Meningen

Deel 1 was al geen topper maar dit is echt heel erg slecht.

Het lijkt wel of Rodriguze al zijn maatjes op een avond heeft uitgenodigd en na een paar glazen alcohol en een paar snuiven coke zijn ze vervolgens op dit verhaal uitgekomen.

Toen iedereen zo geil als de neten was van de witte poeder riep er waarschijnlijk 1: weet je wie ik zal willen n..ken? Sofia Vergara ! Dat Robert antwoordde: ja man die is lekker, die ga ik casten voor mijn nieuwe film, en weet je wat, die ga ik een bh laten dragen waarmee ze kogels kan afvuren, ja ik weet het idee klinkt een beetje afgezaagd maar men vind dat ongetwijfeld cool en opwindend"

"maar Robbie ga je nog wat anders nieuws toevoegen in dit nieuwe deel ?"

"Nee man waarom zou ik, ik hoef alleen Danny te bellen en paar mokkels met een paar dikke prammen in te huren en gebruik dezelfde humor en actiescenes en klaar ben ik".

O ja ik heb nog een badguy nodig; welke ouwe lul met naam heeft op dit moment niks te doen ?

"Heeft iemands Mel Gibson's telefoonnummer ?"

"Niet dat die rol ene mallemoer wat gaat voorstellent, maar ja dan kan ik wel weer een grote naam op mijn filmposter bij plakken, waardoor er nog meer sukkels naar mijn shit komen kijken".

"Goed plan man, want die cokedealer wilt nu wel zijn geld hebben en mocht het niks worden dan hebben we ieder geval iets om ons zelf af te trekken mochten we weer zo geil als nu".

Ik ben normaal niet van superhelden/comic-films;

de Batman-films vind ik wel goed en een enkele nog zoals Sin City.

En ik wist van te voren dat de meningen over deze film erg verdeeld waren en behoorlijk is afgekraakt door pers.

En achteraf vraag ik mij af, waarom in vredesnaam ?

Vergeleken met al die no brainers van superheldenfilms is het verrassend en heel fijn om te zien,dat het eens keer het serieus genomen wordt zonder stomme grapjes er tussen of overdreven romantisch geklef wat vaak het geval is bij de gemiddelde film uit dit genre.

Het achtergrondverhaal van Superman/Kent vond ik goed bedacht en prima aangevuld met beroemde koppen waarvan ik vooral Costner sterk vond als zijn "vader".

Prima bedacht ook dat Lois Lane vanaf het begin al weet wie Kent is en dat hij niet menselijk is.

Visueel ongekend, zelden zulke mooie actiebeelden gezien en nog steeds overzichtelijk om naar te kijken.

En het punt wat vele mensen hier brengen met overdaad, begrijp ik helemaal niks van.

Heerlijk toch dat de actie niet beperkt blijft tot een paar lullige scènes van een paar minuten maar ipv. Daarvan gewoon de actie krijgt die je verwacht van een verfilming over iemand met buitenaardse krachten en die sterker is dan wie dan ook op Aarde.

Ik geef niet snel een 9 of een 10 maar ik kan niks concluderen dat dit een gewoon puike verfilming is van Superman en vergeleken met al die Marvel-komedies meer veel verdiend had, zowel qua opbrengst als van de pers.

Man of Steel is de beste superhelden/comic-verfilming van de afgelopen 10 jaar naar bescheiden mening.

Een komedie waarbij ik nooit heb begrepen waarom de film geen boxoffice succes is geworden en waarom en zoveel kritieken op de film zijn.

Ja de film is grof af en toe zelfs ranzig maar er zijn zoveel mensen die van dit soort humor houden en films zoals: American Pie en Scary Movie die ook dat jaar uitkwamen werden met dezelfde soort humor wel hits.

Bovendien Carrey was rond 2000 een wereldster en ik kan me herinneren dat iedereen plat lag in de zaal toen ik hem bekeek maar de film werd helaas geen succes.

Als je dit soort humor kan waarderen dan vind ik deze zeer geslaagd en naar mening doet ie niet veel onder voor Dumb and Dumber en Mary.

Notabene levert Carrey eeen prestatie van jewelste af, naar mijn mening 1 van de beste komische acteerprestaties van de jaren 00.

Niet altijd helemaal geloofwaardig maar ontzettend sfeervol en dat is voornamelijk te danken aan de geweldige muziek.

De hele film voelt daardoor beklemmend aan.

Sowieso geen enkele scene is wat het lijkt, telkens gebeurt er weer wat anders dan je verwacht.

Ook daarmee scoort de film voor mij hoog.

De manieren waarop Bronson zijn slachttoffers omlegt zijn origineel verzonnen.

Verder is Bronson gewoon erg goed en vooral Jan-Micheal Vincent zet een puike prestatie neer als leerling.

Zeer knap verzonnen einde ook.

Ik had nooit van de film gehoord en puur toevoel dat ik deze gezien heb, gelukkig want dit is voor mij een vergeten/onbekende topper uit de jaren 70.

De film probeert in het begin een serieuze politiedrama te zijn maar het script is te oppervlakkerig daarvoor en het matige acteerwerk van Murphy en de rest zorgt ervoor dat dit werkje niet echt serieus te nemen valt.

Die romance van Murphy en dat grietje had echt een niveau van een sprookjesboek, je zou bijna denken dat Disney voor de dialogen heeft gezorgd.

Langzamerhand wordt het meer een actiefilm, maar de actiemomenten zijn ook niet gedenkwaardig en in verhouding tot de speelduur van deze film zijn die actiemomenten maar schaars.

Kortom een zeer langdradige actiefilm die op geen enkel punt (op komedie/actie/drama-vlak) weet te overtuigen en die je net zo goed na een half uur kan uitzetten want je zal voor de rest niks missen, sterker nog; ik kan het iedereen aanraden.

De film begint lekker, Wahlberg speelt weer eens het mannetje, vlot door het verhaal heen en net als The Raid (ook met Uwais) is de film behoorlijk bloederig en voorzien van harde kills.

Maar na een gegeven met met wordt het wel een beetje te, na de zoveelste kogel door het hoofd want behalve een flink aantal brute kills heeft de film niet meer te bieden.

Maar goed als je dat zoekt dan heb je de juiste film te pakken voor 90 minuten.

Ik kon het waarderen om een actiefilm als deze te zien, die niks schuwt anno 2018-2021.

Wat ik vond het ook prima te volgen, minder chaotisch dan anderen dat vinden.

Maar zoek je meer inhoud dan alleen wat bloederige moorden dan kan je deze film beter vermijden.

Omdat mijn neefje en nichtje fan zijn van Minecraft, ben ik met hun naar deze film gegaan.

Ik verwachtte er eigenlijk weinig van, mede omdat de game mij nooit heeft aangetrokken en ik heb het ook nog nooit gespeeld.

Maar ik ben positief verrast;

De Nederlandse stemcast verdient een pluim, erg leuk en goed ingesproken, zowel de grappen voor de kinderen als de volwassen grapjes.

Een feest van herkenning voor de jonge gamers.

En Jack Black en Jason Momoa zijn een leuk koppel samen.

Geweldig uniek werkje dat toendertijd veels te weinig aandacht heeft gekregen.

Een kinderverhaal(jongetje wil alle kaartjes verzamelen) verpakt in in een surrealistiche omgeving die voorzien is van geweldadige en seksistische scenes en bizarre zwarte scenes.

Die scene met die 2 jonge kinderen en hun vader is echt uniek goed.

In die omgeving waar hij rijdt ontbeert alle logica, alle respect/ontzag voor kinderen en heeft men zijn eigen geld (geen dollars).

Het jochie doet zich voor als een volwassen man en wordt ook zo behandeld door anderen in die surrealitische wereld, terwijl men beseft dat het een kind is.

Bovendien is het jochie ook niet helemaal 100 %; want alles moet wijken voor die 8 kaartjes die hij nodig heeft en het lot van anderen interesseert hem weinig.

Sterke rol van de jonge Christopher Michael.

Begin jaren 90 kwamen veel filmpjes uit met kleine jochies in de hoofdrol maar deze is wel de meest bizarre van allemaal, positief bedoeld.

Me dank gaat uit aan Mescaline.

Eerst leek het nogal een flauwe komedie te wezen met een zeer eenvoudig verhaaltje.

Het verhaal is ook simpel maar ik moet nageven dat vanaf het moment dat Keaton zijn droom heeft in de film dat de film steeds vermakelijker en komischer wordt.

Dat is voornamelijk de verdienste van Keaton,

die al in deze film uit 1983 laat zien dat hij een groot komisch talent was en niet voor niks 5 jaar later de rol van Beetlejuice kreeg van Tim Burton.

Ook een pluim naar zijn 2 zoontjes, eerst leken ze geen toevoeging te zijn maar ook hun 2, bloeien op gedurende de film.

Bovendien erg knap van beiden acteurs dat ze na 40 jaar nog steeds allebei een actieve filmcarriere hebben.

Met al; een komedie die er even over doet om op gang te komen maar dan is deze film vermakelijker dan je van te voren zou denken/verwachten.

Nogmaals voornamelijk te danken aan Keaton en de jonge acteurtjes, want de rol die Teri Garr heeft was niet best te noemen.

In tijden heb ik niet zo'n slechte en onevenwichtige film gezien als deze K9-film.

De film begint nog veelbelovend, met een klein inkijkje hoe K9-honden worden opgeleid maar op het moment dat ambulance medewerker geen hulp kan bieden aan een gewonde politiehond omdat hij een pleister op de arm van een ander aan het plakken is vreesde ik al het ergste.

Maar op het moment dat Eckhart zijn nieuwe hond vindt, gaat de film helemaal bergafwaarts.

De nieuwe hond en hij hebben nauwelijks interactie.

De gesprekken tussen hem en die psychiater hebben totaal geen toegevoegde waarde, hij ziet zijn buurvrouw 4 keer in zijn leven en heef opeens een kind met haar.

Zijn nieuwe hond wordt zomaar opeens gekidnapt met een vage reden door een griet die lijkt te komen uit 1 of andere ero thriller.

Een gozer waar hij de hele film ruzie mee heeft is opeens zijn partner in crime in het laatste gedeelte.

Met een actiescène die 2 minuten duurt maar dermate bruut is en totaal niet in verhouding komt met de rest van de film.

De paar actiescènes die film heeft te bieden, zijn zo slecht gefilmd dat de helft van de tijd, je niet eens ziet wat er gebeurt.

Een herdershond die uit elkaar wordt geknald door een sniper voor de show en vervolgens te eindigen met zijn nieuwe hond die zonder uitleg of wat dan ook, opeens nog maar 3 poten over heeft.

Wat een kolder deze film.