Meningen

Minimalistische film over het gewone leven van een getergde man

Eens werkte hij in het houtbedrijf van zijn broer, maar nu leert timmerman Olivier probleemjongeren een vak in een sociale werkplaats. Gedecideerd en heel precies gaat hij te werk en die precisie brengt hij ook zijn vier leerlingen bij. Totdat een vijfde leerling, de zestienjarige Francis, plots zijn hele leven overhoop gooit.

De film Le fils (de zoon) van de Waalse broertjes Dardenne toont hoe Olivier vanaf de dag van Francis' komst geobsedeerd is door de jongen. Hij volgt precies wat hij doet, sluipt hem achterna, bespiedt hem. Wat de relatie tussen de twee is, blijft lang onduidelijk. Wel is duidelijk dat Francis iets losmaakt over Oliviers verleden.

De Dardennes volgen Olivier met een losse camera, helemaal in Dogma-stijl. Je kijkt voortdurend over de schouder van Olivier mee naar wat er zich afspeelt in de werkplaats. Je zit Olivier letterlijk op de huid, maar moet wel gissen naar zijn drijfveren. Dat geeft de film met zeer weinig middelen een ondraaglijke spanning mee. Met name de rusteloosheid die zich van Olivier meester maakt wordt door de cameravoering heel letterlijk overgebracht doordat je als kijker bijna misselijk wordt van het geschommel en gewiebel van het beeld.

Le fils is een kleine film over een groot persoonlijk drama. Het verhaal wordt heel langzaam uitgewerkt waardoor je het gevoel hebt bijna real time met Olivier mee te leven. De kracht zit 'm in de spanning in de film. Niet louter een thriller-spanning (wat gebeurt er? wat betekent dit?) maar vooral ook een spanning in het handelen van het hoofdpersonage. Olivier zit met een levensgroot dilemma in zijn houding tegenover de jonge Francis. Aan alles in de man is merkbaar dat hij heen en weer geslingerd wordt tussen verschillende gevoelens en emoties.

Liefst 103 minuten trekken de Dardennes uit voor een snel verteld verhaal. En dat doen ze ook nog eens in een zeer sobere en minimalistische stijl. Gewoner dan timmerman Olivier kan een filmkarakter bijna niet zijn. Acteur Olivier Gourmet zet een geweldige prestatie neer door deze getergde man zo levensecht neer te zetten. Zijn spel en de hele film zijn onwaarschijnlijk realistisch en naturel.