menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van IH88. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2018, februari 2018, maart 2018, april 2018, mei 2018, juni 2018, juli 2018, augustus 2018, september 2018, oktober 2018, november 2018, december 2018, januari 2019, februari 2019, maart 2019, april 2019, mei 2019, juni 2019, juli 2019, augustus 2019

Only the Brave (2017) 3,5

gisteren om 18:28 uur

“It's not easy sharing your man with a fire.”

Indrukwekkend. Only the Brave komt traag op gang en de film is wat aan de lange kant, maar de sfeervolle beelden en het echte familiegevoel wat wordt gecreëerd vergoedt veel. Je voelt echt de band tussen deze brandweermannen en hun families, en de meeste personages worden ook goed uitgewerkt.

Brolin, Connelly, Teller en Jeff Bridges zijn altijd sterk, maar ook Kitsch en Badge Dale maken indruk. Je leeft echt mee met de personages, wat het einde hartverscheurend maakt. Dat beeld van de verschroeide aarde, en de zakken met de mannen die er middenin liggen, zal me nog wel even bijblijven. Net zoals de schreeuw van Connelly.

» details   » naar bericht  » reageer  

All Is Lost (2013) 3,5

gisteren om 18:24 uur

“This is The Virginia Jean with an SOS call, over.”

Sterk. All Is Lost laat weer eens zien wat voor fantastisch acteur Robert Redford is. Hij zegt geen woord, maar je blijft gefascineerd kijken naar hem en zijn activiteiten op zijn boot kijken. De naamloze hoofdrolspeler is een ervaren zeezeiler, maar zelfs hij heeft geen antwoord op de veelheid pech en een grote en verwoestende storm.

Het is een uitstekende keuze om in de beginscene Redford al aan het woord te laten, want het laat zien in wat voor gemoedstoestand hij is, en het geeft hem ook gelijk wat menselijks. Niet dat Redford daar woorden voor nodig heeft, maar het geeft de film wel iets extra's. Net zoals de fantastische regie van Chandor de film iets extra's geeft, en het einde is lekker ambigu.

» details   » naar bericht  » reageer  

Senna (2010) 4,0

Alternatieve titel: Ayrton Senna: Beyond the Speed of Sound, afgelopen woensdag om 18:08 uur

“There's only one word that describes Ayrton's style, and that is "fast." He would take the car beyond its design capabilities. He would brake later, fly into these corners where the car was just over the edge, and somehow he could dance a dance with that car to where it stayed on the track.”

Schitterende documentaire over Ayrton Senna. Ik ben de Formule 1 pas echt gaan volgen na Senna's dood, maar zijn reputatie is indrukwekkend en zijn nalatenschap groot. Niet alleen als Formule 1 rijder, maar ook als man die veel voor goede doelen deed en echt een held van het Braziliaanse volk was. Zijn strijd met Alain Prost is interessant en je ziet dat er respect was, maar ook dat ze soms elkaars bloed wel konden drinken.

Maar dat Prost uiteindelijk één van de dragers van Senna’s kist was zegt veel over hun relatie. De racescènes zijn geweldig in beeld gebracht, en de hoeveelheid materiaal waarover Asif Kapadia kon beschikken is overweldigend. Het moment dat je Senna net voor de start van zijn laatste race (Imola) nog even zijn ogen dicht ziet doen is een emotioneel moment. Sowieso zie je dat tijdens dat gehele weekend er al een donderwolk boven de rijders hing (ook door de dood van Ratzenberger), en het gezicht en het nerveuze gedrag van Senna spreekt boekdelen. Senna is een schitterend portret van een rustig en religieus man, die door Formule 1 een held van het volk werd. En één van de beste rijders in de geschiedenis van de sport is.

» details   » naar bericht  » reageer  

Thunderball (1965) 3,5

Alternatieve titel: Ian Fleming's Thunderball, afgelopen dinsdag om 18:26 uur

“Aren't you in the wrong room, Mr. Bond?”
“Not from where I'm standing.”


De vierde Bondfilm en de persoonlijke favoriet van Sean Connery. Thunderball heeft een goed plot, een sterke bad guy in Largo, mooie exotische locaties (Nassau) en schitterende bondgirls (Claudine Auger, Luciana Paluzzi, Martine Beswick…). Eigenlijk alles wat je in een goede Bondfilm wilt zien. Toch heeft de film wel wat minpunten.

Thunderball komt erg traag op gang, en de film heeft problemen om een constant hoog niveau te houden. Het laatste onderwatergevecht is indrukwekkend gedaan, maar echt spannend is het niet. De versnelde beelden op het laatst van de Disco Volante zijn een beetje lachwekkend. Daar staan gelukkig genoeg dingen tegenover die wel werken. Naast Largo, de locaties en de Bondgirls is het interessant om S.P.E.C.T.R.E. in actie te zien, en de scene met alle nummers is goed gedaan. Het is altijd fijn om James Bond echt chemie te zien hebben met de Bondgirls, en Sean Connery is in absolute topvorm.

» details   » naar bericht  » reageer  

Open Window (2006) 3,5

afgelopen maandag om 19:05 uur

“The fear may never leave here…”

Sterk. Om films over verkrachting kan ik me altijd ontzettend kwaad maken, maar als er een film over dit onderwerp wordt gemaakt ben ik soms ook een beetje terughoudend en huiverig. Want dit soort verhalen kunnen als het fout gedaan wordt ook snel melodramatisch en totaal verkeerd uitpakken.

Gelukkig maakt Open WIndow deze fout niet, en de verkrachter verdwijnt na een akelig begin zelfs helemaal uit beeld. De film focust zich op hoe Izzy en haar verloofde ermee omgaan, en het is keuze die uitstekend uitpakt (de zoektocht naar de dader valt zelfs helemaal weg). Het einde is iets te sentimenteel, en de keuzes die Izzy maakt zullen sommige mensen frustrerend vinden. Maar Tunney en Edgerton (leuk ook om Cybill Shepherd weer eens in een film te zien) zorgen ervoor dat het allemaal herkenbaar en invoelbaar is.

» details   » naar bericht  » reageer  

Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011) 4,0

Alternatieve titel: Harry Potter en de Relieken van de Dood: Deel 2, afgelopen zondag om 12:21 uur

“Do not pity the dead, Harry. Pity the living and above all, those who live without love.”

Geweldig sluitstuk van de Harry Potter franchise. De speelduur is korter dan die van de voorgaande films, en het tempo ligt gelijk hoog. Alle acteurs zitten na acht films perfect in hun rol. Radcliffe, Watson, Rickman, Grint, Fiennes, Bonham Carter etc. Allemaal zijn ze in deze laatste film ijzersterk op dreef.

De film ziet er ook geweldig uit, en de production design en special effects lijken iedere film beter te worden. De strijdt tussen Harry Potter en Voldemort staat in dit laatste deel centraal, en het zorgt voor een spannende en enerverende film waarin genoeg te genieten valt. Alle personages hebben hun moment om te laten zien wat ze waard zijn, en vooral het trio Harry, Ron en Hermione blijft een sympathiek trio waar je makkelijk mee meeleeft. En daar gaat het uiteindelijk om.

» details   » naar bericht  » reageer  

Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010) 4,0

Alternatieve titel: The Deathly Hallows, afgelopen zaterdag om 12:01 uur

“I won't pretend to be your friend, Mr. Potter. But I'm not your enemy.”
“Forgive me minister, but it's a little hard to tell the difference now-a-days.”


The Deathly Hallows: Part 1 is een geweldige film waarin we Harry Potter en zijn vrienden zien worstelen met Voldemort en zijn handlangers, maar waarin we ze ook zien ruzie maken met elkaar. Het gevaar ligt overal op de loer, en de frustraties lopen hoog op.

De Harry Potter films worden met iedere film duisterder en volwassener, en zeker in dit deel (in de openingsscene alleen al) krijgen Harry Potter en zijn vrienden veel te verduren. Zoals het hoort in de op één na laatste film van de franchise. Deathly Hallows 1 zit propvol, en vooral qua personages moest ik soms weer even goed nadenken wie ook alweer wie was. Maar de acteurs zitten allemaal goed in hun rol, en het belangrijkste is dat Fiennes ook echt dreiging uitstraalt als Voldemort. Het fantasierijke verhaal, de donkere sfeer, de fantastische sets en production design, de special effects die er steeds beter uit gaan zien, de personages die je nu al 7 films lang met plezier volgt in hun avonturen etc. Kom maar op met de finale.

» details   » naar bericht  » reageer  

Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009) 3,5

Alternatieve titel: Harry Potter en de Halfbloed Prins, 16 augustus, 18:57 uur

“Once again, I must ask too much of you, Harry.”

The Half-Blood Prince is weer een prima Harry Potter film. Vooral de grotere rol voor Professor Dumbledore pakt goed uit, en ondanks de lange speelduur vliegt de tijd voorbij. Zoals bij elke Harry Potter film eigenlijk. Het subplot rond Voldemort/Tom Riddle had wel wat beter uitgewerkt mogen worden, en sowieso had deze verhaallijn een grotere rol mogen spelen in de film.

De romantische strubbelingen van Ron en Hermione voelen wat misplaatsts aan, en dit is een verhaallijn dat ik eigenlijk al eerder had verwacht. Maar gelukkig hebben we Harry Potter, Dumbledore, Snape (Rickman blijft fantastisch in de rol) en het intrigerende subplot rond de zeven Horcruxes nog. Regisseur Yates zorgt er ook voor dat The Half-Blood Prince een enerverende en vermakelijke film blijft om naar te kijken. En de production design en cinematografie zijn weer van het allerhoogste niveau, maar dat zijn we wel gewend na zes films.

» details   » naar bericht  » reageer  

Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007) 3,5

Alternatieve titel: Harry Potter en de Orde van de Feniks, 15 augustus, 20:06 uur

“This connection between me and Voldemort... What if the reason for it is that I am becoming more like him? I just feel so angry, all the time.”

De minste Harry Potter film tot nu toe. Nog steeds blijven de avonturen van Harry Potter vermakelijk om te volgen, maar het wordt nu wel heel duidelijk dat alle Potter films een beetje dezelfde opzet hebben. Met op het laatst de strijd tussen Potter en Voldemort, wat hier wel voor de beste scenes in de film zorgt.

Order of the Phoenix heeft weer dezelfde donkere sfeer als vorige twee films, maar het verhaal is gewoon een stuk minder interessant en komt moeizaam op gang. De film mist ook een beetje de avontuurlijke sfeer van de vorige films. Het acteerwerk is wel sterk, en visueel zitten er weer een aantal zeer fraaie scenes in (ook een paar discutabele). En nogmaals, het laatste gedeelte met Voldemort is schitterend gedaan.

» details   » naar bericht  » reageer  

Harry Potter and the Goblet of Fire (2005) 4,0

Alternatieve titel: Harry Potter en de Vuurbeker, 15 augustus, 18:06 uur

“No spell can reawaken the dead, Harry. I trust you know that. Dark and difficult times lie ahead. Soon we must all face the choice between what is right and what is easy.”

Uitstekende Harry Potter film. In Goblet of Fire doet Voldemort eindelijk echt zijn intrede (en Ralph Fiennes), en dat laatste gedeelte met de strijd tussen Harry Potter en Voldemort is fantastisch gedaan. De rest van de film is ook sterk, en het hele ‘Triwizard’ toernooi zit goed in elkaar. Complimenten voor Mike Newell, want zo'n verhaallijn kan als snel saai en repeterend worden. Maar qua regie, acteerwerk en vooral audiovisueel komt alles mooi samen, en Goblet of Fire laat zien dat een meer volwassen Harry Potter mij wel ligt.

» details   » naar bericht  » reageer  

Harry Potter and the Prisoner of Azkaban (2004) 4,0

Alternatieve titel: Harry Potter en de Gevangene van Azkaban, 14 augustus, 18:42 uur

“A child's voice, however honest and true, is meaningless to those who've forgotten how to listen.”

Harry Potter wordt volwassen. Prisoner of Azkaban is donker, duister en spannender dan de voorgaande twee films, en de hand van Alfonso Cuarón is duidelijk zichtbaar. Dit wordt gezien als het beste boek, en ik snap wel waarom.

De film kent een beetje dezelfde opzet als de vorige films en alle acteurs zijn weer van de partij, maar het verhaal zit een stuk beter in elkaar. Je moet wel je aandacht erbij houden, want het plot kan soms rommelig en chaotisch overkomen. Maar tegen het einde passen wel alle puzzelstukjes. Met sterk acteerwerk van alle acteurs, en met Oldman als zeer fijne nieuwkomer. Geen Voldemort deze keer, maar zijn schaduw hangt wel over de gehele film.

» details   » naar bericht  » reageer  

Harry Potter and the Chamber of Secrets (2002) 3,5

Alternatieve titel: Harry Potter en de Geheime Kamer, 13 augustus, 18:12 uur

“Let's match the power of Lord Voldemort, Heir of Salazar Slytherin, against the famous Harry Potter.”

Prima tweede Harry Potter avontuur. Chamber of Secrets kent eigenlijk dezelfde opbouw als de eerste film (er is weer een nieuwe professor voor de ‘Dark Arts’, en het duurt een tijdje voordat het verhaal zich verplaatst naar Zweinstein. De film is lang, maar eigenlijk heb ik me de gehele speelduur wel vermaakt.

De regie van Columbus is misschien iets te degelijk en weinig frivool/avontuurlijk, maar het verhaal is interessant, de sets en de cinematografie zien er verzorgd uit en het acteerwerk is weer sterk. Personages zoals Dumbledore en Professor Snape worden wat verder uitgediept, en het laatste gedeelte laat ook weer de grote slechterik Voldemort zien. Stukje bij beetje krijg je steeds meer uitleg over Voldemort en zijn geschiedenis/beweegredenen, en tot nu toe is het zeer interessant om te volgen. Er moet soms wel heel veel uitgelegd worden, en vooral Rickman en Harris moeten soms de vreemdste monologen uitspreken. Maar dat hoort er ook wel een beetje bij.

» details   » naar bericht  » reageer  

Harry Potter and the Sorcerer's Stone (2001) 3,5

Alternatieve titel: Harry Potter and the Philosopher's Stone, 12 augustus, 18:40 uur

“It does not do to dwell on dreams, Harry, and forget to live.”

Uitstekend begin van de Harry Potter films. De wereld die J.K. Rowling in haar boeken heeft gecreëerd komt op mooie wijze tot leven, en de casting van alle acteurs is geweldig. Watson, Radcliffe, Smith, Grint, Harris, Rickman etc. Iedereen zit gelijk goed in zijn/haar rol. De sets, het fantasierijke en interessante verhaal, het acteerwerk, de special effects etc. Alles komt op een ingenieuze manier samen. Dit is nog wel echt een kinderfilm, maar dat stoort geen moment (vooral door de avontuurlijke sfeer en het acteerwerk). Daarvoor heeft The Sorcerer’s Stone te veel sterke punten, en de tweeënhalf uur vliegt voorbij.

» details   » naar bericht  » reageer  

Hollow Man (2000) 2,5

11 augustus, 12:39 uur

“You don't make history by following the rules, you make it by seizing the moment.”

Aardige film van Paul Verhoeven. Het is een tijd geleden dat ik Hollow Man voor het laatst heb gezien, en het grootste minpunt blijft nog steeds staan. Er had veel meer met het intrigerende gegeven van een onzichtbare man gedaan kunnen worden, en het blijft allemaal opvallend braaf en inspiratieloos. Iets wat je toch niet verwacht bij een film van Verhoeven. Visueel ziet het er allemaal wel goed uit en Kevin Bacon heeft duidelijk het grootste plezier als charismatische en arrogante psychopaat. Maar er had zeker meer in gezeten.

» details   » naar bericht  » reageer  

Braqueurs (2015) 3,0

Alternatieve titel: The Crew, 11 augustus, 12:37 uur

Braqueurs

Aardige Franse misdaadfilm. Vooral de rauwe en realistische sfeer kan ik wel waarderen, en ook de actiescènes zien er goed uit. Het verhaal is niet erg origineel, maar door de realistische en soms spijkerharde aanpak stoorde dat geen moment. Het acteerwerk is ook goed, en acteur Sami Bouajila heeft precies de juiste uitstraling voor dit soort rol. Ook de andere acteurs doen het goed, en het donkere en harde einde past precies bij de toon van de film.

» details   » naar bericht  » reageer  

Demolition Man (1993) 3,5

10 augustus, 20:24 uur

“Hey Luke Skywalker, use the force.”

Lekkere jaren 90 actieknaller. Snipes en Stallone hebben zichtbaar het grootste plezier in het spelen van hun rollen en dragen de film, maar ook Sandra Bullock doet het uitstekend. Haar positiviteit en naïviteit zorgen voor een aantal zeer komische scenes. De "seksscène" tussen Bullock en Stallone is geweldig, en ook de manier waarop de makers het appartement van Lenina hebben vormgegeven is leuk gedaan. Alles wordt met een knipoog benaderd, en de film weet dat ook tot het einde vast te houden.

» details   » naar bericht  » reageer  

An Invisible Sign (2010) 3,0

Alternatieve titel: An 1nvisible Si6n, 10 augustus, 20:23 uur

“To the world, they were just numbers. But to us, they were invisible signs.”

Prima film. In het begin is het allemaal nog wat vreemd en zeer rommelig, maar An Invisible Sign wordt naarmate het verhaal vordert steeds interessanter om naar te kijken. Dat komt ook door Jessica Alba, die de verlegen, onhandige en sociaal niet al te handige Mona perfect weet neer te zetten. De film heeft een lekker relaxt sfeertje, en de chemie tussen de acteurs onderling zorgt voor een film die prettig wegkijkt. Het wordt op het laatst ook wat serieuzer, zonder dat feel good gevoel te verliezen.

» details   » naar bericht  » reageer  

6 Below: Miracle on the Mountain (2017) 2,0

Alternatieve titel: Six Below, 10 augustus, 12:18 uur

“Hi Mom. It's me. I don't really know what it is I wanna say. But I don't think I have much time so. I just want you to know I'm OK with how this ends. And that I'm sorry. I'm sorry for everything.”

Matig. 6 Below: Miracle on the Mountain is het saaie en religieuze broertje van 127 Hours en Into the Wild, en de regisseur en hoofdrolspeler Josh Hartnett (die echt beter kan) komen niet in de buurt van een Danny Boyle of een James Franco. Het grootste probleem is de voorspelbaarheid, zowel in het heden als wat er allemaal in het verleden van Eric is gebeurd. Een overambitieuze vader, mamma issues, opstandigheid, vechten, drugsgebruik etc. We kennen het allemaal wel, en het wordt allemaal ook zeer saai opgediend.

» details   » naar bericht  » reageer  

Perdida (2018) 2,5

10 augustus, 12:16 uur

Perdida

Redelijke en mysterieuze politiethriller. Ik zeg mysterieus, maar eigenlijk zie je iedere twist van een kilometer afstand aankomen. Het probleem van Perdida is dat de film net doet alsof de kijker dom is, en de twists ook echt als iets briljants brengt. Sommige zijn zo belachelijk dat je er alleen maar om kan lachen. Wat de film nog een beetje bij elkaar houdt is het acteerwerk, het sterke eerste gedeelte en het wat naargeestige sfeertje. Jammer dat het tweede gedeelte zo belachelijk en lachwekkend is.

» details   » naar bericht  » reageer  

McFarland, USA (2015) 3,5

9 augustus, 19:07 uur

“Fourth place at your first meet? That's not too shabby.”
“Fourth out of four; also known as last place.”


Feel good Disney film. Dit soort films kan ik meestal wel waarderen, en ook McFarland, USA is weer een sentimentele sportfilm geworden met sterk acteerspel van Kevin Costner en de andere acteurs. Voorspelbaar, maar dit verhaal over een groep Latino kinderen die aan cross country doen en samen veel problemen overwinnen, om uiteindelijk het Staatskampioenschap te winnen, straalt een onweerstaanbare positiviteit uit. Ook wel eens lekker.

» details   » naar bericht  » reageer  

Carrie Pilby (2016) 3,5

9 augustus, 19:05 uur

“There's a perfectly good reason I don't have any friends. Friends are people. And people are dishonest, ingenuine, and let's face it, not that smart.”

Fijne film over een jonge vrouw met een bovengemiddeld IQ, die moeite heeft om een sociaal leven op te bouwen. Ze weet alles, maar toch ook nog zo weinig. Bel Powley speelt het allemaal zeer overtuigend en regisseur Susan Johnson zorgt ook voor een fijne sfeer met veel humor, maar ook genoeg menselijke en oprechte momenten. Verassend is het nergens, maar dit soort feel good films smaken mij altijd wel goed.

» details   » naar bericht  » reageer  

Machine Gun Preacher (2011) 3,0

9 augustus, 19:04 uur

“Are you military?”
“Hell no. I just like my guns.”


Aardig. De titel Machine Gun Preacher, en het feit dat Gerard Butler de hoofdrol speelt, zet je wel even op het verkeerde been. Want dit is geen keiharde actiefilm, maar meer een dramafilm over een man die religie omarmt en in Sudan een beter leven probeert te creëren voor de kinderen aldaar. Al dat religieuze gedoe moet je even voor lief nemen, maar daaronder zit best een interessant verhaal. Door het matige script komt dat er niet helemaal goed uit, maar het acteerwerk verbloemt veel. Michelle Monaghan is altijd een pluspunt.

» details   » naar bericht  » reageer  

Kiss of the Dragon (2001) 3,0

9 augustus, 19:03 uur

“There is a time for diplomacy and a time for action. Diplomacy is dead.”

Prima actiefilm. Na het sterke begin heeft de film wel moeite om dat niveau vast te houden, en de makers hebben rond alle actiescènes ook nog een mager plotje bedacht. Geen verstandige keuze, want Kiss of the Dragon is toch op zijn best als Jet Li zijn vechtkunsten mag vertonen. Bridget Fonda acteert sterk, maar haar subplotje hangt er een beetje bij en is matig uitgewerkt. Tchéky Karyo is altijd wel een fijne bad guy.

» details   » naar bericht  » reageer  

Cut Bank (2014) 2,5

8 augustus, 18:32 uur

“So, we got ourselves a video of the murder.”

Indrukwekkend welke acteurs er allemaal te zien zijn in Cut Bank. Vooral omdat de film zelf redelijk standaard en middelmatig is, en het script rommelig. Bruce Dern, Stuhlbarg, Malkovich, Teresa Palmer en Thornton moeten toch iets in het script gezien hebben, en waarschijnlijk hadden ze gewoon zin in een screwball-achtig misdaadverhaal dat veel gelijkenissen vertoont met Fargo. Beetje jammer dat Liam Hemsworth dan weer de hoofdrol speelt.

» details   » naar bericht  » reageer  

Brake (2012) 3,0

8 augustus, 18:31 uur

“You don't turn me off, I TURN YOU OFF!”

Prima film met een ijzingwekkende en claustrofobische spanning en uitstekend acteerwerk van Stephen Dorff. Brake doet mij denken aan Buried met Ryan Reynolds, en vooral de spanning die zo'n kleinschalige setting met zich meebrengt wordt door regisseur Gabe Torres optimaal benut. Jeremy heeft wel iets meer bewegingsvrijheid en het einde kon mij niet echt bekoren, maar voor de rest is Brake een vakkundig gemaakte thriller waarvan er niet genoeg gemaakt kunnen worden.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Intervention (2016) 3,0

7 augustus, 18:54 uur

“But what if we try and it doesn't work?”
“Well, maybe you'd regret not trying more.”


The Intervention is een echte praatfilm. Daar moet je van houden, maar voor het grootste gedeelte heb ik me wel vermaakt met de strubbelingen van de verschillende personages. Ze zwelgen allemaal wel heel erg in zelfmedelijden en de term ‘first world problems’ is hiervoor uitgevonden, maar acteurs als Lynskey, Lyonne, DuVall, Smulders en Shawkat weten het allemaal wel te verkopen.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Machine (2013) 3,0

7 augustus, 18:52 uur

“Conscious machines are the last thing we need. Have you any idea how dangerous that would be?”

Prima sci-fi film. The Machine kan wat afstandelijk en emotieloos overkomen, maar net zoals in bijvoorbeeld Ex Machina gaat er een intrigerend verhaal onder schuil over de gevaren van AI, en hoe ver je moet gaan met de ontwikkeling ervan. Want vanaf welk punt kun AI als menselijk beschouwen? En tot hoe ver kun je gaan voordat robots een gevaar gaan vormen voor de mensheid? Caity Lotz doet het goed en weet te overtuigen zowel als gevechtsrobot, en als AI die menselijke emoties ontwikkeld. Complimenten ook voor de ondergrondse sets en de score. Het levert een sfeervolle film op.

» details   » naar bericht  » reageer  

Garfield (2004) 2,0

Alternatieve titel: Garfield: The Movie, 7 augustus, 18:49 uur

“There's nothing wrong with Garfield. He's just a happy, fat, lazy cat.”
“No need for a second opinion.”


Bill Murray weet met alleen zijn stem deze film te redden. Want voor de rest heeft Garfield weinig te bieden, maar Garfield met de stem van Murray maakt veel goed. Sommige grappen werken ook wel aardig, en alles omtrent Garfield en zijn dierenvrienden levert humoristische situaties op. Te weinig voor een echt geslaagde komedie, maar vermakelijk is het wel.

» details   » naar bericht  » reageer  

A Long Way Down (2014) 3,0

6 augustus, 21:21 uur

“I don't mind the pain. It's the hope that kills me.”

Voor films als A Long Way Down is het woord 'dramedy' uitgevonden. Het onderwerp is triest en zwaarmoedig, maar de regisseur en scriptschrijvers zorgen er voor dat er ook veel te lachen valt. Een moeilijke combinatie, maar voor het grootste gedeelte werkt het wel. Brosnan, Collette, Paul en Poots zijn een vreemde combinatie van acteurs, en vooral Brosnan lijkt zich soms niet helemaal thuis te voelen in de film. Maar nogmaals, de combinatie drama/komedie werkt, en dat is op zich al een compliment waard. Veel films falen op dit gebied.

» details   » naar bericht  » reageer  

Halo 4: Forward unto Dawn (2012) 2,0

6 augustus, 21:20 uur

“I just hear the drumbeat of endless war.”

Matig. Halo 4: Forward unto Dawn is het vierde deel in een franchise en ik zal dus best wat gemist hebben, maar dan nog is dit een film waar van alles fout gaat. Saaie actiescènes, slecht acteerwerk, een slap verhaal en personages die nauwelijks worden uitgewerkt. Dat laatste hoeft ook niet in dit soort films, maar een minimale betrokkenheid is wel nodig. Visueel ziet het er wel aardig uit, en gezien de eindcredits hebben de acteurs en makers veel plezier gehad. Jammer genoeg is dat in de film niet te zien.

» details   » naar bericht  » reageer  

Sleeping Beauty (1959) 3,0

Alternatieve titel: Doornroosje, 6 augustus, 18:20 uur

“Maleficent doesn't know anything about love, or kindness, or the joy of helping others. You know, sometimes I don't think she's really very happy.”

Aardig. Niet één van de beste Disney klassiekers, maar Sleeping Beauty is vermakelijk en gelukkig ook een zeer korte film. Gezien het verhaal had het ook niet langer hoeven duren. De animatie ziet er weer uitstekend uit, en vooral de manier waarop Maleficent wordt vormgegeven is zeer sterk gedaan. Ze straalt kracht en pure kwaadheid uit, en dat zorgt er voor dat het verhaal ook wat meer indruk maakt. En het gevoel dat er echt gevaar dreigt. Hoewel je ook wel weet dat het met Doornroosje/prinses Aurora en haar prins wel goed komt.

» details   » naar bericht  » reageer  

Big Momma's House (2000) 2,5

6 augustus, 18:18 uur

“Oh no! Not in Big Momma's house!”

Redelijke film. Big Momma's House is niet heel grappig en het verhaal slaat nergens op, maar Martin Lawrence verdient de complimenten voor de manier waarop hij helemaal opgaat in zijn rol. De man weet dat hij onzin verkoopt, maar hij doet het wel in stijl en vol overtuiging. En met Nia Long en Paul Giamatti in de bijrollen kan je ook weinig fout doen. De film kijkt lekker weg, maar qua humor had er meer ingezeten.

» details   » naar bericht  » reageer  

Rumor Has It... (2005) 2,5

5 augustus, 19:30 uur

“Maybe every girl in my family have to sleep with you.”
“I don't know if they have to, but they certainly have.”


Redelijke romcom. Dit is duidelijk een Jennifer Aniston vehicle, en ze wordt ondersteund door fijn acteerwerk van Costner, Ruffalo, Jenkins en de altijd sterke Shirley MacLaine. Maar Aniston draagt Rumor Has It..., en ze laat weer eens zien dat ze gemaakt is voor dit soort rollen. Het is wel jammer dat ze het moet doen met een matig script, en buiten het acteerwerk straalt alles aan Rumor Has It… middelmaat uit.

» details   » naar bericht  » reageer  

Weg van Jou (2017) 2,5

5 augustus, 19:28 uur

Weg van Jou

Na een slecht begin vreesde ik even het ergste. Maar Weg van Jou is best vermakelijk, en zeker nadat het verhaal zich verplaatst naar Zeeland wordt het een stuk beter. Herbers en Heijmans zijn ook een leuk duo, en ondanks dat alle clichés over Zeeland langskomen zijn de beelden van de uitgestrekte landschappen en stranden schitterend. Wie wil er nou in Rotterdam wonen… Ik heb in ieder gelijk weer even zin om uit te waaien op het strand.

» details   » naar bericht  » reageer  

Something Borrowed (2011) 2,5

5 augustus, 19:23 uur

“You're an asshole!”
“Yeah, maybe I am. But i'm the only asshole here who gives a shit about you.”


Aardige romcom. Het probleem van Something Borrowed is dat de verkeerde acteurs de hoofdrollen hebben gekregen. Want John Krasinski is de MVP van de film, maar hij wordt weggestopt in een bijrol. Goodwin en vooral Egglesfield zijn saai en matig, en wat Kate Hudson aan het doen is weet ook zij waarschijnlijk nog steeds niet. Is dit dezelfde actrice uit Almost Famous? Het einde is ook waardeloos, en ik had gehoopt dat Ethan en Rachel bij elkaar zouden komen (hoewel hij waarschijnlijk beter verdient). Laat die saaie Dex maar lekker in de stront zakken. Een gemiste kans.

» details   » naar bericht  » reageer  

Footloose (2011) 2,5

4 augustus, 13:33 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

The Commuter (2018) 2,5

4 augustus, 13:32 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Goosebumps (2015) 3,0

4 augustus, 13:30 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

The Bleeder (2016) 3,0

Alternatieve titel: Chuck, 4 augustus, 13:30 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Comfort (2016) 3,0

3 augustus, 13:32 uur

Comfort

Prima walk and talk film. Chris Dinh en Julie Zahn vormen een leuk duo, en de momenten dat ze samen zijn en praten over van alles en nog wat leveren de sterkste scenes op. Helaas zit er ook nog een (te groot) subplot in rond de vader van Jasmine, die uiteraard niet tevreden is met bepaalde beslissingen van zijn dochter. Overbodig, en het haalt alleen maar de glans af van de relatie tussen Cameron en Jasmine.

» details   » naar bericht  » reageer  

Stalingrad (1993) 4,0

3 augustus, 13:30 uur

Stalingrad

Uitstekende oorlogsfilm over de slag om Stalingrad. Het was een grote miscalculatie van Hitler om te denken dat de Duitsers Stalingrad wel even zouden veroveren, en het resultaat was een slachtveld waarbij over een miljoen soldaten zijn gesneuveld.

Stalingrad laat dit op rauwe en realistische manier zien, en de manier waarop regisseur Vilsmaier de zinloosheid van de oorlog en het superioriteitsgevoel van de Duisters laat zien is indrukwekkend. De leiding stuurden jonge soldaten hun dood in, allemaal in naam van het Duitse Rijk. Het platgebombardeerde Stalingrad wordt werkelijk magistraal in beeld gebracht, en ook het acteerwerk is sterk. Het laatste shot van de twee jonge mannen in de sneeuw, doodgevroren, is briljant en zal me nog wel een tijdje bijblijven.

» details   » naar bericht  » reageer  

Umimachi Diary (2015) 4,0

Alternatieve titel: Our Little Sister, 2 augustus, 19:07 uur

Umimachi Diary

Mooie film van Koreeda. Op een trage en rustige manier weet hij de wereld van drie zussen neer te zetten die hun jongere halfzus Suzu in huis nemen. Je verwacht ieder moment dat er iets dramatisch gaat gebeuren, maar Koreeda houdt zich in en stelt de relatie tussen de vier zussen centraal.

Ze krijgen te maken met tegenslag en persoonlijke problemen, maar het blijft behapbaar en nergens kiest Koreeda voor vals sentiment of over the top plotontwikkelingen. De regisseur laat zien dat je weinig nodig hebt om een interessante film af te leveren. De laatste scene tussen Sachi en Suzu boven op de berg is een pareltje, en het heeft eigenlijk alles in zich wat Umimachi Diary zo'n sterke film maakt.

» details   » naar bericht  » reageer  

Kahaani (2012) 3,5

1 augustus, 20:25 uur

Kahaani

Leuk. Kahaani barst van de energie en de zoektocht van Vidya (de ijzersterke Vidya Balan) naar haar man in het drukke en warme Kolkata is spannend, interessant, belachelijk en soms ook humoristisch. Er zit op het laatst een twist in het verhaal die eigenlijk totaal niet zou moeten werken, maar doordat de makers het allemaal ook niet al te serieus nemen werkt het opvallend goed. Het einde is ook opvallende emotioneel, en Balan weet de pijn en het verdriet op het laatst fantastisch te spelen. Het verhaal is belachelijk, maar dat is ook de charme van de film.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Look of Silence (2014) 4,0

Alternatieve titel: Senyap, 1 augustus, 18:13 uur

“Some killed so many people who have gone mad. A man climbed a palm tree, every morning, to call for prayer. Killed too many people. There is only one way to avoid it. Drink the blood or go crazy. But if you drink blood, you can do anything.”

Geweldige documentaire van Joshua Oppenheimer. Het is bijna niet te bevatten hoe makkelijk deze mensen over hun moorden (en vooral de manier waarop de moorden zijn gepleegd) praten, en de manier waarop ze het goedpraten is frustrerend maar ook intrigerend om te zien. De moordenaars worden nog steeds beschermd, wat het natuurlijk ook makkelijker maakt om vrijuit te kunnen praten.

De beheersing van Adi Rukun, die zijn broer heeft verloren door diezelfde mensen, is ongelooflijk en je ziet het verdriet van hem afstralen. Vooral als blijkt dat zijn oom ook geen schone handen heeft. De regie van Oppenheimer is registrerend en hij komt zelf niet aan het woord, maar hij laat de beelden het werk doen. En met Rukun heeft hij ook iemand die zeer bedreven is in het stellen van de juiste vragen en er voor zorgt dat je emotioneel betrokken raakt bij zijn verhaal. Dat de moordenaars nog steeds zo'n grote invloed hebben op de Indonesische politiek en worden beschermd is schandalig, maar helaas niet verrassend.

» details   » naar bericht  » reageer  

Frances Ha (2012) 3,5

31 juli, 20:13 uur

“It's after three, I can drink!”

Heerlijk. Frances Ha is een originele en frisse coming of age film met vlijmscherpe dialogen, heerlijke humor, een uitstekende combinatie tussen komedie en drama en een fijne chemie tussen de acteurs. Vooral het samenspel tussen Gerwig en Mickey Sumner is geweldig om naar te kijken, en Gerwig heeft ook genoeg talent en charisma om dit soort films te dragen.

Gerwig gaat echt met de dialogen van Noah Baumbach (en door haarzelf geschreven) aan de haal. Frances is iemand die niet precies weet wat ze wil en ziet hoe iedereen om haar heen wel verder gaat met hun leven en plannen maakt. Ze is niet altijd even sympathiek, maar haar problemen zijn voor iedereen wel herkenbaar en Gerwig zorgt ervoor dat je toch gaat meeleven met deze eerlijke, onzekere, neurotische, humoristische en slimme jonge vrouw.

» details   » naar bericht  » reageer  

My Summer of Love (2004) 3,5

31 juli, 20:11 uur

“If you leave me, I'll kill you.”
“If you leave me, I'll kill you... and then I'll kill myself.”


Uitstekend coming of age verhaal over de in eerste instantie liefdevolle, maar uiteindelijk giftige relatie tussen twee jonge vrouwen. Fantastisch geacteerd door Natalie Press en Emily Blunt, en vooral Blunt zet een indrukwekkende prestatie neer. Net zoals Mona vertrouw je haar, maar je weet eigenlijk ook gelijk dat er iets mis is met Tamsin.

Een subplot rond de broer van Mona had best ingekort mogen worden, en de focus had nog meer mogen liggen op de twee vrouwen. Complimenten ook voor de regie van Pawlikowski (Cold War), want de film ziet er schitterend uit. Het is zomer, en de hormonen vliegen door de lucht. Mona ziet het als meer dan een vluchtige zomerliefde, maar de leugenachtige Tamsin ziet dat toch anders (of liegt ze ook tegen zichzelf?). Gelukkig laat Mona op het laatst alle rotzooi achter zich.

» details   » naar bericht  » reageer  

Trois Couleurs: Rouge (1994) 4,0

Alternatieve titel: Three Colors: Red, 30 juli, 18:21 uur

“Perhaps you're the woman I never met.”

Fantastische film van Kieslowski. Zijn kleurentrilogie komt hier tot een zeer bevredigend einde, en tegen het einde komen alle drie de films ook nog op een zeer lugubere en fantasierijke manier samen. Rouge is wat minder rechtlijnig dan de andere twee films, en zeker tegen het einde wordt er veel aan de interpretatie van kijker overgelaten.

Helemaal niet erg, want dit is een film die drijft op de fantastische dialogen, de rustige, gedetailleerde en ingenieuze regie van Kieslowski en natuurlijk de fantastische chemie tussen acteurs Jacob en Trintignant. Valentine en Joseph zijn twee mensen die door omstandigheden toevallig met elkaar in aanraking komen (was het wel zo toevallig?), en na een aarzelend en vijandig begin elkaar niet meer loslaten en langzaamaan een onlosmakelijke band vormen. Kieslowski laat zien dat twee mensen die ogenschijnlijk niet meer van elkaar kunnen verschillen toch een diepe vriendschap kunnen vormen, en de Poolse regisseur is een meester in het creëren van realistische en interessante personages die te maken krijgen met alledaagse problemen en tegenslagen. Maar door hun gezamenlijke gesprekken en connectie toch weer de kracht vinden om door te gaan. Met op het einde ook nog een zeer surrealistisch tintje.

» details   » naar bericht  » reageer  

Les Petits Mouchoirs (2010) 4,0

Alternatieve titel: Little White Lies, 29 juli, 18:59 uur

Les Petits Mouchoirs

Schitterend. De manier waarop regisseur Canet een vriendengroep weergeeft die langzaam uit elkaar valt is weergaloos. Hij heeft ook acteurs gecast die een mooie chemie hebben en op een natuurlijke en realistische wijze hun personages weten neer te zetten. Dit is een vriendengroep die heel hecht lijkt, maar de geheimen en oppervlakkige conversaties spreken boekdelen.

Door een zwaar ongeluk van één van hen komt alles tot een exploderende climax tijdens een gezamenlijke vakantie. Dit klinkt heel zwaar, maar Les Petits Mouchoirs heeft ook veel humor en luchtige/kluchtige scenes. Cluzet als lichtgeraakte en gefrustreerde Max is een genot om naar te kijken, en ook Cotillard zorgt met haar rustige en indrukwekkende acteerwerk voor een aantal mooie momenten. De scene waarin Eric (Lellouche) zittend op de vensterbank naar zijn (ex) vriendin zit te kijken mag er ook zijn. Het einde gaat zwaar over the top qua sentiment, dramatiek en kluchtigheid, maar op dat moment ging ik er helemaal in mee en zat ik met kippenvel op mijn armen naar deze vriendengroep (die ook een beetje jouw vriendengroep is geworden) te kijken.

» details   » naar bericht  » reageer  

Cold Pursuit (2019) 2,5

Alternatieve titel: In Order of Disappearance, 28 juli, 12:59 uur

“I'm gonna kill him, Brock.”
“Sure you are. What makes you think you can kill a man?”
“I've killed three of his guys.”


Degelijk. Films zoals Cold Pursuit zijn er in overvloed, en Neeson heeft de laatste jaren in ontelbare van dit soort films gespeeld. Hij is dan ook uitstekend in dit soort rollen, hoewel hij wel een beter script verdient. Waarom Dern en Rossum voor deze rollen hebben gekozen is mij een raadsel, want ze zitten bijna niet in de film. Neeson moet weer een aantal bad guys uit de weg ruimen die zijn zoon hebben vermoord, en hij doet dat op nietsontziende wijze. Echt spannend wordt het nergens en de film heeft een vreemd soort zwartgallige humor, maar als je een pretentieloos actiefilmpje wil kijken met Neeson in de hoofdrol voldoet het wel.

» details   » naar bericht  » reageer  

Arctic (2018) 3,0

28 juli, 12:58 uur

“They are looking for you, don't worry. They'll be here tomorrow… Or the day after tomorrow. Don't worry.”

Rauwe overlevingsfilm met een geweldige Mads Mikkelsen. Arctic doet niet heel nieuws en dit soort verhalen zijn er al in overvloed, maar zo’n overlevingsstrijd van één man blijft interessant om naar te kijken. Het schitterende winterse landschap helpt ook wel mee, en Mikkelsen is een acteur waar je naar blijft kijken. Het is niet altijd gemakkelijk om in je eentje een film te dragen, maar de Deense acteur heeft er totaal geen problemen mee om de aandacht van de kijker vast te houden.

» details   » naar bericht  » reageer  

See You Yesterday (2019) 2,5

27 juli, 20:17 uur

See You Yesterday

Aardige sci-fi film die zich uiteindelijk in de voet schiet door een belachelijk open einde. Wat de regisseur er mee wilde zeggen weet ik niet, maar het werkt totaal niet. See You Yesterday is een combinatie van een pretentieloos sci-fi verhaal (met cameo van Michael J. Fox) en een maatschappijkritische film. Op zich werkt het wel, hoewel beide verhaallijnen al veel beter zijn gedaan door talloze andere films. De acteurs zijn degelijk en Duncan-Smith straalt plezier uit, maar het komt nergens in de buurt van een klassieker als Back to the Future (waar het wel heel erg naar hint).

» details   » naar bericht  » reageer  

Dumbo (2019) 3,0

27 juli, 12:49 uur

“Fly, Dumbo... fly.”

Degelijke remake van de Disney klassieker Dumbo. Tim Burton heeft het verhaal echt zijn eigen gemaakt, en dat is in dit geval een positief punt. Burton is bekend geworden om zijn extravagante en stijlvolle films vol met kleurrijke personages en uitbundige en levendige gecreëerde werelden.

Dumbo is een echte familiefilm, maar de hand van Burton is soms wel zichtbaar. Dat komt vooral door acteurs als Keaton en DeVito, die natuurlijk perfect passen in de wereld die Burton hier heeft gecreëerd. Ook Eva Green, Farrell en de kindacteurs doen het goed. Dumbo zelf ziet er fantastisch uit, en je leeft gelijk mee met dat schattige olifantje. En dan heb je eigenlijk al de harten van kijker gewonnen.

» details   » naar bericht  » reageer  

The House with a Clock in Its Walls (2018) 2,5

27 juli, 12:47 uur

“There's a clock in the walls. We don't know what it does, except... Something horrible.”

Aardige film die een soort van coming of age verhaal combineert met fantasie elementen. Vooral Black en Blanchett hebben zichtbaar plezier in het spelen van hun rollen, en hun gezamenlijke scenes zorgen voor de sterkste momenten in The House with a Clock in Its Walls. De jonge Vaccaro doet het goed en weet zich knap staande te houden tussen Black en Blanchett. Het probleem van de film is dat het script en de regie steken laten vallen. Het is niet spannend en interessant genoeg voor volwassenen, maar het is net iets te eng voor kinderen. De bad guy maakt ook weinig indruk, en met MacLachlan in de rol is dat toch best knap.

» details   » naar bericht  » reageer  

Pokémon Detective Pikachu (2019) 3,0

Alternatieve titel: Pokemon, 26 juli, 19:58 uur

“I don't need a Pokémon, period.”
“Then what about a world-class detective? Because if you wanna find your pops, I'm your best bet. We're gonna do this, you and me.”


Leuk. Pokémon Detective Pikachu is natuurlijk belachelijk en het stelt allemaal niet veel voor, maar de wereld rond de mensen en Pokémon´s wordt vermakelijk neergezet, en de regisseur neemt gelukkig wel de tijd om het verhaal rustig op te bouwen. Justice Smith is ook een innemende hoofdrolspeler, en ook Newton, Nighy en de stemacteurs doen het allemaal goed. Maar de grootste kracht van de film is natuurlijk Ryan Reynolds als Detective Pikachu, en hij zorgt voor de humor en de beste momenten in de film. De special effects zien er ook aardig uit (niet alles is even overtuigend), en het sentimentele en feel good einde is compleet verdiend.

» details   » naar bericht  » reageer  

Destroyer (2018) 3,0

26 juli, 19:53 uur

“I didn't want you to be like me. I'm mad, I'm still fucking mad, it's burned a circuit in my brain.”

Hier had veel meer uitgehaald kunnen worden. Regisseur Karyn Kusama heeft met Destroyer een sfeervolle film gemaakt met sterk acteerwerk van Kidman, Sebastian Stan en Maslany. Dit is misschien een andere rol dan we van Kidman gewend zijn, maar ik moest toch ook vaak aan Charlize Theron in Monster denken.

En dan maakte Theron toch meer indruk, want het feit dat ik meer sympathie had voor een seriemoordenaar dan een corrupte FBI-agente spreekt niet in het voordeel van Kidman. Destroyer wil graag indruk maken als spannende drugsfilm en als een persoonlijk drama, maar op beide punten schiet de film tekort. Slecht is Destroyer zeker niet, maar Kusama en de scriptschrijvers hadden hier toch veel meer uit kunnen halen.

» details   » naar bericht  » reageer  

Nieve Negra (2017) 3,0

Alternatieve titel: Black Snow, 26 juli, 19:51 uur

Nieve Negra

Sfeervolle film. Het duurt lang voordat Nieve Negra echt op gang komt en de twist zal iedereen wel aan zien komen, maar het acteerwerk en de barre winterse omstandigheden vergoeden veel. Het is sfeervol en donker, en het acteerwerk van Darin, Costa en Sbaraglia is uistekend. Maar ze hadden een iets beter script verdient, want Nieve Negra komt eigenlijk nooit echt op gang.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Perfect Date (2019) 2,5

25 juli, 12:48 uur

"So I don't know which version of myself I'm supposed to be right now."

Aardige romcom. Voorspelbaar en redelijk standaard, maar de acteurs doen het goed en het wordt vermakelijk gebracht. Centineo en Marano zijn een leuk duo, en het is eigenlijk gelijk al duidelijk dat deze twee bij elkaar horen. Er is chemie, het plezier straalt er vanaf en je wilt ook dat ze bij elkaar komen. En dan heb je in dit soort tiener romcoms de oorlog eigenlijk al gewonnen. Hoe matig alles er omheen ook is.

» details   » naar bericht  » reageer  

Minding the Gap (2018) 3,5

24 juli, 18:57 uur

Minding the Gap

Uitstekende documentaire van Bing Liu. De grootste kracht van Minding the Gap is dat Liu ook echt de emoties laat zien die uiteindelijk allemaal naar boven komen. Zijn interviewstijl is voortreffelijk, en de mensen die hij interviewt leggen ook hun hele ziel en zaligheid bloot. Vooral de gesprekken met Liu’s moeder over de mishandeling van zijn vader is schrijnend om te zien, maar ook Zack is een intrigerend persoon.

Minding the Gap laat zien dat de giftige en gewelddadige relatie tussen vader/zoon vaak wordt overdragen van generatie op generatie. Zack weet er maar met moeite van los te komen, maar het kost hem wel de relatie met zijn vriendin en kind. Keire heeft nog ongelooflijk veel respect en liefde voor zijn overleden vader, en ondanks alles wat hem is aangedaan zit je op het laatst op de begraafplaats ook met een brok in je keel naar Keire te kijken. Vooral omdat je begrijpt waarom hij toch nog zo van zijn vader houdt, en dat je dit allemaal voelt en begrijpt is de grote kracht van Liu’s documentaire.

» details   » naar bericht  » reageer  

Apollo 11 (2019) 3,0

24 juli, 18:52 uur

“One small step for man... one giant leap for mankind.”

Degelijke documentaire over de Apollo 11 missie. Zeker het begin is sterk, en in het gedeelte tot aan de lancering voel je de spanning en opwinding. Veel ´talking heads´ en de dialogen zijn soms zeer droog en gedetailleerd, maar dat is hier nog geen probleem.

De reis naar de maan en de maanlanding is teleurstellend, en vooral de warrige en wazige manier waarop het allemaal in beeld wordt gebracht is een groot minpunt. We horen veel gepraat over cijfertjes en getallen, en uiteraard de bekende woorden van Armstrong, maar dat hebben we al ontelbare keren gehoord en maakt hier een stuk minder indruk. Vooral omdat je soms geen idee hebt waar je naar zit te kijken.

» details   » naar bericht  » reageer  

Greta (2018) 3,0

Alternatieve titel: The Widow, 23 juli, 18:31 uur

“I think there's something you need to know about Greta.”

Het begin van Greta is ijzersterk, en Moretz, Huppert en Monroe vormen een sterk trio. Het is sfeervol, met een sluimerende en onderhuidse spanning die op ieder moment kan exploderen. Dat is ook gelijk het probleem van de film, want als Greta zich ontpopt tot psychopaat wordt het allemaal wel heel voorspelbaar en inspiratieloos. Greta ontwikkelt zich tot het standaard stalker/kidnap verhaal, en het is aan de drie actrices te danken dat het allemaal nog een beetje genietbaar blijft.

» details   » naar bericht  » reageer  

Elisa y Marcela (2019) 3,5

Alternatieve titel: Elisa and Marcela, 23 juli, 18:29 uur

Elisa y Marcela

Stijlvolle en indrukwekkende film. Elisa Y Marcela gaat over twee vrouwen die begin vorige eeuw een relatie aangaan, in een tijd waar homoseksualiteit niet werd getolereerd en zelfs strafbaar was (wat nu nog steeds in veel landen zo is). De Molina en Fernández zijn fantastisch in de hoofdrollen, en zeker in het begin voel je de liefde en chemie tussen beide.

De film ziet er schitterend uit, en de zwart-wit beelden en scherpe beeldkwaliteit zorgen ervoor dat iedere scene als een schilderij aanvoelt. Wanneer er in het tweede gedeelte wat meer drama komt, en Elisa en Marcela met de autoriteiten te maken krijgen, wordt het iets minder, maar gelukkig eindigt de film wel zeer sterk.

» details   » naar bericht  » reageer  

Mary Queen of Scots (2018) 3,0

22 juli, 19:35 uur

“Should you murder me, remember you murder your sister... And you murder your queen!”

Degelijk. In het begin moest ik er even inkomen, maar Mary Queen of Scots wordt steeds beter. Dat komt vooral door de fantastische acteerprestatie van Ronan, en ze laat weer eens zien een film helemaal over te kunnen nemen. Zelfs met acteurs als Robbie, Pearce, Chan en Lowden om zich heen.

De rol van Robbie (knap dat je zo’n knappe actrice zo lelijk weet te maken) is kleiner dan ik had verwacht, maar ze heeft op het laatst samen met Ronan wel de beste scene in de film. Alle andere acteurs staan letterlijk in de schaduw van deze ijzersterke actrices. Hoe het eindigt is geen verassing voor iedereen die zijn Engelse/Schotse geschiedenis kent, maar het levert Ronan nogmaals een moment op om te schitteren.

» details   » naar bericht  » reageer  

Blaze (2018) 3,5

22 juli, 19:33 uur

Blaze

Wel een talent die Ethan Hawke. Blaze is duidelijk een passieproject voor hem, en de liefde voor blues, countrymuziek, Blaze Foley en dat hele wereldje spat van het scherm. Het is sfeervol, loom, wat filosofisch en zeer fijn om naar te kijken. Dat komt ook door het fantastische acteerwerk van Ben Dickey en Alia Shawkat, die samen zorgen voor de mooiste scenes. Niet alles is even interessant, en vooral de scenes met Sexton en Hamilton (en een onzichtbare Hawke) nemen te veel tijd in beslag. Het einde is wel erg sterk, en het is hier dat Hawke zijn talent als regisseur laat zien. Ik ben in ieder geval benieuwd naar zijn volgende project.

» details   » naar bericht  » reageer  

Liu Lang Di Qiu (2019) 3,0

Alternatieve titel: The Wandering Earth, 21 juli, 14:23 uur

The Wandering Earth

The Wandering Earth ziet er schitterend uit, en je komt bijna ogen tekort om alles goed te kunnen registreren. De ruim twee uur vliegen voorbij. Het probleem van de film is dat er ook nog veel sentimentele, dramatische en tragische momenten in zitten, en voor mij werkte dat gedeelte gewoon niet.

Als je een sci-fi film wilt maken met ook nog het nodige familiedrama moet je er wel voor zorgen dat je iets om de personages geeft. Het zijn interessante personages en de acteurs doen het goed, maar er is gewoon te weinig tijd vrijgemaakt om echt emotioneel betrokken te raken. Je wordt overdonderd door de actie en het visuele aspect, en wat dat betreft scoort The Wandering Earth een ruime voldoende.

» details   » naar bericht  » reageer  

Sleight (2016) 2,5

21 juli, 14:21 uur

Sleight

Realistische maar ook fantasierijke film over een jongen die door omstandigheden steeds meer in de problemen komt. En er door speciale krachten en veel fantasie uit probeert te komen. Het acteerwerk van Latimore (en ook Gabriel) is sterk, maar het is jammer dat er zo weinig met het interessante uitgangspunt wordt gedaan. Het realistische gedeelte van het verhaal is vrij standaard, en de combinatie met het fantasie element loopt nergens echt soepeltjes.

» details   » naar bericht  » reageer  

Five Feet Apart (2019) 3,0

21 juli, 14:15 uur

“So if you're watching this, and you're able, touch him. Touch her. Life's too short to waste a second.”

Films als Five Feet Apart zijn er in overvloed. Zieke kinderen, wat romantiek, de onvermijdelijke dood die altijd op de loer ligt en uiteraard een sentimentele boodschap. Subtiel is het niet, maar gelukkig is het acteerwerk dat wel. Richardson is altijd goed, en ook Sprouse levert een sterke acteerprestatie af.

De regisseurs houden zich voor drie kwart van de film ook in qua sentimentaliteit en het is eigenlijk een zeer fijne film om naar te kijken. Jammer genoeg vergalopperen ze zich in het laatste gedeelte en leggen ze het er wel heel dik bovenop qua sentimentaliteit, en de uiteraard hoopvolle maar toch ook trieste boodschap. Je hoopt dat een regisseur eens met iets nieuws en verrassends komt, maar Five Feet Apart eindigt precies zoals je dat van te voren verwacht.

» details   » naar bericht  » reageer  

At Eternity's Gate (2018) 3,0

20 juli, 18:07 uur

“Maybe God made me a painter for people who aren't born yet. It is said, Life is for sowing. The harvest is not here.”

Sfeervolle film. Vooral de momenten dat Vincent van Gogh in zijn eentje door de natuur loopt zijn geweldig, en de stem en gelaatsuitdrukkingen van Willem Dafoe zijn perfect. De regie van Julian Schnabel is hier ook bijzonder stijlvol en lekker dromerig. Ik viel bijna in slaap, maar dat was in dit geval positief. De overige scenes zijn een stuk minder overtuigend, en vooral de dialogen en overige personages zijn matig uitgewerkt. Het leven van Van Gogh voor zijn dood was interessant en triest (zie het geweldige Loving Vincent), maar de film blijft soms opvallend oppervlakkig. Zonde, want At Eternity’s Gate heeft voor de rest veel moois te bieden.

» details   » naar bericht  » reageer  

Manbiki Kazoku (2018) 3,5

Alternatieve titel: Shoplifters, 20 juli, 12:23 uur

Manbiki Kazoku

Fijne film weer van Koreeda. Het eerste drie kwart van de film is een schitterend familiedrama/komedie dat lekker voortkabbelt. Een disfunctionele “familie” die probeert te overleven en elkaar met veel liefde en warmte tegemoet treedt, het is intrigerend om naar te kijken. Het kabbelt allemaal rustig voort, maar dat vond ik juist wel fijn. Het had misschien wat korter gekund, en vooral na een dramatische ontwikkeling lijkt het wel of alle lucht uit de ballon ontsnapt. Om door de twee laatste schitterende scenes je hart weer helemaal te veroveren. Zo’n Yuri die op het laatst over het balkon heen kijkt… Koreeda weet wel hoe je een film moet eindigen.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Mule (2018) 3,5

20 juli, 12:19 uur

“Are you sure you're Mexican? You're acting like you're under The Fuhrer or something.”

Fijne film weer van Clint Eastwood. De man wordt zichtbaar ouder (vooral zijn stem is breekbaarder), maar hij kan nog steeds fraaie films afleveren. Sfeervol, rustig, grappig, lekker politiek incorrect, emotioneel en soms spannend, The Mule is een film over de drugshandel, maar meer nog is het een film over familiebanden, het verliezen van mensen die dicht bij je staan en uiteindelijk de consequenties van je acties aanvaarden. Naast Eastwood heeft vooral Wiest een zeer sterke rol als ex-vrouw, en haar laatste scenes leveren wel een aantal emotionele momenten op.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Lion King (2019) 4,0

19 juli, 20:21 uur

“I am Simba, son of Mufasa!”

Genoten. Jon Favreau is duidelijk een fan van de originele Lion King, en de passie en liefde voor het origineel straalt van deze remake af. Het overweldigende begin met het nummer ‘Circle of Life’ heeft nog niets van zijn magie verloren, en het zet gelijk de toon voor de rest van de film. Favreau wijkt niet af van het origineel (een understatement), en sommige mensen zullen dit als iets negatiefs zien. Maar ik zat in een volle bioscoopzaal en veel mensen neurieden al met een nummer mee voordat het überhaupt was begonnen, of krompen al ineen (een vrouw naast me letterlijk) toen ze de gnoes en de vallei zag. Dat is ook de kracht van het origineel, en Favreau is slim genoeg om hier niet te veel aan te gaan sleutelen.

‘Circle of Life, ‘Be Prepared' (zeer kort maar krachtig genoeg), ‘I Just Can’t Wait to Be King’, ‘Hakuna Matata’, ‘Can You Feel the Love Tonight', ‘The Lion Sleeps Tonight’ etc. Alle nummers komen langs en worden perfect gezongen. De gezichten van de leeuwen mogen dan wat minder emoties of expressie tonen, toch komen de emoties nog goed over. Simba die met zijn poot tegen het gezicht van Mufasa tikt, of naast zijn dode vader gaat liggen… Het maakt nog steeds indruk. Complimenten ook voor McCrary en Wright Joseph, die de stemmen van de jonge Simba en Nala inspreken. Dit duo springt er van de cast toch in positieve zin uit. Van Earl Jones, Ejiofor, Oliver, Eichner en Rogen was wel te verwachten dat ze het goed zouden doen, maar deze jonge acteurs verrasten in positieve zin. Glover en Beyoncé zijn degelijk, maar echt opvallen doen ze niet. Dit was in het origineel ook al zo (zeker Broderick), en de remake weet dit niet te verbeteren.

Favreau slaat maar één keer de plank echt mis, en dat is met het nummer ‘spirit’ van Beyoncé. Als end credits nummer is dit best te doen, maar Favreau heeft er voor gekozen om dit nummer op een iconisch moment in te zetten, en het werkt gewoon niet. In het origineel was dit een krachtig moment voor Simba en de score eronder was perfect, maar nu hoorde ik vooral de stem van Beyoncé. Ook had Favreau misschien de liefde tussen de volwassen Simba en Nala wat meer kunnen uitwerken, want nu gaat het wel heel snel allemaal. Ik weet niet of dit in het origineel ook al zo was, maar hier viel het echt op. Rafiki is weer top en heeft op het laatst nog een zeer bevredigende vechtscene. The Lion King is niet beter dan het origineel, maar deze remake is zeker niet overbodig en straalt in alles liefde uit voor de wereld van Simba, Nala, Mufasa, Scar, Timon, Pumbaa en alle anderen.

» details   » naar bericht  » reageer  

Mirai no Mirai (2018) 3,5

Alternatieve titel: Mirai, 18 juli, 20:26 uur

Mirai no Mirai

Knap gemaakte animatiefilm van Hosoda. Mirai no Mirai is een fantasierijke, kleurrijke en levendige film met ook genoeg oprechte en emotionele momenten. Een animatiefilm zoals alleen de Japanners die kunnen maken. Het verhaal is universeel, met een jonge peuter die bang is dat zijn nieuwe zusje alle aandacht van zijn ouders opeist. Tijdreizen, dood gewaande familieleden ontmoeten, je oudere zelf zien etc. Wat volgt is allesbehalve standaard. Gelukkig maar, want het resultaat is een betoverende film met een mooie boodschap.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Beach Bum (2019) 2,0

18 juli, 20:24 uur

“One day I will swallow up the world, and when I do, I hope you all perish violently.”

Matig. Korine is een bijzondere regisseur met een geheel eigen stijl, en The Beach Bum is hier het schoolvoorbeeld van. Het probleem is alleen dat het je allemaal weinig interesseert wat de personages doen en zeggen, en ze zijn vooral zeer vervelend. Het begin is nog wel aardig, maar dat komt vooral door het ijzersterke acteerwerk van McConaughey en Isla Fisher. Visueel ziet het er ook allemaal goed uit. Maar na twintig minuten werd het een aaneenschakeling van totaal niet boeiende personages die de domste dingen doen. Ondanks het visuele geweld en het sterke acteerwerk is het maar een suffe bedoening.

» details   » naar bericht  » reageer  

Robin Hood (2018) 2,5

17 juli, 18:36 uur

“You call that a disguise?”
“Well it fooled everybody else!”


Niet slecht. Robin Hood is overal de grond ingeboord en kreeg vernietigende recensies, en aan de ene kant snap ik dat wel. Het verhaal is matig, de slow motion actiescènes voelen wel heel belegen en oubollig aan, en het acteerwerk van vooral Mendelsohn en Dornan is lachwekkend slecht. Egerton en Hewson doen het niet slecht, maar vooral Egerton is opvallend kleurloos (zeker gezien zijn rol in Kingsman)

Jamie Foxx is nog het beste op dreef, maar hij moet het doen met een ondankbare bijrol. Ritchie gooit er met zijn kenmerkende regiestijl weer een aantal vermoeiende actiescènes tegenaan, en je hoopt alleen maar dat ze zo snel mogelijk voorbij zijn. Dit was ‘cool’ in 1999, maar nu zit er wel de sleet op. De actuele en maatschappijkritische boodschap wordt je nog net niet door je strot geduwd. Totaal onnodig, want Robin Hood is op zichzelf een interessant personage, en ook de tijdsperiode heeft geen knipoog naar het heden nodig. De film heeft wel veel vaart en ik heb me zeker niet verveeld, maar dat laat onverlet dat het verhaal van Robin Hood nu wel echt te veel middelmatige films heeft opgeleverd.

» details   » naar bericht  » reageer  

Vox Lux (2018) 3,5

17 juli, 18:33 uur

“That's what I love about pop music. I don't want people to have to think too hard. I just want them to feel good.”

Indrukwekkend, sfeervol en soms ook lekker weird. Het begin is fantastisch, en je hoopt eigenlijk dat de film dit hoge niveau weet vast te houden. Het is sfeervol, donker en gewelddadig, met een fantastische score en sterk acteerwerk van Raffey Cassidy. Dit niveau weet Vox Lux niet vast te houden, maar de regisseur laat wel op intrigerende wijze zien hoe het leven van de jonge Celeste steeds meer ontspoort door een gruwelijk incident, de roem die de plotselinge bekendheid met zich meebrengt en de mensen waarmee Celeste zich omringt.

Het tweede gedeelte met Natalie Portman laat dit goed zien, en het einde met het concert laat op indringende en kritische wijze zien dat van de persoonlijke, intieme en passievolle muziek van de jonge Celeste niets meer is overgebleven. Het is verschrikkelijke muziek en Portman zingt ontzettend slecht, maar dat is juist de bedoeling van de makers en Portman. Vox Lux laat zien dat een niet al te groot zangtalent door toevalligheden en een slimme marketingstrategie kan uitgroeien tot een grote ster, maar dat de prijs van de roem erg hoog is.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Lego Movie 2: The Second Part (2019) 3,5

Alternatieve titel: The Lego Movie 2, 16 juli, 19:52 uur

“Don't worry, Lucy. Everything can still be awesome!”

Leuk. The Lego Movie 2 vergaloppeert zich soms en het tempo ligt echt veel te hoog, maar gelukkig zijn alle pluspunten van het eerste deel ook hier weer aanwezig. Kleurrijke werelden, veel geslaagde grappen/inside jokes, Pratt, Banks en Arnett die weer fantastisch zijn als Emmet, Lucy en Batman, sterke actiescènes en uiteraard een sentimenteel einde (vooral op het laatst met de broer en zus). Helemaal niet erg als je het op zo’n inventieve en originele manier brengt. Iets minder dan het eerste deel, maar nog steeds een meer dan geslaagd avontuur.

» details   » naar bericht  » reageer  

Hotel Mumbai (2018) 4,0

16 juli, 19:50 uur

Hotel Mumbai

Indrukwekkende film over de aanslagen in Mumbai in 2008. Realistisch, compromisloos en soms spijkerhard, regisseur Anthony Maras wil duidelijk laten zien hoe gruwelijk de ervaring moet zijn geweest voor de slachtoffers en de mensen die het ternauwernood hebben overleefd.

Het klinkt een beetje morbide, maar zo’n schitterend hotel is natuurlijk ook de perfecte plek voor een beklemmende en ijzingwekkende thriller. Hotel Mumbai is ook een mooi eerbetoon aan de helden die er voor hebben gezorgd dat er niet meer slachtoffers zijn gevallen. Alle acteurs doen het goed, maar Dev Patel en Anupam Kher steken er toch wel bovenuit. Complimenten ook voor de production design en de manier waarop de actie in beeld is gebracht, want alles ziet er fantastisch en realistisch uit. Hoe gruwelijk het soms ook is.

» details   » naar bericht  » reageer  

When They See Us (2019) 4,0

15 juli, 19:44 uur

When They See Us

Geweldige miniserie van Ava DuVernay. When They See Us laat zien dat als DuVernay echt een project uitkiest dat nauw aan haar hart ligt, er hele mooie dingen kunnen ontstaan. When They See Us is een kwaadmakende, trieste, spannende en schrijnende serie over vijf jongens die terecht komen in de gerechtelijke molen. Onschuldig, minderjarig, bang en onwetend, maar dat weerhoudt het Amerikaanse justitiële apparaat er niet van om ze toch te berechten.

Bekentenissen zijn onder druk afgelegd, er is geen bewijs, het slachtoffer kan zich niets meer herinneren en de jongens leggen tegenstrijdige verklaringen af, maar toch worden ze schuldig bevonden. De derde en vierde aflevering laat zien wat de jongens (nu mannen) allemaal hebben verloren, en dat hun levens voorgoed veranderd zijn. Gelukkig zijn hun levens niet compleet verwoest, zo laat het einde zien, en dat zelfs deze mannen hun leven weer een goede richting op hebben weten te sturen is een hoopvol en een krachtig signaal. En een dikke middelvinger naar het corrupte, racistische en falende Amerikaanse rechtssysteem. Een rechtssysteem waar helaas nog steeds geen spoortje van verbetering in te bespeuren valt.

» details   » naar bericht  » reageer  

How to Train Your Dragon: The Hidden World (2019) 3,5

Alternatieve titel: Hoe Tem Je een Draak 3, 14 juli, 20:19 uur

“It's you and me bud. Always.”

Prima afsluiter van een uitstekende trilogie. The Hidden World is wel het minste deel, maar dat komt vooral omdat de verrassing eraf is en er wordt gekozen voor een bijna identieke opzet als de eerste twee delen. De relatie tussen Hiccup en Toothless, een weinig indrukwekkende bad guy, de relatie tussen Hiccup en Astrid, de gekke personages in de bijrollen etc. We kennen het allemaal zo onderhand wel.

The Light Fury is wel een nieuw personage, en de momenten dat Toothless indruk op haar probeert te maken zijn eigenlijk het leukst. Ook de animatie ziet er weer schitterend uit, en vooral wanneer Toothless en the Light Fury door de lucht vliegen is het genieten geblazen. Het is bijna jammer dat er weer zo’n inspiratieloze bad guy in zit, maar gelukkig wordt alles wel op een bevredigende manier afgerond.

» details   » naar bericht  » reageer  

Colette (2018) 3,5

14 juli, 13:45 uur

“My name is Gabrielle Colette and the hand that holds the pen writes history.”

Fijne film. Sfeervol, sterke dialogen, fantastisch acteerwerk van Knightley en West, fraaie kostuums en een interessant verhaal. Colette laat zien hoe de man-vrouw verhoudingen waren aan het begin van de vorige eeuw (en hoe er tegen homoseksualiteit werd aangekeken), en het laat vooral zien hoe giftig een relatie kan worden als werk en liefde gecombineerd wordt (hoewel je jezelf kan afvragen hoeveel liefde er in eerste instantie überhaupt was).

Niet alle personages zijn even interessant en sommige subplots voelen wat overbodig, maar daar staat het acteerwerk van Knightley en West tegenover. Beide hebben duidelijk het grootste plezier in het spelen van hun rollen.

» details   » naar bericht  » reageer  

Shazam! (2019) 3,0

13 juli, 17:36 uur

“Billy Batson, I choose you as champion.”

Redelijke superheldenfilm. Shazam! heeft een voorspelbaar verloop en de bad guy is matig (hoe sterk Mark Strong ook acteert, echt veel dreiging gaat er van hem en zijn CGI monsters niet uit). Maar de verhaallijn rond het weeshuis werkt goed, en acteurs Angel en Grazer hebben een fijne chemie. Het wordt allemaal niet al te serieus genomen en dat kan ik altijd wel waarderen.

Levi doet het ook goed, maar hij is duidelijk beter in het spelen van het kinderlijke enthousiasme dan de wat serieuze momenten aan het eind. Het einde is weer één groot gevecht, en ik vraag me af wanneer de makers eens leren dat je door het kleinschaliger aan te pakken veel meer indruk maakt dan zo’n bombastische brij aan totaal niet boeiende gevechten.

» details   » naar bericht  » reageer  

Girl (2018) 3,5

13 juli, 17:32 uur

Girl

Indrukwekkende film van Lukas Dhont. Girl heeft een rustig tempo en een sterke opbouw van het verhaal, en vooral hoofdpersonage Lara heeft weinig dialoog. Een prima keuze, want het gezicht van Victor Polster spreekt vaak al boekdelen.

Lara wil een geslachtsoperatie ondergaan, maar door allerlei problemen en stress wordt de datum van de operatie de hele tijd opgeschoven. Totdat de frustratie en stress Lara te veel wordt en ze besluit om zelf “actie” te ondernemen. Een zeer ongemakkelijke scene (een understatement) volgt. Dhont kiest er niet voor om allerlei onnodige subplots te introduceren, maar de focus blijft echt op Lara en haar leven liggen. Met een verrassend hoopvol einde.

» details   » naar bericht  » reageer  

Then Came You (2018) 3,0

12 juli, 19:16 uur

“Calvin Lewis, you have a lot of living to do.”

Aardige film. Films zoals Then Came You zijn er legio, en het ligt dan ook meestal aan de acteurs en de regisseur of het slaagt of niet. Grootste troef van de film is het frisse en energieke acteerspel van Maisie Williams, en ook het samenspel tussen haar en Butterfield is dik in orde. De regisseur weet ook het sentiment en het drama binnen de perken te houden, en dat komt vooral omdat Skye een pragmatische en actieve houding aanneemt. Ze gaat dood, maar dan wel pas nadat ze een bucket list heeft afgewerkt. Over het subplot rond Butterfield en Nina Dobrev zullen we het dan maar niet hebben…

» details   » naar bericht  » reageer  

Rim of the World (2019) 2,0

12 juli, 19:14 uur

“The circle is complete. I am your master now.”
“No, the line is " The circle is now complete. Now I am the master."


Matig. Rim of the World is een soort kruising van Stranger Things en iedere apocalyptische rampenfilm die je ooit hebt gezien, maar het resultaat is een verrassend saaie film met suffe personages, een inspiratieloos verhaaltje en matige special effects. De kindacteurs proberen het wel en zijn niet slecht, maar het verschil met de acteurs uit bijvoorbeeld Stranger Things is wel heel groot.

» details   » naar bericht  » reageer  

Vice (2018) 3,5

11 juli, 19:07 uur

“Beware the quiet man. For while others speak, he watches. And while others act, he plans. And when they finally rest... He strikes.”

Weer een echte Adam McKay film. Vice is net zoals The Big Short een vermakelijke, doldwaze en enerverende film over een serieus onderwerp. Hoewel Dick Cheney, Rumsfeld en vooral George W. Bush natuurlijk ook figuren zijn waar je met gemak een maatschappijkritische satire over kan maken.

Het grootste minpunt van Vice is dat het niet grappig en scherp genoeg is voor een satire die kritiek levert op de Amerikaanse politiek. Er zit wel veel humor in de film, maar dat komt dan vooral door het acteerwerk. Bale, Adams, Carell en Rockwell zijn geweldig, en er zitten genoeg momenten in de film waarop McKay wel met een aantal scherpe en interessante observaties komt over de Amerikaanse politiek. En hoe corrupt het systeem eigenlijk is.

» details   » naar bericht  » reageer  

Werk ohne Autor (2018) 4,0

Alternatieve titel: Never Look Away, 11 juli, 19:04 uur

“Don't look away. Never look away, Kurt. All that is true is beautiful.”

Fantastische film. Het enige minpunt dat ik kan noemen is dat het eerste half uur van Werk ohne Autor verreweg het sterkte gedeelte is, maar dat zegt meer over het weergaloze begin dan over de rest van de film. Kunst leidt uiteindelijk tot de waarheid, en je zonden uit je verleden blijven je altijd achtervolgen. Zo zou je de film wel in twee zinnen kunnen omschrijven. De manier waarop Elisabeth (Saskia Rosendahl maakt in korte tijd een onuitwisbare indruk) en de rest van de “mislukte mensen” worden vergast is huiveringwekkend, en het laat nogmaals zien tot welke gruwelijkheden de nazi’s in staat waren.

De rest van de film speelt zich af in de jaren 50 en 60, en het laat zien op wat voor manier Duitsland (het communistische Oosten en het vrije Westen) probeerde op te krabbelen. Kurt heeft als kleine jongen de oorlog meegemaakt en probeert door middel van kunst zijn leven richting te geven. Schilling, Koch en Paula Beer zijn fantastisch, en het laatste gedeelte laat zien dat Kurt door zijn schilderijen de waarheid achterhaald (of hij dat zelf beseft blijft in het midden). Dat zijn schoonvader verantwoordelijk is voor de moord op zijn tante. Regisseur Von Donnersmarck brengt dit niet als een explosieve climax, maar hij zorgt er wel voor dat elk personage krijgt wat hij verdient. Voor Kurt is dat geluk met zijn vrouw, kind en zijn kunst. Voor professor Seeband geldt dat hij de rest van zijn leven (letterlijk en figuurlijk) achtervolgd wordt door zijn acties tijdens de Tweede Wereldoorlog.

» details   » naar bericht  » reageer  

Utøya 22. Juli (2018) 4,0

Alternatieve titel: Utøya: July 22, 9 juli, 18:51 uur

Utøya 22. Juli

Beklemmende en huiveringwekkende film over de aanslag op het eiland Utøya, waarbij 69 jonge mensen werden gedood. Anders Breivik krijgen we niet te zien (één keer als schim), maar de focus ligt hier op de personen die moeten schuilen, rennen voor hun leven, naar familieleden en bekenden op zoek zijn, en hun ouders bellen om te laten weten dat ze nog in leven zijn.

We zien dit allemaal door de ogen van Kaja, fantastisch geacteerd door Andrea Berntzen. Het realisme spat er vanaf, en dat we dit allemaal in real time te zien krijgen draagt alleen maar bij aan de spanning. Het geknal en geschreeuw gaat door merg en been. Regisseur Erik Poppe wil laten zien hoeveel impact dit allemaal heeft gehad op de overlevenden, en dat veel van hen nu nog met een trauma en psychische problemen rondlopen zal niemand verbazen.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Perfection (2018) 3,5

9 juli, 18:48 uur

“Well, you know what happens now.”

Uitstekende horror/thriller. The Perfection heeft veel twists, een ijzingwekkende sfeer en veel gruwelijkheden, maar de grootste kracht van de film is het acteerwerk en het visuele aspect. Williams en Browning zijn fantastisch, en Williams lijkt na Get Out en nu The Perfection echt haar draai gevonden te hebben in dit soort genrewerk. Ook Steven Weber is geweldig op dreef.

Visueel zitten er een aantal zeer fraaie scenes in, en vooral een bepaalde scene waarin Williams op een stoel zit en wordt gedwongen om haar cello te bespelen is een plaatje. Regisseur Richard Shepard schuwt er ook niet voor om soms lekker weird, excessief en eigenzinnig te zijn, en zo zie ik het graag.

» details   » naar bericht  » reageer  

Spider-Man: Far from Home (2019) 3,5

8 juli, 18:58 uur

“I think Nick Fury just hijacked our summer vacation.”

Vermakelijke Marvel film. Tom Holland als Spider-Man begint één van mijn favoriete Avengers te worden, en in Far from Home laat hij weer eens zien waarom. Het plezier en de jeugdige bravoure stralen van Holland af, en laten we hopen dat hij het nooit kwijtraakt. Het geeft de film een schot energie dat het ook wel nodig heeft. De humor werkt, Holland en Zendaya vormen een charmant koppel (in hun gezamenlijke scenes leeft de film echt op), Gyllenhaal zet een perfecte Mysterio neer, de actiescènes en special effects zien er schitterend uit en Tomei, Jackson en Favreau zijn altijd een groot pluspunt in de Marvel films.

De twee grootste problemen van de film zijn dat het verhaal weinig om het lijf heeft en dat er van spanning geen sprake is. In Homecoming had je nog een schmierende Keaton, maar zo’n slechterik ontbreekt hier. Hoe goed Gyllenhaal ook is. Acteurs als Batalon, Revolori, Starr, Smoove en een aantal nieuwe personages voegen weinig toe en zijn eerder een vervelende onderbreking (met uitzondering van de jonge Rice als Betty). Gezien de geweldige eerste post-credit scene doet Jon Watts er goed aan om in het derde deel wat personages af te vloeien en zich te richten op de grootste kracht van zijn trilogie. Holland (die als Spider-Man nu echt een leidersrol moet gaan vervullen), Zendaya, Tomei, Batalon (in een kleinere rol), Rice (juist in een grotere rol) en Favreau, aangevuld met een sterke slechterik. Plus de fijne combinatie tussen humor, actie en een coming of age verhaal. Meer is er niet nodig voor een sterk derde deel.

» details   » naar bericht  » reageer  

I Don't Feel at Home in This World Anymore (2017) 3,5

7 juli, 14:22 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

First Reformed (2017) 4,0

7 juli, 14:19 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Family Plot (1976) 3,0

7 juli, 14:09 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

The Master (2012) 3,5

7 juli, 14:09 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

The Fountain (2006) 4,5

7 juli, 14:09 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Incredibles 2 (2018) 3,5

7 juli, 14:07 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

The Polka King (2017) 2,5

7 juli, 14:03 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Other People (2016) 3,0

7 juli, 14:01 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Like Crazy (2011) 3,5

7 juli, 14:00 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Twelve Monkeys (1995) 4,0

Alternatieve titel: 12 Monkeys, 7 juli, 13:32 uur

“I want the future to be unknown. I want to become a whole person.”

Twelve Monkeys is een excentrieke en intrigerende film van Terry Gilliam. Het verhaal lijkt ingewikkeld, maar het script zit verbazingwekkend simpel en ingenieus in elkaar. Twelve Monkeys kan soms wat kil en afstandelijk overkomen, maar naar het einde toe komt Gilliam echt tot de menselijke en emotionele kern van het verhaal.

En de zoektocht van Willis naar het ontstaan van het virus dat bijna de complete mensheid vernietigde is interessant om te volgen, en het samenspel tussen Willis en Stowe is uitstekend. Pitt is ook geweldig, en de regie en het camerawerk van Gilliam zorgt voor een bevreemdende kijkervaring. Dat komt ook door de grauwe kleuren en de fantastische sets. Twelve Monkeys is een film die bij de eerste kijkbeurt echt een magische kijkervaring is, maar na al die jaren blijft de wereld die Gilliam heeft gecreëerd er één waar ik mij altijd graag in onderdompel.

» details   » naar bericht  » reageer  

Wild (2014) 3,5

7 juli, 13:29 uur

“Honestly? I'm lonelier in my real life than I am out here. I miss my friends, of course, but it's not as if I have anybody waiting for me at home.”

Wild is een sfeervolle film over Cheryl (Witherspoon), die na de dood van haar moeder steeds dieper in een moeras van seks en drugs zinkt totdat ze besluit om weer de controle over haar leven te nemen. Ze besluit een trektocht te maken dwars door Amerika (de Pacific Crest Trail). Witherspoon zet een indrukwekkende acteerprestatie neer, en zowel fysiek als emotioneel weet ze te imponeren.

Witherspoon weet van Cheryl niet alleen een persoon te maken waar je medelijden mee hebt, maar waar je ook om kan lachen, en ze weet ook de krachtige en weerbare kant goed te spelen. De flashbacks worden op een sterke manier in de film verwerkt en hebben een bijna dromerig karakter. Ze geven een goed beeld van het leven van Cheryl voordat ze besloot aan de trektocht te beginnen. De mensen die Cheryl ontmoet tijdens haar tocht zijn niet bijster interessant (Michiel Huisman heeft een aardige rol), maar door de korte gesprekken kom je wel weer iets meer te weten over Cheryl. Visueel ziet de film er schitterend uit, met de natuur en het uitgestrekte landschap als indrukwekkend decor. Ook de muziek is goed gekozen, en Vallée laat hier nog maar eens zijn talent en vakmanschap zien.

» details   » naar bericht  » reageer  

Hell or High Water (2016) 4,0

6 juli, 14:03 uur

“You fellas robbin' the bank?”

Fantastische film. Hell or High Water heeft een lekker soort loomheid over zich, met ook nog genoeg ruimte voor humor en sterke actiescènes. Daar bovenop komen ook nog de prachtige beelden van het Texaanse landschap (de film is opgenomen in New Mexico maar oké), en de heerlijke muziek van Nick Cave.

Het is allemaal uitermate sfeervol, en de uitzichtloosheid en treurnis spat er vanaf. Foster speelt altijd een beetje dezelfde rol, maar hij is er dan ook erg goed in. Pine verbaast in positieve zin en Bridges is fantastisch op dreef. De venijnige gesprekken tussen Bridges en Birmingham vormen de hoogtepunten in de film, maar ook de dualiteit tussen aan de ene kant Pine en Foster, en aan de andere kant Bridges en Birmingham als politieagenten, is mooi gedaan. De laatste scene is briljant.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Big Short (2015) 4,0

6 juli, 14:00 uur

"Truth is like poetry. And most people fucking hate poetry."

Heerlijke satire van Adam McKay. The Big Short is denk ik het makkelijkst te omschrijven als een komische tragedie. Het is niet makkelijk om een komedie te maken over een catastrofale gebeurtenis die nog zo vers in het geheugen ligt, maar McKay slaagt er wonderwel in. En hij vergeet ook niet de duistere zijde van de hypotheekcrisis uit het oog. Hebzucht, onwetendheid, domheid en onverschilligheid van alle betrokken partijen vierde (en viert) hoogtij, en iedereen dekte elkaar tot het bittere eind.

McKay geeft aan dit alles een eigen draai met een luchtige sfeer, een snelle montage, grappige en gevatte dialogen, een inventieve uitleg van economische termen (Margot Robbie in een bubbelbad, Selena Gomez etc.), en veel kleurrijke personages. Het verhaal zit ook goed in elkaar. Michael Burry komt er als eerste achter dat de ogenschijnlijk sterke huizenmarkt van binnen diep verrot is, en dat het slechts een kwestie van tijd is voordat alles instort. Hij besluit met het geld van het hedgefonds dat hij beheert ‘short’ te gaan en wordt door iedereen uitgelachen. Behalve door een groep personen, die er gaan de weg ook achter komen dat er een financiële atoombom op het punt staat te ontploffen. De acteurs met onder andere Gosling, Carell, Bale, Pitt, Magaro en Spall spelen hun personages met veel flair en zelfvertrouwen, waardoor het plezier er vanaf spat. Het einde is gelukkig gespeend van vals sentiment want zoals Ryan Gosling op een gegeven moment zegt, ‘I never told you I was the hero of this story’.

» details   » naar bericht  » reageer  

Tomorrowland (2015) 3,5

Alternatieve titel: Project T, 5 juli, 19:28 uur

“Dreamers need to stick together... It's not programming, it's personal.”

Fijne film. Tomorrowland is een fantasierijke film over twee personen, Frank (Clooney) en Casey (Britt Robertson), die beide in aanraking komen met een andere dimensie genaamd Tomorrowland. Het verhaal zit aardig in elkaar en de special effects zien er prima verzorgt uit, maar de grootste kracht zit hem in het samenspel tussen Clooney, Robertson en de jonge Cassidy. Clooney en Robertson hebben gelijk een leuke chemie als kibbelende en ruziënde Frank en Casey, maar Cassidy steelt de show als vroegwijze Athena. De dialogen tussen de drie zijn scherp en grappig, en hier is Tomorrowland op zijn best.

Wanneer de film zich verplaatst naar de andere dimensie wordt het allemaal wat serieuzer, en het sci-fi element krijgt de overhand. In de toekomst kijken, een portaal naar de aarde, vechtrobots etc. Het is allemaal aardig gevonden, maar echt spannend wil het niet worden (wel een leuke rol van Hugh Laurie overigens). De worsteling van regisseur Brad Bird komt hier ook om de hoek kijken. Hoe kan ik kinderen en volwassenen beide tevreden houden? Een moeilijke balans. De twee boodschappen die Bird de kijker wil meegeven (‘wees goed voor de aarde’ en ‘blijf te allen tijde dromen’) zijn door hem wel op een interessante en vermakelijke manier in de film verwerkt.

» details   » naar bericht  » reageer  

No Country for Old Men (2007) 4,5

5 juli, 19:06 uur

“I got a bad feeling, Llewelyn.”
“Well I got a good feeling, so that should even out.”


Meesterwerk van de Coen broers. Misschien wel hun beste film, en dat komt vooral omdat de film zoveel verschillende lagen heeft. Het is soms een ronduit horrorachtige film, maar het is ook een melancholische film over ouder worden, heimwee naar vroeger, en de oudere generatie die de jongere generatie niet meer begrijpt. Het is ook uitermate sfeervol en de acteurs, met Brolin en Bardem voorop, zijn uitstekend. Tommy Lee Jones is ook geweldig, en Kelly Macdonald heeft op het laatst samen met Bardem echt een briljante scene.

Het kat-en-muisspel tussen Brolin en Bardem is ijzingwekkend spannend, en vooral de scenes rond een hotelkamer zijn fantastisch gedaan door de Coen broers. De droge manier waarop Bardem zijn dialogen brengt is soms bijzonder grappig, maar vaker is het onheilspellend en ontzettend ongemakkelijk. Met een einde dat aanvoelt als een anticlimax, maar het past perfect bij de film. De leegte dat het personage dat Jones speelt voelt, voel je ook als kijker.

» details   » naar bericht  » reageer  

Inside Out (2015) 4,0

Alternatieve titel: Binnenstebuiten, 5 juli, 19:02 uur

“All right! We did not die today, I call that an unqualified success.”

Dit blijft een weergaloze en knap gemaakte film. Het hele gegeven is al intrigerend, en gelukkig hebben de makers er een origineel en fantasierijk geheel van kunnen maken. We maken kennis met Plezier, Angst, Woede, Afkeer en Verdriet. Dit zijn de emoties die het leven van Riley sturen en dit gaat vrij goed. Maar als Riley met haar ouders gaat verhuizen naar San Francisco, gaat het al snel mis.

Het is erg knap hoe de basisemoties, het lange termijn geheugen en de kerngedachten worden gevisualiseerd, en hoe wij als kijkers worden meegesleept in het leven van Riley. Tussen de 5 basisemoties is er constante interactie en er valt (zeker in het begin) veel te lachen. Naar het einde toe komt er ook ruimte voor de emotionele momenten en ook hier maakt de film indruk. Het middenstuk had wat korter gekund, maar aan de andere kant laten de makers zich hier juist van hun meest creatieve kant zien. Dat je zoveel originele en herkenbare dingen tegenkomt uit je eigen leven is een enorm compliment aan iedereen die bij deze film betrokken is geweest.

» details   » naar bericht  » reageer  

Before Midnight (2013) 4,0

5 juli, 18:58 uur

“If you want love, then this is it. This is real life. It's not perfect but it's real.”

Linklater, Hawke en Delpy hebben met de Before films een unieke trilogie gemaakt. De combinatie van levensechte dialogen, de schitterende chemie tussen Hawke en Delpy, het aspect van iedere negen jaar even inchecken hoe het met de personages gaat en het decor (Wenen, Parijs, Griekenland) geeft je iedere kijkbeurt weer het gevoel alsof je zelf oude vrienden bezoekt die je al een tijd niet hebt gesproken.

Midnight is wat scherper, harder en minder romantisch als zijn voorgangers, maar daardoor wel realistisch. Jesse en Celine leven al negen jaar samen en hebben een tweeling, dus dat de toon anders is en dat er van romantiek wat minder sprake is komt niet als een verrassing. Ook moeten er grote beslissingen worden genomen. Verhuizen we naar Chicago? Zal ik van baan veranderen? Zijn we nog wel gelukkig? Tijdens de autorit (weergaloze scene) komen we gelijk te weten hoe het de twee vergaan is en waar ze beide staan in het leven. De gehele film voel je al iets broeien tussen de twee en de hatelijke grapjes worden steeds venijniger. In de hotelkamer komt dit tot een schitterende uitbarsting en ik zat verbouwereerd te kijken naar de verwijten die het voormalig ideale koppel elkaar toeschreeuwen. De dialogen zijn weer weergaloos, en met Griekenland is er voor een prachtig decor gekozen. De eindscene is geweldig gedaan, en hopelijk zien we Celine en Jesse in 2022 nog een keer.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Illusionist (2006) 4,0

3 juli, 19:01 uur

“Everything you've seen is an illusion, it's a trick.”

Sterke en uitermate sfeervolle film. The Illusionist is een film die de kijker graag op het verkeerde been zet met veel twists en onverwachte gebeurtenissen. De film ziet er ook schitterend uit met een aparte camerastijl (sommige beelden zien er wazig uit om extra effect te creëren), een donker kleurengebruik en kostuums en decors waardoor je jezelf echt even in het Wenen aan het eind van de 19de eeuw waant. Het verhaal is simpel maar zit ingenieus in elkaar.

Eisenheim en Sophie zijn jeugdliefden die elkaar weer tegenkomen als ze ouder zijn. Hij is een illusionist en zij is verloofd met de kwaadaardige kroonprins Leopold. Eisenheim wil Sophie redden uit de handen van Leopold en verzint een gewaagde truc om voor eens en altijd samen te zijn. Dit soort verhalen staat of valt bij de chemie die de hoofdrolspelers samen hebben en gelukkig zijn Norton en Biel een leuk duo. Ook Rufus Sewell is sterk en Paul Giamatti heeft een heerlijke bijrol als inspecteur Uhl, die de shows van Eisenheim moet doorgronden wegens vermoeden van fraude en uiteindelijk nauw betrokken raakt bij het onderzoek naar de relatie tussen Eisenheim en Sophie. De film oogt door zijn aanpak als een theaterstuk met veel kleine sets, en vooral bij de shows van Eisenheim komt dat goed tot uiting. The Illusionist houdt zijn kaarten lange tijd dicht tegen de borst en pas op het einde komt de verrassende ontknoping. Gelukkig stelt deze niet teleur en wordt de oplettendheid van de kijker beloond.

» details   » naar bericht  » reageer  

Trainwreck (2015) 3,0

3 juli, 18:57 uur

“I like you, Amy. You're clever but you're not too brainy. You're prettyish but you're not too gorgeous. You're approachable.”

Trainwreck is een komedie waarbij de grapdichtheid in het begin erg hoog ligt, om naar het einde toe een beetje af te vlakken en voorrang te verlenen aan het bijna verplichte drama en "alles komt goed einde". De grove humor van Schumer is een beetje hit and miss, met jammer genoeg in deze film meer missers dan winnaars.

De seksscènes zijn pijnlijk ongrappig en met haar grove en soms vulgaire humor wil Schumer shockeren, maar ze bereikt er alleen maar mee dat de lol er snel vanaf is. Bill Hader is sterk in een wat meer ingetogen rol, en ook Colin Quinn, Brie Larson en zelfs LeBron James zijn goed op dreef en hebben allemaal hun grappige momenten. Eigenlijk is iedereen in deze film grappiger dan Schumer (zelfs John Cena), en dat kan toch niet de bedoeling zijn.

» details   » naar bericht  » reageer  

Jurassic World (2015) 3,5

2 juli, 20:58 uur

“Watch your six! Raptors got a new alpha!”

Spectaculaire film. Naar Jurassic World ga je toch kijken met een vleugje nostalgie, en dat wordt door de makers ten volle benut. Er zitten veel knipogen in naar het eerste deel, en de dinosaurussen zien er weer schitterend uit. Het verhaal zit goed in elkaar en de spanning wordt lekker opgebouwd.

De casting is uitstekend en alle acteurs zitten goed in hun rol. Pratt is een charismatische hoofdrolspeler en Bryce Dallas Howard is ook goed. Ze weet op haar hakken vaak voor een glimlach te zorgen. De kindacteurs zijn redelijk en Jake Johnson moet voor de humor zorgen. Trevorrow weet een goede balans te vinden tussen actie, humor, spanning en nostalgie. Jurassic World is puur popcornvermaak, met een heerlijke introductie aan het einde van de Tyrannosaurus rex.

» details   » naar bericht  » reageer  

Before Sunset (2004) 4,5

2 juli, 20:56 uur

“Baby, you are gonna miss that plane.”
“I know.”


Before Sunset blijft pure filmmagie. Jesse en Celine komen elkaar tegen in Parijs, na elkaar negen jaar niet gesproken te hebben, en het is als vanouds. Het elkaar voor de gek houden, de grapjes, de gesprekken over liefde, werk, familie en wat er in de wereld gebeurt etc. Het oogt allemaal levensecht. Dat komt door Delpy en Hawke die weer geniaal zijn, maar ook Linklater verdient alle credits. Zelden heb ik twee acteurs gezien die zoveel chemie samen hebben als Hawke en Delpy, en wanneer Jesse en Céline elkaar negen jaar na Sunrise weer tegenkomen oogt het gelijk vertrouwd aan, en het lijkt wel of de tijd stil heeft gestaan.

Maar de tijd heeft niet stil gestaan, en zowel Jesse als Celine zijn ouder, wijzer, minder naïef en beide hebben wat krasjes opgelopen qua relaties. Jesse is een succesvol schrijver die een boek over hun ontmoeting in Wenen heeft geschreven, en Celine zet zich in voor het milieu. Jesse is getrouwd, maar zodra Delpy haar haren losgooit in het café weet je eigenlijk al dat hij verkocht is. In Sunrise staat wat meer op het spel omdat ze nu echt een keuze voor elkaar moeten maken (of niet). Hun samenzijn begint dan ook oppervlakkig met gesprekken over werk, persoonlijke opvattingen en gefilosofeer over het leven, maar zodra ze op de rondvaartboot stappen verandert er iets en gaat het wat meer de diepte in. Over verloren tijd, de diepe liefde die er duidelijk nog is en allerlei opgekropte emoties die aan de oppervlakte komen. In de taxirit naar het huis van Celine komt dit tot een weergaloze uitbarsting wat leidt tot de beste scene uit de gehele trilogie. De laatste scene in het appartement bezorgt me nog steeds kippenvel, en je beseft gelijk dat er al die tijd eigenlijk maar één juiste keuze was voor Jesse en Celine.

» details   » naar bericht  » reageer  

Close Encounters of the Third Kind (1977) 4,0

1 juli, 19:59 uur

“Have you recently had a close encounter?”

Een herziening kan soms wonderen doen. De eerste keer dat ik Close Encounters of the Third Kind zag kon het verhaal me niet echt boeien, maar nu werd ik wel gegrepen door Roy Neary en zijn avonturen. Neary is niet het meest sympathieke personage uit Spielberg’s oeuvre, maar ik begrijp de acties en uiteindelijke beslissing van Neary nu wel beter.

En als je Close Encounters onder de juiste omstandigheden kijkt is het een bijna hypnotiserende filmervaring. Vanaf de beginscene, de spannende momenten in het huis met de vrouw en haar zoontje, tot aan het iconische einde. Het mooie aan Close Encounters is dat het zo ongrijpbaar is. Is het een familiefilm? Komedie? Een psychologisch drama rond een man die niet tevreden is met zijn leven en dat ook nooit zal worden? De film combineert verschillende genres, en dat zorgt ervoor dat het ook interessant blijft om naar te kijken. Ook door de briljante score van John Williams.

» details   » naar bericht  » reageer  

Shutter Island (2010) 4,5

1 juli, 19:57 uur

“Sanity's not a choice, Marshall. You can't just choose to get over it.”

Shutter Island blijft een fantastische psychologische thriller van Martin Scorsese. De gehele film zit je op het puntje van je stoel, en het einde blijft indrukwekkend. Een perfect einde van een bijzondere kijkervaring. De eerste paar scènes met die bombastische muziek, waardoor je gelijk goed in de film zit. Het claustrofobische, donkere en regenachtige eiland, de geweldige acteerprestaties van Leonardo DiCaprio, Michelle Williams, Mark Ruffalo en Ben Kingsley, het onderzoek naar de vermiste patiënte, de herinneringen die Teddy heeft van de oorlog en zijn vrouw, de uitleg van Dr. Cawley op het laatst etc. Alles klopt.

Ik wil nog speciaal de scene tussen Teddy, Dolores en de kinderen noemen. Het is weerzinwekkend en triest, maar ook schitterend gefilmd door Scorsese. In het laatste gedeelte legt Scorsese alle puzzelstukjes in elkaar en het past perfect. Je zou kunnen zeggen dat alles iets te perfect past. Er wordt weinig aan de verbeelding overgelaten, en alles wordt netjes afgerond. Maar op één of andere manier snakte ik daar ook naar, en sowieso is alles wat ervoor komt filmmagie. Een naargeestig meesterwerk van Scorsese.

» details   » naar bericht  » reageer