Game of Thrones - Seizoen 1 (2011)

Deze hele hype heb ik een beetje gemist. Hoewel wel nieuwsgierig was vanaf het begin wilde ik misschien toch eerst het boek gelezen hebben. Dat is er nooit van gekomen en na veel uitstel dus uiteindelijk dan toch een maand of drie terug het eerste seizoen gekeken toen zelfs mensen uit mijn vriendenkring erover begonnen. En ja, dat wil heel wat zeggen.

Maar goed, onverdeeld positief ben ik niet. Om (positief) te beginnen vermaakt het allemaal wel redelijk, maar dat is vaak met series die kort genoeg duren om je aandacht erbij te houden. En hoewel ik cliffhangers een zwaktebod vind, hielpen ze wel, want ik was toch wel benieuwd steeds naar de volgende aflevering (maar dan weer niet zo direct het tweede seizoen erachter te plakken). Acteerwerk is over de breedte vrij goed, tempo is prima en de hoeveelheid naakt valt te prijzen.

Maar goed, echt geweldig vond ik het allemaal niet. Belangrijkste punt bij fantasy is toch wel dat er echt een wereld wordt gecreëerd waarin je kan verdwalen. En dat wordt het hier nergens. Deels ligt dat aan de losse verhalen met elk hun eigen stukje gebied waar het afspeelt maar allemaal te afzonderlijk om echt een geheel te vormen, maar ook vooral aan het kleine budget dat er was, zeker als je dat per uur film omrekent. Grootse veldslagen worden overgeslagen, de decors zijn allemaal klein gehouden en grote overzichtsshots van steden en landschappen mis je. Uiteindelijk voelt het allemaal net te goedkoop aan om er helemaal in mee te gaan. Eerder de plaatselijke toneelclub die verkleed wat acteert dan dat dit echt een eigen wereld is, in tegenstelling tot die films van een jaar of 13 terug, maar daar was het budget ook een goede vier keer hoger per uur en werd er net wat beter en grootser gefilmd.

Misschien dat ik seizoen 2 nog wel een keer een kans ga geven - men zegt dat het beter wordt - maar op zich nodigt seizoen 1 er niet direct tot uit. 3,0*.

Prachtig begin van deze serie. Er wordt een erg mooie middeleeuwse sfeer gecreëerd. Dit seizoen bouwt de spanning op mooie wijze op: een natuurlijk escalatie van gebeurtenissen waardoor de sfeer steeds iets grimmiger wordt. Sean Bean vormt met zijn karakter de rode draad van dit seizoen. Dat doet hij met verve: Eddard Stark is misschien wel de beste rol die Bean op zijn naam heeft staan. Ja, zelfs beter dan Boromir(Lord of the Rings). Ook de andere rollen zijn allemaal prima ingevuld. Er wordt niet teruggeschrikt om geweld en seks te tonen, maar het is wel telkens functioneel. Het draagt bij aan het creëren van een geloofwaardige sfeer/speelwereld.

Ik ben een van die uitzonderingen die de serie niet helemaal de hemel inprijst. Ik ben een enorme fan van de boeken, en ik ben zeer tevreden over de kast en uitvoering, maar ergens zijn de verschillen te klein, en vind ik de toegevoegde waarde ten opzichte van de boeken te klein. Al wat het mij doet is een gezicht plakken op de karakters in de boeken.

Game of Thrones doet me echt helemaal niets, ondanks de fantasy en horror elementen. Ik heb alleen het eerste seizoen gezien, maar ik ben daarna afgehaakt. Maar goed, dat heb ik met veel series.

De eerste scene vond ik niets aan. Ik was dan ook bang voor veel fantasie. Dit bleek gelukkig mee te vallen. De serie zit goed in elkaar. Mooie opbouw en steeds stukjes van een van de vele verhaallijnen, waardoor het boeiend blijft. En dan de aankleding en omgevingen waar de serie zich afspeelt. Prachtig!

Ik snapte de hele heisa ook niet destijds. Het enige wat ik eruit vond springen waren de onvoorspelbare plotwendingen en vorderingen, alhoewel het in latere seizoenen juist een parodie op zichzelf wordt. Soms leek het echt teveel op GTST in de middeleeuwen voor mannen of House of Cards in de middeleeuwen met een inspiratieloze fantasie-elementen.

Als ik lees dan zijn het fantasy boeken, nu kende ik George RR Martin wel van naam maar had nog niets van hem gelezen. Tijdens het zappen kwam ik een serie tegen met ridders jonkvrouwen en schrik-wolven enz. Dit sloeg natuurlijk in als een bom. Mede door mijn voorliefde voor de middeleeuwen en fantasy. Het bleek dus om GOT te gaan van Martin. Ik ben toen direct de boeken gaan lezen! En het eerste deel is zeer sterk verfilmd! ( voor meer zie seizoen 2). Wat deze serie en boeken kenmerkt is het feit dat er geen heroïsche helden zijn! Elk personage speelt zijn rol in het spel en kan daarbij gewoon sterven. Verder worden de karaters ook niet mooier gemaakt dan dat ze zijn namelijk alle willen macht! Een ander bijzonder ding in deze boeken en serie is het feit dat er bijna geen fantasie figuren in voorkomen.

geniale serie die per seizoen gewoon beter wordt. Goede sfeer en prachtige setting

Wat voor mij Game of Thrones zo goed maakt, is het oog voor detail. Het decor, de kostuums, alles is tot in de puntjes uitgewerkt. Dat siert deze serie heel erg vind ik.

Deze serie staat samen met een paar andere series helemaal bovenaan in mijn favo lijstje. Meeslepend, prachtige visuals en goede acteerprestaties. Ze schuwen ook niet voor controverses en blijven verrassen. Niets dan lof voor deze absolute topserie!

Voor mij nog steeds de beste serie die er is geweest! 5.0

Echt onder de indruk was ik niet toen ik Game of Thrones voor de eerste keer zag. Het voelde allemaal wat amateuristisch aan, in vergelijking met bijvoorbeeld The Lord of the Rings-trilogie. Daarbij vond ik de dialogen net iets te lang duren. Toch bleven de personages en bepaalde scenes lang in mijn hoofd rondspoken, zoals die scene bij de rivier wanneer Prince Joffrey ruzie zoekt met een slagersjongen en dit helemaal uit de hand loopt. Later toch maar weer opnieuw gekeken en toen raakte het me wel. Dit had ik ook met de boeken van Harry Potter destijds. Het wordt hoog tijd dat ik de boeken ga lezen.

Leuk om te weten: Harry Lloyd, die de rol speelt van Viserys Targaryen, de zilverharige broer van 'Mother of Dragons' Daenerys Targaryen, is de achter-achter-achterkleinzoon van Charles Dickens, van moederskant. Iets simpeler gezegd: de opa van zijn opa was de zoon van Charles Dickens.

Voorlopige recensie. Bevat GEEN spoilers.

Als echte Fantasy-liefhebber kon ik de mega succesvolle tv-serie Game of Thrones natuurlijk niet aan me voorbij laten gaan. De boekenreeks Het Lied van IJs en Vuur van George R.R. Martin had ik voorheen nog nooit gelezen dus ben ik er blind ingegaan. Door de grote hype die rond de serie heerst was ik van plan met kritische blik de serie te beoordelen. De eerste aflevering verraste me echter zo positief dat ik meteen verslaafd was aan de serie en er van die kritische blik niet veel meer overbleef.

In Game of Thrones volgen we verschillende leden van de machtige families van Westeros. Eddard Stark van Winterfell wordt door zijn oude vriend Koning Robert Baratheon gevraagd om zijn raadgever te worden. Hij twijfelt, want hij vreest voor het lot van zijn familie. Ondertussen word in het Zuiden Daenerys Targaryen uitgehuwelijkt aan een stamhoofd om zo haar broers kans op een leger te vergroten. Terwijl de families van Westeros met bezig zijn met hun plannetjes rukt in het noorden een leger op…

Game of Thrones is een stuk minder sprookjesachtig dan het – natuurlijk ook geweldige – The Lord of the Rings. Geen nobele ridders en helden, geen feeën en een eeuwige strijd tussen goed en kwaad. In de wereld van Game of Thrones geld het recht van de sterkste, figuren zoals Ser Gregor Clegane hakken en zagen er op los, kinderen worden om zeep geholpen en het land wordt verscheurt door een eeuwigdurende machtsstrijd tussen de machtige families en de politieke spelletjes die daarmee gepaard gaan. En dan vergeet ik nog de grote hoeveelheid seks. Nog steeds is er sprake van magie en zijn er draken en levende doden, maar die worden in iedere religie weer anders geïnterpreteerd. Westeros doet veel denken aan het echte middeleeuwse Europa. De grenzen tussen goed en kwaad zijn maar vaag, het hangt er vaak van af aan wie je loyaal bent. Geen memorabele laatste woorden en geen held die altijd zijn vijanden verslaat, de slechteriken van deze wereld spelen vals en laten zich niet zo makkelijk verslaan. Wat ik persoonlijk een erg sterk element van de serie vind is dat het een keer de andere kant van de veldslagen laat zien, namelijk de politieke spelletjes eromheen, wat het allemaal doet met de betrokkenen en hoe het normale volk ermee omgaat.

Game of Thrones is het bewijs dat tv-series tegenwoordig net zo goed zijn als films. Vroeger zag je zelfs bij de allerbeste series nog een duidelijk verschil qua productie kwaliteit met bioscoopfilms, nu kan ik moeilijk een speelfilm noemen die Game of Thrones kan overtreffen. In het eerste seizoen werden grote veldslagen om budgettaire redenen nog overgeslagen, maar in het tweede seizoen wordt dat ruimschoots goed gemaakt met de grandioze slag om Blackwater. Een combinatie van practical effects, schitterende locaties, ontelbare stuntmannen en een beetje CGI zorgt voor een perfect resultaat.

De machtig mooie muziek van de serie is gecomponeerd door de Iraans-Duitse componist Ramin Djawadi, die vreemd genoeg alleen nog maar aan derderangs films en degelijke tv-series had gewerkt. Djawadi’s muziek is zowel episch als emotioneel en zorgde voor een aantal kippenvel momenten.

Het acteerwerk in Game of Thrones is van bijzonder hoge kwaliteit. Zelfs de kleinste rol wordt vertolkt door een getalenteerd acteur. En dat is ook nodig, want de personages zijn allemaal ook zo goed geschreven en zo complex dat ze allemaal voldoende aandacht nodig hebben. Hoogtepunten zijn toch wel Peter Dinklage als Tyrion Lannister, Charles Dance als Tywin Lannister, Sean Bean als Eddard Stark, Liam Cunningham als Ser Davos en Kit Harington als Jon Snow, maar het is eigenlijk te veel om allemaal op te noemen. Onze eigen Carice van Houten en Michiel Huisman (die enkele jaren terug nog de rol van Ridder Floris in de super slechte Floris-remake vertolkte) zijn ook van de partij en weten het verrassend goed uit te houden tussen alle Britten. Opvallend is ook dat veel acteurs uit de Harry Potter-reeks een rol hebben in de serie.

Het eerste seizoen bied een goede introductie tot de wereld van Game of Thrones en enkele van de belangrijkste personages uit het verhaal. Het einde van het seizoen zet een goede toon voor hoe de rest van de serie zal verlopen. In Seizoen 2 is het spel der tronen pas echt begonnen en nemen meerdere koningen het tegen elkaar op. Het budget is nog groter en dat is te zien. Het derde seizoen is nog spannender en hartverscheurender als de vorige seizoenen, met name de een-na-laatste aflevering was niet normaal. Het vierde seizoen begint al meteen met een knaller en bevat flink wat actie. Het vijfde seizoen is het minste, maar bij deze serie zegt dat niet zoveel want het verhaal was nog steeds erg boeiend. Het zesde seizoen was een van de allerbeste met een aantal bijzonder sterke wendingen en wederom een fenomenale een-na-laatste aflevering.

De kans dat een andere tv-serie dit ooit nog gaat overtreffen lijkt mij bijzonder klein. De serie is vanaf het begin verslavend en is zo spannend en meeslepend dat je hem het liefst in een keer af wilt kijken. Op emotioneel gebied is de serie zelfs zwaar op momenten, zeker als je (net als ik) zoveel geeft om de Starks. Het wachten is zwaar op seizoen 7, maar in de tussentijd kan ik me verdiepen in de boeken en de achtergronden van Westeros. Game of Thrones is een absolute aanrader. Ondanks het geweld en de seks heeft de serie aardig wat diepgang en drama en blijft het onvervalste Fantasy van het beste soort.

Fenomenaal. Meteen gegrepen toen ik dit een jaar na verschijnen ging kijken en alle 10 afleveringen in twee dagen erdoorheen heb gejast. Opmerkelijk weinig fantasy ook nog in dit eerste seizoen, niet wat je verwacht na een dergelijke openingsscène.

Beste moment is toch wel het einde, onverwachts verliest de persoon van wie je verwacht de held te zijn, zijn hoofd. Dat zie je niet vaak in series of films als deze. Aan de andere kant, het is Sean Bean...

Besloten deze serie weer op te pakken, en opnieuw te gaan bekijken volledig, dus net weer begonnen aan dit seizoen, en gelijk met de mooiere scenes .

Ik ga een tweede poging wagen dit te kijken. Járen terug al eens met seizoen 1 gestart, maar na een paar afleveringen gestopt. Was nogal langdradig en weinig pakkend. Maar de hele wereld praat al jaren over deze serie (waarbij vandaag het nieuwe seizoen in Amerika start), daarom wil ik het graag een nieuwe kans geven. Ook omdat ik normaliter absoluut van fantasy hou. Misschien vergeleek ik de serie teveel met Lord of the Rings, niet helemaal eerlijk.

De hele Game of Thrones hype is eigenlijk altijd langs me heengegaan, althans in de zin dat ik zelf perse wilde kijken. Ooit eens aan begonnen, maar wegens niet al te boeiend mee gestopt. Nu geef ik de serie wel een echte tweede kans en het is maar goed ook, want seizoen 1 is me goed bevallen. Toegeven, het is even wennen nog voor me wie nou wie is en welke lijntjes er met de anderen lopen, maar het lukt steeds beter. Er lopen ook zoveel personages in...

De eerste afleveringen voelen echt als even wennen aan de serie, als de trage opbouw van een verhaal dat volgens mij vrij grootschalig en episch wordt als ik alle nieuwtjes over de volgende seizoenen mag geloven. Zeker richting het einde van het seizoen ligt het tempo al een stuk hoger en is er genoeg te zien aan intriges en keihard geweld. Er gebeuren dingen die ik even niet aan zag komen en dat bevordert het verrassingsaspect dat Game of Thrones vermoedelijk wel heeft. Zeker de kwaadaardige Joffrey vond ik erg boeiend, vanwege zijn wreedheid, maar vooral door zijn achtergrond als moederskindje.

Het eerste seizoen voelt wel af en toe wat gemaakt kleinschalig aan, vermoedelijk door het budget, maar aan de andere kant zie je wel weer een hoop details waaruit blijkt dat er echt vakmanschap achter dit alles zit.

Benieuwd naar het vervolg, waar ik ongetwijfeld deze week nog mee door ga.

3,5*

Lang gewacht met het bekijken hiervan. Om de één of andere reden leek Game of Thrones me altijd vreselijk overgewaardeerd. Ik heb wel eens beelden zien langskomen op tv, maar ik kreeg eigenlijk nooit echt de drang om het daadwerkelijk eens te proberen. Naarmate ik steeds meer series begon te kijken, werd ik toch wel nieuwsgierig naar de serie die massaal zo hoog gewaardeerd wordt.

Seizoen 1 laat me achter met gemengde gevoelens. Mijn vooroordeel werd namelijk wel deels bevestigd: is dit nu werkelijk de serie waar vrijwel iedereen het tegenwoordig over heeft? De eerste zes à zeven afleveringen vond ik het tempo echt iets aan de lage kant en ik kan dan ook absoluut niet zeggen dat ik die afleveringen van begin tot eind interessant vond. Met name tijdens de soms ellenlange dialogen dwaalde ik zo nu en dan af. Na de eerste zes afleveringen dacht ik ook niet dat dit nog boven de drie sterren ging uitkomen.

Gelukkig doet Game of Thrones ook een hoop dingen goed. Op het acteerwerk heb ik bijvoorbeeld niks aan te merken. Vrijwel iedereen speelt zijn of haar personage overtuigend, inclusief de jonge cast. Ook in visueel opzicht, hoewel ik het wat epischer had verwacht, stelt de serie niet teleur. De tweede helft van het seizoen worden de verhaallijnen iets interessanter. Met name de tweestrijd tussen de families Stark en Lannister zorgt voor een aantal interessante en onverwachte wendingen. Ook begint de wereld waar de serie zich afspeelt wat 'zichtbaarder' te worden naarmate het seizoen vordert. Waar ik overigens nog geen goede indruk van krijg, is de omvang van de wereld. Daar waar een Middle Earth of Narnia reusachtig aanvoelde, kreeg ik die indruk niet meteen van Westeros, terwijl dit ongetwijfeld wel het geval is.

Het lijkt me dat dit seizoen slechts het topje van de ijsberg is. Het spektakel blijft uit, maar je voelt wel dat dit seizoen één grote opbouw is naar wat nog komen gaat. Ondanks dat ik nog niet helemaal overtuigd ben, ben ik toch wel benieuwd naar het tweede seizoen. Ik hoop dan wel op zijn minst op wat meer spanning, want dat vond ik nog wel het grootste gemis. Het eerste seizoen krijgt voor nu het voordeel van de twijfel:

3,5*

Ik zag de serie nog nooit, maar na het bekijken van wat fragmenten op YouTube heb ik toch enkele bedenkingen: de actie en het geweld in oudere series uit de jaren 80 en 90 (The A-Team, Xena ...) was aanvaardbaar. Ik stel vast dat de nieuwe series steeds verder willen gaan en wreedheden, martelingen en brutaal geweld meer en meer verheerlijken, met deze serie als toppunt. Vermoedelijk horen Vikings en Spartacus ook in dat rijtje.

Hoewel ik houd van fantasy, haak ik af voor deze series.

Ik denk dat als je Game of Thrones met Xena vergelijkt, je toch appels met peren vergelijkt. Toegegeven ook ik heb de serie nog nooit gezien maar denk niet dat het de makers te doen is om geweld te verheerlijken. Eerder om een product af te leveren dat een mix is tussen romantiek en rauwheid.

Ik mag niet oordelen, want ik zag de serie niet. De paar fragmenten op YouTube, meestal niet helemaal bekeken omwille van de brutale wreedheden, zouden me wel enorm storen. Ik heb niks tegen actie, maar wanneer ik me bij een serie gegeneerd voel omwille van een aantal scènes en hoop dat die scènes maar vlug gedaan zijn, is dat geen pluspunt om de reeks te bekijken. Ik bedoel niet dat ze geweld verheerlijken, maar het wel gretig over the top gebruiken om te scoren. Dat hoeft voor mij niet. Ik zal een week zieltje hebben zeker?

Ik heb het lang uitgesteld, maar ik ben nu eindelijk begonnen aan het opnieuw kijken van Game of Thrones. In aanloop naar het achtste en laatste seizoen wil ik de zee van informatie in deze serie weer goed op een rijtje hebben. Dit keer kijk ik het met mijn vriendin, die de serie nog nooit heeft gezien. Leuk om te zien hoe zij hele andere gedachtes heeft over waar bepaalde verhaallijnen naartoe gaan. In de tussentijd heb ik ook het eerste boek gelezen, wat mij nieuwe achtergrondinformatie over bepaalde personages in de serie bood.

Wat is dit nog steeds een fantastisch seizoen. Toen ik jaren geleden aan de serie begon (volgens mij een paar maanden voordat S2 uitkwam) heb ik dit seizoen in een paar dagen verslonden. Ook ditmaal heb ik er slechts een week over gedaan. De personages, ondanks dat ze relatief weinig in beeld zijn, stuk voor stuk interessant en het spannende schrijfwerk zorgt ervoor dat je constant wil weten hoe het verder gaat. Leuk om nu alle verwijzingen te zien naar gebeurtenissen in latere seizoenen en om je meer te focussen op personages die pas later een grotere rol hebben.

Wat mij opvalt is dat de personages eigenlijk vanaf het begin al goed neergezet worden. Dat geldt ook zeker voor de kinderen in de serie, wat toch altijd even afwachten is. Qua acteerwerk springt Jack Gleeson er voor mij het meeste uit. Je hebt gelijk een bloedhekel aan die jongen, maar wat speelt hij dat goed. Ook Kit Harington en Michelle Fairley vind ik er door hun acteerwerk gelijk uitspringen.

Het enige dat mij stoort, en wat in de vorm van een boek eigenlijk niet stoort, is het feit dat er enorm grote stappen in de tijd gemaakt worden. In films en series komt dat toch altijd wat minder fijn over. Ook vond ik in dit seizoen het productieniveau een tikje lager liggen dan in de andere seizoenen. Vooral de soldaten in Kings Landing kwamen soms een beetje knullig over.

Ik heb ook nog nooit één aflevering gezien van Game of Thrones, ook niet toen het zo'n hype was. Waarom ik het toen eigenlijk niet gevolgd heb weet ik niet, maar ik heb nu toch besloten om er toch maar aan te beginnen. Net het hele seizoen 1 binnen gehaald. Dat is dan weer wel een voordeel, dat ik het nu achter elkaar kan kijken. Want ik ken mezelf inmiddels wel, als ik een serie goed vind heb ik geen zin om iedere keer weer een week te wachten op een nieuwe aflevering. Dus nu kan ik lekker onderuit op de bank de eerste 10 afl. kijken, en als het me echt goed bevalt ga ik maar meteen voor de rest van de GOT seizoenen. Ben benieuwd of het nou ook echt zo'n goeie serie is. Hij staat tenslotte niet voor niks op de 2de plek in de top 100.

Tot nu toe enkel de eerste 2 seizoenen gezien... daarna afgehaakt. Best een aardige serie, maar niet echt mijn ding.

Vanaf seizoen 3 wordt het juist heel goed. Ik zou nog eens een poging wagen.

Vandaag box met eerste 7 seizoenen gekocht ( voor € 57,50 ! ) en erg benieuwd hoe ik het ga vinden.

In het begin wel de eerste paar afleveringen gezien en toen nog niet overtuigd. Met veel achtergrondinformatie in de features wordt het vast goed te volgen en ik ben benieuwd!

Ik heb mijn eigen toch maar eens gewaagd aan de populairste serie van het afgelopen decennium. Ik houd zelf ontzettend veel fantasy, maar heb hem altijd links laten liggen omdat eigenlijk iedereen er naar keek. Nu naar het 1e seizoen gezien te hebben ben ik wel overtuigd, maar niet zo erg als dat andere het hebben ervaren. Ten eerste had ik mezelf dus vergist in het feit dat het een fantasy serie is. Het is blijkbaar voornamelijk sci-fi-horror met een vleugje fantasy. Waarvan ik eigenlijk nog steeds niet echt iets van alle 3 de genres heb gezien, op sporadische fantasy elementen na dan.

Het verhaal zelf is op zich Interessant maar kan af en toe een beetje rommelig aanvoelen. Er wordt veel met namen gestrooid van mensen die helemaal niet in de serie voorkomen, waardoor je soms niet helemaal kunt begrijpen waar ze het nou over hebben, zonder enige achtergrond informatie. Maar toch is elke aflevering wel consistent genoeg om je aandacht erbij te houden. Door de op zich vrij sterke dialogen blijf het interessant, maar van de vecht scènes moet dit 1e seizoen het absoluut niet hebben, dat zag er namelijk best clunky uit maar dat kan ook aan het budget hebben gelegen. Wat ik vooral erg sterk vind is de rauwheid van deze serie. Het is ontzettend volwassen en zo wordt het ook vertelt, het is geen serie voor mensen met een zwakke maag. Helaas is wel het beste personage van dit seizoen (Eddard Stark) onthoofd, dat zag ik absoluut niet aankomen en liet me ook een beetje verbaasd achter, maar toen zag ik ook direct de kracht van deze serie. Niemand wordt gespaard

Qua cast is het prima. Sean Bean en Peter Dinklage hebben dit seizoen toch wel gedragen. Natuurlijk is de juiste casting voor een serie altijd essentieel en met name voor sci-fi of fantasy series. Omdat veel personages erg veel diepgang hebben moet dat personage wel door de juiste acteurs/actrices worden gespeeld. Aidan Gillen, Michelle Fairley en Iain Glen waren na Bean en Dinklage wel degene die er bovenuit staken. De jongere cast was oké, maar niet echt top notch. Kit Harington is wel het sterkst van alle jonge castleden.

Het seizoen waarmee het allemaal begon. Ik was al om na de eerste scène. Eentje die in een horrorfilm niet had misstaan. De White Walkers zouden er later overigens nooit meer zo interessant en stijlvol uitzien, maar dat is iets om in de latere seizoenen op terug te komen. De toon was in elk geval gelijk gezet wat betreft het geweld, de sfeer en de production value.

Dit seizoen was alles overigens nog wel wat kleinschaliger, en soapachtiger dan ooit. Dat verraste me toch wel. Hoe geweldig alles ook in de eerste seizoenen in elkaar steekt, Game of Thrones blijft een veredelde soap. Cliffhangers en schokkende momenten alom, personages die vals naar elkaar sneren, sommigen ook erg vlak, een personage met geheugenverlies. Op de kwaliteit van de productie na eigenlijk niet het soort serie dat je van HBO verwacht.

De personages zijn overigens wel bijna allemaal erg leuk, en er zijn er meer van dan in de meeste andere series. Jon Snow en de meeste van de Starks hadden direct mijn sympathie, Ned Stark en Arya in het bijzonder. Ook Tyrion was direct een favoriet. Joffrey is dan weer zo'n personage dat je direct zo onbeschaamd kan haten.

Andere personages worden dit seizoen weer wat langzamer ingekleurd. Zo blijkt Robb Stark een stuk boeiender dan hij op het eerste gezicht lijkt, en ging ik Varys en Littlefinger langzaam meer waarderen. Heerlijk die dubbele agenda's, vooral in onderlinge gesprekken. Dat miste ik in latere seizoenen wel echt. Sowieso de kwaliteit van de dialogen die het begin van de serie nog heeft (ook al is er dit eerste seizoen nog een overdaad aan uitleg voor de kijker in gestopt).

Hoewel de avonturen van Daenerys en de Dothraki in de eerste seizoenen eigenlijk gewoon veredelde softporno zijn is Khal Drogo wel een machtig figuur. Een van mijn favoriete scènes van de hele serie is Khal Drogo zijn oorlogsspeech. Hoe vaak ik die scène ook kijk, iedere keer is het weer kippenvel. Drogo bewijst de serie ook een dienst door ons halverwege van Viserys te verlossen.

Wat ook mooi is aan de serie is dat alles voelbaar in beweging is richting een grote oorlog en een confrontatie met de White Walkers. Je leert gaandeweg ook meer over de drijfveren, onderlinge relaties en geschiedenis van de personages, en die van Westeros als geheel. Erg interessant met al die verschillende partijen en loyaliteiten etc. Veel interessante verhaallijnen tegelijk ook, wat het tempo er goed in brengt.

Het einde van het seizoen is echt subliem. Ik zag het al de kant op gaan van Ned Stark die naar The Wall wordt verbannen en met Jon Snow en misschien wat van zijn andere familie wordt herenigd om het tegen de White Walkers op te nemen en er ook een verhaal van een koning zonder zijn troon van te maken, maar nee, hij wordt bruut geëxecuteerd. Dat kwam wel echt aan. Achteraf had ik misschien beter moeten weten met Sean Bean in de rol van Ned. 4.0*.

Game of Thrones was een geweldige serie gebaseerd op de boekenserie A Song of Ice and Fire van George R.R. Martin. De titel Game of Thrones slaat op de oorlog die ontstaat tussen de verschillende huizen om de troon van het rijk Westeros. Centraal staan de telgen van Huis Stark: Robb, Sansa, Brandon, Arya en Rickon en de bastaard Jon Snow. Hun vader Eddard Stark was heerser van het Noorden maar wordt gevraagd hand(adviseur) van de Koning te worden. Dochters Sansa en Arya reizen mee met hem mee. Robb is de nieuwe heerser van het Noorden. Jon Snow gaat naar het hoge Noorden om wachter op de Muur te worden. Die muur moet het noorden van de wilden en een ander groot gevaar behoeden. De kracht van Game of Thrones was dat niets blijvend was. Een bondgenoot van vandaag kon morgen bij de vijand aansluiten. Er waren maar weinig personages die oprecht en eerlijk zijn. De meeste hebben boter op het hoofd en bloed aan hun handen. Meest schrijnende voorbeeld is Catelyn Stark. Vanuit haar moederliefde doet ze een actie die haar man de kop kost en haar gezin uiteen doet vallen. Later ondermijnt ze ook het gezag van haar zoon Robb in een poging om haar dochters terug te krijgen. Iets wat hem en ook haar uiteindelijk fataal word. Het is dus een serie vol actie, avontuur, spanning, intriges, leugens en bedrog maar ook vol met bijzondere volkeren, vreemde wezens en schitterende personages. Het had eigenlijk een dikke 5 moeten krijgen maar de ontknoping van de serie in seizoen 8 voorkomt dit. Die heeft de serie iets van zijn glans ontnomen helaas.