Meningen

Op zich al een indringend verhaal, dat ook nog eens indringend wordt verfilmd. Hilda Péter is voortreffelijk in haar rol, expressief, als Katalin Varga, als slachtoffer van een misdaad in het verleden. Thema's van schuld en boete spelen een rol, waarbij opvallend is hoe makkelijk sommige schuldigen of medeplichtigen hun rol in het verleden proberen te bagatelliseren. Uit psychisch zelfbehoud of minachting voor het slachtoffer? De zoektocht van de hoofdpersoon naar antwoorden, erkenning of misschien zelfs wraak levert helaas weer nieuwe slachtoffers op.

Goede film, maar geen gemakkelijk verhaal om mee geconfronteerd te worden.

Genuanceerd, maar rijk, drama over de oorlog. De positie van alle partijen wordt belicht zonder één daarvan te kort te doen. Het verhaal speelt zich af tegen de sfeervolle achtergrond van de Kaukasus en met name in het op een berg gelegen stadje van Abdul-Murat, de ontvoerder van de Russische soldaten Ivan en Sacha. Het kleurrijke, maar sobere, interieur van de huizen staat in sterk contrast met de armoedige buitenkant daarvan.

Naarmate de film vordert, wordt de waanzin van de oorlog steeds sterker gesuggereerd. Doorheen het verhaal loopt daarmee een onderhuidse spanning.

Die oorlogswaanzin komt aan het einde tot een hoogtepunt (of dieptepunt ... ...): met de gedachten of opmerkingen van Dina als haar vader Abdul-Murat en Ivan onderweg zijn naar de vallei, met de enkele opmerking van de Russische commandant Maslov tegen de moeder van Ivan (die vertwijfeld de vrachtwagen met Abdul-Murat ziet wegrijden), met de eindscènes met Ivan.

Gezien de scores hier, is die opbouw niet voor iedereen weggelegd.

De Russische titel betekent letterlijk "gevangene van de Kaukasus". Onder die titel is in 1975 al eerder een film over dit onderwerp gemaakt door de Russische regisseur George Kalatozishvili (1929-1984).

Die is op MovieMeter nog niet bekend (wel zijn zoon Mikheil, 1959-2009, maar dat is een ander verhaal). Beide films zijn gebaseerd op de gelijknamige novelle uit 1872 van Leo Tolstoi. Van die novelle is recent in Rusland ook nog een stripverhaal verschenen.

Verantwoordelijke voor de bijpassende Russische muziek bij deze film van Bodrov is Leonid Desiatnikov. Een opvallend tussendoortje in de muziekscore is dan weer de hit "Go down Moses", klinkend uit een oude radio, waarop beide aan elkaar geketende gevangenen dansen. De kreet "Let my people go" uit die hit is wel toepasselijk.