Nou kom op, zo slecht was het toch niet? Het is waar dat vele actie- en thrillerclichés je om de oren vliegen, maar dit neemt niet weg dat het geheel aangenaam onderhoudend is: een film volgens het boekje. Liam Neeson beukt zich van A naar B en komt onderweg genoeg thugs tegen om zich mee in de strijd te verwikkelen. Dat de plot weinig voorstelt zie ik gemakkelijk door de vingers. Wel enorm tegenvallend is de editing tijdens de actiescènes. Ik zal nooit fan worden van die hypermontage, dat werkt voor mij bijzonder contra-productief. Maar buiten dat om weet Neeson de film prima te dragen als ex-special op/rambo/bezorgd vaderfiguur. - Prudh
Zelfs naar tientallen keren blijf deze film geweldig. Ook de humor blijf leuk, zelf als je de grap kent. Dit is wat mij betreft uitzonderlijk, komedies worden toch vaak minder leuk als je ze herijkt. Quentin Tarantino laat hier zien dat hij echt de koning van de dialogen is. Ook het door elkaar heen laten lopen van verhalen is erg knap gedaan. Samual L. Jackson speelt een fantastische rol en Travolta overtref zich zelf. De rock & Roll muziek past erg goed bij de sfeer van de film. Ik kan echt niks negatiefs over deze film bedenken. Geweldige film. 5 sterren. - rearviewmirror
Saai was deze film zeker niet. De dialogen waren erg mooi uitgewerkt. De beste vond ik nog het antwoord op de vraag waarom hij niet voor NSA zou moeten werken. Wat vergezocht, maar wel leuk. Wel mooi hoe de minder bekroonde psycholoog toch zo erg tot hem doordringt. Je komt na een tijd, vooral door de relatie, er wel achter dat hij een soort bindingsangst heeft. Hij wilt niemand te diep in zijn leven laten. Het beste vond ik nog dat de psycholoog en de patient er beiden goed van af kwamen. Door de kritische vragen van Matt ging de psycholoog zich realiseren dat hij eigenlijk hetzelfde probleem had en dezelfde excuses had. Er zat echt een prima sfeer in. Wat me vooral interesseerde in de film was de vele kennis die hij had en de ontwikkeling die hij doormaakte. Op de een of andere manier kreeg ik door deze film weer zin om te leren en te lezen. Al was dit jammer genoeg voor een niet al te lange periode. - Jesse93
Een degelijk, redelijk geslaagd, maar ook weinig pakkend drama met een zoektocht naar de ingewikkelde waarheid, dat meerdere ethische dilemma's oplegt. Ik kwam er pas na een uur kijken achter dat ik deze film al eens eerder gezien had. Om 1 of andere reden is het maar half blijven hangen. Hoewel aan het einde behoorlijk wat plot twists uit de hoge hoed komen, gebeurt er de eerste helft ook niet bijster veel. Dat slome tempo komt de film weinig ten goede, net als dat platte Boston accent wat gaat irriteren, de prima acteerprestaties ten spijt. Het einde is ook niet helemaal bevredigend. Affleck is welvooruitgegaan met zijn latere films, The Town was al een stuk enerverender en Argo was een uitermate fijne film. Desalniettemin een heel behoorlijk debuut. - FlorisV
Holocaust-films staan altijd wel garant voor een rammeling met je emoties, maar man man wat deed The Boy in the Striped Pyjamas dat sterk. Het Holocaust-verhaal uit de ogen van een 8-jarig jongetje is zo enorm indrukwekkend, zo kippenvelopwekkend , met enkele flinke kaakslagen onderweg en aan het eind, dat het één van de sterkere filmervaringen is die ik in lange tijd ondergaan ben. Niet alleen is de casting perfect op elk mogelijk vlak (speciale vermelding voor Vera Farmiga en de kinderen), is de score enorm goed (en lekker klassiek), de cinematografie vrij sterk en het plot enorm goed. Toegegeven, het plot berust op enkele historisch gezien onmogelijkheden en een Nazi-film vol met Britten blijft vrij raar, maar dat kan je allemaal geen hol meer schelen als de film eenmaal begint. Instant classic, gelijk een favoriet en dikke aanrader voor iedereen... en voor de filmblèters: hou een zakdoek bij de hand. - Chimpz
Reacties (8)