Meningen

Geweldig subtiele film over een man die het even niet meer weet. Alexander Payne bewijst met deze grandioze tragikomedie nogmaals dat hij een van de meest talentvolle regisseurs ter wereld is.

Jack Nicholson is een van de weinige acteurs van zijn generatie die naarmate hij ouder wordt niet de automatische piloot inschakelt. Zijn Warren Schmidt is een man van vlees en bloed. Een man die na zijn pensioen in een zwart gat terecht komt. Een man die al jarenlang niks meer dan irritatie voor zijn vrouw voelt en zijn dochter door zijn vingers voelt glippen. Nicholson's mimiek zegt zoveel meer dan woorden.

Net zoals bij de andere films van Payne is de montage en de cinematografie sober. De kracht van de film zet hem vooral in de voice-over ingesproken door Warren Schmidt. Zijn brieven aan het Afrikaanse Foster kindje Ndugu zijn bij vlagen hilarisch, maar soms ook zeer pijnlijk. Deze brieven zorgen ook voor de ongekend indrukwekkende slotscène.

Een van de sterkste punten van de film zijn de bijrollen. Deze zijn vaak lichtelijk karikaturaal maar dit stoort geen moment. Vooral Kathy Bates maakt indruk, maar ook Hope Davis als de dochter van Schmidt zet een goede rol neer.

Als voorbereiding op Nebraska, de nieuwe van Alexander Payne, kijk ik al zijn films opnieuw. Hoewel Sideways en The Descendants geweldige films zijn halen ze het niveau van About Schmidt net niet. De rauwheid en het pure acteerwerk van Jack Nicholson zorgen er voor dat deze bij mij op nummer één staat.

4,5 sterren.

Een overdonderend eerlijk liefdesverhaal

Toegegeven, niet meer honderd procent op de kaart, maar wat is Almost Famous een geweldige reist voor mij gebleken. Een reis die je mee neemt naar plekken in je ziel die je nog nooit eerder bezocht. Door de ogen van een jonge, naïeve, aspirant journalist krijgen we een wonderlijke wereld te zien. Omlijst door de wonderlijke muziek van onder andere Led Zeppelin en Sir Elton zien we de hoogtijdagen van de Rock'n'Roll. Een bandje als zovelen raakt verstrikt in het web van roem. Er lijkt geen hoger doel te bestaan dan The cover of the Rolling Stone.

De jonge mensen die vrijwillig worden meegesleurd zijn eigenlijk het hart van deze film. Over onze protagonist hoeven we eigenlijk weinig uit te weiden. Cameron Crowe, die al dan wat geromantiseerd, zijn eigen levensverhaal weet uit te dragen in een geweldige personage. De lieflijke Penny ziet de keerzijden van het sterrenbestaan niet in, wat bijna haar ondergang wordt. Hoe deze twee elkaar weten te vinden en elkaars waarheden ontdekken, is fenomenaal in beeld gebracht. Een overdonderend eerlijk liefdesverhaal.

Ben nog niet in staat een langere reactie te schrijven, eerst diep nadenkend bijkomen

Sometimes there's so much beauty in the world, I feel like I can't take it, and my heart is just going to cave in.

Soms heb je dat. Dat een film na een eerste kijkbeurt nog dagen in je hoofd blijft rondspoken. Dat had ik met het magnum epos van Sam Mendes, American Beauty. Ik heb nog nooit heeft een film gezien die essentie van het leven zo goed heeft beschreven.

American Beauty neemt je mee naar een doodgewoon gezin in de suburbs van de Verenigde Staten. Lester Burnham ligt je direct in over zijn nutteloze bestaan. De liefde tussen hem en zijn vrouw is allang over, en met zijn dochter praat hij bijna nooit. Lester begrijpt op een gegeven moment dat het zo niet verder kan. Met dank aan zijn nieuwe buurjongen Ricky, begint hij een nieuwe invulling te geven aan zijn leven.

Hoewel dit voor zowel regisseur Mendes als scriptschrijver Alan Ball het debuut is, zit de film perfect in elkaar. Hiervoor kunnen ook componist Thomas Newman en cinematograaf Conrad L. Hall bedankt worden. Het acteerwerk van de jonge Thora Birch, Wes Bentley en Mena Suvari is meer dan degelijk. Dat kan ook gezegd worden van Chris Cooper zijn prestatie. HIj zet op imponerende wijze een gecompliceerde militair neer, die maar geen grip krijgt op zijn zoon, terwijl zijn vrouw in staat van continue shock verkeerd. De meeste credits gaan echter naar Annette Bening en Kevin Spacey. Beiden zetten ze geen personages neer, maar levensechte mensen. Mensen die worstelen met een midlifecrisis. Wanneer ze alles op een rijtje zetten, komen ze er achter dat ze niks wat ze vroeger wilden hebben bereikt. Het is geweldig om te zien dat één blik van Spacey meer zegt dan duizend woorden. Zijn Oscar voor deze rol, is dan ook meer dan terecht.

Kortom, American Beauty is een van de beste films die ooit gemaakt is. Een film waarmee Mendes zich direct op de kaart zette, en Spacey nogmaals bewees één van de beste acteurs van zijn generatie te zijn. Ondanks de vele zwarte humor, kan de film niet als een komedie beschouwt worden. Op het eerste gezicht kan ik geen enkel genre bedenken waar American Beauty inpast. Daarvoor zit er veel te veel achter.

Love's a bitch

De internationale titel van Amores Perros geeft de hoofdgedachte van de film precies weer. Met de Mexicaanse grootmeester Iñárritu aan het roer, weet je dat je geen moraliserend liefdessprookje kan verwachten. Wat je wel krijgt is een krachtige, pijnlijke en indrukwekkende mozaïekvertelling.

Het eerste deel in 'The Death Trilogy' werkt conceptueel hetzelfde als zijn vervolgen. Één gebeurtenis verbindt de levens van mensen die niks met elkaar te maken zouden horen te hebben. Deze keer is er echter nog een verbindende factor, namelijk hondenliefde. Dit gegeven voelt op geen enkel moment geforceerd aan en wordt op een aangename manier in de film verwerkt.

De eerste en derde verhaallijn zijn veruit het interessantst, maar ook de liefdesgeschiedenis tussen Daniel en Valeria is boeiend genoeg. In alle delen is het acteerwerk meer dan overtuigend. De, over het algemeen, beginnende acteurs overtuigen allen op hun eigen manier.

Visueel gezien ziet de film er redelijk goed uit. Er is gekozen voor een wat modernere look, in vergelijking met bijvoorbeeld Babel. Dit zou niet mijn keuze geweest zijn, maar een irritatiefactor is het niet.

Met Amores Perros heb ik eindelijk alle films van Alejandro González Iñárritu gezien. Nu kan ik dus concluderen dat niet 21 Grams, maar deze zijn beste is. 4,5 sterren.