en soms zelfs ontroerend. Ik was elf toen deze film uitkwam en heb hem daarna tientallen keren gezien. Gisteren voor het eerst in zeker tien jaar weer eens bekeken en me toch weer slap gelachen. Zo fout dat het weer goed is.

Ik zag laatst een documentaire over slashers en realiseerde me toen tot mijn stomme verbazing dat ik deze klassieker nooit heb gezien. De remake Friday the 13th (2009) zag ik in de bioscoop; vrijdagavond, zaal vol gillende vrouwen, bak nacho's op schoot en in beide bekerhouders een beugelfles, heerlijk. Van het verhaal herinner ik me overigens niets.

Nu het origineel, thuis op de bank op een regenachtige dinsdagochtend. Niet echt de juiste atmosfeer wellicht en misschien wel daarom dat ik de film geen moment eng of spannend vond. Hij komt traag op gang, wat waarschijnlijk bedoeld is als spanningsopbouw, maar voor mij niet werkte. Ook bij de moorden zelf ontbreekt iedere spanning. Geen achtervolgingen, geen worstelingen, de personages laten zich gewoon afslachten. Vaak krijgen we de moord zelfs helemaal niet te zien, maar alleen het lijk. Eigenlijk vond ik de schaamteloze ripoff Sleepaway Camp (1983) leuker, die heeft tenminste nog campwaarde. De gore in Friday the 13th is trouwens wel erg leuk gedaan.

Tegen het einde wordt de film interessanter. Als je alles wat je van de franchise weet vergeet (en wie de film in 1980 zag wist natuurlijk niets), dan ligt het voor de hand dat 'Crazy Ralph' de moordenaar is. Vervolgens blijkt Jasons moeder (die de dood van haar zoon kennelijk niet kan verwerken) de dader te zijn, maar in de beruchte bootscène aan het einde duikt Jason opeens op. Leuk gevonden, vooral omdat nooit duidelijk wordt wie de moorden nu eigenlijk heeft gepleegd. Jasons moeder komt per auto aan en reageert verrast op het eerste lijk. Zij moet echter wel Steve (de leider) hebben vermoord, want die herkent zijn voor ons onzichtbare moordenaar. Het is niet aannemelijk dat hij wist dat Jason daar rondwaarde. Of is die hele bootscène maar een droom en is Jason toch dood? Ik hou wel van zo'n einde waar je nog even over na kunt denken.

Vandaag deel 1 en 2 gezien. Deel 1, waar ik hoge verwachtingen van had, viel me vies tegen. Dit vervolg vond ik dan weer best aardig. De film is bij vlagen behoorlijk spannend, de personages zijn sympathiek, de vrouwen naakt of schaars gekleed en de moorden origineel, al komen ze helaas wel erg kort in beeld. (Als ik het goed heb begrepen is de film voor de Amerikaanse release gecensureerd en zijn de weggeknipte stukken verloren gegaan.)

De hier veel bekritiseerde klungeligheid van Jason sprak me juist aan. Hij is geen bovennatuurlijke supermoordmachine, maar een mens van vlees en bloed, een getraumatiseerd, sociaal onaangepast type dat zijn moeder mist. Dat maakt de film voor mij alleen maar realistischer.